Σ.Φ.Ρ. «Κακιά Σκάλα»: «Πολύ σύντομα θα γιγαντωθείς…»

Ανα­κοί­νω­ση με αφορ­μή την συ­μπλή­ρω­ση 50 χρό­νων από την ίδρυ­ση του Α.Σ. Ρόδος, εξέ­δω­σε ο Σύν­δε­σμος Φι­λά­θλων Ρόδου «Κακιά Σκάλα».

Ανα­λυ­τι­κά:

«Ελάφι μου, ξη­μέ­ρω­σε, κά­πο­τε, μια μέρα που έμελ­λε να είναι δια­φο­ρε­τι­κή από όλες τις άλλες. Μια μέρα που έμελ­λε να αλ­λά­ξει ρι­ζι­κά τη ζωή χι­λιά­δων αν­θρώ­πων, να δώσει χρώμα και νόημα στη ζωή τους. Που έμελ­λε να αλ­λά­ξει το Ρο­δια­κό και Δω­δε­κα­νη­σια­κό πο­δό­σφαι­ρο. Η ημέρα που γεν­νή­θη­κες εσύ. Τώρα που σου γράφω βρι­σκό­μα­στε στο μα­κρι­νό, για σένα, 2018.

Πε­νή­ντα χρό­νια μετά από τη γέν­νη­σή σου, μετά από τα πρώτα σου δειλά και δι­στα­κτι­κά βή­μα­τα, σε ένα τα­ξί­δι άγνω­στο για εσένα. Ένα τα­ξί­δι, στο οποίο γρή­γο­ρα θα κα­τα­λά­βεις πως δε θα είσαι μόνο. Ο κό­σμος του νη­σιού θα σε αγκα­λιά­σει, όπως δεν το έχει ξα­να­κά­νει ποτέ άλ­λο­τε. Θα δει σ’ εσένα όραμα, πίστη, ελ­πί­δα. Θα ενω­θεί κάτω από το Όνομα και το Έμ­βλη­μά σου. Θα κάνει, για χάρη, σου γιορ­τή την κάθε Κυ­ρια­κή!

Θα στα­θεί στο πλευ­ρό σου θαρ­ρα­λέα, θα τα βάλει με θηρία, θα χα­ράσ­σει το δρόμο μπρο­στά σου! Μαζί θα είστε ανί­κη­τοι, ένα σωστό φό­βη­τρο! Προ­σπά­θη­σε να μην τους απο­γοη­τεύ­σεις, είναι το στή­ριγ­μά σου. Ίσως το μο­να­δι­κό στή­ριγ­μά σου.

Πολύ σύ­ντο­μα θα γι­γα­ντω­θείς, θα μας χα­ρί­σεις απε­ρί­γρα­πτες στιγ­μές ευ­τυ­χί­ας. Απ’ άκρη σ’ άκρη της Ελ­λά­δας θα μά­θουν το όνομά σου. Θα γρά­ψεις θριάμ­βους, μα θα δε­χθείς και χτυ­πή­μα­τα. Μάθε να ση­κώ­νε­σαι κάθε φορά που πέ­φτεις! Μάθε να μη λυ­γί­ζεις, μάθε να πο­λε­μάς κάθε φορά, όλο και πιο σκλη­ρά. Θυ­μή­σου, δεν είσαι μόνη! Στην ζωή σου, θα δεις πράγ­μα­τα στο ελ­λη­νι­κό πο­δό­σφαι­ρο που δε θα σου αρέ­σουν. Δε θα ται­ριά­ζουν με τη δικιά σου νο­ο­τρο­πία. Αγνό­η­σέ τα. Συ­νέ­χι­σε την πο­ρεία σου. Κι αν κά­νεις λάθη, δεν πει­ρά­ζει. Μικρή είσαι ακόμα, θα μά­θεις. Θα έχεις και εμάς δίπλα σου, να σε κα­θο­δη­γού­με. Μόνο φρό­ντι­σε, σε πα­ρα­κα­λώ, να μην τα ξα­να­κά­νεις.

Φρό­ντι­σε να κα­τα­λά­βεις ότι είσαι κάτι δια­φο­ρε­τι­κό εσύ. Να ξέ­ρεις πως πολ­λοί θα προ­σπα­θή­σουν να σε βλά­ψουν. Θα συ­να­ντή­σεις εχθρούς, κά­ποιοι θα σε προ­δώ­σουν. Ίσως χά­σεις ένα κομ­μά­τι από την αίγλη σου. Όμως μην ξε­χνάς πως πα­ρα­μέ­νεις βα­σί­λισ­σα. Και όσες φορές κι αν σου φανεί πως φτά­νεις σε αδιέ­ξο­δο, μη φο­βη­θείς! Είσαι εφτά­ψυ­χη εσύ! Για την ακρί­βεια, έχεις πολ­λές πε­ρισ­σό­τε­ρες από επτά ψυχές! Ελάφι μου, 50 χρό­νια μετά τη γέν­νη­σή σου, μπορώ να πω, πια, πως έχεις ζήσει με­γά­λες, χρυ­σές επο­χές. Και τα χρό­νια αυτών περ­νού­σαν γρή­γο­ρα.

Έχεις ζήσει όμως και ακόμα με­γα­λύ­τε­ρα πέ­τρι­να χρό­νια. Χρό­νια δύ­σκο­λα, αργά, βα­σα­νι­στι­κά και για εσένα και για εμάς. Όμως, δες, εί­μα­στε ακόμα δίπλα σου! Πιστά, δεν φύ­γα­με λεπτό απ’ το πλευ­ρό σου. Γιατί, να ξέ­ρεις, στα μάτια μας και στην καρ­διά μας εσύ ήσουν, είσαι και θα συ­νε­χί­σεις να είσαι η με­γα­λύ­τε­ρη ομάδα του κό­σμου. Και αυτό πρέ­πει να σε γε­μί­ζει με υπε­ρη­φά­νεια και δύ­να­μη σε κάθε δύ­σκο­λη στιγ­μή σου. Δυ­στυ­χώς, δε σε έζησα στα καλά σου. Έχω όμως αν­θρώ­πους να μου δι­η­γού­νται ιστο­ρί­ες για σένα. Και έχω και αγάπη απε­ριό­ρι­στη. Και πίστη ότι θα σε ξα­να­δώ να με­γα­λουρ­γείς.

Αγα­πη­μέ­νο μου Ελάφι, μπο­ρεί τώρα, στο 1968, να σου φαί­νο­νται τρο­μα­κτι­κά όλα αυτά. Άλ­λω­στε μόλις που αρ­χί­ζεις να στέ­κε­σαι στα πόδια σου. Όμως, μη χά­νεις χρόνο! Έχεις πολ­λές μάχες μπρο­στά σου! Όσο για μένα, θα σε πε­ρι­μέ­νω εδώ, με ένα πρά­σι­νο κα­σκόλ στο χέρι. Θα σε πε­ρι­μέ­νω να ξα­να­κερ­δί­σου­με όσα έχουν χαθεί. Και ο δρό­μος θα είναι πιο μα­κρύς και πιο δύ­σβα­τος.

Ο οπα­δός σου».