Γ. Φλεβάρης: «Μαίνεται ο κεκηρυγμένος πόλεμος μεταξύ των ελαιουργών»

Με την φράση «μαί­νε­ται ο κεκη­ρυγ­μέ­νος πόλεμος μεταξύ των ελαιουρ­γών», ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης κ. Γιάννης Φλε­βά­ρης, θέλησε χθες, σε συνέ­ντευξη τύπου, που παρα­χώ­ρησε, να ξεκα­θα­ρί­σει την θέση του ιδίου ως υπεύ­θυ­νου αλλά και της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, για τις δια­δι­κα­σίες χορή­γη­σης αδειών στα ελαιουρ­γεία της Ρόδου.

Το θέμα με την αδειο­δό­τηση των ελαιουρ­γείων στην Ρόδο ξεκί­νησε εδώ και αρκετό καιρό και όπως είναι ήδη γνωστό, το αρμόδιο τμήμα Βιο­μη­χα­νίας της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, του οποίου είναι επι­κε­φα­λής ο κ. Φλε­βά­ρης, είχε απευ­θύ­νει τις απα­ραί­τη­τες προει­δο­ποι­ή­σεις και είχε γνω­στο­ποι­ή­σει επα­νει­λημ­μένα τις προ­θε­σμίες για την κατά­θεση δικαιο­λο­γη­τι­κών, για τη χορή­γηση αδείας.

«Ο πόλεμος είναι μεταξύ των ελαιουρ­γών. Το πρό­βλημα ξεκί­νησε μέσα από τον ίδιο τον κλάδο, όπου ο ένας καταγ­γέλ­λει τον άλλον –και όποιος θέλει ας με δια­ψεύ­σει! Μέσα από τον κλάδο ξεκί­νη­σαν και συνε­χί­ζο­νται οι καταγ­γε­λίες επί καταγ­γε­λιών….» δήλωσε ο αντ/ρχης.

Ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης πάντως, ξεκα­θά­ρισε πως η ελαιουρ­γική περί­ο­δος του 2016, είναι πάρα πολύ σημα­ντική για τους ελαιουρ­γούς και τους παρα­γω­γούς του ελαιό­λα­δου καθώς και για την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου: «Είναι μια σημα­ντική χρονιά που θα κατα­γρα­φεί, καθώς είναι η πρώτη φορά που υπάρχει τόσο γενι­κευ­μένη και σε τόσο ευρύ βαθμό μία νόμιμη λει­τουρ­γία των ελαιουρ­γείων. Για την επι­τυ­χία αυτή εργά­στη­καν όλοι και κυρίως η περι­φε­ρειακή αρχή. Ο ίδιος ο περι­φε­ρειάρ­χης έδωσε γραμμή σε όσους έχουν θέσεις ευθύνης. Και είναι η ώρα να μην βάζουμε τα προ­βλή­ματα κάτω από το χαλί αλλά να τα βγά­ζουμε στην επι­φά­νεια και να τα αντι­με­τω­πί­ζουμε» όπως είπε, ανα­κοι­νώ­νο­ντας πως η πλειο­ψη­φία των ελαιουρ­γείων σε όλα τα νησιά περιο­χής ευθύνης της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, και στην Ρόδο λει­τουρ­γούν νόμιμα. Όλοι οι παρα­γω­γοί εξυ­πη­ρε­τού­νται κάτι που απο­τέ­λεσε στόχο εξ αρχής.

Σαφείς πολι­τι­κές

αιχμές για την

προη­γού­μενη αρχή

Ο κ. Φλε­βά­ρης, άφησε σαφείς πολι­τι­κές αιχμές για τις πρα­κτι­κές που ακο­λου­θού­νταν μέχρι πρό­τι­νος από την προη­γού­μενη περι­φε­ρειακή (και πρώην νομαρ­χιακή αρχή) καθώς κυριαρ­χούσε η ‘παρανομία’, τρόπον τινά: «Κάποιοι θεώ­ρη­σαν ότι θα ακο­λου­θη­θεί και αυτή την φορά η μέθοδος του παρελ­θό­ντος, με συσκέ­ψεις επί συσκέ­ψεων κατά την οποία μετα­ποι­η­τι­κές μονάδες ελαιουρ­γείων, μπορεί και….. δέκα χρόνια να λει­τουρ­γού­σαν χωρίς άδεια! Δεκα­τέσ­σε­ρις ελαιουρ­γι­κές μονάδες εκδή­λω­σαν ενδια­φέ­ρον συν μία των Λαέρμων για την οποία έχει ξεκι­νή­σει η δια­δι­κα­σία μετε­γκα­τά­στα­σης. Στον κλάδο αυτόν, από τις 14 μονάδες, οι εννέα λει­τουρ­γούν νόμιμα και όλοι οι παρα­γω­γοί εξυ­πη­ρε­τού­νται κανο­νικά. Θέλω να συμπλη­ρώσω ότι και το πυρη­νε­λαιουρ­γείο λει­τουρ­γεί κανο­νικά και νόμιμα. Σήμερα ολο­κλη­ρώ­θηκε και η δεύτερη ελαιουρ­γική φάση των ελαιουρ­γείων που αγκα­λιά­ζει τον πρω­το­γενή τομέα. Η δια­δι­κα­σία πάντως βρί­σκε­ται σε εξέλιξη και προχωρά με την έκδοση αδειών σε όποιον προ­σκο­μί­ζει τα απα­ραί­τητα δικαιο­λο­γη­τικά».

Ωστόσο, ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης ονο­μά­τισε ευθέως το πρό­βλημα που προήλθε από την προη­γού­μενη περι­φε­ρειακή αρχή, ενώ επέρ­ριψε ευθύνες και στην ΔΕΥΑΡ η οποία απέ­στειλε σχετικό έγγραφο (με υπο­γραφή του γενικού διευ­θυ­ντή της) με ημε­ρο­μη­νία 5 Δεκεμ­βρίου 2016, όπου η πρώην πρό­ε­δρος του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου κα Ανδριάνα Μπαφίτη, ζητούσε να ανα­κλη­θεί η άδεια νομίμως λει­τουρ­γού­ντων ελαιουρ­γείων.

«Δηλαδή τι γινόταν όλα τα προη­γού­μενα χρόνια; Τι γινόταν επί της θητείας της προη­γού­με­νης περι­φε­ρεια­κής αρχής; Πρό­κει­ται περί δυσμε­νούς διοι­κη­τι­κής πράξης εάν είναι να ανα­κλη­θεί η νόμιμη λει­τουρ­γία ενός ελαιουρ­γείου. Εμείς θα απα­ντή­σουμε εντός της προ­βλε­πό­με­νης από το Νόμο, προ­θε­σμίας και τίποτε δεν θα μείνει ανα­πά­ντητο…. Το συγκε­κρι­μένο θέμα έχει πολι­τι­κές προ­ε­κτά­σεις, καθώς όλοι πίστευαν ότι επειδή λει­τουρ­γού­σαν υπό το παλαιό καθε­στώς, έτσι θα συνέ­χι­ζαν. Στην Πολι­τική όμως, έχει δύο δρόμους: η κίνηση και η ακι­νη­σία. Η δράση και η αδρά­νεια. Η τόλμη και η ατολμία», κατέ­ληξε ο κ. Γ. Φλε­βά­ρης.