Ασφυξία στο κυνοκομείο Ρόδου και αιματηρός πόλεμος κατά αδέσποτων σκυλιών στα Κοσκινού

Ασφυ­κτι­κές κατα­στά­σεις επι­κρα­τούν στο κυνο­κο­μείο της Ρόδου, εκεί όπου 350 ψυχές προ­σπα­θούν να συμ­βιώ­σουν σε κλουβιά και χώρους που είναι σχε­δια­σμέ­νοι για να φιλο­ξε­νούν μόλις 120 σκυλιά. Οι εθε­λο­ντές της «Φιλο­ζω­ι­κής» κατα­βάλ­λουν καθη­με­ρινά τερά­στιες προ­σπά­θειες ώστε να δια­τη­ρούν τους χώρους καθα­ρούς, να εξα­σφα­λί­ζουν τροφή για τα συμπαθή τετρά­ποδα και ταυ­τό­χρονα να παρεμ­βαί­νουν σε κάθε σημείο του νησιού, όπου κατα­γρά­φο­νται ακραία περι­στα­τικά που αφορούν αδέ­σποτα. Μόλις πριν από λίγες ημέρες, μια ολό­κληρη αγέλη με επι­θε­τικά σκυλιά εμφα­νί­σθηκε στα Κοσκι­νού και οι κάτοι­κοι προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τευ­τούν, άρχισαν πόλεμο με όπλα και φόλες ενα­ντίον τους. Την υπόθεση «καθά­ρισε» ένα μέλος της Φιλο­ζω­ι­κής, που ανέλαβε να παγι­δέ­ψει τα άγρια αδέ­σποτα και να μαζέψει εκείνα που δεν γλύ­τω­σαν από την μήνι των ανθρώ­πων. Ο Εισαγ­γε­λέας έχει ήδη προ­α­ναγ­γεί­λει διώξεις, ωστόσο η καρδιά του προ­βλή­μα­τος βρί­σκε­ται στην ίδια την κοι­νω­νία.

Οι φωτο­γρα­φίες με τα νεκρά σκυλιά που δημο­σιεύει σήμερα η “Δημο­κρα­τική” ελή­φθη­σαν τις τελευ­ταίες πέντε ημέρες στα Κοσκι­νού. Στο χρονικό αυτό διά­στημα ο εθε­λο­ντής της Φιλο­ζω­ι­κής Ρόδου Γιώργος Κρη­τι­κός εκλήθη να επι­τε­λέ­σει το θλιβερό έργο της απο­κο­μι­δής των άψυχων κορμιών τους. Στη φωτο­γρα­φία φαί­νο­νται καθαρά τα δύο νεκρά κου­τά­βια κι από δίπλα η μητέρα τους να εξα­κο­λου­θεί να τα προ­στα­τεύει. Τα νεαρά ζώα ανήκαν σε μια μεγάλη αγέλη αδέ­σπο­των, επι­θε­τι­κών σκυλιών (μεγα­λό­σω­μες φυλές) που είχε εμφα­νι­στεί πρό­σφατα στον οικισμό. Η αγέλη, στην προ­σπά­θεια να επι­βιώ­σει, επι­τέ­θηκε σε οικό­σιτα ζώα, αλλά και σε ανθρώ­πους είχαν επι­χει­ρή­σει να στα­μα­τή­σουν τη σφαγή που εξε­λισ­σό­ταν μπροστά τους. Ακο­λού­θη­σαν ημέρες «πολέμου» μεταξύ κατοί­κων και αδέ­σπο­των. Με όπλα τις φόλες και πραγ­μα­τικά κυνη­γε­τικά του­φέ­κια θανα­τώ­θη­καν αρκετά σκυλιά. Οσα μπό­ρε­σαν να ξεφύ­γουν, εντο­πί­στη­καν από τον κ. Γιώργο Κρητικό (που απει­κο­νί­ζε­ται στη φωτο­γρα­φία) και μετα­φέρ­θη­καν σώα στο κυνο­κο­μείο.

Αν και ο Εισαγ­γε­λέας έχει δια­τά­ξει την άσκηση διώξεων και ερευνών για να βρεθούν οι υπαί­τιοι, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα το όλο γεγονός απο­τε­λεί μόνο την κορυφή του παγό­βου­νου. Τα όσα συνέ­βη­σαν στα Κοσκι­νού είναι απλώς μία ακόμα ιστορία από τις πολλές που εξε­λίσ­σο­νται κάθε τόσο στη Ρόδο. Συνήθως κάποιος δήθεν «φιλό­ζωος» παίρνει ένα σκυλί (πολλές φορές για να ικα­νο­ποι­ή­σει τη ματαιο­δο­ξία του το σκυλί αυτό είναι μεγα­λό­σωμο) και στη συνέ­χεια για μια σειρά λόγων το εγκα­τα­λεί­πει.

Επο­πτεύ­ουσα Αρχή δεν υπάρχει, ούτε και οργα­νω­μένη δομή που να αφορά τα αδέ­σποτα ζώα. Το μόνο που υπάρχει είναι η «Φιλο­ζω­ική» στην οποία ανέ­θε­σαν τη λει­τουρ­γία του Δημο­τι­κού Κυνο­κο­μείου και στην πραγ­μα­τι­κό­τητα της έχουν φορ­τώ­σει τη δια­χεί­ριση ολό­κλη­ρου του προ­βλή­μα­τος με τα εγκα­τα­λε­λειμ­μένα τετρά­ποδα στο νησί της Ρόδου. Οι εθε­λο­ντές της «Φιλο­ζω­ι­κής» είναι εκείνοι που τρέχουν με τα δικά τους αυτο­κί­νητα για να βοη­θή­σουν όπου υπάρχει ανάγκη, είναι εκείνοι που αγω­νιούν κάθε φορά για να βρεθεί τροφή για όλα τα ζώα που φιλο­ξε­νού­νται στο κυνο­κο­μείο. Βεβαίως, υπάρχει υπο­στή­ριξη από το Δήμο Ρόδου, ωστόσο η υπο­στή­ριξη αυτή δεν είναι επαρκής για την κάλυψη της δια­βί­ω­σης των 350 σκυλιών που έχουν συσ­σω­ρευ­τεί στα κλουβιά της περιο­χής Τσαϊρι.

Το κυνο­κο­μείο Ρόδου έχει διαρκή ανάγκη για τροφή, σπι­τά­κια δια­φό­ρων μεγεθών για να τοπο­θε­τη­θούν μέσα στα κλουβιά και συρ­μα­το­πλέγ­ματα. Είναι επι­τα­κτικό να γίνουν κάποια μικρά έργα (απο­χε­τευ­τικό κλπ) που θα βελ­τιώ­σουν το επίπεδο δια­βί­ω­σης των ζώων και εργα­σίας των εθε­λο­ντών. Επι­πρό­σθετα, επειδή το πρό­βλημα διο­γκώ­νε­ται καθη­με­ρινά, θα ήταν ιδανικό οι τοπικοί κτη­νί­α­τροι να μπο­ρού­σαν να προ­σφέ­ρουν κάθε τόσο, εθε­λο­ντικά, υπη­ρε­σίες στεί­ρω­σης ζώων (τα ζώα που υπάρ­χουν σήμερα στο κυνο­κο­μείο έχουν στει­ρω­θεί από αλλο­δα­πούς κτη­νιά­τρους, που είχαν έρθει στο νησί και παρεί­χαν τις υπη­ρε­σίες τους αφι­λο­κερ­δώς).

Με τον τρόπο αυτό και με την κατάλ­ληλη εκπαί­δευση της κοι­νω­νίας, το πρό­βλημα των αδέ­σπο­των κάποια στιγμή θα περιο­ρι­στεί σημα­ντικά και επι­πρό­σθετα τα δεσπο­ζό­μενα ζώα θα είναι όλα υπό διαρκή έλεγχο. Στη στιγμή εκείνη, θα είναι δυνατή και η έναρξη συζή­τη­σης για ένα νέο κυνο­κο­μείο, με όλες τις απα­ραί­τη­τες υπο­δο­μές και πιστο­ποι­ή­σεις, που με τη σειρά τους θα ανοί­ξουν το δρόμο για τη διεκ­δί­κηση πόρων από διάφορα ευρω­παϊκά προ­γράμ­ματα.