Την αναστολή εκτέλεσης 10ετούς ποινής κάθειρξης αιτήθηκε ασφαλιστικός σύμβουλος

Eνώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου με αί­τη­ση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης από­φα­σης του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου, με την οποία του επι­βλή­θη­κε συ­νο­λι­κή ποινή κά­θειρ­ξης 10 ετών για τις πρά­ξεις της υπε­ξαί­ρε­σης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση αντι­κει­μέ­νου ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας που το είχαν εμπι­στευ­θεί στον υπαί­τιο λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου και δια­χει­ρι­στή ξένης πε­ριου­σί­ας, ενώ το συ­νο­λι­κό αντι­κεί­με­νο της πρά­ξης υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000 ευρώ και πλα­στο­γρα­φί­ας μετά χρή­σε­ως κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια με το συ­νο­λι­κό όφε­λος και τη συ­νο­λι­κή ζημία να υπερ­βαί­νουν τις 30.000 ευρώ τε­λε­σθεί­σα κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, προ­σέ­φυ­γε χθες ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος.

Το δι­κα­στή­ριο δεν είχε ανα­γνω­ρί­σει στον κα­τη­γο­ρού­με­νο ελα­φρυ­ντι­κά με από­φα­ση που ελή­φθη κατά πλειο­ψη­φία ενώ είχε παύ­σει την δίωξη λόγω πλημ­με­λη­μα­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα εις βάρος του συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νου του, τρα­πε­ζι­κού υπαλ­λή­λου που είχε κρι­θεί πρω­το­δί­κως ένο­χος άμε­σης συ­νέρ­γειας σε εξα­κο­λου­θη­τι­κή υπε­ξαί­ρε­ση.

Ο ίδιος έχει αι­τη­θεί την αναί­ρε­ση της ίδιας από­φα­σης και η από­φα­ση του Ανώ­τα­του Ακυ­ρω­τι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου δεν έχει ακόμη εκ­δο­θεί.

Στην υπό­θε­ση, η μη­νύ­τρια υπο­στή­ρι­ξε ότι τον Ιού­νιο του 1998 ο ασφα­λι­στής, την έπει­σε ότι επέρ­χε­ται χρη­μα­τι­στη­ρια­κή κρίση και ότι έπρε­πε να εξα­γο­ρά­σει στα­δια­κά τα με­το­χι­κού χα­ρα­κτή­ρα με­ρί­δια αμοι­βαί­ων κε­φα­λαί­ων και να τα επεν­δύ­σει σε με­ρί­δια αμοι­βαί­ων κε­φα­λαί­ων ομο­λο­για­κού χα­ρα­κτή­ρα.

Ανα­φέρ­θη­κε εν συ­νε­χεία στις πε­ριο­δι­κές ενη­με­ρώ­σεις για την πο­ρεία των επεν­δύ­σε­ών της στα αμοι­βαία του μη­νυό­με­νου ασφα­λι­στή και υπο­στη­ρί­ζει πως την πα­ρέ­πει­σε να επεν­δύ­σει σε πρό­σθε­τη επέν­δυ­ση σε άλλα αμοι­βαία κε­φά­λαια μέσω τρά­πε­ζας που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη Ρόδο, που ήταν δήθεν με­σεγ­γυού­χος και θε­μα­το­φύ­λα­κας της επέν­δυ­σης, ενέρ­γεια στην οποία, όπως κα­ταγ­γέλ­λει, είχε αρωγό και συ­νερ­γά­τη του τρα­πε­ζι­κό υπάλ­λη­λο, με συ­νέ­πεια να υπο­στεί ζημιά ύψους 323.725 ευρώ.

Η μη­νύ­τρια υπήρ­ξε αντι­συμ­βαλ­λό­με­νη της ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας σε επτά λο­γα­ρια­σμούς (μη­τρώα) αμοι­βαί­ων κε­φα­λαί­ων και τα ποσά των εξα­γο­ρών των επεν­δύ­σε­ων πι­στώ­νο­νταν για λο­γα­ρια­σμό της στην Εμπο­ρι­κή Τρά­πε­ζα.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται, μο­λο­νό­τι ει­σέ­πρατ­τε με την ιδιό­τη­τα του ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου ποσά από τον λο­γα­ρια­σμό της, προ­κει­μέ­νου στη συ­νέ­χεια να τα επα­να­κα­τα­θέ­σει για λο­γα­ρια­σμό της σε λο­γα­ρια­σμό, που τη­ρού­σε η Γε­νι­κή Τρά­πε­ζα στην Εμπο­ρι­κή Τρά­πε­ζα ως θε­μα­το­φύ­λα­κας των προ­α­να­φε­ρο­μέ­νων αμοι­βαί­ων κε­φα­λαί­ων, εντού­τοις ιδιο­ποι­ή­θη­κε πα­ρά­νο­μα τα χρή­μα­τα, που πε­ρι­ήλ­θαν στην κα­το­χή του.

Ο ασφα­λι­στι­κός σύµβου­λος υπο­στη­ρί­ζει ότι η µηνύ­τρια είχε πλήρη ενηµέρωση για την επέν­δυ­ση των χρηµάτων της, πράγµα το οποίο φέ­ρε­ται να συνοµολο­γεί σε εξώ­δι­κό της η ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι της έχουν απο­δο­θεί οι επεν­δύ­σεις της, ενώ κάνει λόγο και για ένα δά­νειο ύψους 147.000 ευρώ που είχε λάβει από το σύ­ζυ­γό της και την ίδια το οποίο, όπως δια­τεί­νε­ται, έχει επι­στρέ­ψει.

Στην αί­τη­ση αναι­ρέ­σε­ως επι­κα­λεί­ται 3 λό­γους για την ακύ­ρω­ση της κα­τα­δι­κα­στι­κής απο­φά­σε­ως και συ­γκε­κρι­μέ­να έλ­λει­ψη ει­δι­κής αι­τιο­λο­γί­ας της από­φα­σης κατά πα­ρά­βα­ση των αρ. 139 ΚΠΔ, αρ. 20 και 93 παρ. 3 Ελ­λη­νι­κού Συ­ντάγ­μα­τος, αρ. 6 ΕΣΔΑ σε συν­δυα­σμό με το αρθ. 510 παρ. 1 ΚΠΔ.

Υπο­στη­ρί­ζει συ­γκε­κρι­μέ­να ότι το δι­κά­σαν δι­κα­στή­ριο στή­ρι­ξε την κρίση του όχι σε όλα τα μνη­μο­νευ­θέ­ντα στην προ­σβαλ­λο­μέ­νη από­φα­ση απο­δει­κτι­κά μέσα, αλλά μόνο σε ορι­σμέ­να από αυτά τα οποία μά­λι­στα ερ­μή­νευ­σε λαν­θα­σμέ­να.

Ισχυ­ρί­ζε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι δεν συ­ντρέ­χουν στο πρό­σω­πό του οι επι­βα­ρυ­ντι­κές πε­ρι­στά­σεις του κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια και ότι είναι πλημ­με­λη­μα­τι­κός χα­ρα­κτή­ρας της απο­δι­δό­με­νης σε βάρος του κα­τη­γο­ρί­ας περί πλα­στο­γρα­φί­ας.

Τέλος δια­μαρ­τύ­ρε­ται διότι κακώς δεν του ανα­γνω­ρί­στη­κε το ελα­φρυ­ντι­κό του πρό­τε­ρου έντι­μου βίου.

Στην αί­τη­ση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης της ποι­νής του επι­ση­μαί­νει ακόμη ότι δεν είναι φυ­γό­δι­κος ή φυ­γό­ποι­νος, έχει μό­νι­μη και γνω­στή δια­μο­νή και δεν προ­τί­θε­ται να εγκα­τα­λεί­ψει την χώρα.

Την αί­τη­ση υπέ­βα­λε ο δι­κη­γό­ρος κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης.