Εξετάστηκε ακόμη μια πτυχή των καταγγελιών για πλαστογράφηση διαθήκης 93χρονης Καλυμνιάς

Με τον πλέον αν­θρώ­πι­νο τρόπο, που αν μη τι άλλο απο­δει­κνύ­ει και το με­γα­λείο ψυχής, δύο κα­τοί­κων της Κα­λύ­μνου, που τα­λαι­πω­ρή­θη­καν αδί­κως ως εμπλε­κό­με­νοι δήθεν σε υπό­θε­ση πλα­στο­γρά­φη­σης της δια­θή­κης μιας 93χρο­νης Κα­λυ­μνιάς, έληξε η έν­δι­κη δια­φο­ρά τους με την κύρια μάρ­τυ­ρα κα­τη­γο­ρί­ας τους, κά­τοι­κο της Ρόδου.

Η τε­λευ­ταία που πα­ρα­πέμ­φθη­κε σε δίκη μετά από μή­νυ­ση ζευ­γα­ριού από την Κά­λυ­μνο, για ψευδή κα­τα­μή­νυ­ση, μετά την αθώ­ω­σή τους τον Σε­πτέμ­βριο του 2016 από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, ζή­τη­σε συγ­γνώ­μη για την τα­λαι­πω­ρία που τους υπέ­βα­λε την οποία και απο­δέ­χτη­καν με απο­τέ­λε­σμα να αθω­ω­θεί.

Θυ­μί­ζου­με ότι το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, επί κα­κουρ­γη­μά­των, με ομό­φω­νη από­φα­σή του είχε κρί­νει αθώ­ους χωρίς αμ­φι­βο­λί­ες, 8 Κα­λύ­μνιους, που ενε­πλά­κη­σαν στην πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση.

Κα­τη­γο­ρού­με­νοι ήταν συ­γκε­κρι­μέ­να μια συμ­βο­λαιο­γρά­φος για το αδί­κη­μα της ψευ­δούς βε­βαί­ω­σης, το συ­νο­λι­κό όφε­λος ή η συ­νο­λι­κή βλάβη της οποί­ας υπερ­βαί­νουν το ποσό των 120.000 ευρώ, οι δύο κά­τοι­κοι της Κα­λύ­μνου για το αδί­κη­μα της ηθι­κής αυ­τουρ­γί­ας στην ανω­τέ­ρω πράξη και 5 ακόμη κά­τοι­κοι του ίδιου νη­σιού για άμεση συ­νέρ­γεια στο ίδιο αδί­κη­μα.

Η υπε­ρή­λι­κη, που απε­βί­ω­σε στην Κά­λυ­μνο, την 24-12-2005, ετών 93, κα­τοι­κού­σε όσο ζούσε στην πε­ριο­χή του Πα­νόρ­μου. Στην ίδια πε­ριο­χή, σε οικία πλη­σί­ον της, κα­τοι­κού­σε η δεύ­τε­ρη και ο τρί­τος των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων (μη­νυ­τές στην υπό­θε­ση που εξε­τά­στη­κε ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Κω).

Η 93χρονη λόγω της προ­χω­ρη­μέ­νης ηλι­κί­ας της και του γε­γο­νό­τος ότι δεν είχε η ίδια παι­διά, ενώ οι συγ­γε­νείς της δεν την φρό­ντι­ζαν, τον Σε­πτέμ­βριο του έτους 2003, ζή­τη­σε από τους δύο Κα­λύ­μνιους, να την βοη­θούν στην διεκ­πε­ραί­ω­ση των εξω­τε­ρι­κών της υπο­θέ­σε­ων και στην φρο­ντί­δα του σπι­τιού, αυτοί δε, το απο­δέ­χθη­καν.

Την 2α-12-2005, το ζευ­γά­ρι, κά­λε­σε την πρώτη κα­τη­γο­ρου­μέ­νη, συμ­βο­λαιο­γρά­φο Κα­λύ­μνου η οποία συ­νέ­τα­ξε δη­μό­σια δια­θή­κη, με μάρ­τυ­ρες τους υπό­λοι­πους κα­τη­γο­ρού­με­νους, ο έβδο­μος των οποί­ων, της χο­ρή­γη­σε ια­τρι­κή βε­βαί­ω­ση, με την οποία δια­πί­στω­νε θε­τι­κά την πνευ­μα­τι­κή ικα­νό­τη­τα της δια­θέ­τι­δας.

Με την δια­θή­κη αυτή, η 93χρονη, κα­τέ­λι­πε στην δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρου­μέ­νη ακί­νη­τη πε­ριου­σία, αξίας 240.000 ευρώ και συ­γκε­κρι­μέ­να ένα κα­τά­στη­μα επί της οδού Ερμού στην Αθήνα, αξίας 100.000 ευρώ, ένα ακί­νη­το στην πε­ριο­χή «Βο­θύ­νοι» της Κα­λύ­μνου αξίας 60.000 ευρώ και ένα ακί­νη­το στην πε­ριο­χή «Πά­νορ­μος» της Κα­λύ­μνου, αξίας 80.000 ευρώ.

Από την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία και κυ­ρί­ως από τις κα­τα­θέ­σεις δύο ια­τρών δια­ψεύ­στη­κε ότι η 93χρονη έπα­σχε από άνοια ενώ προ­έ­κυ­ψε ότι είχε υπο­στεί εγκε­φα­λι­κό επει­σό­διο το οποίο ωστό­σο δεν επη­ρέ­α­σε τις νοη­τι­κές της ικα­νό­τη­τες.

Προ­έ­κυ­ψε εξάλ­λου ότι όταν συ­νε­τά­χθη η δη­μό­σια δια­θή­κη η 93χρονη είχε σώας τας φρέ­νας και πλήρη συ­νεί­δη­ση των πρατ­το­μέ­νων, όπως εξάλ­λου βε­βαί­ω­σαν όλοι οι μάρ­τυ­ρες που ήταν πα­ρό­ντες κατά την σύ­ντα­ξη της δια­θή­κης και βε­βαί­ως ο για­τρός που την πα­ρα­κο­λου­θού­σε ανελ­λι­πώς.

Η δια­θή­κη δεν γρά­φτη­κε υπό την κα­θο­δή­γη­ση κα­νε­νός, αλλά η ίδια με πλήρη διαύ­γεια και πλήρη συ­νεί­δη­ση αυτών που ήθελε και έπρατ­τε.

Δια­ψεύ­στη­κε ακόμη από μαρ­τυ­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις ότι η 93χρονη ήταν πα­ρα­με­λη­μέ­νη στο γκα­ράζ του σπι­τιού της Κα­λυ­μνιάς και το­νί­ζει ότι διέ­με­νε σε κα­νο­νι­κό δω­μά­τιο και απο­λάμ­βα­νε φρο­ντί­δα και πε­ρι­ποί­η­ση.

Δια­ψεύ­στη­κε ακόμη ότι η δια­θέ­τι­δα μετά την έξοδό της από το Νο­σο­κο­μείο ελάμ­βα­νε τροφή με σύ­ριγ­γα και πε­ριέ­πε­σε σε λή­θαρ­γο.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων πα­ρέ­στη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Παν. Αβρί­θης, Θε­με­λί­να Κα­τέ­ρη, Κ. Κο­λο­βός και Λ. Οι­κο­νό­μου.