Εύα Καϊλή: «Επιτέλους, πρέπει να γίνουν “πολιτικές εκλογές” και όχι συγκρούσεις αφηγημάτων και συνθημάτων»

Κυρία Καϊλή θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε από τις πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις με την Σύνοδο για το Μετα­να­στευ­τικό. Σας ικα­νο­ποιούν οι απο­φά­σεις που ελή­φθη­σαν για το ζήτημα –κυρίως όσον αφορά την χώρα μας;

Το μετα­να­στευ­τικό είναι ένα ζήτημα που μας απα­σχο­λεί εδώ και καιρό και από ότι φαί­νε­ται θα μας απα­σχο­λεί για δεκα­ε­τίες. Οι δυσκο­λίες εξεύ­ρε­σης μιας συνο­λι­κής λύσης, οφεί­λο­νται στην απρο­θυ­μία των χωρών του Βίζεν­γκραντ, να δουν το ζήτημα ως Ευρω­παϊκό, και όχι ως πρό­βλημα μόνο των χωρών εισόδου (Ελλάδας και Ιταλίας), ενώ ασκού­νται πολι­τι­κές πιέσεις στο εσω­τε­ρικό της Γερ­μα­νίας, και φυσικά η δική μας κυβέρ­νηση πορεύ­ε­ται άνευ συγκε­κρι­μέ­νου σχεδίου. Η πρό­σφατη Σύνοδος έδειξε τις δια­φο­ρε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις που υπάρ­χουν, αλλά και την διάθεση του ΕΚ και της Επι­τρο­πής κυρίως, να ανα­γνω­ρί­σουν πως το βάρος πρέπει να το ανα­λά­βουν όλες οι χώρες της ΕΕ. Άλλωστε είδατε πως ο Πρό­ε­δρος Τουσκ έγινε δέκτης έντονης κρι­τι­κής στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο αυτήν την εβδο­μάδα. Το προ­τει­νό­μενο σχέδιο για δημιουρ­γία κέντρων υπο­δο­χής σε Τουρκία και Αφρική, είναι ίσως μέρος μιας λύσης που μάλιστα μπορεί να μας γυρίσει μπού­με­ρανγκ καθώς μια χώρα, όπως η Τουρκία, που χρη­σι­μο­ποιεί το μετα­να­στευ­τικό σαν απειλή, θα βρεθεί ακόμα με μεγα­λύ­τερη δια­πραγ­μα­τευ­τική δύναμη. Αυτό που είναι απα­ραί­τητο, ειδικά για την Ελλάδα και την Ιταλία είναι να ολο­κλη­ρω­θεί η εν εξε­λί­ξει δια­δι­κα­σία δια­πραγ­μά­τευ­σης του Δου­βλίνο 4 και να αλλά­ξουν τα όσα, αδίκως ισχύουν, για τις χώρες εισόδου με νόμιμες διόδους αλλά και ισχυρό έλεγχο στα Ευρω­παϊκά σύνορα μας.

Πώς εκτι­μάτε ότι θα εξε­λι­χθεί η υπόθεση με το Μακε­δο­νικό; Οι αντι­δρά­σεις του κόσμου πλη­θαί­νουν καθη­με­ρινά στην Ελλάδα και η κυβέρ­νηση φαί­νε­ται να παρα­κο­λου­θεί με αμη­χα­νία. Έπρεπε να γίνει η Συμ­φω­νία των Πρεσπών και πώς θα εξε­λι­χθεί κατά την άποψή σας;

Πρέπει να είμαστε ξεκά­θα­ροι και ενω­μέ­νοι σε κάθε σημα­ντικό εθνικό θέμα, δεν επι­τρέ­πε­ται να εξα­ντλού­μα­στε σε λαϊ­κι­σμούς και επι­κοι­νω­νια­κές φιέστες. Παρόλα αυτά, αν κάποιος δια­φω­νεί με την συμ­φω­νία που έφερε η κυβέρ­νηση δεν είναι εθνι­κι­στής ούτε φασί­στας όπως χαρα­κτη­ρί­ζουν με τερά­στια ευκολία εμάς που εκδη­λώ­σαμε εξαρχής την ανη­συ­χία μας για τις επι­κίν­δυ­νες πτυχές μιας βια­στι­κής συμ­φω­νίας. Είπα από την αρχή ότι μία κακή λύση ανοίγει περισ­σό­τερα θέματα από όσα κλείνει. Το όνομα είναι δευ­τε­ρεύον ζήτημα. Πρώτα έρχεται η ταυ­τό­τητα, το έθνος και οι διεκ­δι­κή­σεις είτε με αλυ­τρω­τι­σμούς είτε σε πρα­κτικά ζητή­ματα όπως ποια θα είναι η ονο­μα­σία των Ελλη­νι­κών προ­ϊ­ό­ντων Μακε­δο­νι­κής προ­έ­λευ­σης. Γιατί θα πρέπει όσοι είμαστε Μακε­δό­νες να εξη­γούμε ότι είμαστε από την Ελλη­νική Μακε­δο­νία; Θέλω όσο κανείς να λυθεί το ζήτημα και να απε­λευ­θε­ρώ­σει τη χώρα μας από ένα αγκάθι, αλλά αυτό δεν προ­ϋ­πο­θέ­τει συμ­βι­βα­σμούς πάνω σε ανε­δα­φι­κές αξιώ­σεις ειδικά ενώ εμείς είμα­σταν σε θέση ισχύος. Η δημιουρ­γία τετε­λε­σμέ­νων και η ναρ­κο­θέ­τηση του μέλ­λο­ντος μας δείχνει πως η συμ­φω­νία ήταν βια­στική, ένα λάθος, από λάθος ανθρώ­πους. Αυτή την αγωνία και θέση δια­τύ­πωσα από την αρχή, αυτός είναι ο λόγος που πήγα στο συλ­λα­λη­τή­ριο και αυτή είναι και η θέση της πατριω­τι­κής προ­ο­δευ­τι­κής παρά­τα­ξης μας και η επίσημη θέση του Κινή­μα­τος Αλλαγής και της προ­έ­δρου μας.

Πρό­σφατα, εκφρά­στηκε ικα­νο­ποί­ηση για τη συνο­λική συμ­φω­νία για την Ελλάδα, στην οποία κατέ­ληξε το Eurogroup –με τις σχε­τι­κές δηλώ­σεις των ευρω­παίων εταίρων για το ελλη­νικό πρό­γραμμα. Θα κατα­φέ­ρει η χώρα να σταθεί στα πόδια της και να βγει από τα Μνη­μό­νια, όπως λέει ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλ. Τσίπρας;

Όπως περιέ­γραψα και στην ολο­μέ­λεια του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου δεν υπάρχει κανένας λόγος να πανη­γυ­ρί­ζει για μία συμ­φω­νία που υπο­θη­κεύει την Ελλη­νική περιου­σία για εκατό χρόνια, επι­βάλ­λει στη πραγ­μα­τική οικο­νο­μία έλλειμμα 3,5% -καθώς σε συν­θή­κες ύφεσης το δημο­σιο­νο­μικό πλε­ό­να­σμα της κυβέρ­νη­σης είναι το έλλειμμα της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας, και παράλ­ληλα όταν ο “δημο­σιο­νο­μι­κός χώρος 8 δις” είναι ένα τερα­τούρ­γημα από την φορο­κλοπή της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας, την κλοπή των συντά­ξεων και την εσω­τε­ρική παύση πλη­ρω­μών στον ιδιω­τικό τομέα. Ήταν μία ακόμα δια­πραγ­μα­τευ­τική απο­τυ­χία. Δεν επέτυχε ουσια­στική απο­μοί­ωση χρέους, και πολύ περισ­σό­τερο δεν κατά­φερε να κεφα­λαιο­ποι­ή­σει την πρόταση Μακρόν για απο­πλη­ρω­μές με ρήτρα ανά­πτυ­ξης. Πρό­κει­ται για την είσοδο της Ελλάδας σε ένα μνη­μό­νιο (ή αλλιώς “επι­τή­ρηση”) για σαράντα χρόνια χωρίς δόσεις με κάποιες δόσεις ρευ­στό­τη­τας για την προ­ε­κλο­γική καμπά­νια του ΣΥΡΙΖΑ τους επό­με­νους μήνες. Το Κίνημα Αλλαγής θα είναι κοντά στους εργα­ζο­μέ­νους, τους συντα­ξιού­χους και την πραγ­μα­τική οικο­νο­μία απέ­να­ντι στις κοι­νω­νι­κές αδικίες που ο ΣΥΡΙΖΑ κατα­στρέ­φει αργά και σταθερά με τη πολι­τική του.

Πώς κρίνετε τις εξε­λί­ξεις στο “Κίνημα Αλλαγής”; Θα έχουμε μια νέα σελίδα ή θα μπει σε επι­κίν­δυνη περι­δί­νηση;

Νομίζω ότι οι 212.000 πολίτες που έδωσαν το «παρών» στις ανοι­χτές μας δια­δι­κα­σίες έδωσαν ένα μήνυμα συμπό­ρευ­σης σε κάτι και­νού­ριο, προ­ο­δευ­τικό και συλ­λο­γικό. Το Κίνημα θα είναι ο βασικός εκφρα­στής των προ­ο­δευ­τι­κών δυνά­μεων για την ανά­πτυξη με κοι­νω­νικό πρόσημο και έμφαση στην ενί­σχυση της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας, ενί­σχυση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, εξορ­θο­λο­γι­σμό του φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος, με τις δυνα­τό­τη­τες που φέρνουν οι νέες τεχνο­λο­γίες για μια ενιαία ευρω­παϊκή ψηφιακή οικο­νο­μία, την άμεση άρση των αδικιών που επι­βάλ­λο­νται στα αδύναμα στρώ­ματα και στους συντα­ξιού­χους. Η χώρα μας πρέπει να αρχίσει να παράγει πλούτο όσο το δυνατόν συντο­μό­τερα για να επι­τύ­χουμε τους στόχους μας στην δια­νε­μη­τική πολι­τική που θα αυξήσει τη ποιό­τητα ζωής των πολιτών άμεσα και δίκαια. Όταν οι άλλοι πρό­βα­λαν σαν μαθη­τευό­με­νοι μάγοι ανόητες εναλ­λα­κτι­κές με προ­γράμ­ματα στο Ζάππειο και στη Θεσ­σα­λο­νίκη, το Κίνημα ήταν το μονα­δικό σοβαρό πολι­τικό κόμμα που είπε αλή­θειες από την σωστή μεριά της εξί­σω­σης. Έτσι και θα πορευ­τούμε με πυξίδα το εθνικό συμ­φέ­ρον.

Με τις δηλώ­σεις Καμ­μέ­νου (μετά τις συνε­χείς απο­χω­ρή­σεις των στε­λε­χών των ΑΝΕΛ) εσείς πιστεύ­ετε ότι θα έχουμε πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις;

Πιστεύω ότι κάθε μέρα που μένει το αυτό το εθνι­κο­λαϊ­κι­στικό μόρφωμα στην εξουσία, χάνουμε πολύ­τιμο χρόνο. Αυτή η κυβέρ­νηση δεν είχε ποτέ πολι­τική συνά­φεια. Δρούσε σε ένα παράλ­ληλο σύμπαν που αύξανε τον λογα­ρια­σμό στον Έλληνα πολίτη και οδη­γούσε στον αφελ­λη­νι­σμό της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Η Ελλάδα είναι παντε­λώς απούσα από την νέα Ευρω­παϊκή Αρχι­τε­κτο­νική. Έχετε ακούσει ποια είναι η θέση της Ελλάδας στη Κοινή Δημο­σιο­νο­μική Πολι­τική; Ποια είναι η θέση της Ελλάδας στο και­νού­ριο Πολυ­ε­τές Χρη­μα­το­δο­τικό Πλαίσιο; Ποια είναι η θέση της Ελλάδας στην επόμενη φάση της Ευρω­παϊ­κής Ενσω­μά­τω­σης, όπως αυτή περι­γρά­φτηκε στη θέση των Πέντε Προ­έ­δρων; Αν δεν έχετε ακούσει, σημαί­νει ότι η Ελλάδα είναι απούσα από τις πραγ­μα­τι­κές μάχες. Οι ευρω­βου­λευ­τές προ­σπα­θούμε να καλύ­ψουμε την απουσία της Ελλάδας από αυτές τις δια­δι­κα­σίες που θα κρίνουν τη θέση της πατρί­δας μας στα επόμενα 30 χρόνια. Για εμένα που ζω από μέσα την ανε­πάρ­κεια εθνικών πολι­τι­κών, είναι πραγ­μα­τικά απο­γοη­τευ­τική, και εύχομαι να υπάρ­ξουν άμεσα εξε­λί­ξεις. Οι εκλογές πρέπει να γίνουν άμεσα για να τεθούν τα πραγ­μα­τικά διλήμ­ματα πολι­τι­κής. Όχι τα επι­κοι­νω­νιακά ξεσπά­σματα. Επι­τέ­λους πρέπει να γίνουν “πολι­τι­κές εκλογές” και όχι συγκρού­σεις αφη­γη­μά­των και συν­θη­μά­των. Θα είναι ο κατα­λύ­της της επι­τά­χυν­σης των γεγο­νό­των ο κ. Καμένος; Μα ναι… ίσως “ρίξει την κυβέρ­νηση” μία μέρα πριν τη λήξη της θητείας της.