«Η φύση είχε προειδοποιήσει για τη σημερινή τραγωδία»

Η φυσική διέ­ξο­δος του νερού είχε κλει­στεί, απο­κα­λύ­πτει ο ομό­τι­μος καθη­γη­τής Γεω­λο­γίας του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών

Η φύση είχε προει­δο­ποι­ή­σει για τη σημε­ρινή τρα­γω­δία από τη σφοδρή κακο­και­ρία που έπληξε τα Μέγαρα και τη Μάνδρα Αττικής, υπο­γράμ­μισε ο ομό­τι­μος καθη­γη­τής Γεω­λο­γίας του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών Δημή­τρης Παπα­νι­κο­λάου, μιλώ­ντας στον ραδιο­φω­νικό σταθμό του Αθη­ναϊ­κού – Μακε­δο­νι­κού Πρα­κτο­ρείου Ειδή­σεων «Πρα­κτο­ρείο 104,9 FM».

Ο κ. Παπα­νι­κο­λάου ήταν απο­κα­λυ­πτι­κός σε σχέση με τις ανθρώ­πι­νες παρεμ­βά­σεις που έχουν γίνει στις πλη­γεί­σες περιο­χές, τονί­ζο­ντας πως το μάθημα που έκανε σε μετα­πτυ­χια­κούς φοι­τη­τές ήταν πάνω στις συγκε­κρι­μέ­νες περιο­χές, με βάση προη­γού­με­νες κατα­στρο­φές.

«Βασική άσκηση – για το θέμα των πλημ­μυ­ρών – ήταν η περιοχή της Μάνδρας. Την είχαμε επι­λέ­ξει σαν μια από τις χαρα­κτη­ρι­στι­κές περι­πτώ­σεις, όπου η ανθρώ­πινη παρέμ­βαση και η άγνοια ή η αδια­φο­ρία ή εν πάση περι­πτώ­σει η μη γνώση και ουσια­στική ενα­σχό­ληση με το θέμα ήταν εγκλη­μα­τι­κού χαρα­κτήρα, διότι στην περιοχή της Μάνδρας περνάει η παλιά εθνική οδός Αθηνών – Θηβών και δίπλα στον δρόμο αυτό, την κεντρική αυτή παλιά οδό υπήρχε από την περιοχή πάνω της Αγ.Σωτήρας, που είναι τα βουνά προς την περιοχή Πατέρα και αρκετά χιλιό­με­τρα βόρεια της Μάνδρας, μια ορεινή περιοχή με ένα δίκτυο από μικρά ποτάμια που ενώ­νο­νται και κάνουν ένα μεγα­λύ­τερο χεί­μαρρο, ο οποίος είχε μπα­ζω­θεί επί μήκους πάνω από 500 μέτρα.

Το τραγικό ήταν ότι ένα μεγάλο κομμάτι του μπα­ζώ­μα­τος και του κλει­σί­μα­τος, στο πιο στενό σημείο, ήταν μερικά στρέμ­ματα που έφτιαξε ο δήμος χώρο αμα­ξο­στα­σίου και επι­σκευών, παρα­δί­πλα ήταν ένα σούπερ μάρκετ, που είχαν κλείσει ακριβώς όλη τη δίοδο (του νερού). Όποιος περάσει αυτό δρόμο (φύγει από τη Μάνδρα για να πάει βόρεια προς Αγ. Σωτήρα) αν προ­σπα­θή­σει – στο στε­νό­τερο σημείο μάλιστα -να δει πού είναι το ρέμα που περνούν τα νερά, δεν θα δει πουθενά διέξοδο για το νερό» ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά ο κ. Παπα­νι­κο­λάου.

Τονί­ζο­ντας πως η φυσική διέ­ξο­δος του νερού είχε κλει­στεί, συμπλή­ρωσε: «Το τραγικό είναι ότι το 1996 είχαμε και δύο θύματα ακριβώς στην απέ­να­ντι περιοχή, ένα με δύο χιλιό­με­τρα βόρεια από το σημείο που είχε κλείσει η δίοδος. Ήδη, η φύση είχε προει­δο­ποι­ή­σει για το ότι κακώς είχαν γίνει επεμ­βά­σεις, κακώς δεν είχε δια­τη­ρη­θεί η φυσική ροή του νερού και ταυ­τό­χρονα δεν είχε δια­μορ­φω­θεί μια τεχνητή ροή του νερού».

Πρέπει να υπο­λο­γί­σουμε ποιες είναι οι μέγι­στες βρο­χο­πτώ­σεις που περι­μέ­νουμε στην ευρύ­τερη περιοχή, να υπο­λο­γί­σουμε τον όγκο και να δούμε τι διατομή χρειά­ζε­ται ώστε να εξα­σφα­λι­στεί η δίοδος του νερού στην ακραία τιμή της βρο­χό­πτω­σης, επι­σή­μανε.

Σημεί­ωσε δε, ότι τρεις με τέσ­σε­ρις φορές στα τελευ­ταία είκοσι με τριάντα χρόνια στο συγκε­κρι­μένο σημείο στην περιοχή και με πολύ μεγάλη τρα­γι­κό­τητα σήμερα, έχει έρθει το ακραίο γεγονός «και τότε ψάχνουμε να δούμε τι γίνεται, ενώ είναι προ­α­ναγ­γελ­μένο, τα πάντα είναι προ­κα­θο­ρι­σμένα».