Το 13ο αναπτυξιακό συνέδριο Δωδ/νήσου – Αρθρο της Ρένας Διακίδη

Γράφει η Ρένα Διακίδη

Η αυλαία του Περι­φε­ρεια­κού Συνε­δρίου Παρα­γω­γι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης Νοτίου Αιγαίου έπεσε, αλλά η συζή­τηση γύρω από αυτό παρα­μέ­νει ζωηρή. Περισ­σό­τερο σε επίπεδο παρα­πο­λι­τι­κής, παρά ουσίας. Και μπορεί κανείς να πει πολλά και για τα δύο.

Σε επίπεδο παρα­πο­λι­τι­κής, ο σχο­λια­σμός από κάποιους δυσα­ρε­στη­μέ­νους, επι­κε­ντρώ­νε­ται στις ευχα­ρι­στίες που ακού­στη­καν από τους εκπρο­σώ­πους της αυτο­διοί­κη­σης και των τοπικών φορέων, προς την κυβέρ­νηση, αφενός για την πρω­το­βου­λία της να οργα­νώ­σει αυτά τα συνέ­δρια σε όλη την Ελλάδα και να φέρει τα υπουρ­γικά συμ­βού­λια στις τοπικές κοι­νω­νίες, αφε­τέ­ρου, διότι υπήρξαν εξαγ­γε­λίες και δεσμεύ­σεις που ικα­νο­ποιούν αιτή­ματα της τοπικής κοι­νω­νίας.

Ασφαλώς, όλοι εκείνοι που ευχα­ρί­στη­σαν την κυβέρ­νηση για τους παρα­πάνω λόγους, δεν ανήκουν πολι­τικά και ιδε­ο­λο­γικά στον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό που τους δια­κα­τέ­χει είναι η αγωνία για τον τόπο τους ή τον κλάδο τους, η αγωνία να απο­σπά­σουν ό,τι μπορούν περισ­σό­τερο. Στον αντί­ποδα, η αγωνία των υπο­λοί­πων δυσα­ρε­στη­μέ­νων , πηγάζει από ιδιο­τελή πολι­τικά κίνητρα, στο βαθμό που η σχεδόν καθο­λική αποδοχή εκ μέρους των τοπικών φορέων της κυβερ­νη­τι­κής πρω­το­βου­λίας, ακυ­ρώ­νει την μηδε­νι­στική θεωρία περί «περιο­δεύ­ο­ντος θιάσου», που με πολύ μεγάλη επι­μέ­λεια προ­σπά­θη­σαν να υπο­στη­ρί­ξουν όλο το διά­στημα που προη­γή­θηκε του συνε­δρίου, με άρθρα και δηλώ­σεις στα ΜΜΕ, όπου ως … καφε­τζού­δες και χαρ­το­ρί­χτρες, προ­ε­ξο­φλού­σαν το μηδε­νικό απο­τέ­λε­σμα.

Όλοι αυτοί οι πικρα­μέ­νοι, περι­φέ­ρουν τώρα τη χολή τους, ενα­ντίον της κυβέρ­νη­σης αλλά και όσων τοπικών παρα­γό­ντων – της πλειο­ψη­φίας αυτών, για την ακρί­βεια – που εξέ­φρα­σαν δημόσια τις ευχα­ρι­στίες τους για την πρω­τό­γνωρη κυβερ­νη­τική πρω­το­βου­λία. Ας αφήσουν τους φορείς, τους εκπρο­σώ­πους της τοπικής κοι­νω­νίας να απο­φα­σί­σουν αν πρέπει να ευχα­ρι­στή­σουν ή να επι­κρί­νουν την κυβέρ­νηση. Ας σεβα­στούν τις παρα­γω­γι­κές τάξεις του τόπου, αυτές που πραγ­μα­τικά πλη­ρώ­νουν το κόστος κάθε πολι­τι­κής που θεσπί­ζε­ται και εφαρ­μό­ζε­ται.

Αξιο­ση­μεί­ωτο είναι ότι, όλοι αυτοί που κάνουν εξ απο­στά­σεως και εκ του ασφα­λούς την κριτική τους, δεν παρα­κο­λού­θη­σαν το Ανα­πτυ­ξιακό Συνέ­δριο. Δεν πέρασαν ούτε απ’ έξω. Αν όντως έχουν αντί­λογο, για ποιο λόγο δεν αξιο­ποί­η­σαν την ευκαι­ρία της παρου­σίας των υπουρ­γών στη Ρόδο, να εκφρά­σουν την άποψή τους , να θέσουν τα ερω­τή­ματά τους και να απαι­τή­σουν απα­ντή­σεις; Γιατί δεν αξιο­ποί­η­σαν την ευκαι­ρία να εκθέ­σουν την κυβέρ­νηση και μάλιστα σε live streaming, μπροστά σε ολό­κληρη την κοι­νω­νία;

Περιο­ρί­στη­καν στην επί­δειξη της τζάμπα μαγκιάς, ενώ και από πολι­τι­κής απόψεως, η απουσία τους ήταν θεσμικά απα­ρά­δε­κτη. Το Ανα­πτυ­ξιακό Συνέ­δριο δεν ήταν μια κομ­μα­τική διερ­γα­σία του ΣΥΡΙΖΑ. Στη Ρόδο δεν ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ήρθε μια ολό­κληρη κυβέρ­νηση. Πέραν αυτού, οι απόντες έδειξαν ότι ποσώς τους ενδια­φέ­ρει μια δια­δι­κα­σία που σχε­τί­ζε­ται στενά με την ανα­πτυ­ξιακή προ­ο­πτική του τόπου, όταν αυτή δεν φέρνει τη δική τους κομ­μα­τική ταμπέλα, για να μπο­ρέ­σουν στη συνέ­χεια να την που­λή­σουν και να τη εξαρ­γυ­ρώ­σουν ως κομ­μα­τική πρα­μά­τεια.

Και πάμε τώρα στην ουσία του Ανα­πτυ­ξια­κού Συνε­δρίου.

– Ουδείς μπορεί να παρα­βλέ­ψει ότι είναι η πρώτη φορά που μια κυβέρ­νηση ανα­λαμ­βά­νει τέτοια πρω­το­βου­λία. Να φέρει στις Περι­φέ­ρειες και εν προ­κει­μένω στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, ολό­κληρο το Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο. Και θα το ξανα­φέ­ρει σε λίγες μέρες στη Σύρο, προ­κει­μέ­νου να καλυ­φθεί επαρκώς ολό­κληρη η νησιω­τική Περι­φέ­ρεια.

– Είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια δια­δι­κα­σία ήταν απο­λύ­τως ανοιχτή σε όλους τους πολίτες. Οποιοσ­δή­ποτε μπο­ρούσε να συμ­με­τά­σχει σε αυτήν και να απευ­θυν­θεί σε όποιον υπουργό επι­θυ­μούσε, χωρίς πρω­τό­κολλο. (Ως προς αυτό το σημείο δεν έλειψαν βέβαια και τα ευτρά­πελα από κάποιους “τέως” αλλά και “νυν”, που έκαναν θέμα την σειρά προ­τε­ραιό­τη­τας και όταν τους δόθηκε ο λόγος, φρό­ντι­σαν να ξεκι­νή­σουν με την ανά­γνωση του βιο­γρα­φι­κού τους σε μια λογική “ξέρεις ρε ποιος είμαι εγώ;”)

– Είναι η πρώτη φορά που οι υπουρ­γοί, ανα­πλη­ρω­τές υπουρ­γοί και γενικοί γραμ­μα­τείς υπουρ­γείων συμ­με­τεί­χαν σε ανοι­χτές πολύ­ω­ρες συνε­δρίες που έφταναν και τις 4 ώρες , όπου άκουγαν, κατέ­γρα­φαν και καλού­ντο να απα­ντή­σουν επι­τό­που στα ζητή­ματα και στα αιτή­ματα που έθετε η τοπική κοι­νω­νία.

– Ωστόσο, όπως κάθε πολι­τική πρω­το­βου­λία, έτσι και αυτή, θα κριθεί εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος. Εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος θα κριθεί αν ήταν μια επι­κοι­νω­νιακή, προ­ε­κλο­γι­κού χαρα­κτήρα φιέστα και αν το υπουρ­γικό συμ­βού­λιο δεν ήταν παρά ένας «περιο­δεύων θίασος», όπως κάποιοι υπο­στη­ρί­ζουν. Επ’ αυτού λοιπόν, υπάρ­χουν τρία δεδο­μένα. Το πρώτο, η βούληση της κυβέρ­νη­σης να θεσμο­θε­τή­σει σε μόνιμη βάση τη διε­ξα­γωγή των Ανα­πτυ­ξια­κών Συνε­δρίων ανά Περι­φέ­ρεια. Το δεύτερο, η ίδρυση του Παρα­τη­ρη­τη­ρίου για την παρα­κο­λού­θηση της υλο­ποί­η­σης των απο­φά­σεων των Συνε­δρίων που έχει ήδη συστα­θεί. Το τρίτο, η δέσμευση του πρω­θυ­πουρ­γού, Αλέξη Τσίπρα, ότι σε εύλογο χρόνο, θα επι­στρέ­ψει στη Ρόδο, με το υπουρ­γικό συμ­βού­λιο, για να εξε­τα­στεί η πορεία υλο­ποί­η­σης των όσων εξαγ­γέλ­θη­καν και των θεμάτων που δρο­μο­λο­γή­θη­καν.

– Όσον αφορά τις εξαγ­γε­λίες, μικρές ή μεγα­λύ­τε­ρες, δεν μπορούν παρά να απο­τι­μη­θούν θετικά, σε μια περιοχή που έχει υποστεί ισχυ­ρό­τατο πλήγμα στα χρόνια της κρίσης. Το Νότιο Αιγαίο, η πιο υπο­χρη­μα­το­δο­τη­μένη Περι­φέ­ρεια της χώρας, η οποία συνει­σφέ­ρει τα μέγιστα στο εθνικό ΑΕΠ, έχει ανάγκη και το τελευ­ταίο ευρώ. Από εκεί και πέρα όμως, κανένας δεν μπορεί να έχει την ψευ­δαί­σθηση ότι το οποιο­δή­ποτε μέτρο, μπορεί να αντι­σταθ­μί­σει την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ. Η κατάρ­γησή τους πλήττει ορι­ζό­ντια τις τοπικές κοι­νω­νίες και συνιστά τερά­στιο πλήγμα στην αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της περιο­χής. Οι επι­πτώ­σεις αυτές δεν μπορούν να απο­τι­μη­θούν δημο­σιο­νο­μικά, ώστε να υπάρ­ξουν αντι­σταθ­μι­στικά υπέρ των νησιών μέτρα.

– Το πλα­σά­ρι­σμα του μετα­φο­ρι­κού ισο­δυ­νά­μου ως αντι­σταθ­μι­στι­κού στην απώλεια του ΦΠΑ μέτρου, ήταν μια λάθος επιλογή της κυβέρ­νη­σης. Είναι άλλο να υλο­ποιείς το μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο ως ικα­νο­ποί­ηση ενός παλιού και πάγιου αιτή­μα­τος των νησιω­τών και άλλο να το παρου­σιά­ζεις ως το φάρμακο δια πάσαν νόσον (που δεν είναι). Είναι φανερό ότι σε αυτό η κυβέρ­νηση παρα­σύρ­θηκε από τις ειση­γή­σεις των τοπικών κομ­μα­τι­κών παρα­γό­ντων. Απο­τέ­λε­σμα αυτής της λάθος επι­λο­γής, είναι να ακού­γο­νται φωνές που υπο­βαθ­μί­ζουν την απόφαση της κυβέρ­νη­σης να υλο­ποι­ή­σει το μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο. Θα το είχε απο­φύ­γει αν το είχε εξαγ­γεί­λει και δρο­μο­λο­γή­σει, χωρίς την δια­σύν­δεσή του με τον ΦΠΑ.

– Στα αξιο­πρό­σε­κτα του Ανα­πτυ­ξια­κού Συνε­δρίου συμπε­ρι­λαμ­βάνω και τις τοπο­θε­τή­σεις κάποιων “τέως” που ανα­πο­λούν τα μεγα­λεία του παρελ­θό­ντος. Με ύφος καρ­δι­να­λίων, χωρίς ίχνος αυτο­γνω­σίας και αυτο­κρι­τι­κής, απευ­θύν­θη­καν κου­νώ­ντας το δάχτυλο προς τους σημε­ρι­νούς κυβερ­νώ­ντες, από τους οποίους ζήτησαν να λύσουν τα προ­βλή­ματα του Νοτίου Αιγαίου από… κατα­βο­λής της Αυτο­διοί­κη­σης. Μόνο για το προ­πα­το­ρικό αμάρ­τημα δεν ζήτησαν τα ρέστα. Παρα­βλέ­πο­ντας ότι οι ίδιοι και οι κομ­μα­τι­κοί φορείς που εκπρο­σω­πούν, είναι εκείνοι που δια­φέ­ντευαν τις τύχες του τόπου τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες. Είναι εκείνοι που δια­χει­ρί­στη­καν δισε­κα­τομ­μύ­ρια, από τα ΜΟΠ ,μέχρι τα πακέτα Ντελόρ, τα Κοι­νο­τικά Πλαίσια Στή­ρι­ξης και το πρώτο ΕΣΠΑ. Είναι εκείνοι που άφησαν παντε­λώς ανα­ξιο­ποί­ητο το προη­γού­μενο Ειδικό Πρό­γραμμα για τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου επί ημερών Αλο­γο­σκούφη – Παπα­θα­να­σίου, ύψους 250 εκατ €, από τα οποία απορ­ρο­φή­θη­καν μόνο 11 εκατ. Πακτω­λός χρη­μα­το­δο­τή­σεων στα χρόνια των παχέων αγα­λά­δων, αλλά τα προ­βλή­ματα στα νησιά δεν έχουν εξα­λει­φθεί. Οι ελλεί­ψεις παρα­μέ­νουν και διο­γκώ­θη­καν με τα χρόνια της κρίσης. Παρά ταύτα, μιλούν λες και προ­σγειώ­θη­καν ξαφνικά στον πλανήτη του Νοτίου Αιγαίου, προ­ερ­χό­με­νοι από πολι­τική παρ­θε­νο­γέ­νεση.

– Ναι, επί ημερών δια­κυ­βέρ­νη­σης από τον ΣΥΡΙΖΑ καταρ­γή­θηκε το ειδικό φορο­λο­γικό καθε­στώς των νησιών και αυτό θα την ακο­λου­θεί ιστο­ρικά. Όμως αυτός το τόπος μετρά μύριες όσες απώ­λειες κεκτη­μέ­νων τα τελευ­ταία χρόνια, πολλές από αυτές χωρίς το άλλοθι των μνη­μο­νίων. Ένα ενδει­κτικό παρά­δειγμα, η Δημόσια Περιου­σία της Δωδε­κα­νή­σου. Μετά την παρά­δοση της χώρας στη μέγγενη των μνη­μο­νίων από την κυβέρ­νηση του Γιώργου Παπαν­δρέου, επί της επό­με­νης κυβέρ­νη­σης Παπα­δή­μου, στο τέλος του 2011, κατα­λη­στεύ­τηκε η Δημόσια Περιου­σία της Δωδε­κα­νή­σου. Δεκάδες χιλιά­δες ακίνητα, περιου­σία των Δωδε­κα­νη­σίων, πέρασαν στο ΤΑΙΠΕΔ για να ξεπου­λη­θούν. Όσο κι αν προ­σπαθώ, δεν θυμάμαι εκείνες τις μέρες να άνοιξε ρου­θούνι. Στα τοπικά μας πράγ­ματα την περίοδο εκείνη, ήταν αυτοί που στο Ανα­πτυ­ξιακό Συνέ­δριο κου­νού­σαν με στόμφο και θράσος το δάχτυλο στη σημε­ρινή κυβέρ­νηση…