«Μη επιλέξιμη» η αντισεισμική προστασία του λαού, όπως και κάθε του ανάγκη

Στη δια­πί­στωση ότι το νησί και οι υπο­δο­μές “άντεξαν”, επι­χει­ρή­θηκε να εστιά­σουν τη συζή­τηση για το φονικό σεισμό στην Κω η Περι­φε­ρειακή Αρχή και η παρά­ταξη του κ. Μαχαι­ρίδη. Η εγκλη­μα­τική πολι­τική που αφήνει αθω­ρά­κι­στο το λαό και ακο­λου­θεί­ται από κυβέρ­νηση, δήμους και περι­φέ­ρειες, ούτε θίχτηκε στις τοπο­θε­τή­σεις τους, ούτε και πάρθηκε απόφαση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου για διεκ­δί­κηση έργων προ­στα­σίας αντι­σει­σμι­κής θωρά­κι­σης και ασφά­λειας για όλα τα νησιά. Τα έργα αυτά δεν έχουν επεν­δυ­τικό ενδια­φέ­ρον, δεν εξα­σφα­λί­ζουν κέρδη για το κεφά­λαιο και επο­μέ­νως δεν χρη­μα­το­δο­τού­νται. Αυτό κατα­δει­κνύ­ε­ται και από τα διάφορα χρη­μα­το­δο­τικά προ­γράμ­ματα της ΕΕ, τα οποία δεν κρίνουν ως «επι­λέ­ξιμα» τέτοια έργα, όπως και έργα αντι­πλημ­μυ­ρι­κής προ­στα­σίας, που επίσης είναι απα­ραί­τητα.

Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ έθεσε ένα πλαίσιο αιτη­μά­των από την πρώτη μέρα του κατα­στρο­φι­κού σεισμού, στο Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο της 21^ης Ιουλίου που ανα­βλή­θηκε και δεν συζη­τή­θηκε, ενώ και στο Π.Σ. της Δευ­τέ­ρας επι­χει­ρή­θηκε ν’ απα­ξιω­θεί η συζή­τηση επί της ουσίας με ευθύνη του Προ­ε­δρείου. Επειδή η περιοχή μας είναι σει­σμο­γε­νής με βαρύ ιστο­ρικό,το ζήτημα της αντι­σει­σμι­κής θωρά­κι­σης δεν πρέπει ο ίδιος ο λαός -που πλη­ρώ­νει με τραγικό τρόπο τις συνέ­πειες αυτής της πολιτικής- να το αφήσει να υπο­τι­μη­θεί και να ξεχα­στεί. Είναι δική του υπόθεση να απαι­τή­σει τη λήψη μέτρων για:

Να γίνει προ­σει­σμι­κός έλεγχος σε όλα τα σχολικά κτήρια της Περι­φέ­ρειας, όλα τα κτήρια που χρη­σι­μο­ποιού­νται ως φοι­τη­τι­κές εστίες και χώροι εκπαί­δευ­σης και να εξα­σφα­λι­στεί η αντι­σει­σμική θωρά­κισή τους.

Να ελεγ­χθούν προ­σει­σμικά τα κτήρια που στε­γά­ζο­νται τα φρο­ντι­στή­ρια.

Να ελεγ­χθούν προ­σει­σμικά τα Νοσο­κο­μεία, τα Κέντρα Υγείας, οι προ­νοια­κές δομές, οι χώροι που δια­σκε­δά­ζει η νεολαία.Να θεσμο­θε­τη­θεί ειδικό πλαίσιο κατα­σκευής και λει­τουρ­γίας αυτών των χώρων και να καθιε­ρω­θεί σχέδιο εκκέ­νω­σης τους.

Να ελεγ­χθούν προ­σει­σμικά όλα τα δημο­τικά κτήρια, τα κτήρια που στε­γά­ζο­νται υπη­ρε­σίες της Περι­φέ­ρειας, αλλά κι όσα άλλα κτήρια στε­γά­ζουν δημό­σιες υπη­ρε­σίες. Να ελεγ­χθούν προ­σει­σμικά όλοι οι χώροι εργα­σίας.

Να στε­λε­χω­θούν με το κατάλ­ληλο προ­σω­πικό, όλες οι εμπλε­κό­με­νες δημό­σιες Υπη­ρε­σίες της Περι­φέ­ρειας.

Επίσης για το θέμα της αντι­με­τώ­πι­σης  των ζημιών να προ­χω­ρή­σει, χωρίς  καθυ­στέ­ρηση, με άμεση χρη­μα­το­δό­τηση, η αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των και η απο­κα­τά­σταση όλων των υπο­δο­μών και η απο­ζη­μί­ωση των πλη­γέ­ντων.

Όλες οι άλλες παρα­τά­ξεις, ενώ κρά­τη­σαν σιγή ιχθύος για τα παρα­πάνω ζητή­ματα, κοντα­ρο­χτυ­πή­θη­καν στις λεπτο­μέ­ρειες –ενώ το ψήφισαν- σε θέμα που αφο­ρούσε αίτημα ένταξης δράσεων του­ρι­στι­κής προ­βο­λής στο ανα­πτυ­ξιακό πρό­γραμμα του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μίας ύψους 3.000.000 ευρώ. Σε απόλυτη προ­στα­σία και έξω από την αντι­πα­ρά­θεση βέβαια οι κατά βάση  κερ­δι­σμέ­νοι από όλη αυτήν την προβολή, τα του­ρι­στικά πρα­κτο­ρεία (π.χ.TUI), οι εται­ρείες (όπως η FRAPORT), οι αλυ­σί­δες ξενο­δο­χεια­κών συγκρο­τη­μά­των, που όχι μόνο δεν πλη­ρώ­νουν με δικά τους χρήματα την δια­φή­μιση για την αύξηση της κερ­δο­φο­ρίας τους, αλλά καλύ­πτουν την προβολή τους από τη φορο­λη­στεία όλου του λαού.Κρατικά κον­δύ­λια και αντι­σταθ­μι­στικά οφέλη για τα νησιά μετα­φρά­ζο­νται σε ενί­σχυση του του­ρι­στι­κού κεφα­λαίου, την ίδια ώρα που οι αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι υπο­φέ­ρουν να κρα­τη­θούν στην αγορά, οι εργα­ζό­με­νοι ξεζου­μί­ζο­νται στους χώρους δου­λειάς και οι κοι­νω­νι­κές υπο­δο­μές δια­λύ­ο­νται από την υπο­χρη­μα­το­δό­τηση.

Και σαν κερα­σάκι στη τούρτα της πολι­τι­κής τους ταύ­τι­σης ενέ­κρι­νανσε  εκτός ημε­ρή­σιας διά­τα­ξης θέμα-με τη μορφή του επείγοντος- τη χρη­μα­το­δό­τηση του «Κέντρου Ευρω­παϊ­κής Πλη­ρο­φό­ρη­σης», του οποίου στόχος είναι να εξω­ρα­ΐ­σει τις ευρω­παϊ­κές πολι­τι­κές, αυτές δηλαδή που βιώνει με δρα­μα­τικό τρόπο ο Ελλη­νι­κός λαός, ιδιαί­τερα τα χρόνια της κρίσης.

Ανάμεσα στην επι­κοι­νω­νιακή και άνευ ουσίας αντι­πα­ρά­θεση των δυνά­μεων που στη­ρί­ζουν την συν­δια­μορ­φω­μένη και από αυτές αντι­λαϊκή πολι­τική, οι εργα­ζό­με­νοι και τα λαϊκά στρώ­ματα χρειά­ζε­ται να παρεμ­βά­λουν διεκ­δι­κη­τικά, οργα­νω­μένα και μαζικά την ικα­νο­ποί­ηση των δικών τους αναγκών.