Ο Κιμ και τα κουπόνια

«…Εστω και από τη θέση του τεχνο­κράτη, ο Κιμ έγινε μέρος της νεό­τε­ρης ελλη­νι­κής ιστο­ρίας, κατά την πιο ενδια­φέ­ρουσα στιγμή τα τελευ­ταία σαράντα χρόνια. Το «ενδια­φέ­ρουσα» μπορεί να ακού­γε­ται προ­σβλη­τικά ρηχό για όποιον κιν­δύ­νευσε από αυτή την περι­πέ­τεια – για όποιον ήταν πάνω στο σκάφος την ώρα που κλυ­δω­νι­ζό­ταν. Αλλά από την οπτική γωνία των εξω­τε­ρι­κών παρα­τη­ρη­τών και των εισα­γό­με­νων επαγ­γελ­μα­τιών, η Ελλάδα της κρίσης δεν ήταν απλώς ενδια­φέ­ρουσα. Ηταν ένας ανε­ξά­ντλη­τος κήπος ευκαι­ριών για να δοκι­μά­σουν τα μοντέλα τους. Μάγοι της χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κής τέχνης και στρα­τευ­μέ­νοι δημο­σιο­γρά­φοι, νομπε­λί­στες ανα­λυ­τές και ψυχο­πο­νιά­ρη­δες αστέρες της σόου­μπιζ – όλοι βρήκαν στην οριακή περί­πτωση της χρε­ο­κο­πη­μέ­νης Ελλάδας έναν κολοσ­σιαίο δοκι­μα­στικό σωλήνα για να πει­ρα­μα­τι­στούν ή μια σκηνή για να ανα­ζω­ο­γο­νή­σουν τις καριέ­ρες τους. Ακόμη και ο ίδιος ο Βαρου­φά­κης θα μπο­ρούσε να κατα­τα­γεί στην κατη­γο­ρία εκείνων που είδαν την ελλη­νική περι­πέ­τεια ως πολιτικο-οικονομικό πείραμα και ως κοί­τα­σμα δημο­σιό­τη­τας – αν όχι κάτι πιο χει­ρο­πια­στό…» (από­σπα­σμα από άρθρο της Καθη­με­ρι­νής)