Ρέγκλινγκ: Η Ελλάδα μπορεί να πληρώσει τα δανεικά-Κόστισε ακριβά το 2015

Όπως μετα­δί­δει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Ρέγκλινγκ, μιλώ­ντας σε εκδή­λωση που διορ­γα­νώ­θηκε χθες το βράδυ στο Άαχεν ενόψει της απο­νο­μής, την Πέμπτη, του 60ού Διε­θνούς Βρα­βείου Καρ­λο­μά­γνου στον Εμα­νουέλ Μακρόν, χαι­ρέ­τισε την ανα­πτυ­ξιακή στρα­τη­γική που παρου­σί­ασε η Ελλάδα στο τελευ­ταίο Eurogroup, έκανε λόγο για «εντυ­πω­σια­κές προ­σπά­θειες προ­σαρ­μο­γής», ενώ τόνισε ότι εάν η τελευ­ταία έκθεση είναι θετική, θα υπάρξει μια τελευ­ταία εκτα­μί­ευση από τον ΕΜΣ, ενώ τότε θα ληφθούν και οι απο­φά­σεις για τα ζητή­ματα πιθανών περαι­τέρω ελα­φρύν­σεων του χρέους. Υπο­στή­ριξε δε ότι δεν υπήρχε απο­λύ­τως καμία εναλ­λα­κτική από την ίδρυση του μηχα­νι­σμού διά­σω­σης, χωρίς τον οποίο, όπως είπε, η Ελλάδα, η Πορ­το­γα­λία και η Ιρλαν­δία θα είχαν πιθανόν βγει από την Οικο­νο­μική και Νομι­σμα­τική Ένωση υπό «χαο­τι­κές συν­θή­κες», ενώ και άλλες χώρες, όπως η Γερ­μα­νία, θα είχαν προ­βλή­ματα.

Ο κ. Ρέγκλινγκ τόνισε ακόμη ότι τα επι­τό­κια του ΕΜΣ βρί­σκο­νται καθαρά κάτω από το επίπεδο που οι χώρες θα έπρεπε να πλη­ρώ­νουν στις αγορές και για αυτό εξοι­κο­νο­μούν πολλά χρήματα. Στην περί­πτωση της Ελλάδας, «εκτι­μούμε ότι τα δάνεια του ΕΜΣ οδηγούν κάθε χρόνο σε εξοι­κο­νό­μηση για τον ελλη­νικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό σχεδόν 10 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ», δήλωσε και υπο­γράμ­μισε ότι αυτό συμ­βαί­νει χωρίς να κοστί­ζει τίποτα στον ευρω­παίο φορο­λο­γού­μενο. «Αυτές οι εξοι­κο­νο­μή­σεις είναι μια έκφραση της αλλη­λεγ­γύηςτην οποία δεί­χνουν τα κράτη-μέλη του ευρώ μεταξύ τους», είπε χαρα­κτη­ρι­στικά και ανα­φέρ­θηκε σε «μεγάλες προ­σπά­θειες» που κατα­βάλ­λει η Ελλάδα για να εκπλη­ρώ­σει τους αυστη­ρούς μεταρ­ρυθ­μι­στι­κούς όρους.

«Συνο­λικά η Ελλάδα έχει σήμερα πίσω της εντυ­πω­σια­κές προ­σπά­θειες προ­σαρ­μο­γής. Το έλλειμμα του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού κατά την έναρξη της κρίσης το 2009 βρι­σκό­ταν πάνω από το 15% του ΑΕΠ. Εδώ και δύο χρόνια η χώρα παράγει δημο­σιο­νο­μικό πλε­ό­να­σμα, δηλαδή “μαύρο μηδέν” (σ.σ.: η γερ­μα­νική έκφραση για τον ισο­σκε­λι­σμένο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό). Μια τέτοια επι­τυ­χία είναι δυνατή μόνο με βαθιές μεταρ­ρυθ­μί­σεις», σημεί­ωσε ο κ. Ρέγκλινγκ και συνέ­χισε: «εάν με τους εταί­ρους μας, τους ευρω­παϊ­κούς θεσμούς, κατα­λή­ξουμε στο συμπέ­ρα­σμα ότι οι όροι έχουν εκπλη­ρω­θεί, μπορεί το πρό­γραμμα να ολο­κλη­ρω­θεί και να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί μια τελευ­ταία δανειακή εκτα­μί­ευση» και επι­πλέον «θα μπο­ρού­σαν τότε οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών της Ευρω­ζώ­νης να σκε­φτούν να δώσουν στην Ελλάδα περαι­τέρω ελα­φρύν­σεις χρέους — όπως π.χ. μακρό­τε­ρους χρόνους απο­πλη­ρω­μής των δανείων». Αυτό οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών το προ­έ­βλε­παν ήδη τον Μάιο του 2016 και τον Ιούνιο του 2017, σημεί­ωσε, διευ­κρι­νί­ζο­ντας ταυ­τό­χρονα ότι «είναι και παρα­μέ­νει σαφές ότι ένα κούρεμα της ονο­μα­στι­κής αξίας του χρέους απο­κλεί­ε­ται».

Ο επι­κε­φα­λής του ΕΜΣ χαι­ρέ­τισε εξάλλου την ανα­πτυ­ξιακή στρα­τη­γική που παρου­σί­ασε η Ελλάδα στο τελευ­ταίο Eurogroup, «διότι ο στόχος όλων των προ­γραμ­μά­των προ­σαρ­μο­γής και μεταρ­ρυθ­μί­σεων τα τελευ­ταία οκτώ χρόνια ήταν να επι­τύ­χουμε μια νέα βάση για μια καλή, υγιή ανά­πτυξη στην Ελλάδα — αυτό είναι προς το συμ­φέ­ρον των Ελλήνων, αλλά είναι και προς το συμ­φέ­ρον του ΕΜΣ, διότι είμαστε μακράν ο μεγα­λύ­τε­ρος πιστω­τής της Ελλάδας». Όπως είπε, ο ΕΜΣ έχει εκτα­μιεύ­σει 187 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ σε δάνεια, που ισο­δυ­να­μούν με περίπου το 100% του ελλη­νι­κού ΑΕΠ και πάνω από το 50% των δημο­σίων χρεών της χώρας.

«Μπορεί η Ελλάδα να πλη­ρώ­σει ποτέ όλα αυτά τα δανεικά;», διε­ρω­τή­θηκε ο Κλάους Ρέγκλινγκ, για να δώσει ο ίδιος την απά­ντηση: «Ναι! Δεκα­ε­τίες εμπει­ρίας με παρό­μοιες δύσκο­λες περι­πτώ­σεις δεί­χνουν ότι οικο­νο­μίες οι οποίες έχουν ασθε­νή­σει λόγω κρίσης μπορούν να απο­πλη­ρώ­σουν πλήρως τα δάνεια διά­σω­σης, εάν οι υπο­χρε­ώ­σεις απο­πλη­ρω­μής χρονικά επι­μη­κυν­θούν χρονικά αρκετά και δεν υπερ­βαί­νουν σε σχέση με την οικο­νο­μική επίδοση το όριο του 15-20%». Ανα­φέρ­θηκε μάλιστα και στο παρά­δειγμα της Γερ­μα­νίας, η οποία κατέ­βαλε την τελευ­ταία δόση των υπο­χρε­ώ­σεων που απέρ­ρεαν από την Συμ­φω­νία του Λον­δί­νου του 1953 μόλις το 2010.

Οι επό­με­νες εβδο­μά­δες και μήνες θα είναι περί­ο­δος πολύ εντα­τι­κής εργα­σίας, συνέ­χισε ο Κλάους Ρέγκλινγκ και εξήγησε ότι οι ειδικοί του ΕΜΣ επι­στρέ­φουν μαζί με τους συνα­δέλ­φους τους της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ στα μέσα Μαΐου στην Αθήνα, προ­κει­μέ­νου να επε­ξερ­γα­στούν μια κοινή κατα­λη­κτική έκθεση. «Εάν η Έκθεση είναι θετική, θα υπάρξει μια τελευ­ταία εκτα­μί­ευση του ΕΜΣ. Πέραν αυτού, θα ληφθούν και οι απο­φά­σεις για τα ζητή­ματα πιθανών περαι­τέρω ελα­φρύν­σεων χρέους», επι­σή­μανε και εξη­γώ­ντας τους λόγους για τους οποίους η Ελλάδα παρα­μέ­νει σε πρό­γραμμα ενώ οι άλλες χώρες έχουν ολο­κλη­ρώ­σει τα δικά τους, έκανε λόγο για «ειδική περί­πτωση», για τρεις λόγους: «Πρώτον, η οικο­νο­μία της Ελλάδας είχε πολύ πιο βαθιά ριζω­μένα προ­βλή­ματααπό ό,τι οι άλλες χώρες σε πρό­γραμμα. Δεύ­τε­ρον, η χώρα υπέφερε από μια πολύ πιο ασθενή δημόσια διοί­κηση από ό,τι τα άλλα κράτη-μέλη του ευρώ. Και τρίτον, η κυβέρ­νηση το πρώτο εξάμηνο του 2015 προ­χω­ρούσε με τον τότε υπουργό Οικο­νο­μι­κών (σ.σ. Γιάνη) Βαρου­φάκη στη λάθος κατεύ­θυνση: σημα­ντι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις ανα­κλή­θη­καν και κατε­βλήθη προ­σπά­θεια να στα­μα­τή­σει το συμ­φω­νη­θέν μεταρ­ρυθ­μι­στικό πρό­γραμμα. Ως απο­τέ­λε­σμα, έπεσε η ελλη­νική οικο­νο­μία και πάλι σε ύφεση. Το “Grexit” ξαφνικά έγινε ρεα­λι­στικό σενάριο. Η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά ότι αυτός ο λάθος δρόμος κόστισε στην Ελλάδα 86 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2015, όμως, η κυβέρ­νηση επέ­στρεψε στον δρόμο των μεταρ­ρυθ­μί­σεων», ανέφερε ο επι­κε­φα­λής του ΕΜΣ.

Ο κ. Ρέγκλινγκ τόνισε ακόμη ότι δεν υπήρχε καμία πραγ­μα­τική εναλ­λα­κτική από την ίδρυση του μηχα­νι­σμού διά­σω­σης. «Εάν δεν είχαμε απλώσει τις ομπρέ­λες διά­σω­σης κατά την κορύ­φωση της ευρω­παϊ­κής κρίσης, τότε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιρλαν­δία και η Πορ­το­γα­λία, μάλλον θα είχαν βγει υπό χαο­τι­κές συν­θή­κες από την Νομι­σμα­τική Ένωση.», είπε χαρα­κτη­ρι­στικά και πρό­σθεσε: «Λόγω των μετα­δο­τι­κών συνε­πειών, άλλες οικο­νο­μίες θα μπο­ρού­σαν να είχαν τεθεί σε κίνδυνο και το ευρώ ως σύνολο θα βρι­σκό­ταν σε κίνδυνο. Η Ευρώπη σήμερα θα ήταν δια­φο­ρε­τική! Αυτό θα είχε ζημιώ­σει ιδιαί­τερα την Γερ­μα­νία. Με την κεντρική της θέση στην καρδιά της Ευρώπης και ως οικο­νο­μία προ­σα­να­το­λι­σμένη στις εξα­γω­γές, η Γερ­μα­νία επω­φε­λεί­ται από το ευρώ όσο σχεδόν καμία άλλη χώρα», κατέ­ληξε.