Έκκληση φορέων για προστασία των παιδιών από το bullying

Με αφορμή το τραγικό περι­στα­τικό της αυτο­κτο­νίας του 15χρονου αγοριού στην Αργυ­ρού­πολη και τις πρώτες πλη­ρο­φο­ρίες που δημο­σιο­ποι­ή­θη­καν για το σημεί­ωμα του στο οποίο ανα­φε­ρό­ταν στο bullying που είχε δεχτεί, «Το Χαμό­γελο του Παιδιού» απευ­θύ­νει έκκληση προς όλους τους αρμό­διους φορείς σε εθνικό και ευρω­παϊκό επίπεδο να λάβουν άμεσα τα κατάλ­ληλα μέτρα για τη θωρά­κιση της σχο­λι­κής κοι­νό­τη­τας και την προ­στα­σία των παιδιών από τον σχολικό εκφο­βι­σμό.

«Η απώλεια ενός ακόμη παιδιού λόγω bullying, εφόσον επι­βε­βαιω­θούν οι πρώτες πλη­ρο­φο­ρίες, απο­δει­κνύει την απουσία Εθνικού Σχεδίου Δράσης αντι­με­τώ­πι­σης και πρό­λη­ψης του σχο­λι­κού εκφο­βι­σμού, όπως και την έλλειψη κοινής ευρω­παϊ­κής στρα­τη­γι­κής και πολι­τι­κής για ένα φαι­νό­μενο που έχει εξε­λι­χθεί σε ζήτημα δημό­σιας υγείας και  δια­φο­ρο­ποιεί­ται από την κοινή βία. Ως απο­τέ­λε­σμα το φαι­νό­μενο δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται συνο­λικά αλλά μεμο­νω­μένα από μερίδα εκπαι­δευ­τι­κών που έχουν τη διάθεση και το προ­σω­πικό ενδια­φέ­ρον να θωρα­κί­σουν τους μαθητές και το σχολικό περι­βάλ­λον», ανα­φέ­ρει σε σχετική ανα­κοί­νωση «Το Χαμό­γελο του Παιδιού».

Και προ­σθέ­τει ότι «το περι­στα­τικό αυτό έρχεται να ανα­δεί­ξει την αδυ­να­μία των αρμό­διων φορέων να αξιο­ποι­ή­σουν και να ενσω­μα­τώ­σουν εργα­λεία και καλές πρα­κτι­κές που έχουν ανα­πτυ­χθεί όλα αυτά τα χρόνια στον τομέα της παρέμ­βα­σης και πρό­λη­ψης, όπως και την αδυ­να­μία της Πολι­τείας να ενη­με­ρώ­σει κατάλ­ληλα, να εκπαι­δεύ­σει και να ενδυ­να­μώ­σει τους εκπαι­δευ­τι­κούς και τους γονείς που συνήθως είναι οι πρώτοι, οι οποίοι ενη­με­ρώ­νο­νται για το περι­στα­τικό και οφεί­λουν να κινη­το­ποι­η­θούν. Η άμεση αντα­πό­κριση του Υπουρ­γείου Παι­δείας, των γονέων/κηδε­μό­νων, των εκπαι­δευ­τι­κών, άλλων αρμό­διων φορέων και ευρύ­τερα της κοι­νω­νίας κρί­νε­ται επι­τα­κτική ώστε να προ­λά­βουμε παρό­μοια περι­στα­τικά και κατα­στά­σεις που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή των παιδιών και των νέων με τρόπο μη ανα­στρέ­ψιμο».

«Είμαστε έτοιμοι να υπο­στη­ρί­ξουμε ότι έχουμε κάνει σημα­ντικά βήματα, ως κοι­νω­νία και ως θεσμοί κοι­νω­νι­κο­ποί­η­σης των νέων, για την αντι­με­τώ­πιση του bullying» λέει στο Αθη­ναϊκό – Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων o αντι­πρό­ε­δρος του Ινστι­τού­του Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής, Παύλος Χαραμής για να συμπλη­ρώ­σει: «Και προ­κύ­πτει ένα περι­στα­τικό όπως αυτό της αυτο­κτο­νίας του 15χρονου έφηβου να ταράξει τα λιμνά­ζο­ντα νερά της αμε­ρι­μνη­σίας μας και να μας δείξει πως όσα έχουμε κάνει δεν είναι αρκετά. Όσο παρα­μέ­νουν ακόμα άγνω­στες βασικές πτυχές του δρά­μα­τος που έλαβε χώρα στα νότια προ­ά­στια της Αθήνας κάθε ενδε­χό­μενο παρα­μέ­νει ανοιχτό. Εκείνο όμως που δεν επι­δέ­χε­ται αντίρ­ρηση είναι πως πρώτος στόχος και πρώτη προ­τε­ραιό­τητα της παι­δείας του νέου ανθρώ­που πρέπει να είναι ο σεβα­σμός της ανθρώ­πι­νης ζωής και γενι­κό­τερα η δια­σφά­λιση των ανθρώ­πι­νων δικαιω­μά­των. Με ένα ακραία αντα­γω­νι­στικό εκπαι­δευ­τικό σύστημα, που αρδεύ­ε­ται από μια εξίσου αντα­γω­νι­στική κοι­νω­νία, με τα μέσα μαζικής επι­κοι­νω­νίας και της σύγ­χρο­νης τεχνο­λο­γίας να παρέ­χουν συστη­μα­τικά πλήθος αρνη­τι­κών παρα­δειγ­μά­των, δεν είναι δυνατό να δια­σφα­λι­στεί αυτός ο στόχος. Χρειά­ζε­ται να εντεί­νουμε τις προ­σπά­θειές μας τόσο στον χώρο του σχο­λείου όσο και στο ευρύ­τερο κοι­νω­νικό περι­βάλ­λον. Η Θεμα­τική Εβδο­μάδα υπήρξε ένα βήμα προς αυτή την κατεύ­θυνση, που πρέπει να συμπλη­ρω­θεί με πιο ολο­κλη­ρω­μέ­νες και συστη­μα­τι­κές παρεμ­βά­σεις. Και κυρίως με τη στε­νό­τερη συνερ­γα­σία σχο­λείου και οικο­γέ­νειας».

Απα­ραί­τητη η καθη­με­ρινή επι­κοι­νω­νία γονιών και παιδιών

Η επί­κου­ρος Καθη­γή­τρια του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών στην Παι­δια­τρική και Εφηβική Ιατρική κι υπεύ­θυνη της Μονάδας Εφήβων στο Νοσο­κο­μείο Παίδων «Πανα­γιώτη και Αγλαΐα Κυρια­κού», Άρτεμις Τσί­τσικα εξηγεί με αφορμή το συγκε­κρι­μένο περι­στα­τικό, πως «η ηλικία αυτή έχει ορι­σμένα χαρα­κτη­ρι­στικά κι ανάγκες. Ο τρόπος σκέψης των παιδιών είναι δια­φο­ρε­τι­κός από άλλες ανα­πτυ­ξια­κές περιό­δους. Υπάρχει μια προ­σκόλ­ληση στον παρόντα χρόνο, δηλαδή σκέ­φτο­νται ότι οτι­δή­ποτε τους συμ­βαί­νει αφορά το παρόν και μπορεί να διαρ­κέ­σει για πάντα. Δεν έχουν τη δυνα­τό­τητα υπο­θε­τι­κής κι αφη­ρη­μέ­νης σκέψης να κατα­λά­βουν ότι είναι κάτι περα­στικό. Είναι πιο ευάλωτα στα σχόλια κι αποκτά μεγάλη σημασία η γνώμη των συνο­μή­λι­κων σε αυτήν την ηλικία. Η αποδοχή των συνο­μή­λι­κων κι οποια­δή­ποτε δια­φο­ρε­τι­κό­τητα μπορεί να προ­σελ­κύ­σει κάποια σχόλια. Το σημα­ντικό είναι ότι το τελικό απο­τέ­λε­σμα έχει να κάνει με την ευα­λω­τό­τητα της κάθε προ­σω­πι­κό­τη­τας. Το κάθε παιδί έχει δια­φο­ρε­τι­κούς λόγους, δια­φο­ρε­τικό περι­βάλ­λον και δια­φο­ρε­τική προ­σω­πι­κό­τητα που μπορεί να φτάσει σε ένα απο­τέ­λε­σμα. Αφενός, υπάρχει εξα­το­μί­κευση και πρέπει να επι­κε­ντρω­νό­μα­στε στις ανάγκες του κάθε παιδιού, οικο­γέ­νειας, σχο­λείου ξεχω­ρι­στά. Αφε­τέ­ρου εξαρ­τά­ται πολύ από την ίδια την ευα­λω­τό­τητα της προ­σω­πι­κό­τη­τας, από την συνο­ση­ρό­τητα, δηλαδή αν συνυ­πάρ­χουν κάποιες άλλες ψυχικές δυσκο­λίες που μπορεί να ωθήσουν ένα παιδί σε μια υπερ­βο­λική αντί­δραση και φυσικά έχουμε να κάνουμε και με το περι­βάλ­λον, το οικο­γε­νειακό και δευ­τε­ρευό­ντως του σχο­λείου».

Όπως υπο­γραμ­μί­ζει η κ. Τσί­τσικα «είναι σημα­ντικό να είμαστε κοντά στο παιδί μας, να υπάρ­χουν κανάλια επι­κοι­νω­νίας, να υπάρχει επαφή μέσα στην οικο­γέ­νεια, να είμαστε σε εγρή­γορση μήπως δούμε σημάδια που δεί­χνουν ότι ένα παιδί χρήζει μεγα­λύ­τε­ρης προ­σο­χής. Είναι πολύ σημα­ντικό οι γονείς να βρί­σκο­νται κοντά στο παιδί τους με καθη­με­ρινή επι­κοι­νω­νία, να υπάρχει μια ζωντανή επι­κοι­νω­νία μέσα στο σπίτι. Πολλές φορές βλέ­πουμε μέσα στην κρίση, οικο­γέ­νειες να μοιά­ζουν να δυσλει­τουρ­γούν διότι φρο­ντί­ζουν για τα πολύ βασικά. Μπορεί οι γονείς να υπε­ρα­πα­σχο­λού­νται ή να είναι άνεργοι και να είναι κλει­σμέ­νοι στον εαυτό τους και να μην υπάρχει η επι­κοι­νω­νία που χρειά­ζε­ται ένα παιδί αυτής της ηλικίας κι έχει κατεύ­θυνση. Πολλές φορές τα παιδιά μπορεί να αντι­δρούν στην κατεύ­θυνση και στα όρια, ωστόσο τα χρειά­ζο­νται. Είναι κομμάτι της γονεϊ­κής φρο­ντί­δας και το αισθά­νο­νται αυτό. Θα πρέπει οι γονείς να είναι σε εγρή­γορση όταν συμ­βαί­νουν από­το­μες, αιφ­νί­διες μετα­βο­λές στη συμπε­ρι­φορά τους, στη δια­τροφή τους, στον ύπνο τους, στη σχολική τους επίδοση, στις σχέσεις τους ακόμη κι η προ­σω­πική τους φρο­ντίδα κι υγιεινή. Όσο για τους καθη­γη­τής και δασκά­λους, εκτός από την εξε­τα­στέα ύλη είναι σημα­ντικό να δίνουν στα παιδιά προ­τά­σεις δια­χεί­ρι­σης της ίδιας της ζωής, να μαθαί­νουν τα δικαιώ­ματα τα δικά τους και του διπλα­νού τους, να απο­μο­νώ­νουν το αρνη­τικό και να ενδυ­να­μώ­νουν τη θετική συμπε­ρι­φορά, καθώς στο θέμα της παρε­νό­χλη­σης σημα­ντικό ρόλο παίζουν κι οι παρα­τη­ρη­τές. Το πόσο θα δείξουν σε αυτόν που προ­κα­λεί την παρε­νό­χληση ότι είναι λάθος. Ένα παιδί που ασκεί βία το πιθα­νό­τερο είναι ότι και το ίδιο να έχει υποστεί βία, οπότε πρέπει να δώσουμε έμφαση και σε αυτό το παιδί. Είναι πολλές φορές οι δυο όψεις του ίδιου νομί­σμα­τος. Είναι σημα­ντικό οι εκπαι­δευ­τι­κοί να έχουν λάβει κάποιου είδους εκπαί­δευση, να ενδια­φέ­ρο­νται κι να έχουν ουσια­στική συμβολή στην απο­μό­νωση αυτών των συμπε­ρι­φο­ρών».

Η κ. Τσί­τσικα υπεν­θυ­μί­ζει ότι στη Μονάδα Εφη­βι­κής Υγείας (ΜΕΥ) της Β’ Παι­δια­τρι­κής Κλι­νι­κής του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, Νοσο­κο­μείο Παίδων «Π. & A. Κυρια­κού», λει­τουρ­γεί η Γραμμή για την Τεχνο­λο­γία χωρίς χρέωση «ΜΕ Υπο­στη­ρίζω»800 11 800 15. Λει­τουρ­γεί καθη­με­ρινά από τις 9:00 έως τις 15:00, για θέματα που αφορούν την ορθή χρήση της τεχνο­λο­γίας από ανη­λί­κους (εξάρ­τηση από το δια­δί­κτυο, δια­δι­κτυα­κός εκφοβισμός- bullying, αποπλάνηση-grooming, ακα­τάλ­ληλο περιε­χό­μενο, θέματα προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων, πορ­νο­γρα­φικό υλικό, τζόγος, βίαια παι­χνί­δια κλπ) και απευ­θύ­νε­ται σε παιδιά, εφήβους, γονείς, εκπαι­δευ­τι­κούς και ειδι­κούς.

Πηγή: Το ΒΗΜΑ