Απόπειρα εκφοβισμού μέσω των δημοσιευμάτων καταγγέλλουν δικαστές του ΣτΕ-Ψήφισμα

Στόχο τον εκφο­βι­σμό και την παρα­βί­αση της δικα­στι­κής συνεί­δη­σης δικα­στών του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, είχαν τα δημο­σιεύ­ματα με προ­σω­πικά δεδο­μένα αντι­προ­έ­δρου του Δικα­στή­ριου, ενόψει των κρί­σι­μων δια­σκέ­ψεων για τις τηλε­ο­πτι­κές άδειες.

Την παρα­δοχή αυτή κάνει με ψήφισμά της η γενική συνέ­λευση των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, που στη­λι­τεύει τις πρω­το­φα­νείς ενέρ­γειες και καλεί τους πάντες, να σεβα­στούν το δικα­στικό λει­τούρ­γημα και να αφήσουν τους δικα­στές απε­ρί­σπα­στους να κάνουν τη δουλειά τους.

«Τα πρό­σφατα δημο­σιεύ­ματα, τονί­ζε­ται στο ψήφισμα, εν όψει του περιε­χο­μέ­νου τους και ιδίως του χρόνου διε­νέρ­γειάς τους, δημιουρ­γούν εύλογες υπό­νοιες ότι δεν σκοπούν στην ενη­μέ­ρωση του κοινού, αλλά στην κάμψη του φρο­νή­μα­τος των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών και στον επη­ρε­α­σμό της απο­νο­μής της δικαιο­σύ­νης».

Ανα­λυ­τικά ολό­κληρο το ψήφισμα της συνέ­λευ­σης των δικα­στών του ΣτΕ

1) Ο σεβα­σμός και η προ­στα­σία της αξίας του ανθρώ­που απο­τε­λούν πρω­ταρ­χική υπο­χρέ­ωση όχι μόνον της Πολι­τείας, αλλά και κάθε παρά­γο­ντα του δημό­σιου βίου της Χώρας, ακόμη και όταν δεν είναι κρατικό όργανο.

2) Η ελευ­θε­ρία του λόγου, το δικαί­ωμα καθενός στην πλη­ρο­φό­ρηση και η ελευ­θε­ρία του Τύπου να πλη­ρο­φο­ρεί ανε­μπό­δι­στα την κοινή γνώμη δεν απαλ­λάσ­σουν από την αυτο­νό­ητη υπο­χρέ­ωση όλων να σέβο­νται και να προ­στα­τεύ­ουν την ανθρώ­πινη αξιο­πρέ­πεια, καθώς και τα προ­σω­πικά δεδο­μένα όλων των πολιτών, και ιδίως τα πλέον ευαί­σθητα από αυτά.

3) Η εκπλή­ρωση του καθή­κο­ντος ενη­μέ­ρω­σης δεν μπορεί να έχει ως απο­τέ­λε­σμα την κατα­πά­τηση της προ­σω­πι­κό­τη­τας, με την έκθεση του ιδιω­τι­κού βίου και των απόρ­ρη­των στοι­χείων της ελεύ­θε­ρης αντα­πό­κρι­σης και επι­κοι­νω­νίας στο φως της δημο­σιό­τη­τας. Μια τέτοια έκθεση είναι απο­λύ­τως ασύμ­βατη με την ελεύ­θερη και δημο­κρα­τική συνταγ­μα­τική έννομη τάξη της Χώρας μας.

4) Καλούμε όλους τους παρά­γο­ντες του δημό­σιου βίου της Χώρας και ιδιαί­τερα τους φορείς των μέσων ενη­μέ­ρω­σης – ασκώ­ντας πλήρως και ανε­μπό­δι­στα το συνταγ­μα­τικό δικαί­ωμα και καθήκον τους να πλη­ρο­φο­ρούν ελεύ­θερα την κοινή γνώμη – να σέβο­νται τον ιδιω­τικό βίο όλων των πολιτών, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών, και να απέχουν από κάθε δημο­σιο­ποί­ηση αυστη­ρώς προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων και απόρ­ρη­των στοι­χείων επι­κοι­νω­νίας τους.

5) Ο δημό­σιος, εξάλλου, λόγος πρέπει να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από αυτο­συ­γκρά­τηση, δια­κρι­τι­κό­τητα, μετριο­πά­θεια και να απο­δί­δει τον προ­σή­κο­ντα σεβασμό στην άσκηση της Δικα­στι­κής Λει­τουρ­γίας, ως εγγυητή της νομι­μό­τη­τας και του Κράτους Δικαίου. Τα πρό­σφατα δημο­σιεύ­ματα, εν όψει του περιε­χο­μέ­νου τους και ιδίως του χρόνου διε­νέρ­γειάς τους, δημιουρ­γούν εύλογες υπό­νοιες ότι δεν σκοπούν στην ενη­μέ­ρωση του κοινού, αλλά στην κάμψη του φρο­νή­μα­τος των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών και στον επη­ρε­α­σμό της απο­νο­μής της δικαιο­σύ­νης.

6) Η κατα­δίκη εκ μέρους μας των φαι­νο­μέ­νων αυτών, με στόχο δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, είναι αυτο­νο­ή­τως καθο­λική και απε­ρί­φρα­στη. Είναι, επίσης, αυτο­νό­ητο ότι το ελεύ­θερο και ανε­ξάρ­τητο φρόνημα των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών δεν πρό­κει­ται να καμφθεί και κάθε τέτοια από­πειρα θα αποβεί άκαρπη.

Καθη­με­ρινή