Νέα διάσταση προσέλαβε η υπόθεση με τα δημόσια κτήματα

Και νέα διάσταση, αστικής φύσεως, προσέλαβε χθες η πολύκροτη υπόθεση της υφαρπαγής ακινήτων του δημοσίου με τη χρήση ανυπόστατων αποφάσεων εκποίησής τους, που φέρουν πλαστές υπογραφές νομαρχών.
Το Εφετείο Δωδεκανήσου με την υπ΄αριθμ. 105/2012 απόφασή του έκρινε συγκεκριμένα ότι δεν επιτρέπονται εγγραφές στα οικεία κτηματολογικά βιβλία για τα συγκεκριμένα ακίνητα, χωρίς μάλιστα να εξετάσει αν οι κάτοχοί τους είναι καλόπιστοι αγοραστές και δεν έχουν σχέση με το ποινικό σκέλος της υπόθεσης.
Αυτό σημαίνει ότι δεν επιτρέπονται δικαιοπραξίες πάσης φύσεως στα ακίνητα αυτά, όπως αγοραπωλησίες, γονικές παροχές, προσημειώσεις και υποθήκες.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου με την υπ’ αριθμ. 66/2009 απόφασή του είχε δώσει λύση στο θέμα ακυρώνοντας διάταξη του δικαστή του κτηματολογίου Ρόδου με την οποία απαγορεύθηκε η καταχώρηση στο κτηματολόγιο απόφασης για την εγγραφή προσημείωσης υποθήκης ύψους 650.000 ευρώ σε ακίνητο που περιλαμβάνεται μεταξύ εκείνων που υφαρπάχθηκαν δολίως από την ιδιοκτησία του δημοσίου. Με την ίδια απόφαση είχε διαταχθεί ταυτόχρονα η καταχώρηση της απόφασης για την εγγραφή της προσημείωσης στο Κτηματολόγιο.
Οπως απεκάλυψε η “δ”, τουλάχιστον 427.518 τετραγωνικά μέτρα δημόσιας γης άλλαξαν ή επιχειρήθηκε να αλλάξουν χέρια με τη χρήση ανυπόστατων αποφάσεων εκποίησης που φέρουν πλαστές υπογραφές νομαρχών που υπηρέτησαν στη Δωδεκάνησο.
Μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου διατάχθηκε ο διευθυντής του Κτηματολογίου Ρόδου να αναστείλει την οποιαδήποτε έκδοση πιστοποιητικών ιδιοκτησίας σε ακίνητα που συμπεριλαμβάνονται μεταξύ αυτών που εξετάζονται από τη δικαιοσύνη.
Με έγγραφό της προς το Κτηματολόγιο Ρόδου η Κτηματική Υπηρεσία Δημοσίου ενημέρωσε περί ύπαρξης πλαστών αποφάσεων του νομάρχη Δωδεκανήσου εξαγοράς ακινήτων του Δημοσίου, ήδη όμως μεταγραμμένων στα κτηματολογικά βιβλία. Προ της κοινοποίησης του παραπάνω εγγράφου, στα κτηματολογικά βιβλία των αναφερομένων στο έγγραφο της Κτηματικής Εταιρίας ακινήτων είχαν καταχωρηθεί συμβολαιογραφικές πράξεις μεταβίβασης από επαχθή αιτία και παρακολουθηματικές των συμβάσεων αυτών αποφάσεις προσημείωσης υποθήκης των ακινήτων προς εξασφάλιση των δανειστριών τραπεζών που χρηματοδότησαν τις συμβάσεις αυτές.
Εν πάση περιπτώσει η υπόθεση που εξέτασε το Εφετείο αφορά ακίνητο που έχει περιέλθει στην ιδιοκτησία μιας Ροδίτικης εταιρείας έναντι ποσού 200 εκατ. δρχ από τους φερόμενους ως αρχικούς δικαιούχους.
Πρόκειται για μια έκταση 100 στρεμμάτων στην περιοχή «Αγία Βαρβάρα» της Ρόδου και συγκεκριμένα για ολόκληρη τη μερίδα ΚΜ125ΑΒ γαιών Κοσκινού (περιοχή Τσαΐρι). Η ως άνω έκταση υφαρπάχθηκε με τη χρήση της υπ’ αριθμ. ΔΚ1012/3373/1991 απόφασης του νομάρχη Δωδεκανήσου.
Η συγκεκριμένη ανυπόστατη απόφαση εκποίησης του ακινήτου φιλέτου που κείται πλησίον της νέας οδού που συνδέει τις ανατολικές ακτές με το αεροδρόμιο μεταγράφηκε στον οικείο τόμο του κτηματολογίου της Ρόδου την 29η Ιανουαρίου 1998 στην ιδιοκτησία των εμφανιζόμενων ως δικαιούχων της εκποίησης Τ. Δ. το γένος Κ. και Μ. χήρας Ε. Κ. το γένος Β. Φ.
Την 28η Ιουλίου 1999 ακολούθησε η μεταγραφή στην ίδια μερίδα του υπ’ αριθμ. 7324/27-7-1999 συμβολαίου πώλησης από τις ανωτέρω φερόμενες ως ιδιοκτήτριες στην εταιρεία.
Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας έχει πραγματοποιήσει επένδυση εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ στο ακίνητο ενώ έχει χρεωθεί με δάνεια για την επένδυσή του αυτή.
Η εταιρεία που κράτησε μεγάλο μερίδιο του ακινήτου έχει έτοιμη μελέτη για να επενδύσει σε χρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ενωση πρόγραμμα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με την χρήση φωτοβολταϊκών συστημάτων και μετά τις αποκαλύψεις οι εκπρόσωποί της βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να μην μπορούν να εξασφαλίσουν πιστοποιητικό ιδιοκτησίας για να το συνυποβάλουν ως δικαιολογητικό για την χρηματοδότηση.
Στο ακίνητο έχει εγγραφεί από την εταιρεία προσημείωση υποθήκης υπέρ της Ιονικής και Λαϊκής Τράπεζας ύψους 180 εκατ. δρχ. Επακολούθησαν οι εγγραφές δύο ακόμη αποζημιώσεων υπέρ της ίδιας τράπεζας ύψους 80.000.000 και 100.000.000 δρχ.
Την 7η Φεβρουαρίου 2002 υποβλήθηκαν σε μεταγραφή πέντε πωλητήρια συμβόλαια με βάση τα οποία από το εν λόγω ακίνητο αποσπάστηκαν λόγω πωλήσεως σε τρεις κάτοικους Ρόδου πέντε τμήματα αυτού που αποτέλεσαν νέες μερίδες.
Την 9η Ιουλίου 2008 ο Α. Κ. του Μ. υπέβαλε στο κτηματολόγιο Ρόδου αίτηση με την οποία ζητούσε να εγγραφεί στα βιβλία του κτηματολογίου απόφαση του δικαστηρίου με την οποία ενεγράφη προσημείωση υποθήκης ύψους 650.000 ευρώ σε τμήμα που είχε αποσπαστεί από το ίδιο ακίνητο.
Ο Κτηματολογικός Δικαστής απέρριψε την αίτηση με το σκεπτικό ότι η απόφαση εκποίησης του ακινήτου με την οποία είχε γίνει η αρχική του μεταγραφή σε ιδιώτες ήταν πλαστή και ανυπόστατη.
Ο πρόεδρος του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου (εκουσία διαδικασία) έκρινε ωστόσο ότι η απόφαση του κτηματολογικού δικαστή αντίκειται στο τεκμήριο ακρίβειας και τη δημόσια πίστη τα οποία παρέχουν τα κτηματολογικά βιβλία. Έκρινε ακόμη ότι αφού η αρχική εγγραφή καταστεί αμετάκλητη τότε δημιουργείται αμάχητο τεκμήριο ότι το εμπράγματο δικαίωμα που αφορά η καταχώρηση στο οικείο βιβλίο ανήκει στο πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται η βασική εγγραφή. Τονίζει δε ότι έχει παρέλθει χρονικό διάστημα τριών ετών από την καταχώρηση της απόφασης του νομάρχη συνεπώς το αποκτηθέν από εκείνους εμπράγματο δικαίωμα δεν επιδέχεται ανταπόδειξη.
Το Εφετείο Δωδεκανήσου έκρινε ωστόσο ότι θεσπίζεται αμάχητο τεκμήριο για το δικαίωμα επί του ακινήτου μόνον για την αρχική και θεμελιώδη κτηματολογική εγγραφή, ενώ για τις μεταγενέστερες εγγραφές το τεκμήριο είναι μαχητό και κατ’ αυτού αντιτάσσεται η ακυρότητα ή το ανίσχυρο της αιτίας της εγγραφής από το Ελληνικό Δημόσιο.
Εν προκειμένω, το αμάχητο τεκμήριο καλύπτει την αρχική (θεμελιώδη) εγγραφή του ακινήτου υπέρ της Κυβέρνησης των Νήσων του Αιγαίου, της οποίας διάδοχο αποτελεί το Ελληνικό Δημόσιο, ενώ επιδέχονται ανταπόδειξη οι μεταγενέστερες εγγραφές.
Επισημαίνει παραπέρα ότι ο χαρακτήρας των διατάξεων του Κτηματολογικού Κανονισμού είναι προδήλως δημοσίας τάξεως και ο Κτηματολογικός Δικαστής δεν είναι απλό όργανο τακτοποίησης των κατατεθέντων εγγράφων αλλά δικαιοδοτικό όργανο με ευρύτατη εξουσία ελέγχου, όχι μόνο του τύπου αλλά και της ουσίας των καταχωριστέων πράξεων, τίτλων και εγγράφων και ορθώς έτσι ερευνήθηκε το υποστατό της αίτησης προς μεταγραφή με βάση την πραγματική κατάσταση.