Θ. Φορτσάκης: «Η Κυβέρνηση θυσιάζει το κράτος δικαίου σε υποτιθέμενα κομματικά μικροοφέλη»

Κύριε Φορ­τσάκη, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε ζητώ­ντας από εσάς ένα πρώτο σχόλιο για το λεγό­μενο «Μακε­δο­νικό» ζήτημα. Μετά το συλ­λα­λη­τή­ριο στο Σύνταγμα, ανα­μέ­νετε πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις;

Τα συλ­λα­λη­τή­ρια στο Σύνταγμα και στη Θεσ­σα­λο­νίκη είχαν τέσσερα κεντρικά χαρα­κτη­ρι­στικά. Ως προς τον όγκο τους, ξεχώ­ρι­σαν για την αθρόα προ­σέ­λευση του κόσμου. Είχαμε χρόνια να δούμε τόσο μεγάλες συγκε­ντρώ­σεις. Ως προς τη σύνθεσή τους, οι συμ­με­τέ­χο­ντες, αυτό­κλη­τοι και με δια­φο­ρε­τι­κές πολι­τι­κές αφε­τη­ρίες, υπε­ρέ­βη­σαν σαφώς τις κομ­μα­τι­κές γραμμές. Ως προς το αντι­κεί­μενό τους, οι δια­δη­λω­τές συμ­με­τεί­χαν σε αυτά τόσο από πατριω­τι­σμό για την Μακε­δο­νία μας, όσο και από γενι­κό­τερη αντι­κυ­βερ­νη­τική διάθεση, όπως το κατα­δει­κνύ­ουν και οι σχε­τι­κές δημο­σκο­πή­σεις. Ως προς το χαρα­κτήρα τους, αυτός ήταν συνο­λικά ειρη­νι­κός, παρά τις μερικές απο­δο­κι­μα­στέες ακρό­τη­τες. Τα συμπε­ρά­σματα από τις παρα­τη­ρή­σεις αυτές είναι χρήσιμα. Πρώτον, οι ιμάντες μετα­φο­ράς των αιτη­μά­των της κοι­νω­νίας προς τις πολι­τι­κές δυνά­μεις της Χώρας μας δεν φαί­νε­ται να λει­τουρ­γούν σωστά. Η δυσλει­τουρ­γία αυτή, αν λάβει δια­στά­σεις, απειλεί το πολι­τικό σύστημά μας. Τα κόμματα καλού­νται να αφυ­πνι­σθούν όσο είναι καιρός. Δεύ­τε­ρον, η Κυβέρ­νηση, κινού­μενη στο σκοτάδι, χει­ρί­στηκε το ζήτημα εντελώς εσφαλ­μένα. Δεν δια­σφά­λισε προη­γού­μενη κυβερ­νη­τική ενότητα, δεν ενη­μέ­ρωσε εγκαί­ρως την αντι­πο­λί­τευση, δεν προ­ε­τοί­μασε κατάλ­ληλα την κοινή γνώμη και έτσι δεν δια­μόρ­φωσε συν­θή­κες εθνικής ομο­ψυ­χίας. Λει­τούρ­γησε κομ­μα­τικά και διχα­στικά, νομί­ζο­ντας ότι έτσι θα διεμ­βό­λιζε τους πολι­τι­κούς της αντι­πά­λους. Ο λαϊ­κι­σμός της αυτός δημιούρ­γησε στους πολίτες την ανη­συ­χία ότι η λύση του ζητή­μα­τος δεν ανα­ζη­τεί­ται σήμερα με βάση μια συγκρο­τη­μένη εθνική πολι­τική, αλλά συγκυ­ριακά και επι­βαλ­λό­μενη έξωθεν. Τα δεδο­μένα που κατα­μαρ­τυ­ρούν τα συλ­λα­λη­τή­ρια πρέπει να εκτι­μη­θούν ψύχραιμα και να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν για την επί­τευξη μιας λύσης κοινά απο­δε­κτής. Διότι, το «σκο­πιανό» πρέπει να λυθεί, για να απα­λει­φθούν οι κίν­δυ­νοι στα βόρεια σύνορά μας. Σταθερή εθνική επι­δί­ωξή μας πρέπει να είναι μια συνο­λική διευ­θέ­τηση, που θα ρυθ­μί­ζει και το όνομα, ώστε να τερ­μα­τι­στούν ορι­στικά οι επε­κτα­τι­κές διεκ­δι­κή­σεις, που τώρα βρί­σκουν στους γεί­το­νες και συνταγ­μα­τική έκφραση.

Κατά την άποψή σας, τι προ­σπα­θεί να κάνει η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με το σκάν­δαλο Novartis;

Το απο­κα­λού­μενο «σκάν­δαλο Novartis» θέτει δυο ζητή­ματα. Το πρώτο αφορά την υπόθεση καθαυτή. Εάν πράγ­ματι υπάρχει σκάν­δαλο, αυτό πρέπει να απο­κα­λυ­φθεί και να τιμω­ρη­θούν οι ένοχοι. Φαι­νό­μενα δια­φθο­ράς στην πολι­τική ζωή της Χώρας μας πρέπει να πατάσ­σο­νται αυστηρά από όπου και αν προ­έρ­χο­νται. Το δεύτερο αφορά τον κυβερ­νη­τικό χει­ρι­σμό της υπό­θε­σης. Εδώ δια­πι­στώ­νουμε για μια ακόμη φορά παρα­βί­αση της αρχής της διά­κρι­σης των εξου­σιών από την Κυβέρ­νηση που ανε­πί­τρε­πτα επι­χει­ρεί να παρέμ­βει στη δικα­στική έρευνα, παρα­κάμ­πτο­ντας τα προ­βλε­πό­μενα από το Σύνταγμα. Έτσι, μεταξύ πολλών, επι­ση­μαίνω την επί­σκεψη του Κυβερ­νη­τι­κού Εκπρο­σώ­που στο Ανώτατο Δικα­στή­ριο της Χώρας λίγο πριν δια­βι­βα­στεί ο σχε­τι­κός φάκελος στη Βουλή, την εντολή του Πρω­θυ­πουρ­γού να έλθει η υπόθεση στη Βουλή, χωρίς όμως να δια­θέ­τει σχετική αρμο­διό­τητα, τη δήλωση του Υπουρ­γού Υγείας ότι γνω­ρί­ζει την ταυ­τό­τητα των «προ­στα­τευό­με­νων» κου­κου­λο­φό­ρων μαρ­τύ­ρων, τις δηλώ­σεις στε­λε­χών της Κυβέρ­νη­σης που προ­ε­ξο­φλούν μείζον σκάν­δαλο και φυλα­κί­σεις. Όλα αυτά ενώ έπρεπε να αφεθεί η Δικα­στική εξουσία να μετα­βι­βά­σει τον φάκελο στη Βουλή, όταν το κρίνει σκόπιμο, χωρίς καμία κυβερ­νη­τική παρέμ­βαση. Η Κυβέρ­νηση συνε­χί­ζει, λοιπόν, να εφαρ­μό­ζει σε βάρος της Δικαιο­σύ­νης τις αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές πρα­κτι­κές στις οποίες μας έχει πλέον, δυστυ­χώς, συνη­θί­σει. Με μικρο­πο­λι­τι­κές επι­διώ­ξεις επι­χει­ρεί άκαιρο αντι­πε­ρι­σπα­σμό, απο­προ­σα­να­το­λί­ζο­ντας τους πολίτες από τα μεγάλα τρέ­χο­ντα προ­βλή­ματά τους, όπως τη συνε­χι­ζό­μενη λαίλαπα των μνη­μο­νια­κών μέτρων και το «σκο­πιανό». Αμαυ­ρώ­νει αλό­γι­στα, χωρίς σοβαρά στοι­χεία, την υπόληψη σοβαρών υψη­λό­βαθ­μων πολι­τι­κών στε­λε­χών. Έτσι όμως απα­ξιώ­νει στην αντί­ληψη της κοινής γνώμης χωρίς σοβαρό λόγο το σύνολο του πολι­τι­κού κόσμου και συνα­κό­λουθα του πολι­τι­κού συστή­μα­τος. Στα κομ­μα­τικά μικρο­ο­φέλη που νομίζει ότι θα απο­κο­μί­σει, θυσιά­ζει το κράτος δικαίου.

Η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επι­μέ­νει ότι μέχρι τον Αύγου­στο θα μας βγάλει από το Μνη­μό­νια. Ωστόσο, ο ελλη­νι­κός λαός έχει λυγίσει από τις συνε­χείς περι­κο­πές σε μισθούς και συντά­ξεις και φυσικά από την φορο­μπη­χτική πολι­τική. Θα υπάρξει φως στο τούνελ;

Όπως το έχω πει ξανά, η έξοδος από τα Μνη­μό­νια απο­τε­λεί φενάκη. Η Κυβέρ­νηση έχει ήδη συμ­φω­νή­σει σειρά μέτρων για μετά τον Αύγου­στο του 2018. Το «τέταρτο Μνη­μό­νιο» περι­λαμ­βά­νει για τα επόμενα δύο έτη, μεταξύ άλλων, νέα μείωση των συντά­ξεων και του έμμεσου αφο­ρο­λό­γη­του ορίου. Μπορεί μάλιστα τα μέτρα αυτά να εφαρ­μο­στούν και νωρί­τερα. Θυμίζω ότι εκκρε­μεί η τέταρτη αξιο­λό­γηση. Πέρα των συμ­φω­νη­θέ­ντων που προ­α­νέ­φερα, δεν γνω­ρί­ζουμε ακόμη τι θα ισχύσει από τον Αύγου­στο και μετά. Κιν­δυ­νεύ­ουμε να βρε­θούμε στην ανα­ζή­τηση χρη­μα­το­δό­τη­σης από την ιδιω­τική αγορά με επι­τό­κια κατά πολύ υψη­λό­τερα αυτών των δανει­στών, με απο­τέ­λε­σμα το χρέος μας συνεχώς να αυξά­νε­ται. Αληθινή έξοδος από τα μνη­μό­νια θα είχαμε αν μπο­ρού­σαμε να δια­σφα­λί­σουμε όρους δανει­σμού παρεμ­φε­ρείς με αυτούς των εταίρων. Όμως είμαστε ακόμα μακριά. Μόνο ένα ευρύ­τατο πρό­γραμμα μεταρ­ρυθ­μί­σεων, όπως αυτό της ΝΔ, συγκε­κρι­μένο σε όλα τα οικο­νο­μικά πεδία και μετρη­μένο, θα μας εξα­σφα­λί­σει τους απα­ραί­τη­τους όρους για την πραγ­μά­τωση των μεγάλων επεν­δύ­σεων που χρεια­ζό­μα­στε. Σήμερα η αγορά υπο­φέ­ρει από δολο­φο­νική έλλειψη ρευ­στό­τη­τας. Όχι μόνο δεν προ­σελ­κύ­ουμε επεν­δύ­σεις, αλλά προ­κα­λούμε διαρκώς νέες απο-επενδύσεις. Στο τερά­στιο δημόσιο χρέος πρέπει να συνυ­πο­λο­γί­σουμε τα 100 δις και πλέον που οφεί­λουν οι πολίτες στο δημόσιο, τα 40 δις στα ασφα­λι­στικά ταμεία, τα 110 δις των «κόκ­κι­νων δανείων». Καθό­μα­στε πάνω σε μια ωρο­λο­γιακή βόμβα. Το διεθνές οικο­νο­μικό φόρουμ μας κατέ­ταξε τελευ­ταί­ους στον πλανήτη στη «δίκαιη ανά­πτυξη». Καιρός να προ­σγειω­θεί η κυβέρ­νηση και να ανα­γνω­ρί­σει επι­τέ­λους την πραγ­μα­τι­κό­τητα και, αντί να κομπορ­ρη­μο­νεί για την αθέατη «έξοδο», να αντι­δρά­σει προς την κατεύ­θυνση που υπέ­δειξα. Αλλά η Κυβέρ­νηση επι­μέ­νει στο αδιέ­ξοδο και η κατά­σταση συνεχώς χει­ρο­τε­ρεύει, γι’ αυτό ζητάμε εκλογές.

Οι δημο­σκο­πή­σεις φέρνουν σταθερά μπροστά τη Ν.Δ. Θα κατα­φέ­ρει την αυτο­δυ­να­μία όταν έρθει η ώρα της κάλπης;

Όλες οι δημο­σκο­πή­σεις δίνουν από καιρό σταθερή πρωτιά στη Νέα Δημο­κρα­τία και μάλιστα η διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ παρα­μέ­νει σταθερά διψήφια. Η ανα­ντι­στοι­χία, λοιπόν, μεταξύ λαϊκής βού­λη­σης και σύν­θε­σης της παρού­σας Βουλής είναι σήμερα αισθητή. Βέβαια οι δημο­σκο­πή­σεις δεν είναι εκλογές, γι’ αυτό ανα­μέ­νουμε την απόφαση του εκλο­γι­κού σώματος. Όπως το ανέφερα έχουμε εκπο­νή­σει και δημο­σιεύ­σει πρό­γραμμα και θέσεις σε όλους τους τομείς. Η Νέα Δημο­κρα­τία είναι έτοιμη να ανα­λά­βει τη δια­κυ­βέρ­νηση της Χώρας. Επι­θυ­μεί να ενώσει και όχι να διχάσει, με μόνο γνώμονα το καλό του τόπου. Κάθε μέρα ολοένα και περισ­σό­τε­ροι πολίτες εμπι­στεύ­ο­νται τη Νέα Δημο­κρα­τία και το ευρύ­τατο μεταρ­ρυθ­μι­στικό πρό­γραμμα που έχει εξαγ­γεί­λει. Ειδικά στην οικο­νο­μία, κεντρι­κός στόχος μας είναι η δημιουρ­γία δεκάδων χιλιά­δων νέων θέσεων εργα­σίας με σειρά μέτρων που θα οδη­γή­σουν σε μια εκρη­κτική αύξηση των επεν­δύ­σεων όπως μείωση φόρων, κατα­πο­λέ­μηση της γρα­φειο­κρα­τίας, επι­τά­χυνση της απο­νο­μής δικαιο­σύ­νης, απλο­ποί­ηση της αδειο­δό­τη­σης των επι­χει­ρή­σεων, ενί­σχυση της ρευ­στό­τη­τας της αγοράς. Χρεια­ζό­μα­στε επεν­δύ­σεις της τάξης των 100 δις ευρώ, μόνο έτσι θα βγούμε πραγ­μα­τικά από την κρίση και τα μνη­μό­νια.

Έχετε δηλώσει ότι «βίαιες μειο­ψη­φίες λυμαί­νο­νται τα Πανε­πι­στή­μια στην χώρα μας» και φυσικά η κατά­σταση είναι αδια­νό­ητη. Ποια η πρόταση της Ν.Δ.;

Η κατά­σταση που επι­κρα­τεί στα πανε­πι­στή­μια μας είναι, δυστυ­χώς, δρα­μα­τική. Τα ιδρύ­ματά μας στε­νά­ζουν από τη μάστιγα των βίαιων μειο­ψη­φιών, που επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ έχουν απο­θρα­συν­θεί πλήρως. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η πανε­πι­στη­μιακή κοι­νό­τητα καλεί­ται πλέον να αντι­με­τω­πί­σει και σειρά εγκλη­μά­των του κοινού ποι­νι­κού δικαίου. Κλοπές, επι­θέ­σεις, παρε­μπό­ριο, κατα­στρο­φές απο­τε­λούν καθη­με­ρινό φαι­νό­μενο. Το ίδιο και η χρήση των πανε­πι­στη­μια­κών χώρων από τον καθένα για σκοπούς που ουδεμία σχέση έχουν με το πανε­πι­στή­μιο. Το δια­πι­στώ­νει αμέσως όποιος περάσει μπροστά από τη Νομική Αθηνών ή από το Πολυ­τε­χνείο και το ΟΠΑ στην Πατη­σίων. Οι φοι­τη­τές μας φοβού­νται να κυκλο­φο­ρή­σουν στις σχολές τους. Απέ­να­ντι σε αυτό το χάλι, η ηγεσία του Υπουρ­γείου Παι­δείας περιο­ρί­ζε­ται στη σύσταση Επι­τρο­πών… για να μελε­τή­σουν το θέμα! Συνε­χείς αορι­στο­λο­γίες, χωρίς μέτρα. Και αυτό, αφού έθεσε η ίδια τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις πλήρους διο­λί­σθη­σης στην ανομία, επα­να­φέ­ρο­ντας το κακώς νοού­μενο «ακα­δη­μαϊκό άσυλο». Κεντρική θέση της Νέας Δημο­κρα­τίας είναι η άμεση νομο­θε­τική μετα­βολή, ώστε και στον χώρο των πανε­πι­στη­μίων να εφαρ­μό­ζε­ται η κοινή νομο­θε­σία για την αντι­με­τώ­πιση της παρα­νο­μίας. Πανε­πι­στη­μιακή ταυ­τό­τητα ελεγ­χο­μέ­νης εισόδου και οργα­νω­μένη πανε­πι­στη­μιακή φύλαξη πρέπει να συνο­δεύ­σουν τη νομο­θε­τική μετα­βολή για το «άσυλο». Και πέρα από αυτό, να τολ­μή­σουμε την επίλυση του συνόλου των προ­βλη­μά­των των πανε­πι­στη­μίων μας μέσω της εφαρ­μο­γής ενός θαρ­ρα­λέου προ­γράμ­μα­τος ανα­συ­γκρό­τη­σης.