Πλεόνασμα-μαμούθ αλλά και μέτρα «φωτιά»

Με ένα πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα-μα­μούθ, που ξε­περ­νά­ει ακόμη και τις πιο αι­σιό­δο­ξες προ­βλέ­ψεις έκλει­σε σύμ­φω­να με τις εκτι­μή­σεις του Γε­νι­κού Λο­γι­στη­ρί­ου του Κρά­τους (ΓΛΚ) το 2016, αλλά αυτό δεν ανέ­σχε­σε τις πιέ­σεις των δα­νει­στών για επι­πλέ­ον μέτρα τα επό­με­να χρό­νια, γε­γο­νός που υπο­χρε­ώ­νει την κυ­βέρ­νη­ση να συμ­φω­νή­σει σε μειώ­σεις συ­ντά­ξε­ων και αφο­ρο­λο­γή­του ορίου 2% του ΑΕΠ το 2019 και το 2020.

Σύμ­φω­να με τις εκτι­μή­σεις του ΓΛΚ, το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα του 2016 δια­μορ­φώ­θη­κε τε­λι­κά σε 3,8% του ΑΕΠ, ένα­ντι στό­χου 0,5%. Κι αν δεν είχε δοθεί το βο­ή­θη­μα στους συ­ντα­ξιού­χους, θα ξε­περ­νού­σε το 4%. Σύμ­φω­να με αρ­μό­δια στε­λέ­χη του ΓΛΚ, από αυτό το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα των 6,8 δισ. ευρώ, τα 4,5 δισ. πε­ρί­που ή 2,5% του ΑΕΠ είναι επα­να­λαμ­βα­νό­με­νο, δη­λα­δή οφεί­λε­ται στην από­δο­ση μέ­τρων μό­νι­μου χα­ρα­κτή­ρα. Τα στοι­χεία του ΓΛΚ δεν έχουν επι­κυ­ρω­θεί ακόμη από τη Eurostat, γε­γο­νός που μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε κά­ποιες αλ­λα­γές (η ΕΛ­ΣΤΑΤ θα ανα­κοι­νώ­σει το τε­λι­κό απο­τέ­λε­σμα στις 21 Απρι­λί­ου και η Eurostat στις 24 του μήνα). Ομως, τα ίδια στε­λέ­χη υπο­στη­ρί­ζουν πως αν συ­νυ­πο­λο­γι­στούν τα μέτρα που έχουν ήδη ψη­φι­στεί, κυ­ρί­ως αυ­ξή­σεις έμ­με­σων φόρων στα καύ­σι­μα, τον καφέ, την κι­νη­τή τη­λε­φω­νία κ.λπ. επι­τυγ­χά­νε­ται άνετα ο στό­χος του 2017 (1,75%) και προ­σεγ­γί­ζε­ται αυτός του 2018 (3,5%).

Παρά το εντυ­πω­σια­κό δη­μο­σιο­νο­μι­κό απο­τέ­λε­σμα, η κυ­βέρ­νη­ση υπο­χρε­ώ­θη­κε ωστό­σο να δε­χθεί ένα βαρύ πα­κέ­το νέων μέ­τρων που θα λη­φθούν ούτως ή άλλως το 2019 και το 2020 και το οποίο θα συ­νο­δευ­θεί με αντί­με­τρα, τα οποία ωστό­σο θα εφαρ­μο­στούν στο μέτρο και τον βαθμό που υπάρ­χει δη­μο­σιο­νο­μι­κός χώρος, εάν δη­λα­δή μετά την εφαρ­μο­γή των μέ­τρων υπάρ­χει υπέρ­βα­ση του στό­χου του 3,5% του ΑΕΠ. Η επι­μο­νή των πι­στω­τών να «κλεί­σουν» και να νο­μο­θε­τη­θούν από τώρα μέτρα για μετά μια διε­τία είναι απο­τέ­λε­σμα της από­λυ­της έλ­λει­ψης εμπι­στο­σύ­νης προς την κυ­βέρ­νη­ση και τη χώρα. Συ­γκε­κρι­μέ­να, η κυ­βέρ­νη­ση απο­δέ­χθη­κε:

1. Την πε­ρι­κο­πή των συ­ντά­ξε­ων σε πο­σο­στό από 5% έως 30% μέσω της μεί­ω­σης της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς το 2019, με δη­μο­σιο­νο­μι­κή από­δο­ση 1% του ΑΕΠ. Σε τε­χνι­κό επί­πε­δο, η κυ­βέρ­νη­ση προ­σπα­θεί να πε­ριο­ρί­σει το «κού­ρε­μα» της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς στις χα­μη­λό­τε­ρες συ­ντά­ξεις, προ­τεί­νο­ντας να υπάρ­ξουν πε­ρι­κο­πές και στις επι­κου­ρι­κές.

2. Τη μεί­ω­ση του αφο­ρο­λο­γή­του ορίου στα 5.900 ευρώ για τον άγαμο το 2020, με δη­μο­σιο­νο­μι­κό όφε­λος 1% του ΑΕΠ. Ωστό­σο, η μεί­ω­ση του αφο­ρο­λο­γή­του μπο­ρεί να επι­σπευ­σθεί και να τεθεί σε εφαρ­μο­γή το 2019, αν δια­πι­στω­θεί ότι δεν επι­τυγ­χά­νε­ται ο στό­χος.

3. Η από­φα­ση για την επί­σπευ­ση της μεί­ω­σης του αφο­ρο­λο­γή­του θα λαμ­βά­νε­ται από τους θε­σμούς, με βάση τις εκτι­μή­σεις τους στα μέσα του 2018. Αρ­χι­κά το ΔΝΤ ήθελε να είναι απο­κλει­στι­κά δική του αρ­μο­διό­τη­τα η από­φα­ση. Σ’ αυτό δια­φώ­νη­σε η Κο­μι­σιόν, αλλά συμ­φώ­νη­σε η ΕΚΤ, προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθεί εμπλο­κή. Τε­λι­κώς, υιο­θε­τή­θη­κε η άποψη του ΔΝΤ και ο «κό­φτης» περ­νά­ει στα χέρια του, προ­κει­μέ­νου να ξε­πε­ρα­στεί η απαί­τη­ση για πρό­σθε­τα μέτρα, καθώς οι επι­φυ­λά­ξεις του Τα­μεί­ου για την επί­τευ­ξη των δη­μο­σιο­νο­μι­κών στό­χων δια­τη­ρού­νται.

4. Στα ερ­γα­σια­κά, η συμ­φω­νία προ­βλέ­πει ότι δεν θα γίνει καμία αλ­λα­γή έως το τέλος του προ­γράμ­μα­τος. Αυτό πρα­κτι­κά ση­μαί­νει ότι η κυ­βέρ­νη­ση δέ­χθη­κε να μην απο­κα­τα­στα­θούν οι συλ­λο­γι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, η επε­κτα­σι­μό­τη­τα των κλα­δι­κών συμ­βά­σε­ων κ.λπ., ενώ το ΔΝΤ απέ­συ­ρε το αί­τη­μα για αύ­ξη­ση του ορίου των απο­λύ­σε­ων και για θε­σμο­θέ­τη­ση της αντα­περ­γί­ας (λοκ άουτ). Η κυ­βέρ­νη­ση υπο­στη­ρί­ζει ότι η συμ­φω­νία προ­βλέ­πει πως θα θε­σμο­θε­τη­θεί ωστό­σο από τώρα η επε­κτα­σι­μό­τη­τα των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων για τον Σε­πτέμ­βριο του 2018. Επί­σης, η κυ­βέρ­νη­ση δέ­χθη­κε την πε­ρι­κο­πή κά­ποιων προ­νο­μί­ων των συν­δι­κα­λι­στών.

5. Στα ενερ­γεια­κά, η κυ­βέρ­νη­ση έχει απο­δε­χθεί την πώ­λη­ση λι­γνι­τι­κών μο­νά­δων της ΔΕΗ, που θα αντι­στοι­χούν σε πο­σο­στό 40% της πα­ρα­γω­γι­κής ισχύ­ος της επι­χεί­ρη­σης. Επί­σης, απο­δέ­χθη­κε ρήτρα πώ­λη­σης και υδροη­λε­κτρι­κών μο­νά­δων, αν δια­πι­στω­θεί ότι δεν επαρ­κεί η πώ­λη­ση των λι­γνι­τι­κών για την επί­τευ­ξη του στό­χου ή δεν υπάρ­χει εν­δια­φέ­ρον από τους επεν­δυ­τές να αγο­ρά­σουν μόνο λι­γνι­τι­κές.

Ολα αυτά είναι το ακρι­βό αντί­τι­μο που πρέ­πει να κα­τα­βά­λει η κυ­βέρ­νη­ση, προ­κει­μέ­νου να ανοί­ξει ο δρό­μος για την ελά­φρυν­ση του χρέ­ους και την έντα­ξη των ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης της ΕΚΤ. Το με­γα­λύ­τε­ρο άμεσο όφε­λος ωστό­σο είναι η άρση της αβε­βαιό­τη­τας που ρο­κα­νί­ζει από το τε­λευ­ταίο τρί­μη­νο του 2016 ήδη τα ψήγ­μα­τα ικ­μά­δας της οι­κο­νο­μί­ας.

Κα­θη­με­ρι­νή