“Ξεπαγώνουν” οι επενδύσεις στην αφαλάτωση

Τα με­γά­λα έργα στον τομέα της αφα­λά­τω­σης, της υλο­ποί­η­σης εγκα­τα­στά­σε­ων με­τα­τρο­πής του θα­λασ­σι­νού νερού σε πό­σι­μο νερό “ξε­πα­γώ­νουν”, με το επεν­δυ­τι­κό εν­δια­φέ­ρον να είναι έντο­νο. Ωστό­σο, προ­α­παι­τού­με­νο είναι η εξα­σφά­λι­ση χρη­μα­το­δό­τη­σης και στο πλαί­σιο αυτό το υπουρ­γείο Υπο­δο­μών, μέσω της Ευ­ρω­παϊ­κής Πύλης Επεν­δυ­τι­κών Έργων (EIPP), ανα­ζη­τεί επεν­δυ­τές για τον σχε­δια­σμό, κα­τα­σκευή, χρη­μα­το­δό­τη­ση, λει­τουρ­γία, δια­τή­ρη­ση και εκ­με­τάλ­λευ­ση μο­νά­δων αφα­λά­τω­σης, την υλο­ποί­η­ση μο­νά­δων βιο­λο­γι­κού κα­θα­ρι­σμού και την ανα­κα­τα­σκευή δι­κτύ­ων απορ­ρο­ής όμ­βριων. Το έργο είναι συ­νο­λι­κού εκτι­μώ­με­νου προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού ύψους 125 εκατ. ευρώ, προ­ω­θεί­ται ως σύ­μπρα­ξη δη­μό­σιου-ιδιω­τι­κού τομέα και δια­θέ­τει χρο­νο­διά­γραμ­μα έναρ­ξης τον Μάρ­τιο του 2017.

Σε δε­κά­δες νησιά

Το έργο πε­ρι­λαμ­βά­νει την κα­τα­σκευή μο­νά­δων αφα­λά­τω­σης σε 11 νησιά σε Κυ­κλά­δες και Δω­δε­κά­νη­σα και μία πα­ρα­θα­λάσ­σια πε­ριο­χή της Ατ­τι­κής, την υλο­ποί­η­ση ερ­γα­σιών απο­κα­τά­στα­σης ή την επέ­κτα­ση του υφι­στά­με­νου δι­κτύ­ου ύδρευ­σης και την κα­τα­σκευή μο­νά­δων βιο­λο­γι­κού κα­θα­ρι­σμού σε 22 νησιά και την υλο­ποί­η­ση ερ­γα­σιών ανα­κα­τα­σκευ­ής του δι­κτύ­ου απορ­ρο­ής ομ­βρί­ων. Στό­χος είναι το νερό που θα προ­έρ­χε­ται από τις μο­νά­δες βιο­λο­γι­κού κα­θα­ρι­σμού να χρη­σι­μο­ποιεί­ται στην ύδρευ­ση, ενώ μέσω του συ­γκε­κρι­μέ­νου έργου επι­διώ­κε­ται να μειω­θεί το υψηλό κό­στος για τη με­τα­φο­ρά νερού στα νησιά. Βέ­βαια, ερώ­τη­μα απο­τε­λεί ποια όπλα θα επι­στρα­τεύ­σει το “lobby της υδρο­φό­ρας”, αν και το μόνο βέ­βαιο είναι ότι δια­θέ­τει το χρόνο με το μέρος του, καθώς, η υλο­ποί­η­ση ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου δι­κτύ­ου μο­νά­δων αφα­λά­τω­σης θα απο­τε­λέ­σει μια μακρά και χρο­νο­βό­ρο δια­δι­κα­σία. Εξάλ­λου, όπως ανα­φέ­ρουν πα­ρά­γο­ντες της αγο­ράς, ο στό­χος για έναρ­ξη των κα­τα­σκευα­στι­κών ερ­γα­σιών την άνοι­ξη του 2017 είναι, εν πολ­λοίς, ανέ­φι­κτος, ενώ απαι­τού­νται τέσ­σε­ρα χρό­νια για την ολο­κλή­ρω­ση των ερ­γα­σιών.

Σχε­τι­κά με τα οι­κο­νο­μι­κά με­γέ­θη του έργου, το κό­στος για την κα­τα­σκευή των μο­νά­δων αφα­λά­τω­σης ανέρ­χε­ται σε 50 εκατ. ευρώ, το κό­στος ερ­γα­σιών ανα­βάθ­μι­σης του δι­κτύ­ου ύδρευ­σης το­πο­θε­τεί­ται σε 20 εκατ. ευρώ, ενώ ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός για την κα­τα­σκευή μο­νά­δων επε­ξερ­γα­σί­ας το­πο­θε­τεί­ται στα 55 εκατ. ευρώ. Το project προ­ω­θεί­ται ως ΣΔΙΤ, η κα­τα­σκευή και λει­τουρ­γία θα ανα­τε­θεί σε σχήμα ει­δι­κού σκο­πού, με τα έσοδα του ανα­δό­χου να προ­έρ­χο­νται από τέλη ύδρευ­σης και απορ­ρο­ής όπως και από δυ­νά­μει κρα­τι­κή συμ­με­το­χή.

Εφη­με­ρί­δα “Κε­φά­λαιο”