Δασικοί χάρτες Πάτμου: Καταργείται κάθε αξία των ακινήτων, νεκρώνεται κάθε εμπορική κίνηση

 

Με­γά­λο θέμα έχει προ­κύ­ψει γιά τήν νήσο Πάτμο, όπου εκ­πο­νή­θη­καν δα­σι­κοί χάρ­τες, πού πε­ρι­λαμ­βά­νουν ολό­κλη­ρη τήν Πάτμο, εκτός τών, εντός οι­κι­σμού ακι­νή­των. Σέ με­γά­λη πε­ρι­πέ­τεια μπαί­νουν οι κά­τοι­κοι τής Πά­τμου, όπου μέ τήν δη­μιουρ­γία τών άνω χαρ­τών είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι νά προ­σφύ­γουν σέ εν­στά­σεις αρ­κε­τών δε­κά­δων ευρώ ώστε νά υπε­ρα­σπί­σουν τήν ακί­νη­τη  πε­ριου­σία τους. Εξ άλλου μετά τήν εκ­πό­νη­ση τών άνω χαρ­τών, η  αξία τών ακι­νή­των μειώ­νε­ται στό ελά­χι­στο, η οι­κο­νο­μι­κή ζώνη τών αγο­ρα­πω­λη­σιών τών ακι­νή­των νε­κρώ­νει καί εξα­φα­νί­ζε­ται, επι­φέ­ρο­ντας επί πλέον ανερ­γία Σέ ερ­γα­ζό­με­νους πού ασχο­λού­νται μέ τά ακί­νη­τα καί τήν οι­κο­δο­μή.

Νά ση­μειω­θεί ότι  οι άνω χάρ­τες είναι αυ­θαί­ρε­τοι επει­δή οι υπη­ρε­σί­ες πού συ­νέ­βαλ­λαν γιά τήν εκ­πό­νη­ση τους, κα­τήρ­γη­σαν αυ­θαί­ρε­τα: α] τό υπ. αριθμ. 621/1.8.2001 ΦΕΚ (τεύ­χος τέ­ταρ­το) περί ΖΟΕ, χωρίς τούτο νά ακυ­ρω­θεί ή τρο­πο­ποι­η­θεί καί β] τό ιδιο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς πού ισχύ­ει νο­μο­θε­τη­μέ­νο δια­χρο­νι­κά.

 

ΖΩΝΕΣ ΟΙ­ΚΙ­ΣΤΙ­ΚΟΥ ΕΛΕΓ­ΧΟΥ [ΖΟΕ] ΣΤΗΝ ΝΗΣΟ ΠΑΤΜΟ ΚΑΙ ΙΔΙΟ­ΚΤΗ­ΣΙΑ­ΚΟ ΚΑ­ΘΕ­ΣΤΩΣ ΑΥΤΗΣ.

 

1] ΑΡ­ΧΑΙΟ­ΛΟ­ΓΙ­ΚΕΣ ΖΩΝΕΣ ΚΑΙ ΖΟΕ

Από τό έτος 1993 πε­ρί­που, φαί­νε­ται ότι  η νήσος Πά­τμος άρ­χι­σε νά απα­σχο­λεί  εν­δε­λε­χώς τήν Αρ­χαιο­λο­γι­κή υπη­ρε­σία  Δω­δε­κα­νή­σου, αλλά καί τό Υπουρ­γείο πε­ρι­βάλ­λο­ντος.

Ετσι κατά τό έτος 1995 πε­ρί­που, θε­σπί­ζο­νται από τόν τότε υπουρ­γό πο­λι­τι­σμού οι αρ­χαιο­λο­γι­κές ζώνες στήν Πάτμο ενώ κατά τό έτος 2001 εκ­δό­θη­κε διά­ταγ­μα περί «Κα­θο­ρι­σμού Ζώνης Οι­κι­στι­κού Ελέγ­χου, κα­τω­τά­του ορίου κα­τά­τμη­σης καί λοι­πών όρων καί πε­ριο­ρι­σμού δό­μη­σης στήν εκτός εγκε­κρι­μέ­νου ρυ­μο­το­μι­κού σχε­δί­ου καί εκτός ορίων οι­κι­σμών προ­ϋ­φι­στα­μέ­νων τού έτους 1923 πε­ριο­χή Δήμου Πά­τμου (νήσου Πά­τμου Ν. Δω­δε­κα­νή­σου).

Ως εκ τού­του, δη­μο­σιεύ­θη­κε τό υπ. αριθμ. 621/1.8.2001 ΦΕΚ (τεύ­χος τέ­ταρ­το) σύμ­φω­να μέ τό οποίο  εκτός τών σχε­τι­κών δια­τά­ξε­ων  πού ανα­φέ­ρο­νται σ΄ αυτό (Αρθρο 29 (παρ.1) τού ν 1337/1983, όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­κε, αθρ. 25 παρ.5 τού ν. 2508/1997, τού άρ­θρου 29^Α τού ν. 1558/1985 προ­στι­θε­μέ­νου καί τού άρ­θρου 27 τού ν 2081/1992 (Α΄154), όπως αντι­κα­τα­στά­θη­κε…, τήν υπ. αριθμ.  Δ17α/10/30/φ.2.2.1/23.5.2000 από­φα­ση τού Πρω­θυ­πουρ­γού καί τού Υπουρ­γού,  Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, Χω­ρο­τα­ξί­ας καί δη­μο­σί­ων Εργων….) ελή­φθη­σαν καί οι απο­φά­σεις τών πα­ρα­κά­τω ανα­φε­ρο­μέ­νων Υπη­ρε­σιών καί Υπουρ­γεί­ων, ήτοι:

α] Η υπ. αριθμ. 28457/1972 (Β΄847) από­φα­ση τού Υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού.

β] Τά 1982/5.6.1991 καί 2338/3.8.1992 έγ­γρα­φα τής ΚΒ Εφο­ρεί­ας Προι­στο­ρι­κών καί Κλασ­σι­κών Αρ­χαιο­τή­των­Δωδ/σου.

γ] Τό 5235571/26.6.1992 έγ­γρα­φο τού Ε.Ο.Τ.

δ] Τό 80445/7.7.1992 έγ­γρα­φο τού Υπουρ­γεί­ου Γε­ωρ­γί­ας καί τό σχε­τι­κό πρα­κτι­κό τής Ε.Ν.Ε.Δωδ/σου.

ε] Τό Τ.Υ. 2707/3.7.1992 έγ­γρα­φο τής Διεύ­θυν­σης Τε­χνι­κών Υπη­ρε­σιών Νο­μαρ­χί­ας δωδ/σου.

στ] Τό 8203/16.9.1992 έγ­γρα­φο τής Διεύ­θυν­σης πο­λε­ο­δο­μι­κού Σχε­δια­σμού.

ζ] Τήν ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ29/18909/343/15.4.1993 από­φα­ση τού Υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού.

η] Τίς 73/1992, 53/1993, 70/1993 καί 3/1998 γνω­μο­δο­τή­σεις τού δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου Πά­τμου.

θ] Τήν 1/συν.3^η/9.6.1993 γνω­μο­δό­τη­ση τού Συμ­βου­λί­ου Χω­ρο­τα­ξί­ας, Οι­κι­σμού καί Πε­ρι­βαλ­λο­ντος τού Ν. Δωδ/σου.

ι] Τήν 121/1998  γνω­μο­δό­τη­ση τού Κε­ντρι­κού Συμ­βου­λί­ου Χω­ρο­τα­ξί­ας, Οι­κι­σμού καί Πε­ρι­βαλ­λο­ντος.

κ] Τίς 495/1999 καί 159/2001 γνω­μο­δο­τή­σεις τού Συμ­βου­λί­ου Επι­κρα­τεί­ας, μέ πρό­τα­ση τού Υφυ­πουρ­γού Πε­ρι­βάλ­λο­ντος Χω­ρο­τα­ξί­ας καί Δη­μο­σί­ων Εργων.

Μετά ταυτα, οι ΖΟΕ,  από τό έτος 2001 μέχρι σή­με­ρα, άρ­χι­σαν νά εφαρ­μό­ζο­νται εκ μέ­ρους τού πο­λε­ο­δο­μι­κού γρα­φεί­ου Κα­λύ­μνου, γιά τήν έκ­δο­ση οι­κο­δο­μι­κών αδειών, σέ ακί­νη­τα εκτός οι­κι­σμού, στή νήσο Πάτμο καί βε­βαί­ως με­τα­ξύ αυτών καί οι αρ­χαιο­λο­γι­κές ζώνες.

Τούτο ση­μαί­νει ότι η Δα­σι­κή Υπη­ρε­σία Δω­δε­κα­νή­σου,  πού εδρεύ­ει στή Ρόδου καμία δου­λειά δέν είχε νά ανα­μει­γνύ­ε­ται μέ τά ακί­νη­τα τής Πά­τμου, ούτε βε­βαί­ως τό υπουρ­γείο πε­ρι­βάλ­λο­ντος, αλλά καί τό υπουρ­γείο πο­λι­τι­σμού, διά τής αρ­χαιο­λο­γι­κής υπη­ρε­σί­ας, δε­δο­μέ­νου ότι απο­φά­σι­σαν, γνω­μο­δό­τη­σαν καί δέ­χθη­καν τήν δη­μιουρ­γία ΖΟΕ καί πρός τούτο εκ­δό­θη­κε καί τό υπ. αριθμ. 621/1.8.2001 ΦΕΚ συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων βε­βαί­ως καί τών αρ­χαιο­λο­γι­κών  ζωνών.

Ομως τό πο­λε­ο­δο­μι­κό γρα­φείο Κα­λύ­μνου, γιά τήν έκ­δο­ση πο­λε­ο­δο­μι­κών αδειών, όπως εκ­προ­σω­πεί­ται,  ανα­ζη­τού­σε πάντα καί τήν  άδεια τής άνω δα­σι­κής υπη­ρε­σί­ας, η οποία αρ­χι­κά, δέν έφερ­νε κα­θό­λου προ­σκόμ­μα­τα γιά τόν χα­ρα­κτη­ρι­σμό τών ακι­νή­των, αλλά μετά τήν πά­ρο­δο κά­ποιων ετών, άρ­χι­σε νά ανα­μει­γνύ­ε­ται ενερ­γά στά εκτός οι­κι­σμού ακί­νη­τα τής Πά­τμου, χα­ρα­κτη­ρι­ζό­ντας τα, άλλα ως δα­σι­κά καί άλλα ως μή, μέ κα­τα­λυ­τι­κή  επέμ­βα­σή στήν έκ­δο­ση οι­κο­δο­μι­κών αδειών, ακυ­ρώ­νο­ντας επί τής ου­σί­ας. τό άνω ΦΕΚ (621/2001) καί τίς ΖΟΕ πού θε­σπί­σθη­καν μέ αυτό.

Ανή­κου­στο θέμα, αλλά πρω­τό­τυ­πα εφαρ­μό­σι­μο, όπου τό άνω πο­λε­ο­δο­μι­κό γρα­φείο, εφαρ­μό­ζει μέχρι σή­με­ρα,  τίς ΖΟΕ γιά τήν έκ­δο­ση πο­λε­ο­δο­μι­κών αδειών,  τίς οποί­ες όμως μπο­ρεί νά ακυ­ρώ­σει κατά βού­λη­ση τό αρ­μό­διο γρα­φείο τής δα­σι­κής υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου!!!!

Ομως τό θέμα δέν στα­μά­τη­σε μέχρι εκεί αλλά στή συ­νέ­χεια συ­ντά­χθη­καν καί εκ­δό­θη­καν καί δα­σι­κοί χάρ­τες όπου πε­ρι­λαμ­βά­νουν ολό­κλη­ρο το νησί τής Πά­τμου, εκτός τών οι­κι­σμών, ως δα­σι­κό!!!

Επο­μέ­νως θά πρέ­πει νά ζη­τη­θεί  από τόν αρ­μό­διο Υπουρ­γο, νά δια­τά­ξει τό πο­λε­ο­δο­μι­κό γρα­φείο Κα­λύ­μνου καί τήν Δα­σι­κή υπη­ρε­σία Δωδ/σου, νά πά­ψουν νά κα­τα­πα­τούν τίς δια­τά­ξεις περί ΖΟΕ στήν νήσο Πάτμο καί νά απο­μα­κρυν­θεί η άνω Δα­σι­κή Υπη­ρε­σία από τίς ΖΟΕ τής άνω νήσου.

Επί­σης νά ακυ­ρω­θούν μέ δια­τα­γή τού αρ­μό­διου Υπουρ­γού οι δα­σι­κοί χάρ­τες πού αφο­ρούν τά εκτός οι­κι­σμού ακί­νη­τα, πε­ρι­λαμ­βα­νό­με­να στίς άνω ΖΟΕ στή άνω νήσο, δε­δο­μέ­νου ότι η σύ­ντα­ξη τους, έγινε χωρίς νά λη­φθεί υπ όψει τό άνω ΦΕΚ 621/1.8.2001 περί ΖΟΕ καί μέ εντε­λώς λαν­θα­σμέ­να δε­δο­μέ­να καί αυ­θαί­ρε­τα.

 

2] ΙΔΙΟ­ΚΤΗ­ΣΙΑ­ΚΟ ΚΑ­ΘΕ­ΣΤΩΣ ΝΗΣΟΥ ΠΑ­ΤΜΟΥ

Ομως, είναι γνω­στό, ότι  η νήσος Πά­τμος δέν ανή­κει στό Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο καί ου­δέ­πο­τε ανήκε. Αυ­θαί­ρε­τα δέ καί μή λαμ­βα­νο­μέ­νου υπ. όψει τού ιδιο­κτη­σια­κού κα­θε­στώ­τος τής νήσου, η δα­σι­κή υπη­ρε­σία διά των εκ­προ­σώ­πων της, προ­σπά­θη­σε νά αγνο­ή­σει τούτο καί νά προ­σαρ­τή­σει ολό­κλη­ρη τήν νήσο στήν ιδιο­κτη­σία τού ελ­λη­νι­κού δη­μο­σί­ου, χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας τά ακί­νη­τά της ως δα­σι­κά, επι­βαλ­λό­με­νη αρ­χι­κά στίς, πρός έκ­δο­ση, πο­λε­ο­δο­μι­κές άδειες.

 

Πρός τούτο καί η ανα­φο­ρά  στό ιδιο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς της νήσου, όπως πα­ρα­κά­τω:

 

ΙΔΙΟ­ΚΤΗ­ΣΙΑ­ΚΟ ΚΑ­ΘΕ­ΣΤΩΣ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΠΑ­ΤΜΟΥ

 

                      ΔΙΑ­ΧΡΟ­ΝΙ­ΚΟΙ ΤΙ­ΤΛΟΙ

 

ΒΥ­ΖΑ­ΝΤΙΟ

 

              ΤΙ­ΤΛΟΙ ΒΥ­ΖΑ­ΝΤΙ­ΝΩΝ ΑΥ­ΤΟ­ΚΡΑ­ΤΟ­ΡΩΝ

 

1] Η Δια­θή­κη ΤΟΥ ΟΣΙΟY ΧΡΙ­ΣΤΟ­ΔΟΥ­ΛΟΥ.

Διά τής Δια­θή­κης τού ΟΣΙΟΥ, όπου από  τό από­σπα­σμα εκ τής υπο­τυ­πώ­σε­ως «ΤΟΥ ΟΣΙΟY ΠΑ­ΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΧΡΙ­ΣΤΟ­ΔΟΥ­ΛΟΥ» εν έτει 1091, φαί­νε­ται νά με­τα­βι­βά­ζε­ται στήν άνω ΜΟΝΗ, η κυ­ριό­τη­τα τών νήσων ΠΑ­ΤΜΟΥ, ΑΡ­ΚΙΩΝ καί ΛΕΙΨΩ καί πε­ριο­χών τινών εν ΛΕΡΩ.

2] Οι Χρυ­σό­βου­λοι λόγοι τών Βυ­ζα­ντι­νών, Αυ­το­κρα­τό­ρων: δη­λα­δή, τού ΑΛΕ­ΞΙΟΥ Α΄ ΚΟ­ΜΝΗ­ΝΟΥ, τού ΑΝ­ΔΡΟ­ΝΙ­ΚΟΥ Β΄ τού ΠΑ­ΛΑΙΟ­ΛΟ­ΓΟΥ καί ΑΝ­ΔΡΟ­ΝΙ­ΚΟΥ Γ΄ τού ΠΑ­ΛΑΙΟ­ΛΟ­ΓΟΥ:

α) Διά τού χρυ­σο­βού­λου λόγου, τού ΑΛΕ­ΞΙΟΥ Α΄ τού ΚΟ­ΜΝΗ­ΝΟΥ, έν έτει  1088,   εδω­ρή­θη η Πά­τμος μετά πάσης πε­ριο­χής καί δια­κρα­τή­σε­ως είς τόν ιδρυ­τή τής ΜΟΝΗΣ τής ΠΑ­ΤΜΟΥ, Οσιο Χρι­στό­δου­λο τόν Λα­τρη­νό.

β) Διά τού χρυ­σο­βού­λου λόγου, τού ΑΝ­ΔΡΟ­ΝΙ­ΚΟΥ Β΄ τού ΠΑ­ΛΑΙΟ­ΛΟ­ΓΟΥ, έν έτει  1292,  χο­ρη­γεί­ται είς τήν άνω ΜΟΝΗ, η ΠΑ­ΤΜΟΣ κατά τήν κα­θό­λου δε­σπο­τεία και κυ­ριό­τη­τα………..αλλά καί τά περί αυτήν δύο νη­σί­δια τό τής ΛΕΙ­ΨΟΥΣ καί τό ΑΓΑ­ΘΟ­ΝΗ­ΣΙΟΝ……….

γ) Διά τού χρυ­σο­βού­λου λόγου, τού ΑΝ­ΔΡΟ­ΝΙ­ΚΟΥ Γ΄ τού ΠΑ­ΛΑΙΟ­ΛΟ­ΓΟΥ  έν έτει  1329, έγινε απο­δε­κτός ο άνω χρυ­σό­βου­λος λόγος τού ΑΝ­ΔΡΟ­ΝΙ­ΚΟΥ Β΄ τού ΠΑ­ΛΑΙΟ­ΛΟ­ΓΟΥ, ως πρός τήν κα­θό­λου δε­σπο­τεία καί κυ­ριό­τη­τα τής ΜΟΝΗΣ ………..επί τά περί τής Πά­τμου δύο νη­σί­δια τό τής ΛΕΙ­ΨΟΥΣ καί τό ΑΓΑ­ΘΟ­ΝΗ­ΣΙΟΝ.

 

Νά ση­μειω­θεί ότι σύμ­φω­να μέ τήν υπ. αριθμ. 22/1955 από­φα­ση  τού  Εφε­τεί­ου Δωδ/ου: «Ο χρυ­σό­βου­λος λόγος τού Αλέ­ξιου Κο­μνη­νού, θε­ω­ρεί­ται ότι δέν χρή­ζει με­τα­γρα­φής, πού απαι­τεί­ται  η υπό τού άρ­θρου 2137 ΙΑΚ 1865, διότι αι δια­τά­ξεις τών άρ­θρων 1932 καί 1942 τού ίδιου Κώ­δι­κος δέν έχουν εφαρ­μο­γή επί τών πρά­ξε­ων αι οποί­αι έχου­σι απο­κτή­σει βε­βαί­αν χρο­νο­λο­γία πρό τής θέ­σε­ως εν ισχύ­ει τού άνω  Κώ­δι­κος, κατά τό άρθρο 32 παρ. 1 τών με­τα­βα­τι­κών δια­τά­ξε­ων τού ρη­θέ­ντος Κώ­δι­κος καί άρθρο 225 με­τα­βα­τι­κών δια­τά­ξε­ων τού ΙΑΚ 1942».

 

ΤΟΥΡ­ΚΟ­ΚΡΑ­ΤΙΑ

ΠΡΟ­ΝΟ­ΜΙΑ [ΒΕ­ΡΑ­ΤΙΑ] ΠΑ­ΡΑ­ΧΩ­ΡΗ­ΘΕ­ΝΤΑ ΥΠΟ ΤΟΥ  ΜΩ­Α­ΜΕΘ ΤΟΥ ΠΟΡ­ΘΗ­ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΑ ΤΑΥΤΑ ΣΟΥΛ­ΤΑ­ΝΩΝ.

 

«Η εν λόγω ιδιο­κτη­σία τής Ι. Μ. Πά­τμου προ­ήλ­θε:

Εκ δω­ρε­άς τού Αλέ­ξιου Κο­μνη­νού πρός τόν μο­να­χό ΧΡΙ­ΣΤΟ­ΔΟΥ­ΛΟ καί ανε­γνω­ρί­σθη διά τών πα­ρα­χω­ρη­θέ­ντων προ­νο­μί­ων τή Εκ­κλη­σία υπό τού  Μω­ά­μεθ τού Πορ­θη­τού καί τών μετά ταύτα Σουλ­τά­νων, οί­τι­νες διά βε­ρα­τί­ων πα­ρα­χω­ρου­μέ­νων είς εκά­στον Πα­τριάρ­χη, ανε­γνώ­ρι­ζον τά αρ­χή­θεν προ­νό­μια τη Εκ­κλη­σία.

Υπό τήν έν­νοια  ταύτη, ορθώς εγέ­νε­το δεκτό νο­μο­λο­για­κώς, ότι τά, εν Πάτμω, δω­ρη­θέ­ντα κτή­μα­τα είναι κα­θα­ράς, ιδιο­κτη­σί­ας μούλκ, εφ ων δέν έσχε εφαρ­μο­γής ο περί γαιών νόμος τής Οθω­μα­νι­κής αυ­το­κρα­το­ρί­ας, τής τοιαύ­της κυ­ριό­τη­τος ανα­γνω­ρι­σθεί­σης υπό τού άρ­θρου 5, τού Οθω­μα­νι­κού Αστι­κού Κώ­δι­κα, ως θε­με­λειω­θεί­σης καί επί τών ει­σα­χθέ­ντων εν Δωδ/σω Ιτα­λι­κών Αστι­κών Κω­δί­κων («Θε­ο­δω­ρό­που­λος: Το ισχύ­ον εν ΔΩ­ΔΕ­ΚΑ­ΝΗ­ΣΩ ΔΙ­ΚΑΙΩ» σελ. 105).

 

ΙΤΑ­ΛΙ­ΚΗ ΚΑ­ΤΟ­ΧΗ

 

Τό ιδιο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς στά Δω­δε­κά­νη­σα, δια­τη­ρή­θη­κε επί ιτα­λι­κής κα­το­χής, όπως καί επί τουρ­κο­κρα­τί­ας.

Τό ιτα­λι­κό κρά­τος, θέ­λο­ντας νά δια­τη­ρή­σει τήν ομαλή λει­τουρ­γία τής δη­μό­σιας διοί­κη­σης, κα­το­χύ­ρω­νε στα­δια­κά τό ιδιο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς τής κάθε νήσου, μέ τήν  σύ­στα­ση κτη­μα­το­λο­γι­κών γρα­φεί­ων.

Ετσι η άνω μονή δια­τή­ρη­σε:

α] τήν κυ­ριό­τη­τα της, εφ όλων τών ακι­νή­των της, πού είχαν χα­ρα­κτη­ρι­στεί ως μούλκ επί τουρ­κο­κρα­τί­ας (κατά τό άρθρο 237 Ιτα­λι­κού Αστι­κού Κώ­δι­κα τού 1865, σέ συν­δυα­σμό πρός τό άρθρο 252 τών με­τα­βα­τι­κών δ/ξεων τού ΙΑΚ 1942, σύμ­φω­να μέ τίς οποί­ες, η εν λόγω μονή ενε­μή­θη τά ως άνω ακί­νη­τα επί δε­κα­ε­τία συ­νε­χώς καί καλή τή πί­στει από τής ενάρ­ξε­ως τής ισχύ­ος τού ρη­θέ­ντος ΙΑΚ 1865 εν Δωδ/σω, ήτοι από 1^ης Ια­νουα­ρί­ου 1932 (Κυ­βερ­νη­τι­κό διά­ταγ­μα 200/1931) καί

β] τήν δι­η­νε­κή εξου­σί­α­ση [τεσ­σα­ρούφ] επί τών δη­μο­σί­ων γαιών, μέχρι τής Εν­σω­μα­τώ­σε­ως.

 

 

          ΣΥΝ­ΘΗ­ΚΗ ΕΙ­ΡΗ­ΝΗΣ ΤΩΝ ΠΑ­ΡΙ­ΣΙΩΝ

 

Μέ τό άρθρο 1 τού πα­ραρ­τή­μα­τος ΧΙV τής από 10/2/1947 συν­θή­κης Ει­ρή­νης τών Πα­ρι­σί­ων, πού συ­νή­φθη με­τα­ξύ τών συ­να­σπι­σμέ­νων συμ­μα­χι­κών δυ­νά­με­ων καί τής Ιτα­λί­ας η οποία κυ­ρώ­θη­κε μέ τό υπ. αρ. 423/1947 Ν.Δ/μα, ορί­στη­κε ότι όλη η κι­νη­τή καί ακί­νη­τη πε­ριου­σία επί τού εκ­χω­ρου­μέ­νου από τήν Ιτα­λία εδά­φους, πού ανήκε στό Ιτα­λι­κό κρά­τος, στούς ορ­γα­νι­σμούς το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης (Ο.Τ.Α), στά Ν.Π.Δ.Δ. στίς εται­ρεί­ες καί σω­μα­τεία δη­μό­σιας ιδιο­κτη­σί­ας, στό φα­σι­στι­κό κόμμα η στίς ορ­γα­νώ­σεις του, πε­ρι­ήλ­θε στό ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο.

2] Ση­μα­ντι­κή τομή απε­τέ­λε­σαν η ει­σα­γω­γή στά Δω­δε­κά­νη­σα, τού Ν 510/1947, μέ τό άρθρο 2 παρ.1 στοι­χείο α, πού ίσχυ­σε  από τήν δη­μο­σί­ευ­σή του, στήν εφη­με­ρί­δα τής  Κυ­βερ­νή­σε­ως (30.12.1947) καί τό  άρθρο 14 αυτού,  ο ΑΣΤΙ­ΚΟΣ ΚΩ­ΔΙ­ΚΑΣ, ο ΕΙ­ΣΑ­ΓΩ­ΓΙ­ΚΟΣ ΝΟΜΟΣ τού  Α. Κ. καί τό ΝΔ 7/10.5.1945.

 

      ΕΝ­ΣΩ­ΜΑ­ΤΩ­ΣΗ ΚΑΙ ΣΥ­ΝΤΑΓ­ΜΑ ΤΟΥ 1975

 

Μέ τό Σύ­νταγ­μα τού 1975 η άνω ιδιό­κτη­τη κτη­μα­τι­κή πε­ριου­σία τής άνω μονής, κατά τό έτος 1975, κα­το­χυ­ρώ­θη­κε καί συ­νταγ­μα­τι­κά μέ τό άρθρο 18 παρ.8  τού Συ­ντάγ­μα­τος τού ιδίου έτους.

 

ΓΝΩ­ΜΟ­ΔΟ­ΤΗ­ΣΗ ΤΟΥ ΝΟ­ΜΙ­ΚΟΥ ΣΥΜ­ΒΟΥ­ΛΙΟΥ ΤΟΥ ΚΡΑ­ΤΟΥΣ ΝΣΚ

 

Μέ τήν υπ. αριθμ. 142/1979 γνω­μο­δό­τη­ση τού ΝΣΚ η άνω μονή χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται Νο­μι­κό Πρό­σω­πο Ιδιω­τι­κού Δι­καί­ου (ΝΠΙΔ)

 

 

                              ΕΠΟ­ΜΕ­ΝΩΣ

 

Σύμ­φω­να μέ τά άνω προ­ε­κτε­θέ­ντα, προ­κύ­πτει ότι:

Μέ τό άρθρο 1 τού πα­ραρ­τή­μα­τος ΧΙV τής από 10/2/1947 συν­θή­κης Ει­ρή­νης τών Πα­ρι­σί­ων, στό ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο, πα­ρα­χω­ρή­θη­καν συ­γκε­κρι­μέ­νες ιδιο­κτη­σί­ες, δηλ. η ακί­νη­τη πε­ριου­σία επί τού εκ­χω­ρου­μέ­νου από τήν Ιτα­λία εδά­φους, πού ανήκε στό Ιτα­λι­κό κρά­τος, στούς ορ­γα­νι­σμούς το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης (Ο.Τ.Α), στά Ν.Π.Δ.Δ. στίς εται­ρεί­ες καί σω­μα­τεία δη­μό­σιας ιδιο­κτη­σί­ας, στό φα­σι­στι­κό κόμμα η στίς ορ­γα­νώ­σεις του.

Δη­λα­δή από τήν προ­α­να­φε­ρό­με­νη ακί­νη­τη πε­ριου­σία, εξαι­ρέ­θη­καν:

Τά ιδιό­κτη­τα ακί­νη­τα τά οποία επί τουρ­κο­κρα­τί­ας είχαν χα­ρα­κτη­ρι­σθεί μούλκ 

δηλ. τά ακί­νη­τα  ελευ­θέ­ρας κυ­ριό­τη­τος, πλή­ρους καί τε­λεί­ας ιδιο­κτη­σί­ας κτή­μα­τα, ήτοι εκεί­να επί τών οποί­ων οι ιδιώ­τες καί τά νο­μι­κά πρό­σω­πα, έχου­σιν ιδίαν κάρ­πω­σιν καί ελευ­θέ­ραν διά­θε­σιν καί ως μούλκ δύ­να­νται νά χα­ρα­κτη­ρι­σθούν καί ακί­νη­τα ακαλ­λιέρ­γη­τα, άγονα, η απο­τε­λού­με­να εκ δασών, αλσών η βο­σκο­τό­πων (νομών) κ.λ.π.  (ΘΕ­Ο­ΔΩ­ΡΟ­ΠΟΥ­ΛΟΣ: Το ισχύ­ον εν ΔΩ­ΔΕ­ΚΑ­ΝΗ­ΣΩ ΔΙ­ΚΑΙΩ παρ. 63)

Τά άνω ακί­νη­τα, τά οποία είναι ιδιό­κτη­τα, δέν πε­ρι­ήλ­θαν ποτέ στό ιτα­λι­κό δη­μό­σιο καί μά­λι­στα υπό­κει­ντο σέ δε­κα­πε­ντα­ε­τή πα­ρα­γρα­φή, σύμ­φω­να:

α] μέ τόν Οθω­μα­νι­κό Α.Κ. (αρθρ.1660,1661) καί

β] μέ τό αρθρ. 63 τού κτη­μα­το­λο­γι­κού κα­νο­νι­σμού Δωδ/σου, (ad hoc ΑΠ 1395/1996 ΕλλΔ/ση 38 {1977} σελ.1144).

 

Μετά ταύτα, πε­ρί­τρα­να προ­κύ­πτει ότι ιδιο­κτή­τρια ακι­νή­των μούλκ, στά οποία ανή­κει εξ ολο­κλή­ρου η νήσος Πά­τμος, σύμ­φω­να μέ τό ρηθέν χρυ­σό­βου­λο, φέ­ρε­ται νά είναι η εν Πάτμω, ιερά, μονή τού αγίου Ιω­άν­νου τού Θε­ο­λό­γου, τής οποί­ας τό Νο­μι­κό Πρό­σω­πο είναι  Ιδιω­τι­κού Δι­καί­ου (ΝΠΙΔ).

 

 

 

                                                           Α. ΚΑΡ­ΔΑ­ΣΗ