“Ασφυκτιώ πλέον μέσα στο Ποτάμι”-Νέα αποχώρηση από το Ποτάμι

Την απο­χώ­ρησή της από την κοι­νο­βου­λευ­τική ομάδα του Ποτα­μιού ανα­κοί­νωσε με επι­στολή της προς το κόμμα η βου­λευ­τής Β’ Θεσ­σα­λο­νί­κης Κατε­ρίνα Μάρκου. Αυτή είναι η τρίτη απο­χώ­ρηση από το Ποτάμι, μετά τον Χάρη Θεοχάρη και τον Ιάσων Φωτήλα.

Η επι­στολή ανε­ξαρ­τη­το­ποί­η­σης της από το Ποτάμι έχει ως εξής:

«Αγαπητέ Σταύρο,

Η χθεσινή σου τοπο­θέ­τηση στην ΜΕ.ΣΥ.Α αντι­λαμ­βά­νο­μαι πως επι­βε­βαιώ­νει στην ουσία την απόφαση που έχεις λάβει για πολι­τικά αυτό­νομη πορεία του Ποτα­μιού. Το κάλεσμα σου να βρούμε και­νούρ­γιους συμ­μά­χους στην κοι­νω­νία και να κατευ­θυν­θούμε στις άγονες γραμμές είναι μεν θεμιτό αλλά, φοβού­μαι, ανα­πο­τε­λε­σμα­τικό, χωρίς πιθα­νό­τη­τες πια επι­τυ­χίας.

Εξα­ντλή­σαμε τον χαμένο χρόνο, Σταύρο, και η στιγμή απαιτεί ρεα­λι­στική εξέταση της κατά­στα­σης, πολύ περισ­σό­τερο όταν η κοι­νω­νία έχει γονα­τί­σει και κάθε, μα κάθε επι­φύ­λαξη πολι­τι­κών συμ­μα­χιών και συνερ­γα­σιών –από όπου κι αν προέρχονται- μοιάζει ασή­μα­ντη μπροστά στο δια­κύ­βευμα της διά­σω­σης της χώρας. Έχω πει πολλές φορές μέσα στα όργανα αλλά και δημο­σίως ότι η συζή­τηση με όμορες πολι­τι­κές δυνά­μεις πρέπει να προ­χω­ρή­σει με κάθε θυσία και ζήτησα, στο πλαίσιο αυτό, υπερ­βαί­νο­ντας τους εαυτούς μας, να ανα­γνω­ρι­στεί με γεν­ναιό­τητα ότι οι πολι­τι­κοί συσχε­τι­σμοί έχουν αλλάξει και το Ποτάμι δεν μπορεί να θέτει όρους – ούτε βέβαια όμως και να παρα­δί­νε­ται.

Έμεινα σταθερή στην άποψη αυτή, όπως και στην πολι­τική μου στάση από την πολύ αρχή απέ­να­ντι στην κυβέρ­νηση, επι­μέ­νο­ντας στο πλαίσιο της ανα­συ­γκρό­τη­σης της δημο­κρα­τι­κής παρά­τα­ξης, στην ανάγκη δημιουρ­γίας μιας ομο­σπον­δίας του προ­ο­δευ­τι­κού κέντρου και της συμ­μα­χίας των ευρω­παϊ­κών δυνά­μεων ευρύ­τερα σε μια μετε­κλο­γική προ­ο­πτική, με όλες τις απο­χρώ­σεις μέσα. Επέ­μεινα στη συνέ­χιση της δια­δι­κα­σίας του δια­λό­γου αλλά δεν εισα­κού­στηκα. Η ύπαρξη και η ενί­σχυση του χώρου αυτού είναι όρος στα­θε­ρο­ποί­η­σης του πολι­τι­κού συστή­μα­τος της χώρας, στη δεδο­μένη, μάλιστα, πόλωση που υπάρχει. Είναι, όμως, και ανα­γκαία προ­ϋ­πό­θεση για να προ­λά­βουμε την Ελλάδα ακόμη όρθια και την κοι­νω­νία ζωντανή.

Ασφυ­κτιώ πλέον, και το λέω με κάθε ειλι­κρί­νεια, μέσα στο Ποτάμι, σε ένα χώρο που ξεκί­νησε πραγ­μα­τικά με προ­ο­πτική και ελπίδα, με ταλα­ντού­χους ανθρώ­πους με ιδέες και ικα­νό­τη­τες και κατέ­ληξε σε δρα­μα­τική συρ­ρί­κνωση της επιρ­ροής του. Η πρό­σκλησή σου να πάρουμε τις άγονες γραμμές, λυπάμαι να το πω, είναι στην εκτί­μησή μου μάταιη και φοβού­μαι ότι θα απο­δει­χθεί ατε­λέ­σφορη.

Από την άλλη, αν και οπωσ­δή­ποτε με στε­να­χω­ρεί ανθρώ­πινα η απόφασή μου να ανε­ξαρ­τη­το­ποι­ηθώ σήμερα από την κοι­νο­βου­λευ­τική ομάδα του Ποτα­μιού, είμαι βέβαιη ότι όχι μόνο κάνω αυτό που πιστεύω αλλά κάνω και αυτό που μου ζητούν μετ’ επι­τά­σεως εδώ και πολλούς μήνες οι πολίτες της περι­φέ­ρειάς μου που σταθερά με εκλέ­γουν βου­λευτή τα τελευ­ταία 4.5 περίπου χρόνια. Να συνε­χίσω να προ­σπαθώ με τις όποιες δυνά­μεις μου να βρει γρήγορα ο προ­ο­δευ­τι­κός δημο­κρα­τι­κός χώρος την ενιαία πολι­τική έκφραση, την κοινή πολι­τική συνι­στα­μένη που του αξίζει.

Με εκτί­μηση,

Κατε­ρίνα Μάρκου»