Αγωγή «μαμούθ» της Τράπεζας Πειραιώς κατά Ροδίτη επιχειρηματία

Συζη­τή­θηκε ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Αθηνών, αγωγή της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς, κατά Ροδίτη επι­χει­ρη­μα­τία, μέσω λογα­ρια­σμού του οποίου δια­κι­νή­θη­καν χρη­μα­τικά ποσά συνο­λι­κού ύψους 14 εκατ. ευρώ, σε βάθος τριε­τίας από εσω­τε­ρικό λογα­ρια­σμό της, στην οδό Εθνικής Αντι­στά­σεως.

Η Τράπεζα Πει­ραιώς, διεκ­δι­κεί περίπου 11 εκατ. ευρώ από τον επι­χει­ρη­μα­τία με την αγωγή που υπέβαλε ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Αθηνών, την 27η Φεβρουα­ρίου 2013.

Την υπόθεση είχε απο­κα­λύ­ψει η «δημο­κρα­τική» τον Δεκέμ­βριο του 2006 και η τράπεζα ανα­φέ­ρει στην αγωγή της ότι ο επι­χει­ρη­μα­τίας, από τις 2 Οκτω­βρίου 2002 έως την 6η Ιουνίου 2006, πιστώ­θηκε από την Τράπεζα Πει­ραιώς 15 φορές παρά­τυπα, αχρε­ω­στή­τως και χωρίς καμία εξα­σφά­λιση με διάφορα χρη­μα­τικά ποσά με αντί­στοιχη χρέωση εσω­τε­ρι­κού λογα­ρια­σμού της Τρά­πε­ζας. Συνο­λικά πιστώ­θηκε από την Τράπεζα Πει­ραιώς με το ποσό των 14.235.000 €!

Η Τράπεζα στην αγωγή της ανα­φέ­ρει ότι οι χορη­γή­σεις αυτές προ­έρ­χο­νταν από ίδια κεφά­λαια της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς, με αντί­στοιχη χρέωση εσω­τε­ρι­κού λογα­ρια­σμού του Κατα­στή­μα­τος Ρόδου.

Εγίναν όμως παρά­τυπα, δηλαδή εκτός των εγκρι­τι­κών δια­δι­κα­σιών της Τρά­πε­ζας και χωρίς καμία απο­λύ­τως εξα­σφά­λιση του ανα­λη­φθέ­ντος πιστω­τι­κού κιν­δύ­νου.

Οι παρά­τυ­πες αυτές χρε­ο­πι­στώ­σεις φέρο­νται να έγιναν αντι­λη­πτές από την τράπεζα στις αρχές Δεκεμ­βρίου του 2006, οπότε άμεσα ζητή­θηκε να προ­σκο­μι­στούν από το αρχείο της τα παρα­στα­τικά συγκε­κρι­μέ­νων ημε­ρο­μη­νιών του έτους 2006, όπου εμφα­νί­ζο­νταν τέτοιες συναλ­λα­γές. Δια­πι­στώ­θηκε όμως ότι δεν υπήρχαν τα αντί­στοιχα παρα­στα­τικά χρέωσης του εσω­τε­ρι­κού λογα­ρια­σμού τάξεως του κατα­στή­μα­τος Ρόδου και αντί­στοι­χης πίστω­σης του επι­χει­ρη­μα­τία.

Το γεγονός αυτό οδήγησε άμεσα στη διε­νέρ­γεια επι­τό­πιου ελέγχου από κλι­μά­κιο επι­θε­ω­ρη­τών της Διεύ­θυν­σης Εσω­τε­ρι­κού Ελέγχου της Τρά­πε­ζας, το οποίο μετέβη στις 14 Δεκεμ­βρίου 2006 στο κατά­στημα Ρόδου για περαι­τέρω έρευνα.

Κατά την έρευνα αυτή, ζητή­θηκε άμεσα και παρά­χθηκε από το ηλε­κτρο­νικό σύστημα της τρά­πε­ζας, παρα­με­τρο­ποι­η­μένη κατά­σταση, στην οποία εμφα­νί­ζο­νται οι συμ­ψη­φι­στι­κές λογι­στι­κές εγγρα­φές του εσω­τε­ρι­κού λογα­ρια­σμού τάξεως του κατα­στή­μα­τος Ρόδου με τις αντί­στοι­χες πιστώ­σεις στον επι­χει­ρη­μα­τία.

Δια­πι­στώ­θηκε λοιπόν ότι οι χρε­ο­πι­στώ­σεις πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν με χρήστη διε­νέρ­γειάς τους από κωδικό που ανήκε στον τότε προϊ­στά­μενο χορη­γή­σεων του κατα­στή­μα­τος. Εγίναν δε μέσω συμ­ψη­φι­στι­κών λογι­στι­κών εγγρα­φών.

Σύμφωνα με την αγωγή ο συγκε­κρι­μέ­νος υπάλ­λη­λος, αυτο­βού­λως και σε συνεν­νό­ηση με τον επι­χει­ρη­μα­τία, φέρεται να προέβη στις παρα­πάνω ημε­ρο­μη­νίες σε άτυπη, αχρε­ώ­στητη και παρά­τυπη, δηλαδή εκτός των εγκρι­τι­κών δια­δι­κα­σιών της τρά­πε­ζας, χορή­γηση των ανωτέρω ποσών, συνο­λι­κού ύψους 14.235.000 €, για να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν για τις δρα­στη­ριό­τη­τές του σε οικο­δο­μι­κές επι­χει­ρή­σεις, χρε­ώ­νο­ντας αντι­στοί­χως τον εσω­τε­ρικό λογα­ρια­σμό της τρά­πε­ζας.

Την ίδια ημέρα φέρεται να κλήθηκε από το κλι­μά­κιο επι­θε­ω­ρη­τών της Διεύ­θυν­σης Εσω­τε­ρι­κού Ελέγχου της Τρά­πε­ζας και παρέστη στο κατά­στημα Ρόδου ο επι­χει­ρη­μα­τίας, ώστε να δώσει εξη­γή­σεις για τις παρά­τυ­πες αυτές χορη­γή­σεις. Ο ίδιος φέρεται να παρα­δέ­χθηκε τη χορή­γηση των παρα­πάνω ποσών, ανα­γνώ­ρισε την οφειλή του προς την τράπεζα, παρα­δέ­χθηκε ότι είχε λάβει όλα τα παρα­πάνω ποσά ως δάνειο, απο­φεύ­γο­ντας την παροχή εμπράγ­μα­της εξα­σφά­λι­σης των δανεια­κών απαι­τή­σεων και να κατέ­βαλε στην Τράπεζα το ποσό των 4.200.000 ευρώ που απο­τε­λούσε το υπό­λοιπο των λογα­ρια­σμών του από επεν­δύ­σεις σε χρε­ό­γραφα, αμοι­βαία κεφά­λαια και μετοχές.

Στην ίδια αγωγή ανα­φέ­ρε­ται ότι η χορή­γηση των ποσών στον επι­χει­ρη­μα­τία ήταν παρά­τυπη, καθώς ουδέ­ποτε εκδό­θη­καν κατα­θε­τή­ρια για τις εκτα­μιεύ­σεις, ούτε και ελή­φθη­σαν εμπράγ­μα­τες εξα­σφα­λί­σεις υπέρ της Τρά­πε­ζας, για τις χορη­γή­σεις αυτές.

Η τράπεζα υπο­στη­ρί­ζει ότι ο επι­χει­ρη­μα­τίας δέχθηκε, το ανε­ξό­φλητο υπό­λοιπο των εκτα­μιευ­μέ­νων ποσών που συνο­λικά έλαβε, ήτοι το συνο­λικό ποσό των 10.065.000 ευρώ, να λάβει πλέον τη νομό­τυπη μορφή εγγρά­φως συνο­μο­λο­γου­μέ­νου δανείου και να παρα­σχε­θούν πλέον οι ανα­γκαίες εμπράγ­μα­τες εξα­σφα­λί­σεις στην Τράπεζα.

Ειδι­κό­τερα, στις 15 Δεκεμ­βρίου 2006, παρου­σία δύο δικη­γό­ρων του, φέρεται να υπέ­γραψε σύμβαση στε­γα­στι­κού τοκο­χρε­ω­λυ­τι­κού δανείου με επι­τό­κιο Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας (ΕΚΤ) ποσού 10.065.000 ευρώ και να συναί­νεσε προς εξα­σφά­λιση του δανείου αυτού, στην εγγραφή προ­ση­μειώ­σεων υπο­θή­κης επί ακι­νή­των ιδιο­κτη­σίας του.

Στις 21 Οκτω­βρίου 2009, όφειλε στην Τράπεζα Πει­ραιώς το συνο­λικό ποσό των 11.111.148,65 ευρώ.

Λόγω της υπε­ρη­με­ρίας του όμως ως προς την κατα­βολή των οφει­λό­με­νων δόσεων του δανείου, η τράπεζα κατήγ­γειλε την σύμβαση στε­γα­στι­κού δανείου, κήρυξε ληξι­πρό­θε­σμο και απαι­τητό και το άληκτο κεφά­λαιο των υπό­λοι­πων δόσεων του δανείου και έκλεισε τον λογα­ρια­σμό.