Αβυσος…

Kάποιοι εγκέ­φα­λοι σκέ­φτη­καν, ότι θα ήταν ται­ρια­στό με το πνεύμα της μαθη­τι­κής και στρα­τιω­τι­κής παρέ­λα­σης να ντύσουν ένα παιδάκι με στολή παραλ­λα­γής και να το στεί­λουν να παρε­λά­σει με όπλο επ’ ώμου.  Δεν ξέρω, τι υπάρχει στο κεφάλι αυτών των εγκε­φά­λων ή πως εννοούν την έννοια του πατριω­τι­σμού. Μπορώ να πω με βεβαιό­τητα, πάντως, ότι ένα παιδί με παραλ­λαγή και όπλο στα χέρια είναι αρκού­ντως ανα­τρι­χια­στική εικόνα και παρα­πέ­μπει σε καθε­στώτα, στα οποία αμφι­βάλλω, αν αυτοί που χει­ρο­κρό­τη­σαν το παιδί αυτό, θα ήθελαν να ζήσουν. Αν πατρίδα είναι ο τόπος που η σκέψη σου ταξι­δεύει ελεύ­θερη υπε­ρα­σπι­ζό­μενη ανθρώ­πι­νες αξίες και ιδανικά, τότε εμένα παιδιά ντυμένα στρα­τιώ­τες με περιο­ρί­ζουν, μου προ­κα­λούν απο­στροφή. Τι θέση έχουν τα όπλα και ο πόλεμος σε μια ευνο­μού­μενη, ελεύ­θερη, δημο­κρα­τική κοι­νω­νία, η οποία πέρασε τόσα δεινά εξαι­τίας τους ; Άξιο όμως ακόμη εντο­νό­τε­ρου σχο­λια­σμού είναι το απα­ρά­δε­κτο πολλών ΜΜΕ  αλλά και σχο­λια­στών του δια­δι­κτύου που δεν είχαν την νου και την γνώση να σβήσουν το προ­σω­πάκι του παιδιού από τις φωτο­γρα­φίες. Πρό­κει­ται για ελεεινή αντι­με­τώ­πιση που δείχνει το πόση υπο­κρι­σία και πολι­τική ορθότητα-κοροϊδία υπάρχει σήμερα.