Μίκα Ιατρίδη: «Το Λιμενικό Σώμα κάνει τη δουλειά του, ώρα να την κάνει και η Κυβέρνηση»

«Εδώ δεν έχουμε τα απα­ραί­τητα εφόδια για την υγειο­νο­μική περί­θαλψη των ίδιων των μόνιμων κατοί­κων, των ίδιων των νησιω­τών, πως θα προ­χω­ρή­σουμε στη δημιουρ­γία κέντρων παρά­νο­μων μετα­να­στών στα νησιά μας;» σημεί­ωσε η Μίκα Ιατρίδη – εκφρά­ζο­ντας παράλ­ληλα την κατη­γο­ρη­μα­τική αντί­θεση της σε ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο – στην Επι­τροπή Παρα­γω­γής και Εμπο­ρίου, κατά τη διάρ­κεια της ενη­μέ­ρω­σης από τον Υπουργό Ναυ­τι­λίας, τον Αρχηγό και υπη­ρε­σια­κούς παρά­γο­ντες του Λιμε­νι­κού Σώματος.

Η βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, τόνισε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να σηκώσει μόνη της το βάρος των μετα­να­στευ­τι­κών ροών και ανα­ρω­τή­θηκε γιατί η FRONTEX μειώνει την οικο­νο­μική της στήριξη και ενί­σχυση, την ίδια στιγμή που η οικο­νο­μική κατά­σταση της χώρας επι­δει­νώ­νε­ται. Επι­πλέον, η Μίκα Ιατρίδη επε­σή­μανε στον παρι­στά­μενο Υπουργό, ότι πρέπει η κυβέρ­νηση να δει τα ζητή­ματα της Συν­θή­κης Σένγκεν και του Δου­βλί­νου σε σχέση με το μετα­να­στευ­τικό πρό­βλημα, το οποίο επι­βα­ρύ­νει υπέρ­με­τρα τη χώρα μας.

Στη συνέ­χεια, η Μίκα Ιατρίδη, υπο­στή­ριξε ότι «το Λιμε­νικό Σώμα θα πρέπει να ενι­σχυ­θεί, γιατί δεν είναι δυνατόν στα περισ­σό­τερα νησιά να έχουμε ένα ή δύο σκάφη, τα οποία προ­σπα­θούν να επι­χει­ρή­σουν. Έχουμε αντι­με­τω­πί­σει πάρα πολλές φορές παρό­μοια γεγο­νότα, δηλαδή, το ένα σκάφος του Λιμε­νι­κού να φεύγει π.χ. από τη Ρόδο, να πηγαί­νει στη Σύμη και να προ­σπα­θεί να καλύψει όλη την ευρύ­τερη περιοχή».

Ακο­λου­θούν σημεία της παρέμ­βα­σης:

Θα ήθελα να πω πως είναι αναμ­φι­σβή­τητο το γεγονός και το τόνισαν όλα τα στελέχη του Λιμε­νι­κού πως το συμβάν είναι τραγικό, να πνί­γο­νται μικρά παιδιά με τους γονείς τους και ενή­λι­κες στην προ­σπά­θειά τους να μπο­ρέ­σουν να βρουν μια καλύ­τερη τύχη.

Ο δικός μας ο ρόλος, ο ρόλος των βου­λευ­τών θεωρώ πως πρέπει να απέχει από το στήσιμο οποιασ­δή­ποτε δια­δι­κα­σίας λαϊκού δικα­στη­ρίου, και για το περι­στα­τικό στο Φαρ­μα­κο­νήσι θα απο­φαν­θεί η δικαιο­σύνη.

Το ζήτημα που πρέπει να δούμε είναι εάν και κατά πόσο και πως μπορεί η ελλη­νική πολι­τεία μαζί με την Ε.Ε. και τα κράτη μέλη της να αντι­με­τω­πί­σουν το πρό­βλημα της παρά­νο­μης μετα­νά­στευ­σης, διότι δεν είναι ένα θέμα το οποίο αφορά μόνο εμάς αφορά την Ευρώπη στο σύνολό της.

Η δική μου περιοχή, τα Δωδε­κά­νησα, από το ακρι­τικό Καστε­λό­ριζο μέχρι και το Φαρ­μα­κο­νήσι όπου είχαμε αυτά τα περι­στα­τικά και τα έχουμε καθη­με­ρινά δεν είναι απλά το ανα­το­λι­κό­τερο άκρο της Ελλάδας, είναι το ανα­το­λι­κό­τερο άκρο της ίδιας της Ευρώπης.

Γεν­νιού­νται ερω­τή­ματα και θα πρέπει να τα δούμε, ώστε να έχουμε περισ­σό­τε­ρες απα­ντή­σεις και στα ζητή­ματα στα οποία ανα­φερ­θή­κατε προη­γου­μέ­νως, όπως για ποιο λόγο συνεχώς τείνει να φθίνει η οικο­νο­μική στήριξη και ενί­σχυση από την FRONTEX, όταν η οικο­νο­μική κατά­σταση της χώρας μας είναι δεδο­μένη.

Είναι αναμ­φι­σβή­τητο το γεγονός, ότι το Λιμε­νικό Σώμα θα πρέπει να ενι­σχυ­θεί, γιατί δεν είναι δυνατόν στα περισ­σό­τερα νησιά να έχουμε ένα ή δύο σκάφη, τα οποία προ­σπα­θούν να επι­χει­ρή­σουν. Έχουμε αντι­με­τω­πί­σει πάρα πολλές φορές παρό­μοια γεγο­νότα, δηλαδή, το ένα σκάφος του Λιμε­νι­κού να φεύγει π.χ. από τη Ρόδο, να πηγαί­νει στη Σύμη και να προ­σπα­θεί να καλύψει όλη την ευρύ­τερη περιοχή.

Άρα, θα πρέπει η πολι­τεία, η Κυβέρ­νηση και το Υπουρ­γείο να απα­ντή­σουν και να δουν με σοβα­ρό­τητα και τη στε­λέ­χωση του Λιμε­νι­κού Σώματος και τη δική σας θωρά­κιση. Παράλ­ληλα, όπως είπα προη­γου­μέ­νως θα πρέπει να δούμε και η FRONTEX τι κάνει σε αυτό.

Για μας τους νησιώ­τες θα πρέπει να τονι­στεί, ότι μας έχετε βοη­θή­σει και σώζετε καθη­με­ρινά ζώνες. Αυτό είναι κάτι το οποίο δεν είχε ακου­στεί, όμως το ξέρουμε. Μου έχει τύχει πάρα πολλές φορές να είμαι παρούσα σε δια­σώ­σεις νεογνών με οκτώ και εννέα μποφόρ, όπου είτε τα πλοία της γραμμής κάποια ταχύ­πλοα είτε εσείς οι ίδιοι με την αυτο­θυ­σία και την αυτα­πάρ­νηση η οποία σας δια­κρί­νει, να μας βοηθάτε και να βοηθάτε την ακρι­τική νησιω­τική Ελλάδα.

Όσοι γνω­ρί­ζουν τις συν­θή­κες, οι οποίες επι­κρα­τούν στην ευρύ­τερη περιοχή του Αιγαίου και ειδι­κό­τερα στο Φαρ­μα­κο­νήσι, μπορούν και ξέρουν πόσο δύσκολα είναι πολλές φορές τα πράγ­ματα.

Από κει και πέρα εμείς ως Ανε­ξάρ­τη­τοι Έλληνες από την πρώτη στιγμή έχουμε πει, ότι καλό θα ήταν εφόσον έχει ξεκι­νή­σει όλη η δια­δι­κα­σία, αλλά δυστυ­χώς χάθηκαν ανθρώ­πι­νες ζωές, να δοθεί στη δημο­σιό­τητα όλο το υλικό, το οποίο, ενδε­χο­μέ­νως, υπάρχει. Νομίζω, ότι αυτό εάν υπήρχε, καλό θα ήταν να δοθεί στη δημο­σιό­τητα.

Επο­μέ­νως, η ενί­σχυση είναι απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση, κύριε Υπουργέ, και παράλ­ληλα θα πρέπει τα συναρ­μό­δια Υπουρ­γεία να μας απα­ντή­σουν, επειδή ανα­φέρ­θηκε προη­γου­μέ­νως ότι κρατάμε ανοιχτό το παρα­θυ­ράκι των παρά­νο­μων μετα­να­στών και αλλο­δα­πών, οι οποίοι είναι άνθρω­ποι που προ­σπα­θούν να βρουν την τύχη τους σε άλλες χώρες.

Εάν θα βοη­θή­σουν τα κέντρα προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης στα νησιά, εγώ έχω τοπο­θε­τη­θεί δημόσια σαν βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, ότι τα δικά μας νησιά και τη δική μας περιοχή δεν μπορεί να την βοη­θή­σουν, εφόσον δεν έχουμε τα απα­ραί­τητα εφόδια για την υγειο­νο­μική περί­θαλψη των ίδιων των μόνιμων κατοί­κων, των ίδιων των νησιω­τών.

Πώς, λοιπόν, είναι δυνατόν να συνε­χί­σει το Λιμε­νικό Σώμα να έρχεται αντι­μέ­τωπο με τέτοιες κατα­στά­σεις είτε διά­σω­σης των νησιω­τών είτε διά­σω­σης αυτών των ανθρώ­πων, οι οποίοι προ­σπα­θούν να βρουν άσυλο, χωρίς να έχουν, όμως, τα μέσα, αλλά να επι­χει­ρούν με τρία άτομα πάνω σε ένα σκάφος σε μια τόσο μεγάλη περιοχή;

Τελικά, εφόσον η χώρα μας αυτή τη στιγμή έχει ανα­λά­βει την Προ­ε­δρία της Ε.Ε. τι θα γίνει με τα ζητή­ματα της Συν­θή­κης Σένγκεν και Δου­βλί­νου; Αυτά είναι τα βασι­κό­τερα θέματα τα οποία θα ήθελα να πω και να θίξω. Από κει και πέρα είναι πρω­τί­στως και κυρίως πολι­τικό το ζήτημα για το πώς θα αντι­με­τω­πί­σει η Κυβέρ­νηση αυτόν το φαύλο κύκλο που έχει δημιουρ­γη­θεί από υγειο­νο­μι­κής περί­θαλ­ψης ως και δια­φύ­λα­ξης αυτής της μεγάλης ακτο­γραμ­μής της Ελλάδας μας και του Αιγαίου.

Σας ευχα­ρι­στούμε πολύ που ήρθατε να μας ενη­με­ρώ­σετε και σας ευχό­μα­στε να έχετε καλή δύναμη στη συνέ­χεια του έργου σας.