5+1 ερωτο-απαντήσεις

Ολο και πιο συχνές είναι οι δια­μαρ­τυ­ρίες συμπο­λι­τών μας για όσα συμ­βαί­νουν σε πολλές παρα­λίες του νησιού. Για τις ξαπλώ­στρες που κατα­λαμ­βά­νουν κάθε εκα­το­στό άμμου, μέχρι το κύμα. Τις καντί­νες με ηχεία που λει­τουρ­γούν ως καφε­τέ­ριες στην άμμο. Τα παρα­θα­λάσ­σια μπαρ με περι­φραγ­μέ­νους χώρους…  Για τα Ξενο­δο­χεία που δια­φη­μί­ζουν παρα­δει­σέ­νιες ιδιω­τι­κές παρα­λίες. Ποιο είναι το κοινό χαρα­κτη­ρι­στικό όλων αυτών των περι­πτώ­σεων; Είναι… η παρα­νο­μία. Η χρήση των αιγια­λών και των παρα­λιών από τους δήμους και ιδιώτες υπό­κει­ται σε συγκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, τις οποίες οφεί­λουν να τηρούν. Ας δούμε για μερικές που βγάζουν μάτι , τις πιο συνη­θι­σμέ­νες, τι προ­βλέ­πει ο νόμος .

1. Μπορούν οι ξαπλώ­στρες να φθάνουν στο κύμα;  Οχι. Υπο­χρε­ω­τικά πρέπει να δια­τη­ρεί­ται από­σταση 5 μέτρων από την τελευ­ταία σειρά από ξαπλώ­στρες μέχρι τη θάλασσα.

2.  Τα εστια­τό­ρια «επάνω στο κύμα» είναι παρά­νομα; Ναι. Ο νόμος απα­γο­ρεύει ρητά την τοπο­θέ­τηση τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των από επι­χει­ρή­σεις υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος.

3. Τι ισχύει για τις καντί­νες; Μπορούν να κατα­λά­βουν μέχρι 15 τ.μ. Πρέπει να λει­τουρ­γούν με άδεια και να πληρούν συγκε­κρι­μέ­νες προ­δια­γρα­φές. Δεν επι­τρέ­πε­ται να έχουν ηχεία και πρέπει να απέχουν 100 μέτρα από τις παρα­θα­λάσ­σιες επι­χει­ρή­σεις (λ.χ. κέντρα ανα­ψυ­χής, ξενο­δο­χεία).

4. Επι­τρέ­πο­νται περι­φρά­ξεις επάνω στην άμμο; Κατη­γο­ρη­μα­τικά όχι. Η παρα­χώ­ρηση απλής χρήσης δεν ακυ­ρώ­νει την κοι­νο­χρη­σία του αγαθού. Επίσης απα­γο­ρεύ­ε­ται οποια­δή­ποτε κατα­σκευή που συν­δέ­ε­ται μόνιμα με το έδαφος, όπως οι πακτώ­σεις με τσι­μέ­ντο.

5.  Τι ισχύει για τη μουσική; Απα­γο­ρεύ­ε­ται η τοπο­θέ­τηση ηχη­τι­κών συστη­μά­των στον δημόσιο χώρο. Στις περι­πτώ­σεις παρα­θα­λάσ­σιων επι­χει­ρή­σεων, η παρα­γό­μενη στάθμη θορύβου δεν πρέπει να ξεπερνά τα 50 ντε­σι­μπέλ.

6. Πού μπορεί να απευ­θυν­θεί ένας πολίτης για να καταγ­γεί­λει παρα­νο­μίες στη χρήση μιας παρα­λίας; Τυπικά υπεύ­θυ­νοι είναι ο δήμος αλλά και το αρμόδιο Γραφείο Δημό­σιας Περιου­σίας (οι παλαιές Κτη­μα­τι­κές Υπη­ρε­σίες). Αυτο­ψίες πρέπει να πραγ­μα­το­ποιούν και οι δύο για την τήρηση των όσων έχουν συμ­φω­νη­θεί, επο­μέ­νως ο πολίτης μπορεί να απευ­θυν­θεί σε οποιον­δή­ποτε από τους δύο. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα βέβαια, επειδή οι μισθώ­σεις παρα­λιών γίνο­νται κατά κανόνα σε τοπι­κούς επι­χει­ρη­μα­τίες, είναι ίσως σοφό­τερο να απευ­θυν­θεί κάποιος απευ­θείας στο Γραφείο Δημό­σιας Περιου­σίας, κάνο­ντας έγγραφη καταγ­γε­λία. Επίσης σε κάποιες περι­πτώ­σεις (λ.χ. ηχορ­ρύ­πανση) ενδέ­χε­ται να εμπλέ­κε­ται και η αστυ­νο­μία. Ειδικά για τις επι­χει­ρή­σεις που ενοι­κιά­ζουν μέσα θαλάσ­σιας ανα­ψυ­χής, απο­κλει­στικά υπεύ­θυνο είναι το Λιμε­νικό Σώμα, το οποίο ορίζει και τους ειδι­κούς όρους λει­τουρ­γίας τους. Δυστυ­χώς, στην πράξη οι έλεγχοι από τις υπη­ρε­σίες στις μισθώ­σεις είναι ελά­χι­στες, άλλοτε ελλεί­ψει προ­σω­πι­κού και άλλοτε ελλεί­ψει βού­λη­σης.

Και κάπως έτσι κατα­λή­γουμε στην απλοϊκή απά­ντηση πολλών εραστών συτής της «ανά­πτυ­ξης»: “τόσες παρα­λίες έχει το νησί ελεύ­θε­ρες, που θα είστε εσείς και οι γλάροι…”  Κι αυτές που έχουν ανα­πτύ­ξει τις ομπρέ­λες και τα beach bar, ελεύ­θε­ρες ήταν. Κι όσο πάει όλο και συρ­ρι­κνώ­νε­ται ο ελεύ­θε­ρος χώρος.  Και τέλος πάντων άλλο να χρη­σι­μο­ποιώ την παραλία με όρους και άλλο παρι­στάνω τον ιδιο­κτήτη και μάλιστα του ότι θέλω κάνω.

( Οι ερω­τή­σεις και απα­ντή­σεις  σχετικά με το τι ισχύει στις παρα­λίες από την Καθη­με­ρινή)