Δ. Κωνσταντόπουλος: «Η κυβέρνηση μας έχει εγκλωβίσει σε ένα πλαστό δίλημμα Grexit ή διαρκής λιτότητα»

Κύριε Κων­στα­ντό­πουλε, να ξεκι­νή­σουμε με την αξιο­λό­γηση. Κατά την άποψή σας κιν­δυ­νεύει η χώρα με νέα μέτρα;

Η κυβέρ­νηση έχει δημιουρ­γή­σει σύγχυση ως προς το ζήτημα της αξιο­λό­γη­σης για να δικαιο­λο­γή­σει τη δήθεν πολι­τική δια­πραγ­μά­τευση, η οποία, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, γίνεται χωρίς ολο­κλη­ρω­μένο πολι­τικό σχέδιο για το μέλλον της χώρας. Οι πιο πρό­σφα­τες πλη­ρο­φο­ρίες μιλάνε για νέα μέτρα ύψους 3,6 δις ευρώ. Θεωρώ ότι η υπο­χώ­ρηση της κυβέρ­νη­σης μπροστά στους δανει­στές είναι δεδο­μένη. Το είδαμε από την αρχή της ανά­λη­ψης της εξου­σίας από τη συγκυ­βέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και πώς περά­σανε από τη ρητο­ρική του “θα σκί­σουμε τα μνη­μό­νια” στο “μνη­μό­νιο ή Grexit”. Το βέβαιο είναι η καθο­λική απο­γο­ή­τευση και ανα­σφά­λεια που εμπε­δώ­νε­ται μέρα με τη μέρα στην κοι­νω­νία μας. Πρέπει να μας ανη­συ­χεί η συσ­σώ­ρευση του θυμού και της απο­γο­ή­τευ­σης των πολιτών για τη ματαί­ωση προσ­δο­κιών. Η εκτό­νωση αυτών των συναι­σθη­μά­των μπορεί να οδη­γή­σει την κοι­νω­νία μας σε δύσκολα μονο­πά­τια.

Το σενάριο του Grexit, επα­νέρ­χε­ται. Είναι υπαρ­κτός ο κίν­δυ­νος;

Η κυβέρ­νηση μάς έχει εγκλω­βί­σει σε ένα πλαστό δίλημμα “Grexit ή διαρκής λιτό­τητα”, προ­κει­μέ­νου να δικαιο­λο­γή­σει την ανα­δί­πλωση του κ. Τσίπρα ως προς το ζήτημα των μνη­μο­νίων με τα συνα­κό­λουθα σκληρά μέτρα. Είναι ένα δίλημμα εκπο­ρευό­μενο από τους ακραία συντη­ρη­τι­κούς κύκλους της Ευρώπης, η προ­ώ­θηση των πολι­τι­κών των οποίων την έχουν οδη­γή­σει στην ύφεση και τη διάρ­ρηξη της κοι­νω­νι­κής συνοχής. Αυτοί οι κύκλοι είναι υπεύ­θυ­νοι για την άνοδο του ευρω­σκε­πτι­κι­σμού, αλλά και των εθνο­λαϊ­κι­στι­κών κομ­μά­των που ευαγ­γε­λί­ζο­νται την ευη­με­ρία εκτός της Ένωσης, χωρίς βεβαίως να αντι­λαμ­βά­νο­νται τις κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες ενός τέτοιου ενδε­χο­μέ­νου για τους λαούς της.

Τι βλέπετε να γίνεται με την Κεντρο­α­ρι­στερά; Θα κατα­φέ­ρει να εμφα­νι­στεί ως ένας χώρος ενω­μέ­νος που να καλύ­πτει τα κενά που δημιουρ­γή­θη­καν;

Τόσο η ΕΛΙΑ στις ευρω­ε­κλο­γές του 2014, όσο και η Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη στις εθνικές εκλογές του 2015 υπη­ρέ­τη­σαν έναν και μόνο σκοπό, να υπάρξει ένα κοινό πολι­τικό πεδίο ανα­φο­ράς των προ­ο­δευ­τι­κών δυνά­μεων του τόπου. Κεντρι­κός στόχος είναι να δια­μορ­φω­θεί με την ενεργό συμ­με­τοχή των πολιτών που ανα­φέ­ρο­νται στον χώρο της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς μια ρεα­λι­στική προ­ο­δευ­τική πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης για τη χώρα. Μέχρι στιγμής η προ­σπά­θεια αυτή που έχει ξεκι­νή­σει από το ΠΑΣΟΚ με πρω­το­βου­λία της Προ­έ­δρου κ. Φώφης Γεν­νη­ματά δεν έχει απο­φέ­ρει τα μέγιστα. Κάποιες από τις αιτίες είναι η εμμονή ορι­σμέ­νων στην εσω­στρέ­φεια και η απουσία ορι­σμέ­νων άλλων από ένα εγχεί­ρημα που θα μπο­ρούσε να ενώσει τους πολίτες και να υπη­ρε­τή­σει το κοι­νω­νικό και εθνικό συμ­φέ­ρον. Η προ­σπά­θεια, λοιπόν, ανα­συ­γκρό­τη­σης του χώρου θα γίνει καρ­πο­φόρα αν επι­κρα­τή­σει η σύνεση και η παρα­δοχή ότι η χώρα μπορεί να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει τη μεγάλη φυγή προς τα μπρος, αν κυριαρ­χή­σει στον τόπο μια υγιής Κεντρο­α­ρι­στερά. Μια Κεντρο­α­ρι­στερά που θα βασί­ζε­ται σε όρους αξια­κούς, ιδε­ο­λο­γι­κούς, πολι­τι­κούς και ηθικούς, που θα έχει πρό­γραμμα και όραμα. Μια Κεντρο­α­ρι­στερά που θα γεν­νη­θεί από την κοι­νω­νία των πολιτών και θα την εκφρά­ζει, που δεν θα συντε­θεί από τα ίδια πρόσωπα σε δια­φο­ρε­τι­κούς κεντρι­κούς ρόλους για να κρα­τή­σουν κομ­μα­τι­κές σφρα­γί­δες, να κατα­λά­βουν βου­λευ­τικά έδρανα ή ακόμη και υπουρ­γι­κούς θώκους. Είμαι φύσει και θέσει αισιό­δο­ξος και πιστεύω ότι αυτό έχει γίνει πλέον κατα­νοητό από τις δημο­κρα­τι­κές δυνά­μεις της χώρας. Άλλωστε, μετά την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, οφείλει να υπάρχει η Κεντρο­α­ρι­στερά ενωμένη και έτοιμη να απα­ντή­σει στα πολι­τικά, κοι­νω­νικά, οικο­νο­μικά, δικαιο­κρα­τικά και διε­θνο­πο­λι­τικά διλήμ­ματα που θα τεθούν. Να μπορεί να κυβερ­νή­σει με σχέδιο και όραμα για τον τόπο.

Το Πασόκ και η Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη στην προ­ο­πτική δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας ποιον θα επι­λέ­ξει; Τη Νέα Δημο­κρα­τία του Κυριά­κου Μητσο­τάκη ή τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα;

Μετά από εννιά χρόνια κρίσης το ζητού­μενο από όλους έπρεπε να είναι η εθνική συνεν­νό­ηση, μία εθνική γραμμή εξόδου από την κρίση και τα μνη­μό­νια που θα υπερ­βαί­νει τις κομ­μα­τι­κές δια­φο­ρές. Για να γίνει αυτό απαι­τεί­ται μια κυβέρ­νηση εθνικής συνεν­νό­η­σης. Τα δύο πρώτα κόμματα- όποια κι αν είναι αυτά- πρέπει να μπουν στην κυβέρ­νηση και να ανα­λά­βουν την ευθύνη δια­κυ­βέρ­νη­σης του τόπου. Όσο ο δεύ­τε­ρος μένει απ’ έξω και πετρο­βο­λεί την εθνική προ­σπά­θεια, τόσο θα εγκλω­βι­ζό­μα­στε στο αδιέ­ξοδο.

Από την ατέρ­μονη φορο­μπη­χτική πολι­τική της κυβέρ­νη­σης, δεν γλί­τω­σαν τα νησιά. Οι αυξή­σεις του ΦΠΑ έχουν κυριο­λε­κτικά ‘λυγίσει’ τους νησιώ­τες και επι­φέ­ρουν πλήγμα στον Του­ρι­σμό. Ποια είναι η γνώμη σας;

Οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ στα νησιά μας νομο­θε­τή­θη­καν από τις κυβερ­νή­σεις του ΠΑΣΟΚ, ως μέτρο συγκρά­τη­σης του μόνιμου πλη­θυ­σμού τη χει­με­ρινή περίοδο και την ενί­σχυση της οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στις ευαί­σθη­τες νησιω­τι­κές περιο­χές. Η Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη έχει τονίσει επα­νει­λημ­μέ­νως στη Βουλή ότι η αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά είναι αντι­συ­νταγ­μα­τικό μέτρο. Είναι αδια­νό­ητο με αυτές τις πολι­τι­κές να περι­μέ­νει η κυβέρ­νηση να αυξηθεί η του­ρι­στική κίνηση. Αντί να ενι­σχύ­σει με πολι­τι­κές τον του­ρι­σμό και τις ευαί­σθη­τες νησιω­τι­κές περιο­χές, προ­τί­μησε να αυξήσει τον ΦΠΑ στα νησιά. Είναι ένα απα­ρά­δε­κτο μέτρο.