Οι απαραίτητες γιαγιάδες

Απα­ραί­τη­τος, ιδιαί­τε­ρος αλλά και εκπλη­κτι­κός ο ρόλος των για­γιά­δων –και των παπ­πού­δων.  Γέφυρες ήρεμες συμ­βι­βα­σμού, δίνουν στα παιδιά μια αίσθηση ασφά­λειας και προ­στα­σίας, σύνδεση με την πολι­τι­στική τους κλη­ρο­νο­μιά και τις αξίες, μετα­φέ­ρο­ντάς τες μέσα από τη συντρο­φιά στο παι­χνίδι και στη εξε­ρεύ­νηση. Στη σύγ­χρονη κοι­νω­νία, με την οικο­γέ­νεια των δύο εργα­ζό­με­νων γονιών, η ανάγκη να βοη­θη­θούν οι γονείς από τη γιαγιά και τον παππού είναι πιο ανα­γκαία από ποτέ. Με δεδο­μένη την έλλειψη κατάλ­λη­λων κρα­τι­κών δομών αλλά και την οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα που περιο­ρί­ζει την πρό­σβαση σε ιδιω­τι­κές υπη­ρε­σίες φύλαξης και φρο­ντί­δας, ουδείς γνω­ρί­ζει τι θα γινόταν εάν τα ζευ­γά­ρια δεν είχαν το «μαξι­λάρι» των γονιών τους να ακου­μπή­σουν. Σύμφωνα με πολύ πρό­σφατα στοι­χεία της Eurostat, που δημο­σιεύ­θη­καν με αφορμή την Παγκό­σμια Ημέρα Οικο­γε­νειών στις 15 Mαΐου, το ποσοστό των παιδιών κάτω των τριών ετών που πηγαί­νουν σε βρε­φο­νη­πια­κούς σταθ­μούς, δημό­σιους ή ιδιω­τι­κούς, στην Ελλάδα δεν ξεπερνά το 13%, υπο­λει­πό­μενο σημα­ντικά από τα αντί­στοιχα ποσοστά χωρών, όπως το Βέλγιο (49%), η Δανία (70%), η Γερ­μα­νία (27%), η Γαλλία (40%), η Πορ­το­γα­λία (45%), αλλά και τον ευρω­παϊκό μέσο όρο που φτάνει το 28%. σύμφωνα με την έκθεση της UNICEF «Η κατά­σταση των παιδιών στην Ελλάδα », ένας στους τρεις εργα­ζο­μέ­νους (32,6%) δηλώνει ότι κατά τις ώρες εργα­σίας του η φύλαξη των παιδιών γίνεται από τον/τη σύντροφο που μένει στο σπίτι, ενώ το 28% δηλώνει ότι επι­στρα­τεύει συγ­γε­νείς ή φιλικά άτομα. Η ανε­πάρ­κεια των υπη­ρε­σιών φρο­ντί­δας στην Ελλάδα απο­δει­κνύ­ε­ται από το γεγονός ότι σχεδόν οι μισοί (46,3%) εργα­ζό­με­νοι ανα­γκά­στη­καν να κάνουν διευ­θέ­τηση του χρόνου εργα­σίας τους λόγω έλλει­ψης εναλ­λα­κτι­κών υπη­ρε­σιών φρο­ντί­δας κατά τη διάρ­κεια της ημέρας. Το αντί­στοιχο ποσοστό εργα­ζο­μέ­νων στην Ευρώπη είναι αρκετά μικρό­τερο (24,1%). Πάντως, πρό­σφατη έρευνα του Χάρ­βαρντ απέ­δειξε ότι τα παιδιά γυναι­κών που εργά­ζο­νται επη­ρε­ά­ζο­νται από αυτό το πρότυπο στη μετέ­πειτα ζωή τους. Οι κόρες εξε­λίσ­σο­νται σε πιο επι­τυ­χη­μέ­νες επαγ­γελ­μα­τίες, ενώ οι γιοι συμ­με­τέ­χουν περισ­σό­τερο στις δου­λειές του σπιτιού και στη φρο­ντίδα των παιδιών. (Με στοι­χεία από την «Καθη­με­ρινή»)