Αγοράστε σωστά θαλασσινά για την Σαρακοστή

Γρά­φει ο

Μα­νώ­λης

Μο­ρά­ρης,

Διαι­το­λό­γος – Δια­τρο­φο­λό­γος

Με­γά­λη προ­σο­χή στην κα­τα­νά­λω­ση και στην επι­λο­γή θα­λασ­σι­νών. Οι πα­ρα­κά­τω συμ­βου­λές ως προς την ανα­γνώ­ρι­σή τους, θα σας φα­νούν χρή­σι­μες για την σωστή επι­λο­γή τους.

Κε­φα­λό­πο­δα (χτα­πό­δια, κα­λα­μά­ρια, σου­πιές, θρά­ψα­λα, κ.λ.π.).

Τα βρί­σκου­με στην αγορά, είτε ως νωπά, είτε ως κα­τε­ψυγ­μέ­να.

Για τα νωπά πρέ­πει να προ­σέ­χου­με: Την οσμή : Θα πρέ­πει να είναι η οσμή της θά­λασ­σας και όχι οσμή αμ­μω­νί­ας ή οποια­δή­πο­τε άλλη οσμή, ξένη προς το προ­ϊ­όν.

Την επι­φά­νεια του σώ­μα­τος: Θα πρέ­πει να είναι υγρή και γυα­λι­στε­ρή

Τα πλο­κά­μια-βε­ντού­ζες: Θα πρέ­πει να είναι αν­θε­κτι­κά στο τρά­βηγ­μα.

Την σάρκα: Θα πρέ­πει να είναι συ­μπα­γής, ελα­στι­κή και γυα­λι­στε­ρή.

Τα μάτια: Θα πρέ­πει να είναι γυα­λι­στε­ρά, ζωηρά χωρίς κη­λί­δες.

Γε­νι­κά να γνω­ρί­ζου­με ότι, το ροζ χρώμα της επι­φά­νειας της σάρ­κας είναι η συ­χνό­τε­ρη αλ­λοί­ω­ση. Τα μπα­γιά­τι­κα μυ­ρί­ζουν άσχη­μα και τρα­βώ­ντας τα πλο­κά­μια κό­βο­νται εύ­κο­λα.

Για τα κα­τε­ψυγ­μέ­να πρέ­πει να γνω­ρί­ζου­με ότι αυτά πω­λού­νται συ­σκευα­σμέ­να χωρίς πα­ρα­μορ­φώ­σεις του πε­ριε­χο­μέ­νου και με ένα απαλό στρώ­μα πάγο επάνω του. Όταν γί­νε­ται η από­ψυ­ξη το πε­ριε­χό­με­νο πρέ­πει να φέρει το χρώμα και την οσμή των νωπών.

Δί­θυ­ρα Οστρα­κοει­δή (μύδια, κυ­δώ­νια, γυα­λι­στε­ρές, στρεί­δια, αχι­βά­δες, χτέ­νια, κ.λ.π.)

Εφό­σον πω­λού­νται με κέ­λυ­φος θα πρέ­πει να είναι ζω­ντα­νά

Τα κε­λύ­φη: Θα πρέ­πει να είναι κλει­στά και να ανοί­γουν πολύ δύ­σκο­λα, ή αν είναι με­ρι­κώς ανοι­χτά με την ελά­χι­στη πίεση πάνω στο κέ­λυ­φος να κλεί­νουν μόνα τους ερ­μη­τι­κά.

Το πε­ριε­χό­με­νο : πρέ­πει να είναι υγρό, κα­θα­ρό και άοσμο.

Η σάρκα : πρέ­πει να είναι υγρή, γερά προ­σκολ­λη­μέ­νη στο κέ­λυ­φος (συ­στο­λή σώ­μα­τος με τσί­μπη­μα καρ­φί­τσας η στα­γό­νων λε­μο­νιού).

Όσον αφορά στα απο­φλοιω­μέ­να μύδια που πω­λού­νται πάνω σε πάγο, θα πρέ­πει η σάρκα τους να είναι γυα­λι­στε­ρή, συ­νε­κτι­κή και να έχει μυ­ρω­διά θά­λασ­σας.

Τα μύδια πω­λού­νται επί­σης και κα­τε­ψυγ­μέ­να με ένα κέ­λυ­φος ή χωρίς κε­λύ­φη. Τα απο­κε­λυ­φω­μέ­να συ­σκευά­ζο­νται μέσα σε πλα­στι­κές σα­κού­λες, με μία πο­σό­τη­τα πό­σι­μου νερού. Επάνω στη συ­σκευα­σία πρέ­πει να υπάρ­χει υγειο­νο­μι­κό σήμα, με τη σφρα­γί­δα της εγκα­τά­στα­σης.

Η ημε­ρο­μη­νία ανά­λω­σης πρέ­πει να απέ­χει το πολύ 5 ημέ­ρες, από την μέρα της απο­κε­λύ­φω­σης.

Μα­λα­κό­στρα­κα (γα­ρί­δες, κα­ρα­βί­δες, αστα­κοί, κα­βού­ρια, κλπ) Τα βρί­σκου­με στην αγορά, είτε ως νωπά, είτε ως κα­τε­ψυγ­μέ­να.

Για τα νωπά πρέ­πει: Η οσμή να είναι ευ­χά­ρι­στη (θά­λασ­σα).

Τα πόδια τους να είναι στε­ρεά κολ­λη­μέ­να στο σώμα και σκλη­ρά.

Η μεμ­βρά­νη του θώ­ρα­κα να είναι τε­ντω­μέ­νη, αν­θε­κτι­κή και δια­φα­νής.

Οι οφθαλ­μοί να γε­μί­ζουν τη κόγχη των μα­τιών.

Το κε­φά­λι και ο θώ­ρα­κας να είναι ανοι­χτό­χρω­μα, όχι με­λα­νού χρώ­μα­τος και να μην έχουν μαύ­ρες κη­λί­δες. Τα όστρα­κα στα μπα­γιά­τι­κα μα­λα­κό­στρα­κα είναι ξηρά και γλοιώ­δη.

Να έχουν αντα­να­κλα­στι­κές κι­νή­σεις στα μάτια, στις κε­ραί­ες και στα πόδια όταν είναι ζω­ντα­νά.

Γε­νι­κά να γνω­ρί­ζου­με ότι, οι φρέ­σκες γα­ρί­δες γλι­στρούν εύ­κο­λα από το χέρι, ενώ οι αλ­λοιω­μέ­νες δί­νουν την αί­σθη­ση ζέ­στης όταν βυ­θί­ζου­με τα χέρια μας στο κι­βώ­τιο που τις πε­ριέ­χει.

Για τα κα­τε­ψυγ­μέ­να ισχύ­ουν ότι και για τα φρέ­σκα.

Αχι­νοί

Οι αχι­νοί πρέ­πει κατά την αγορά τους να είναι ζω­ντα­νοί

Κον­σέρ­βες με θα­λασ­σι­νά

Για τις κον­σέρ­βες με θα­λασ­σι­νά που δια­τη­ρού­νται στο ψυ­γείο ή εκτός ψυ­γεί­ου, οι κα­τα­να­λω­τές θα πρέ­πει να προ­σέ­χουν να μην είναι διο­γκω­μέ­νες, να μην έχουν εξω­τε­ρι­κή σκου­ριά, να μην υπάρ­χει διαρ­ροή του υγρού πε­ριε­χο­μέ­νου, να δια­βά­ζουν προ­σε­κτι­κά τις εν­δεί­ξεις συ­σκευα­σί­ας, ιδιαί­τε­ρα την ημε­ρο­μη­νία λήξης και να πα­ρα­τη­ρούν εάν υπάρ­χει η επω­νυ­μία του πα­ρα­σκευα­στή και ο κω­δι­κός αριθ­μός Ε.Ε. της επι­χεί­ρη­σης.

Θα πρέ­πει επί­σης να δί­νε­ται ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή στο κα­νο­νι­κό χρώμα του πε­ριε­χο­μέ­νου της τυ­πο­ποι­η­μέ­νης συ­σκευα­σί­ας ή της κον­σέρ­βας, και μετά το άνοιγ­μα, στο κα­νο­νι­κό χρώμα των εσω­τε­ρι­κών τοι­χω­μά­των της κον­σέρ­βας και στην μυ­ρω­διά του πε­ριε­χο­μέ­νου.

Ψάρια

Τα ψάρια, γε­νι­κά, είναι εξαι­ρε­τι­κά ευαί­σθη­τα. Η κα­τα­νά­λω­ση τους πρέ­πει να γί­νε­ται το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τόν μετά την αγορά τους. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που μας βοη­θούν να κρί­νου­με την κα­ταλ­λη­λό­τη­τα τους είναι:

Οσμή: Ελα­φρά, ευ­χά­ρι­στη οσμή, χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή της θά­λασ­σας ( αντί­θε­τα τα μπα­γιά­τι­κα ψάρια έχουν οσμή δυ­σά­ρε­στη και συχνά αμ­μω­νί­ας.

Εξω­τε­ρι­κή όψη: Επι­φά­νεια υγρή, στιλ­πνή, με ζωηρό χρώμα (αντί­θε­τα στα μπα­γιά­τι­κα ψάρια η επι­φά­νεια του σώ­μα­τος είναι έντο­νη γλοιώ­δης και το ψάρι γλι­στρά από το χέρι μας).

Σώμα: Το σώμα είναι πλα­δα­ρό στα μπα­γιά­τι­κα ψάρια, ενώ δια­τη­ρούν τα απο­τυ­πώ­μα­τα των δα­κτύ­λων όταν τα ψη­λα­φού­με (χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή είναι η κάμψη του ψα­ριού όταν το δια­τη­ρού­με σε όρθια θέση).

Δέρμα: Τε­τα­μέ­νο και χωρίς ρυ­τί­δες στα φρέ­σκα ψάρια, ενώ σχί­ζε­ται εύ­κο­λα (ιδιαί­τε­ρα στην πε­ριο­χή της κοι­λιάς) στα μπα­γιά­τι­κα.

Κοι­λια­κή χώρα: Συχνά διο­γκω­μέ­νη στα μπα­γιά­τι­κα ψάρια, ενώ μπο­ρεί και να απο­βά­λει υγρά.

Λέπια: Ιδιαί­τε­ρα στα­θε­ρά προ­σκολ­λη­μέ­να στα φρέ­σκα ψάρια τα οποία ι απο­κολ­λώ­νται δύ­σκο­λα κατά το κα­θά­ρι­σμα.

Οφθαλ­μοί: Διαυ­γείς, δια­φα­νείς και ζω­η­ροί στα φρέ­σκα, βυ­θι­σμέ­νοι και θολοί στα μπα­γιά­τι­κα.

Βράγ­χια: Χρώμα προς το κόκ­κι­νο και υγρά στα φρέ­σκα ψάρια, ενώ στα μπα­γιά­τι­κα είναι καφέ, κα­λύ­πτο­νται από βλέν­να και έχουν δυ­σά­ρε­στη οσμή.

Για τον αλα­τι­σμέ­νο μπα­κα­λιά­ρο, τη λα­κέρ­δα και τόνο λα­κέρ­δα, η αλ­λοί­ω­ση φαί­νε­ται από το κοκ­κι­νω­πό χρώμα και τη δυ­σο­σμία.

Για τα παστά και κα­πνι­στά η αλ­λοί­ω­ση φαί­νε­ται από τη δυ­σο­σμία και τη γλοιώ­δη σάρκα.

Άλλα σα­ρα­κο­στια­νά

εδέ­σμα­τα

Ο τα­ρα­μάς πρέ­πει να έχει χρώμα ομοιό­μορ­φο, σύ­στα­ση μαλ­θα­κή και όχι πικρή ή όξινη γεύση. Για τον τα­ρα­μά η αλ­λοί­ω­ση φαί­νε­ται από τη μού­χλα, την ξή­ραν­ση και την τάγ­γι­ση.

Το τουρ­σί θα πρέ­πει να κα­τα­να­λώ­νε­ται με προ­σο­χή από άτομα με ευαι­σθη­σία στο στο­μά­χι. Προ­τι­μό­τε­ρη είναι η αγορά τυ­πο­ποι­η­μέ­νου τουρ­σιού και όχι χύμα.

Επί­σης είναι προ­τι­μό­τε­ρη η αγορά του τυ­πο­ποι­η­μέ­νου χαλβά.

Ακο­λου­θή­στε

σω­στούς χει­ρι­σμούς

Μην υπερ­φορ­τώ­νε­τε το ψυ­γείο με τρό­φι­μα γιατί η κυ­κλο­φο­ρία του αέρα δεν γί­νε­ται σωστά με απο­τέ­λε­σμα να μην δου­λεύ­ει στις σω­στές θερ­μο­κρα­σί­ες

Στο ψυ­γείο απο­θη­κεύ­ε­στε τα έτοι­μα προς κα­τα­νά­λω­ση τρό­φι­μα πάνω από τα ωμά.

Μην το­πο­θε­τεί­τε τα ζεστά τρό­φι­μα κα­τευ­θεί­αν εντός του ψυ­γεί­ου εκτός εάν τα απο­θη­κεύ­σε­τε σε ρη­χούς πε­ριέ­κτες

Μην επα­να­θερ­μέ­νε­τε μα­γει­ρε­μέ­να τρό­φι­μα πε­ρισ­σό­τε­ρες από μία φορές.

Μην αφή­νε­τε τα τρό­φι­μα σε θερ­μο­κρα­σία πε­ρι­βάλ­λο­ντος πε­ρισ­σό­τε­ρες από δύο ώρες.

Για να επι­τύ­χε­τε γρη­γο­ρό­τε­ρη ψύξη των τρο­φί­μων χρη­σι­μο­ποιεί­στε ρη­χούς και κατά το δυ­να­τό μι­κρούς πε­ριέ­κτες