Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αγγίζει την «ιερή περιουσία»

Η «ιερή περιου­σία» παρα­μέ­νει άβατο. Και η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ απο­φεύ­γει να κακο­καρ­δί­ζει την Εκκλη­σία στις νομο­θε­τι­κές της παρεμ­βά­σεις. Προτιμά να φου­ντώ­νει και ξεφου­ντώ­νει με κατά καιρούς κορόνες δια­φο­ρο­ποι­ή­σεων αλλά να μην αγγίζει ζητή­ματα ουσίας, κυρίως ανα­φο­ρικά με το οικο­νο­μικό πεδίο, στις σχέσεις Πολι­τείας – Εκκλη­σίας (έτσι κι αλλιώς σύνθετο θέμα). Η περί­πτωση του νομοσχεδίου-«σκούπα» του υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών επι­βε­βαιώ­νει τον κανόνα που θέλει την κυβερ­νη­τική ρητο­ρική να μη σπάει αβγά στην πράξη.

Αν και είχε τη δυνα­τό­τητα να παρέμ­βει, η κυβέρ­νηση δια­τή­ρησε το προ­νό­μιο των ιερών ναών να απαλ­λάσ­σο­νται από την υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής αντα­πο­δο­τι­κών τελών στους δήμους. Την απαλ­λαγή είχε νομο­θε­τή­σει η κυβέρ­νηση της ΝΔ το 2014 και σήμερα, παρότι το υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών προ­χω­ρεί σε τρο­πο­ποί­ηση του άρθρου που την περι­λαμ­βά­νει (άρθρο 82 του ΒΔ 24.9/1958), δεν την ήρε. Επέλεξε να επι­βα­ρύ­νει έτι περαι­τέρω στα τέλη που οφείλει να κατα­βάλ­λει το Ελλη­νικό Δημόσιο. Ετσι, στο άρθρο 135 του πολυ­νο­μο­σχε­δίου δεν άγγιξε το ζήτημα της απαλ­λα­γής των ιερών ναών από πληρωμή αντα­πο­δο­τι­κών τελών, αλλά προ­σέ­θεσε στα τέλη που κατα­βάλ­λει το Ελλη­νικό Δημόσιο το τέλος απο­χέ­τευ­σης, το τέλος χρήσεως υπο­νό­μου και το ειδικό τέλος κύκλου νερού.

Ολα αυτά συμ­βαί­νουν την ώρα που οι πολι­τι­κές λιτό­τη­τας και οι μνη­μο­νια­κές συμ­φω­νίες συν­θλί­βουν ενώ οι περι­κο­πές των κρα­τι­κών ενι­σχύ­σεων προς τους δήμους έχουν φτάσει περίπου το 60%…

Οι δια­τά­ξεις περί απαλ­λα­γών από δημο­τι­κούς και κοι­νο­τι­κούς φόρους, τέλη, δικαιώ­ματα και εισφο­ρές περι­λαμ­βά­νο­νται στο άρθρο 82 παρ. 1 και 2 του Β. Δια­τάγ­μα­τος της 24.9/20.10.1958 (ΦΕΚ Α’ 171/20.10.1958) και έκτοτε τρο­πο­ποι­ή­θηκε του­λά­χι­στον δύο φορές.

Σύμφωνα με αυτές απαλ­λάσ­σο­νται από κάθε δημο­τικό ή κοι­νο­τικό φόρο, τέλος, δικαί­ωμα και εισφορά: α) το Ελλη­νικό Δημόσιο και οι οργα­νι­σμοί τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, β) οι ιεροί ναοί και γ) εκείνοι οι οποίοι έχουν φορο­λο­γι­κές απαλ­λα­γές και συμ­βά­σεις που έχουν συνάψει με το Δημόσιο, εφόσον οι συμ­βά­σεις αυτές κυρώ­θη­καν με νόμο και ανα­φέ­ρουν ρητά την απαλ­λαγή από δημο­τι­κούς και κοι­νο­τι­κούς φόρους, τέλη, δικαιώ­ματα και εισφο­ρές. Η συνέ­χεια της διά­τα­ξης ήταν :

«2. Από τα αντα­πο­δο­τικά τέλη, που επι­βάλ­λουν οι δήμοι και οι κοι­νό­τη­τες, δεν απαλ­λάσ­σο­νται αυτοί που ανα­γρά­φο­νται στις περιπτ. β’ και γ’ της προη­γού­με­νης παρα­γρά­φου καθώς και το Ελλη­νικό Δημόσιο από το τέλος ύδρευ­σης». Μέχρι το 2014 δεν απαλ­λάσ­σο­νταν οι ιεροί ναοί. Το 2014 καταρ­γή­θηκε η περί­πτωση β’ και έτσι οι ιεροί ναοί εξαι­ρέ­θη­καν από την υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής αντα­πο­δο­τι­κών τελών με το άρθρο 46 παρ. 2 του ν. 4301/2014 (ΦΕΚ Α’ 223/7.10.2014).

Το Σχέδιο Νόμου για τους ΟΤΑ (άρθρο 135) δεν άγγιξε την Εκκλη­σία αλλά πρό­σθεσε «βάρη» τελών στο Ελλη­νικό Δημόσιο.

Σημειώ­νε­ται ότι η απαλ­λαγή αντα­πο­δο­τι­κών τελών (φωτι­σμού, καθα­ρι­σμού, απο­χέ­τευ­σης κ.λπ.), όπως ανα­φε­ρό­ταν σε «Εγκύ­κλιον Σημεί­ωμα» της Ιεράς Συνόδου (11.11.2014), αφορά «στο εμβαδόν των Ιερών Ναών με τους υπο­στη­ρι­κτι­κούς χώρους του Ναού (οι οποίοι απο­τε­λούν ενιαίο αρχι­τε­κτο­νικό σύνολο με τον Ναό), ανε­ξαρ­τή­τως της νομικής μορφής την οποία έχει το νομικό πρόσωπο στο οποίο ανήκει ο Ιερός Ναός».  

Πάντως, εν γένει το θέμα της φορο­λό­γη­σης της «ιερής περιου­σίας» έρχεται και φεύγει ανά δια­στή­ματα με μόνιμη την επι­σή­μανση από την πλευρά της Εκκλη­σίας και ειδικών επί εκκλη­σια­στι­κών θεμάτων ότι οι τελευ­ταίες απαλ­λα­γές που υπήρχαν στη φορο­λο­γική νομο­θε­σία για τους φορείς της Εκκλη­σίας καταρ­γή­θη­καν με τον νόμο 3842/2010 – πέρα από την ειδική μετα­χεί­ριση των Μονών του Αγίου Ορους.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στική η προ διμήνου αναφορά του νομικού συμ­βού­λου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλη­σίας της Ελλάδος κ. Θεό­δω­ρου Παπα­γε­ωρ­γίου, ο οποίος σε ομιλία του εξη­γούσε ότι οι φορείς της Εκκλη­σίας της Ελλάδος υπό­κει­νται σε φόρους για όλα τα φορο­λο­γικά αντι­κεί­μενα. Μάλιστα, διευ­κρί­νιζε ότι οι απαλ­λα­γές που προ­βλέ­πο­νται αφορούν κάθε θρη­σκευ­τική κοι­νό­τητα και όχι μόνο την Ορθό­δοξη Εκκλη­σία. Οπως σημειώ­νει, προ­βλέ­πο­νται απαλ­λα­γές από το τέλος ακί­νη­της περιου­σίας (ΤΑΠ) για χώρους λατρείας και γενι­κό­τερα θρη­σκευ­τι­κής χρήσης από τα δημο­τικά τέλη, φόρους και αντα­πο­δο­τικά τέλη, από τον Ενιαίο Φόρο Ιδιο­κτη­σίας Ακι­νή­των (ΕΝΦΙΑ), από δημο­τικά τέλη, αντα­πο­δο­τικά τέλη για χώρους λατρείας.

ΒΗΜΑ