Απάντηση Μπακογιάννη σε Τσίπρα για την παρουσία της στην ορκωμοσία Ερντογάν

Σε έντονο ύφος απά­ντησε η βου­λευ­τής της Νέας Δημο­κρα­τίας, Ντόρα Μπα­κο­γιάννη, στην επίθεση που εξα­πέ­λυσε ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας ενα­ντίον της ανα­φο­ρικά με την παρου­σία της στην ορκω­μο­σία Ερντο­γάν.

«Ευχα­ρι­στώ τον κύριο Τσίπρα για την σημε­ρινή αναφορά στο όνομά μου. Ανέ­δειξε για μια ακόμα φορά την αιτία της πατα­γώ­δους απο­τυ­χίας του σε θέματα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής που δεν είναι άλλη από την βαθιά διχα­στική του λογική ακόμα και σε εθνικά θέματα», ανα­φέ­ρει με κοι­νο­ποί­ηση της στο Facebook η κ. Μπα­κο­γιάννη και προ­σθέ­τει: «Όταν δύο Έλληνες αξιω­μα­τι­κοί εξα­κο­λου­θούν και είναι φυλα­κι­σμέ­νοι, μετά από 130 μέρες θα περί­μενε κανείς από τον πρω­θυ­πουργό να καλο­δε­χθεί οποια­δή­ποτε προ­σπά­θεια και δη από Έλληνα πολι­τικό, ο οποίος θα μπο­ρούσε να συμ­βά­λει στην επίλυση του θέματος που ταλα­νί­ζει όλους τους Έλληνες. Λυπάμαι γιατί ο χθε­σι­νός Καμ­μέ­νος και ο σημε­ρι­νός Τσίπρας επι­βε­βαιώ­νουν ότι η απο­τυ­χία έχει όνομα και διεύ­θυνση».

«Ας μην ανη­συ­χεί ο κ. Τσίπρας. Όλες οι προ­σπά­θειες που κατα­βάλ­λουμε, έχουν ως στόχο την απε­λευ­θέ­ρωση των δύο αξιω­μα­τι­κών τώρα και όχι όταν γίνει πρω­θυ­πουρ­γός ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης», κατα­λή­γει η δήλωση της κ. Μπα­κο­γιάννη.

Απα­ντώ­ντας στην Ντ. Μπα­κο­γιάννη, κυβερ­νη­τι­κές πηγές χαρα­κτή­ρι­ζαν «αμήχανη» την απά­ντησή της προ­σθέ­το­ντας ότι «σε κάθε περί­πτωση είναι το λιγό­τερο υπο­κρι­τικό η κυρία Μπα­κο­γιάννη να κάνει λόγο για διχα­στι­κές λογικές, όταν υπό καθο­δή­γηση του κ. Σαμαρά πρω­τα­γω­νι­στεί στην επι­χεί­ρηση δια­στρέ­βλω­σης και υπο­νό­μευ­σης της ελλη­νι­κής εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής».

Οι ίδιες πηγές χαρα­κτή­ρι­ζαν εξίσου υπο­κρι­τικό «και το ενδια­φέ­ρον της για τους δύο Έλληνες στρα­τιω­τι­κούς» σημειώ­νο­ντας ότι η βου­λευ­τής της ΝΔ θα πρέπει να εξη­γή­σει «πώς ακριβώς υπη­ρε­τεί­ται ο στόχος της απε­λευ­θέ­ρω­σής τους, με τη συμ­με­τοχή σε πολι­τι­κές φιέστες στην Τουρκία. Διότι άλλο οι διπλω­μα­τι­κοί δίαυλοι και άλλο οι δημό­σιες σχέσεις στις οποίες είναι συνη­θι­σμένη ως γνήσιο τέκνο της πολι­τι­κής ελίτ».