Δεν δι­καιο­λο­γεί­ται δια­φο­ρε­τι­κά, όταν το «όραμα» της κυ­βέρ­νη­σης για τα νησιά,  όπως το εξι­στό­ρη­σε , απα­ριθ­μεί όλες τις ευ­και­ρί­ες για επεν­δύ­σεις από εφο­πλι­στές, με­γα­λο­ξε­νο­δό­χους,   επι­χει­ρη­μα­τί­ες στην εκ­με­τάλ­λευ­ση των αφα­λα­τώ­σε­ων, όπως και της ενέρ­γειας, που θα με­τα­τρέ­ψουν τη νη­σιω­τι­κό­τη­τα από πρό­βλη­μα σε πλε­ο­νέ­κτη­μα και σε ευ­και­ρία ανά­πτυ­ξης!

Δεν πρω­το­τύ­πη­σε σ’ αυτό ο Πρω­θυ­πουρ­γός, γιατί η Πε­ρι­φέ­ρεια Ν.Αι­γαί­ου, έχει ήδη εν­σω­μα­τώ­σει στο Στρα­τη­γι­κό Σχε­δια­σμό Ανά­πτυ­ξης αυτό το «όραμα»  και έχει δώσει όλες τις δυ­νά­μεις της για την υλο­ποί­η­σή του.

Η τρα­γι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που βιώ­νει σή­με­ρα, ο ερ­γα­ζό­με­νος, ο αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νος και ο συ­ντα­ξιού­χος με όλα τα μέτρα που πάρ­θη­καν όλα αυτά τα χρό­νια από τις κυ­βερ­νή­σεις του 1^ου , 2^ου και του 3^ου μνη­μο­νί­ου, δεν πρό­κει­ται ν’ αλ­λά­ξει προς το κα­λύ­τε­ρο, επει­δή κά­ποιοι επι­χει­ρη­μα­τι­κοί όμι­λοι θα επεν­δύ­σουν στη­ρί­ζο­ντας την κερ­δο­φο­ρία τους στα ανύ­παρ­κτα ερ­γα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα. Δεν θα στα­μα­τή­σει η βαριά φο­ρο­λο­γία στους αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νους, στους αγρό­τες και στους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τί­ες με την ενί­σχυ­ση των επι­χει­ρη­μα­τιών από τον ανα­πτυ­ξια­κό νόμο. Αντί­θε­τα για να παίρ­νουν δω­ρε­άν χρήμα οι όμι­λοι, θα ξε­ζου­μί­ζε­ται ο λαός. Ούτε και θα αι­σθά­νο­νται ασφα­λείς οι νη­σιώ­τες για την υγεία τους, όταν μόνο στο Νότιο Αι­γαίο οι ελ­λεί­ψεις σε προ­σω­πι­κό στις δη­μό­σιες μο­νά­δες υγεί­ας είναι πάνω από 1500 και ο Πρω­θυ­πουρ­γός υπο­σχέ­θη­κε για όλο το Αι­γαίο 284  μό­νι­μους και 617 ορι­σμέ­νου χρό­νου. Όταν οι ελ­λεί­ψεις σε υγειο­νο­μι­κό υλικό και φάρ­μα­κα είναι μό­νι­μο φαι­νό­με­νο στα Νο­σο­κο­μεία.

Μό­νι­μο φαι­νό­με­νο είναι και οι ελ­λεί­ψεις σε προ­σω­πι­κό σε όλες τις δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες, στους δή­μους και στην Πε­ρι­φέ­ρεια. Οι προ­σλή­ψεις που υπό­σχο­νται δεν μπο­ρούν να ξε­φύ­γουν από τα ασφυ­κτι­κά πλαί­σια που οι ίδιοι , αλλά και οι προη­γού­με­νοι που κυ­βέρ­νη­σαν συ­νυ­πέ­γρα­ψαν με τους ευ­ρω­παί­ους εταί­ρους τους. Γι αυτό απα­ξιώ­νο­νται υπη­ρε­σί­ες, κτί­ρια, πο­λι­τι­στι­κές και αθλη­τι­κές δομές , δομές πρό­νοιας και οδη­γού­νται στην ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση.

Εκεί που ξε­πέ­ρα­σαν κάθε όριο θρά­σους και κο­ροϊ­δί­ας απέ­να­ντι στους νη­σιώ­τες είναι όταν ο Πρω­θυ­πουρ­γός εξήγ­γει­λε ότι «..τα νησιά της πρώ­της γραμ­μής από τη Σα­μο­θρά­κη ως το Κα­στε­λό­ρι­ζο να απαλ­λα­γούν από την αύ­ξη­ση του ΦΠΑ..» ,   ως …αντάλ­λαγ­μα για τη μό­νι­μη με­τα­τρο­πή τους σε χώ­ρους εγκλω­βι­σμού προ­σφύ­γων και με­τα­να­στών, όπως ση­μα­το­δο­τούν και οι συμ­φω­νί­ες της ΕΕ, που έχει επί­σης συ­νυ­πο­γρά­ψει. Η συ­νε­χι­ζό­με­νη  εμπλο­κή της Ελ­λά­δας  στους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς αντα­γω­νι­σμούς στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή και η μό­νι­μη πα­ρου­σία του ΝΑΤΟ στα νησιά μας , όχι μόνο δεν μπο­ρεί  να απο­τε­λεί  σή­με­ρα  πα­ρά­γο­ντα στα­θε­ρό­τη­τας τη πε­ριο­χή μας, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η κυ­βέρ­νη­ση, αλλά βάζει τους λαούς της πε­ριο­χής στο κέ­ντρο σύ­γκρου­σης ισχυ­ρών μο­νο­πω­λί­ων και του αντα­γω­νι­σμού τους που εκ­φρά­ζε­ται με πό­λε­μο, με χι­λιά­δες νε­κρούς και εκα­τομ­μύ­ρια ξε­ρι­ζω­μέ­νους,  για την εκ­με­τάλ­λευ­ση των πηγών ενέρ­γειας και του ελέγ­χου των δρό­μων  με­τα­φο­ράς της.

Το επι­βε­βλη­μέ­νο για την πε­ρί­στα­ση σκη­νι­κό ευ­φο­ρί­ας και αο­ρι­στο­λο­γί­ας, που στή­θη­κε για  τις δη­λώ­σεις της κυ­βέρ­νη­σης, δεν άρ­γη­σε να απο­κα­λυ­φθεί,  με την  διευ­κρί­νι­ση του βου­λευ­τή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Γάκη Δ., σε ΜΜΕ, ότι  Ρόδος και Κάρ­πα­θος -άγνω­στο και ποια άλλα νησιά-,  δεν συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στο μέτρο της ανα­στο­λής αύ­ξη­σης του ΦΠΑ.

Τις  εξαγ­γε­λί­ες της κυ­βέρ­νη­σης στη Νί­συ­ρο, ακο­λου­θεί  το κλεί­σι­μο της 2^ης αξιο­λό­γη­σης του τρί­του και πιο σκλη­ρού μνη­μο­νί­ου , που θα ισο­πε­δώ­σει ερ­γα­τι­κά και ασφα­λι­στι­κά δι­καιώ­μα­τα. Είναι στην ίδια ρότα και ικα­νο­ποιούν  την πραγ­μα­τι­κή εξου­σία , τα μο­νο­πώ­λια, τους εφο­πλι­στές, τους βιο­μή­χα­νους, και όλους τους ευ­ρω­α­τλα­ντι­κούς «εταί­ρους».  Αυτό που μένει στους ερ­γα­ζό­με­νους, τους αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νους και τους συ­ντα­ξιού­χους είναι να δώ­σουν απο­φα­σι­στι­κή απά­ντη­ση με το δυ­νά­μω­μα της πάλης τους, με καμιά ανοχή στα ψί­χου­λα, στον εμπαιγ­μό και στις αυ­τα­πά­τες. Να βά­λουν οι ίδιοι, γιατί αυτοί  πα­ρά­γουν όλο το πλού­το,   τα θε­μέ­λια της ανά­πτυ­ξης που να ικα­νο­ποιεί τις δικές τους ανά­γκες .

Ρόδος 15/12/2016