Τακτική «στρουθοκαμήλου» από την δημοτική αρχή στο θέμα της εισφοράς γής σε χρήμα των ξενοδοχείων

Τακτική «στρου­θο­κα­μή­λου» τηρεί επί του παρό­ντος η δημο­τική αρχή του Δήμου Ρόδου στο μείζον θέμα που ανέκυψε μετά από απόφαση «βόμβα» του ΣτΕ, που έκρινε ότι οι δήμοι είναι αναρ­μό­διοι για τη μετα­τροπή υπο­χρέ­ω­σης παρα­χώ­ρη­σης τμή­μα­τος γηπέδου από του­ρι­στική μονάδα σε κατα­βολή χρη­μα­τι­κού ποσού (εισφορά γης σε χρήμα).

Με δεδο­μένο συγκε­κρι­μένα ότι σε περί­πτωση υπο­βο­λής αιτή­σεων ακύ­ρω­σης των διοι­κη­τι­κών πράξεων που έχουν ήδη εκδοθεί και έχουν εκτε­λε­στεί, ο Δήμος Ρόδου θα βρεθεί εκτε­θει­μέ­νος, αλλά και το γεγονός ότι εκκρε­μούν προς έκδοση ακόμη πολλές όμοιες απο­φά­σεις, δεν δικαιο­λο­γεί­ται ο εφη­συ­χα­σμός που επι­δει­κνύει η δημο­τική αρχή.

Προ­κα­λεί μάλιστα σοβαρά ερω­τη­μα­τικά η εμμονή της στην έκδοση των απο­φά­σεων για την είσπραξη εισφο­ρών γης σε χρήμα όταν από την πρώτη στιγμή η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, δια της νομικής της υπη­ρε­σίας με γνω­μο­δό­τηση του κ. Γεωρ­γίου Φιλιπ­πά­κου, είχε κατα­στή­σει σαφές ότι ο Δήμος Ρόδου ήταν αναρ­μό­διος σε διοι­κη­τικό και πολι­τικό επίπεδο για την τακτο­ποί­ηση της πολυ­ε­τούς εκκρε­μό­τη­τας.

Στην γνω­μο­δό­τηση του κ. Φιλιπ­πά­κου ανα­φέ­ρο­νται συγκε­κρι­μένα τα εξής:

«Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 282 του Ν. 3852/2010 (Καλ­λι­κρά­της) Γενικές Μετα­βα­τι­κές δια­τά­ξεις 1 .α. Για τις αρμο­διό­τη­τες των Νομαρ­χια­κών Αυτο­διοι­κή­σεων, που περιέρ­χο­νται στις περι­φέ­ρειες του παρό­ντος νόμου και στους δήμους, αντι­στοί­χως, και για τις οποίες οι δια­τά­ξεις νόμων και κανο­νι­στι­κών πράξεων, που τις οριο­θε­τούν, προ­βλέ­πουν, ως αρμόδια όργανα άσκησης τους το Νομάρχη, το Νομαρ­χιακό Συμ­βού­λιο και τη Νομαρ­χιακή Επι­τροπή, από την έναρξη άσκησης των σχε­τι­κών αρμο­διο­τή­των, για μεν τις περι­φέ­ρειες νοού­νται, ως αρμόδια όργανα άσκησης τους, ο περι­φε­ρειάρ­χης, το περι­φε­ρειακό συμ­βού­λιο και η οικεία οικο­νο­μική επι­τροπή της περι­φέ­ρειας, για δε τους δήμους ο δήμαρ­χος, το δημο­τικό συμ­βού­λιο και η οικεία επι­τροπή.

Συνεπώς όπου παρα­κάτω στη νομο­θε­σία ανα­φέ­ρε­ται «ο νομάρ­χης » στο εξής νοείται « ο περι­φε­ρειάρ­χης».

Εισα­γω­γικά επι­ση­μαί­νε­ται ιδιαί­τερα ότι η εισφορά σε γη ή χρήμα εντάσ­σε­ται στο νομο­θε­τικό πλαίσιο που διέπει τη ρύθμιση χωρο­τα­ξι­κών – περι­βαλ­λο­ντι­κών θεμάτων (εγκρί­σεις – τρο­πο­ποι­ή­σεις ρυμο­το­μι­κών σχεδίων, καθο­ρι­σμός όρων δόμησης κλπ) και όχι πολε­ο­δο­μι­κών.

Ετσι σε καμιά περί­πτωση δεν μπορεί βασίμως να θεω­ρη­θεί ότι οι γενικές δια­τά­ξεις του Ν.3852/2010 (Καλ­λι­κρά­της) όπως αυτή του άρθρου 94 με τις οποίες πλέον μετα­βι­βά­σθη­καν στου Δήμους οι αρμο­διό­τη­τες που αφορούν στην έκδοση οικο­δο­μι­κών αδειών, επε­κτεί­νο­νται και κατα­λαμ­βά­νουν και ρυθ­μι­στι­κές για τη χωρο­τα­ξία και το περι­βάλ­λον δια­τά­ξεις όπως είναι αυτές που αφορούν στο θέμα της εισφο­ράς σε γη ή χρήμα.

Αυτό άλλωστε απο­δει­κνύ­ε­ται από το σύνολο των δια­τά­ξεων τόσο του προϊ­σχύ­σα­ντος δικαίου της σύστα­σης των αυτο­διοι­κού­με­νων περι­φε­ρειών όσο και του ισχύ­ο­ντος σήμερα.

Ενδει­κτικά:

1. στα άρθρο 8 και 9 του Ν, 1337/1983 που ρυθ­μί­ζουν γενικώς την εισφορά σε γη και χρήμα αντί­στοιχα, αρμόδιο απο­φα­σι­στικό όργανο για την έκδοση της δια­πι­στω­τι­κής πράξης είναι ο νομάρ­χης και τώρα με την τρο­πο­ποί­ηση τους με το νόμο 4315/2014 ο περι­φε­ρειάρ­χης.

2. Στο άρθρο 8 παρ. 2 η αρμο­διό­τητα των Δήμων επί του θέματος είναι απο­κλει­στικά και μόνο γνω­μο­δο­τική και όχι απο­φα­σι­στική ( επί λέξει « μετά από γνώμη του οικείου δημο­τι­κού συμ­βου­λίου»).

3. Στο άρθρο 8 παρ. 10 η αρμο­διό­τητα έκδοσης της δια­πι­στω­τι­κής πράξης ανήκει στον περι­φε­ρειάρχη.

4. Στο άρθρο 1 του π.δ. 5/1986 η συγκρό­τηση των Επι­τρο­πών που προσ­διο­ρί­ζουν την αξία των ακι­νή­των που περι­λαμ­βά­νο­νται στις πράξεις εφαρ­μο­γής για τις περιο­χές που εμπί­πτουν στις δια­τά­ξεις περί εισφο­ρών σε γη και χρήμα, γίνεται με απόφαση του περι­φε­ρειάρχη.

ΙΙ. Ειδικά επί των του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων

Αλλά και από τις ειδι­κό­τε­ρες για τις του­ρι­στι­κές εγκα­τα­στά­σεις και για τα ειδικά κτίρια δια­τά­ξεις επι­βε­βαιώ­νε­ται η απο­φα­σι­στική αρμο­διό­τητα του περι­φε­ρειάρχη (παλιό­τερα του νομάρχη) αλλά κα ιη γνω­μο­δο­τική και μάλιστα απλή αρμο­διό­τητα των δήμων επί του θέματος. Ετσι:

1. Σύμφωνα με το ΠΔ 30-//1991 (ΠΔ ΦΕΚ Δ 474 1991): Του­ρι­στι­κές Εγκα­τα­στά­σεις εκτός σχεδίου νομών Χαλ­κι­δι­κής, Κέρ­κυ­ρας, Ρόδου, Κρήτης. (Άρθρο 1 παρ. 3.):

« Η κατά την παρά­γραφο 7 του άρθρου 1 του από 20.11.1988 Π.Δ/τος (Δ` 61), υπο­χρέ­ωση παρα­χώ­ρη­σης τμή­μα­τος του γηπέδου, είναι δυνατόν να μετα­τρα­πεί σε υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής προς τον οικείο ΟΤΑ, του ανα­λό­γου χρη­μα­τι­κού ποσού, εξευ­ρι­σκο­μέ­νου επί τη βάσει της τιμής μονάδας απο­ζη­μιώ­σεως, που ορί­ζε­ται σύμφωνα με τις περί απαλ­λο­τριώ­σεως δια­τά­ξεις. Προς τούτο, ο ενδια­φε­ρό­με­νος υπο­βάλ­λει αίτηση προς τον οικείο Νομάρχη, ο οποίος εκτιμών αιτιο­λο­γη­μέ­νως τα δεδο­μένα του πολε­ο­δο­μι­κού σχε­δια­σμού της περιο­χής, δύναται, άνευ άλλης δια­δι­κα­σίας να απο­δε­χθεί την αίτηση. Στην περί­πτωση αυτή, ισχύουν τα ορι­ζό­μενα στην παρ. 8 εδαφ. 5 του άρθρου 1 του από 20.1.1988 Π.Δ/τος (δ` 61).

2. Σύμφωνα με το ΠΔ 28-//1988 (ΠΔ ΦΕΚ Δ 61 1988): Τροπ/ση ΠΔ 6-10-1978 (δόμηση ειδικών κτιρίων εκτός σχεδίου κλπ). (Άρθρο 1 παρ. 8.):

« Μετά από αίτηση του ενδια­φε­ρο­μέ­νου προς τη Νομαρ­χία, η κατά την προη­γού­μενη υπο­πα­ρά­γραφο υπο­χρέ­ωση παρα­χώ­ρη­σης τμή­μα­τος του γηπέδου είναι δυνατόν να μετα­τρα­πεί σε υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής προς τον οικείο δήμο ή κοι­νό­τητα χρη­μα­τι­κού ποσού. Η τιμή μονάδας στην περί­πτωση αυτή ορί­ζε­ται σύμφωνα με τις περί απαλ­λο­τριώ­σεως δια­τά­ξεις. Η μετα­τροπή αυτή πραγ­μα­το­ποιεί­ται με απόφαση του Νομάρχη ύστερα α) από γνω­μο­δό­τηση του οικείου δήμου ή κοι­νό­τη­τας και β) από εισή­γηση των αρμο­δίων υπη­ρε­σιών του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος, Χωρο­τα­ξίας και Δημο­σίων Εργων (Δ/νσεις Πολε­ο­δο­μίας και ΤΠ και ΠΕ Νομαρ­χιών). Η γνω­μο­δό­τηση του οικείου δήμου ή της κοι­νό­τη­τας εκδί­δε­ται εντός προ­θε­σμίας δύο (2) μηνών, αφ` ότου ζητηθεί τούτο από τη Νομαρ­χία, στην περί­πτωση δε που η προ­θε­σμία αυτή παρέλ­θει άπρακτη η συναί­νεση του δήμου ή της κοι­νό­τη­τας θεω­ρεί­ται δεδο­μένη. Η απόφαση του Νομάρχη εκδί­δε­ται εντός συνο­λι­κής προ­θε­σμίας τεσ­σά­ρων (4) μηνών από την υποβολή της σχε­τι­κής αίτησης του ενδια­φε­ρο­μέ­νου. Σε περί­πτωση που η προ­θε­σμία αυτή παρέλ­θει άπρακτη το αίτημα της μετα­τρο­πής θεω­ρεί­ται ότι γίνεται απο­δε­κτό.

Συμπέ­ρα­σμα

Από τα παρα­πάνω και μόνο με τη γραμ­μα­τική ερμη­νεία αλλά και από την νομο­λο­γία (ενδει­κτικά ΣΤΕ 2138/1999, 4031/1998, 1409/1995, Δεφ749/2013 κ.α), συνά­γε­ται ότι αφενός μεν οι δήμοι μόνο γνω­μο­δο­τική αρμο­διό­τητα έχουν επί του θέματος, αφε­τέ­ρου δε η απο­φα­σι­στική αρμο­διό­τητα ανήκει στον περι­φε­ρειάρχη (παλιό­τερα στον νομάρχη)».