Ζητεί αναστολή της ποινής κάθειρξης 33 ετών ο 54χρονος ημεδαπός που κατέρρευσε στο ακροατήριο

• Η αίτηση του κατα­δι­κα­σθέ­ντος θα εξε­τα­στεί στις 28 Σεπτεμ­βρίου 2026 από το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των Β’ Βαθμού, λίγο λιγό­τερο από ένα χρόνο μετά την πρω­τό­δικη απόφαση που του επέβαλε κάθειρξη 33 ετών και 10 μηνών και χρη­μα­τική ποινή 106.200 ευρώ

Νέο κεφά­λαιο ανοίγει στην υπόθεση του οργα­νω­μέ­νου δικτύου δια­κί­νη­σης αλλο­δα­πών που εκδι­κά­στηκε τον Οκτώ­βριο του 2025 στη Ρόδο, με έναν από τους βαρύ­τερα κατα­δι­κα­σθέ­ντες να επι­διώ­κει την ανα­στολή της ποινής του. Ο 54χρονος ημε­δα­πός, ο όγδοος στη σειρά του κατη­γο­ρη­τη­ρίου και ο μονα­δι­κός Έλληνας πολίτης ανάμεσα στους 10 κατη­γο­ρου­μέ­νους, υπέβαλε αίτηση ανα­στο­λής της ποινής που του επι­βλή­θηκε πρω­το­δί­κως. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «Δημο­κρα­τι­κής», η αίτηση έχει προσ­διο­ρι­στεί να συζη­τη­θεί στις 28 Σεπτεμ­βρίου 2026 ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των Β’ Βαθμού.

Ο 54χρονος ήταν ένας από τους δύο κατη­γο­ρου­μέ­νους στους οποίους το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο επέβαλε τη μεγα­λύ­τερη ποινή της υπό­θε­σης, δηλαδή κάθειρξη 33 ετών και 10 μηνών, συνο­δευό­μενη από χρη­μα­τική ποινή 106.200 ευρώ. Την ίδια ακριβώς ποινή επέβαλε το δικα­στή­ριο και στον δέκατο κατη­γο­ρού­μενο, 48χρονο υπήκοο Συρίας. Για αμφό­τε­ρους ορί­στηκε ως εκτιτέα τα 25 έτη, σύμφωνα με τα ανώτατα όρια πραγ­μα­τι­κής έκτισης που προ­βλέ­πει ο νόμος.

Το ύψος της ποινής ξεπέ­ρασε ακόμη και εκείνη που επι­βλή­θηκε στον 45χρονο υπήκοο Συρίας ο οποίος φερόταν ως ο «εγκέ­φα­λος» της οργά­νω­σης και στον οποίο επι­βλή­θηκε κάθειρξη 23 ετών με χρη­μα­τική ποινή 85.000 ευρώ.

Η κατα­νομή των ποινών, όπως προ­έ­κυψε από το σκε­πτικό, συν­δέ­θηκε με τον ρόλο που το δικα­στή­ριο δέχθηκε ότι είχε ο καθένας στο σχήμα.

Η κατα­δίκη του ημε­δα­πού είχε προ­κα­λέ­σει ιδιαί­τερη αίσθηση στην αίθουσα του δικα­στη­ρίου, καθώς ήρθε σε αντί­θεση με την απαλ­λα­κτική εισή­γηση του εισαγ­γε­λέα της έδρας. Ο εισαγ­γε­λέας είχε προ­τεί­νει την αθώωσή του, το δικα­στή­ριο όμως τον έκρινε ένοχο. Αμέσως μετά την ανα­κοί­νωση της ετυ­μη­γο­ρίας ο κατη­γο­ρού­με­νος κατέρ­ρευσε και χρειά­στηκε η άμεση συν­δρομή του ΕΚΑΒ, που τον μετέ­φερε στο νοσο­κο­μείο. Επέ­στρεψε στην αίθουσα λίγη ώρα αργό­τερα, τη στιγμή που απαγ­γέλ­λο­νταν οι ποινές, παρό­ντων των συνη­γό­ρων και του ακρο­α­τη­ρίου.

Η από­κλιση ανάμεσα στην εισαγ­γε­λική πρόταση και στην τελική κρίση του δικα­στη­ρίου απο­τε­λεί, κατά πλη­ρο­φο­ρίες, ένα από τα στοι­χεία στα οποία ανα­μέ­νε­ται να στη­ρι­χθεί η υπε­ρά­σπιση στην νέα δια­δι­κα­σία, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει γνωστό το ακριβές περιε­χό­μενο της αίτησης.

Στον 54χρονο απο­δό­θηκε, όπως προ­έ­κυψε στην ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία, η δια­χεί­ριση ενός από τους χώρους από­κρυ­ψης μετα­να­στών που εντό­πι­σαν οι αρχές σε πολυ­τελή οικία στα περί­χωρα της πόλης. Στην οικία αυτή είχαν εντο­πι­στεί 23 μετα­νά­στες χωρίς νομι­μο­ποι­η­τικά έγγραφα, ενώ παρών ήταν και ένας υπήκοος Συρίας που φέρεται να είχε συντο­νι­στικό ρόλο. Από την έρευνα προ­έ­κυψε επίσης ότι το πρόσωπο που εμφα­νι­ζό­ταν ως μισθω­τής στο συμ­βό­λαιο της συγκε­κρι­μέ­νης οικίας δεν ήταν υπαρκτό.

Σε επαγ­γελ­μα­τικό χώρο του ημε­δα­πού είχε βρεθεί το χρη­μα­τικό ποσό των 7.000 ευρώ, το οποίο κατα­σχέ­θηκε, καθώς και ποσό­τητα άγνω­στης κρυ­σταλ­λι­κής ουσίας.

Η υπε­ρά­σπισή του κατά την πρω­τό­δικη δίκη είχε αμφι­σβη­τή­σει την ένταξή του στην οργα­νω­τική δομή που περιέ­γραφε το κατη­γο­ρη­τή­ριο, επι­χει­ρώ­ντας να δια­σπά­σει την υπόθεση σε μικρό­τερα και ασύν­δετα επει­σό­δια.

Η υπόθεση αφο­ρούσε πράξεις που φέρο­νται να τελέ­στη­καν σε βάθος τετρα­ε­τίας, από το 2020 έως τις 25 Ιουλίου 2024, και ήρθε στο φως μετά από κοινή επι­χεί­ρηση του Λιμε­νι­κού και της Εθνικής Υπη­ρε­σίας Πλη­ρο­φο­ριών. Στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου κάθισαν 10 κατη­γο­ρού­με­νοι με κατα­γω­γές από την Τουρκία, τη Συρία, την Παλαι­στίνη και τη Μολ­δα­βία, καθώς και ο ημε­δα­πός.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο περιε­λάμ­βανε ένταξη και κατά περί­πτωση διεύ­θυνση εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης, εξα­σφά­λιση κατα­λυ­μά­των για από­κρυψη πολιτών τρίτων χωρών, παρα­λα­βές από σημεία εισόδου με σκοπό την προ­ώ­θηση στο εσω­τε­ρικό, μετα­φο­ρές από τις τουρ­κι­κές ακτές με πλωτά μέσα, κατοχή πλαστών και γνησίων ταξι­διω­τι­κών εγγρά­φων τρίτων προ­σώ­πων και αποδοχή προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος.

Όπως προ­έ­κυψε, η οργά­νωση λει­τουρ­γούσε με ιεραρ­χική δομή και σαφή κατα­νομή ρόλων. Τα σκάφη ανα­χω­ρού­σαν από τα τουρ­κικά παράλια και απο­βί­βα­ζαν τους μετα­νά­στες σε απο­μο­νω­μένα σημεία του νησιού, απ’ όπου παρα­λαμ­βά­νο­νταν με ενοι­κια­ζό­μενα οχήματα και οδη­γού­νταν σε κατα­λύ­ματα από­κρυ­ψης. Για τη θαλάσ­σια μετα­φορά κάθε μετα­φε­ρό­με­νος φέρεται να κατέ­βαλλε από 4.000 έως 6.000 ευρώ, η δια­δρομή από την ακτή έως τα κατα­λύ­ματα χρε­ω­νό­ταν 200 ευρώ ανά άτομο και η διαμονή 30 ευρώ ημε­ρη­σίως.

Στη δίκη του Οκτω­βρίου 2025 το δικα­στή­ριο αθώωσε 3 από τους κατη­γο­ρου­μέ­νους και επέβαλε στους υπό­λοι­πους 7 ποινές κάθειρ­ξης που κυμάν­θη­καν από 13 έτη και 1 μήνα έως 33 έτη και 10 μήνες, με χρη­μα­τι­κές ποινές από 5.500 έως 106.200 ευρώ.