«Μ’ αρέσει ο Χριστός σας. Δεν μ’ αρέσουν οι χριστιανοί σας. Οι χριστιανοί σας είναι τόσο διαφορετικοί από τον Χριστό.» (Μαχάτμα Γκάντι)

 «Μην τους πλη­σιά­ζετε! Μην τους ακούτε! Μην τους εμπι­στεύ­ε­σθε! Είναι οι κολα­σμέ­νοι της κοι­νω­νίας! Δεν μπορούν κάποιοι ξεφτι­λι­σμέ­νοι να υπε­ρα­σπί­ζο­νται δημο­σίως τα πάθη της ψυχής τους!Ε λοιπόν αυτούς τους ξεφτι­λι­σμέ­νους, φτύστε τους! Απο­δο­κι­μά­στε τους! Είναι εκτρώ­ματα της φύσεως! Ψυχικά και πνευ­μα­τικά πάσχουν! Είναι άτομα με δια­νοη­τική δια­τα­ραχή!» Θα ήθελα να μη χρεια­στεί ούτε μια φορά στη ζωή μου να παρα­θέτω τις αισχρές και άθλιες εκφρά­σεις του Μητρο­πο­λίτη  Αμβρό­σιου ενα­ντίον των ομο­φυ­λό­φι­λων συμπο­λι­τών μας. Αλλά δεν γίνεται. Πρέπει χίλιες φορές να τις δια­βά­σουμε και να καρ­φω­θούν στο μυαλό μας, για να μην τις ξεχά­σουμε ποτέ Μόνο έτσι θα κατα­νο­ή­σουμε το μέγεθος του μίσους και μόνο έτσι θα είμαστε παντο­τινά πανέ­τοι­μοι να το αντι­με­τω­πί­σουμε. Ανά πάσα στιγμή και σε κάθε περί­πτωση!  Το «φτύστε τους» βέβαια ήταν το λιγό­τερο. Το παρα­λή­ρημα συνε­χί­στηκε μέσα σε μια αίθουσα δικα­στη­ρίου, όπου δικα­ζό­ταν για τα παρα­πάνω για υπο­κί­νηση μίσους. Δεν δίστασε μπροστά στους δικα­στές : «Αν είχα όπλο και μπο­ρούσα από το νόμο, θα το χρη­σι­μο­ποιούσα να τελειώ­νουμε» είπε στην απο­λο­γία του για την δημόσια υπο­κί­νηση μίσους και βίας με βάση τον αντι­ρα­τσι­στικό νόμο. Και το δικα­στή­ριο τον αθώωσε. Δεν θα μείνω όμως στην απόφαση του δικα­στη­ρίου. Η περί­πτωση του μητρο­πο­λίτη Αμβρό­σιου απο­τε­λεί πρό­βλημα πρω­τί­στως εκκλη­σιο­λο­γικό που, δυστυ­χώς, δεν αντι­με­τω­πί­στηκε ως τέτοιο από τους θεσμούς Διοί­κη­σης της Εκκλη­σίας της Ελλάδος. Ο λόγος του, δια­χρο­νικά τοξικός,διχα­στι­κός και εχθρο­πα­θής είναι λόγος ευθέως αντι­χρι­στια­νι­κός και θα έπρεπε εξαι­τίας αυτού να έχει καθαι­ρε­θεί ώστε να δια­σω­θεί το ποίμνιό του και να δοθεί στον ίδιο μια τελευ­ταία ευκαι­ρία μετά­νοιας. Τίποτα λιγό­τερο από αυτό.