Ετος μεταποίησης θα είναι το 2018 και απαιτεί πιστοποιήσεις ποιότητας των τοπικών προϊόντων

Η καλή χρονιά της μετα­ποί­η­σης προ­οιω­νί­ζε­ται πως θα είναι το 2018 και αυτό είναι ήδη ξεκά­θαρο από τις δράσεις που ετοι­μά­ζουν τοπικοί επι­χει­ρη­μα­τίες. Ζητού­μενο για τους τελευ­ταί­ους είναι να δημιουρ­γή­σουν μικρές, παρα­γω­γι­κές και τυπο­ποι­η­τι­κές μονάδες που θα απο­δί­δουν προς τους κατα­να­λω­τές (Ρόδιους και επι­σκέ­πτες) τοπικά προ­ϊ­ό­ντα υψηλής ποιό­τη­τας. Η στροφή αυτή αμέσως γεννά και την ανάγκη πιστο­ποί­η­σης της ποιό­τη­τας των προ­ϊ­ό­ντων αυτών, καθώς μόνον έτσι θα επι­τευ­χθούν καλές τιμές και υψηλές πωλή­σεις.

Πιο συγκε­κρι­μένα, αιχμή του δόρατος της τοπικής μετα­ποί­η­σης θα είναι η παρα­γωγή και τυπο­ποί­ηση έξτρα παρ­θέ­νου ελαιό­λα­δου και κρασιού. Τα δύο αυτά αγαθά έδειξαν ότι μπορεί να απο­φέ­ρουν υψηλές οικο­νο­μι­κές απο­δό­σεις και να δημιουρ­γή­σουν λίγες μεν, αλλά υγιείς και σχετικά καλά αμει­βό­με­νες θέσεις εργα­σίας.

Σε καλή θέση ζήτησης βρί­σκο­νται και τα τοπικά γλυ­κί­σματα – αρτο­σκευά­σματα (μαρ­με­λά­δες, κου­λού­ρια, μελε­κούνι), όπως και συγκε­κρι­μένα αγρο­τικά προ­ϊ­ό­ντα, κυρίως εκείνα που είναι εύκολο να απο­θη­κευ­τούν και να περά­σουν την ταλαι­πω­ρία της μετα­φο­ράς χωρίς να υπο­στούν αλλοιώ­σεις. Τα τοπικά όσπρια συγκε­ντρώ­νουν όλες τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις που ζητούν οι του­ρί­στες και η ποιό­τητά τους έχει ανα­γνω­ρι­στεί από τα μέσα του περα­σμέ­νου αιώνα. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι το φασόλι της Ρόδου είχε πάρει αρι­στείο, ως προϊόν εξαι­ρε­τι­κής ποιό­τη­τας, στη διεθνή έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης το έτος 1952!

Ντόπιοι επι­χει­ρη­μα­τίες ήδη ετοι­μά­ζουν προ­τά­σεις δημιουρ­γίας μικρών παρα­γω­γι­κών και τυπο­ποι­η­τι­κών μονάδων. Βασικός τους στόχος είναι η μικρή λιανική στα του­ρι­στικά κατα­στή­ματα. Τα πάνω από δύο εκα­τομ­μύ­ρια των του­ρι­στών που κάθε χρόνο επι­σκέ­πτο­νται τη Ρόδο είναι μια ισχυρή αγο­ρα­στική δύναμη.

Οι του­ρί­στες, δεν διστά­ζουν να αγο­ρά­σουν κάτι που φέρει το έμβλημα της Ρόδου, έχει χαμηλό βάρος και η τιμή του δεν επι­βα­ρύ­νει τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του ταξι­διού τους. Για παρά­δειγμα, μισό κιλό Απολ­λω­νιά­τι­κες χυλό­πι­τες, στην τιμή των 3 ευρώ, σε ωραία συσκευα­σία, έχουν πολλές φορές πάρει τη θέση οποιου­δή­ποτε άλλου σου­βε­νίρ ή δώρου από τις δια­κο­πές.

Χρειά­ζε­ται πιστο­ποί­ηση

ποιό­τη­τας των τοπικών

προ­ϊ­ό­ντων

Όλα τα παρα­πάνω απο­τε­λούν δράσεις που ετοι­μά­ζουν τοπικοί επι­χει­ρη­μα­τίες και έμποροι. Κάποιοι από αυτούς θα μπο­ρέ­σουν να πάρουν επι­δό­τηση για τη δουλειά που ετοι­μά­ζουν, κάποιοι άλλοι δεν θα τα κατα­φέ­ρουν, ωστόσο αυτό δεν θα αναι­ρέ­σει την επέν­δυσή τους.

Στην πράξη, είναι η στροφή της Ρόδου προς μια και­νούρ­για ταυ­τό­τητα, που σιγά – σιγά θα ανα­δεί­ξει τα ιδιαί­τερά της χαρα­κτη­ρι­στικά. Τα τοπικά προ­ϊ­ό­ντα, σε ελεγ­χό­με­νες πωλή­σεις, θα έρθουν σε αντι­κα­τά­σταση αρκετών άλλων εμπο­ρευ­μά­των που στε­ρού­νται ταυ­τό­τη­τας και υπάρ­χουν πανο­μοιό­τυπα σε κάθε γωνιά του κόσμου.

Απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση για να ξεκι­νή­σει η και­νούρ­για εποχή στην τοπική μετα­ποί­ηση κι ακο­λού­θως στο εμπόριο, είναι η πιστο­ποι­η­μένη ποιό­τητα. Είναι πια ο καιρός να σχε­δια­στεί η πιστο­ποί­ηση με ανε­γνω­ρι­σμένα σύμβολα: ΠΟΠ (Προ­στα­τευό­μενη Ονο­μα­σία Προ­έ­λευ­σης), ΠΓΕ (Προ­στα­τευό­μενη Γεω­γρα­φική Ενδειξη), ΕΠΠΕ (Ειδικά Παρα­δο­σιακά Προ­ϊ­ό­ντα Εγγυ­η­μένα). Τα σύμβολα αυτά, απο­τε­λούν ταυ­τό­χρονα και την εγγύηση που ζητά ο κατα­να­λω­τής για να κάνει την επιλογή του και δεν θα διστά­σει να πλη­ρώ­σει το κάτι παρα­πάνω προ­κει­μέ­νου να κάνει την αγορά. Αλλωστε, ο κύριος στόχος των νέων επι­χει­ρή­σεων μετα­ποί­η­σης δεν είναι το καθη­με­ρινό τραπέζι της νοι­κο­κυ­ράς, αλλά οι γιορ­τι­νές στιγμές, είτε αυτές συμ­βαί­νουν στη Ρόδο, είτε σε οποια­δή­ποτε γωνιά του κόσμου.

Η νέα διοί­κηση του Εμπο­ρι­κού και Βιο­μη­χα­νι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου έχει τώρα βαριά υπο­χρέ­ωση να ξεκι­νή­σει τις δια­δι­κα­σίες που θα οδη­γή­σουν στην πιστο­ποί­ηση της ποιό­τη­τας των τοπικών, αγρο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων. Αυτού του είδους η πιστο­ποί­ηση θα ενι­σχύ­σει τη θέση τους στην αγορά και την αξία τους στο ράφι.

Τώρα είναι η στιγμή, καθώς ο σκληρός αντα­γω­νι­σμός που έχουν επι­βάλ­λει οι πολυ­ε­θνι­κές αλυ­σί­δες, απαιτεί αλλαγή ουσίας στο τοπικό επι­χει­ρείν.