Στην κορυφή της Ευρώπης για ξενοδοχειακές επενδύσεις αναδεικνύεται η Ελλάδα

Η Ελλάδα ανα­δει­κνύ­ε­ται στον ελκυ­στι­κό­τερο προ­ο­ρι­σμό για ξενο­δο­χεια­κές επεν­δύ­σεις στην Ευρώπη, αφή­νο­ντας πίσω παρα­δο­σια­κές αγορές όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Γαλλία και επι­βε­βαιώ­νο­ντας ότι βρί­σκε­ται πλέον στο επί­κε­ντρο του ενδια­φέ­ρο­ντος των μεγα­λύ­τε­ρων διεθνών επεν­δυ­τι­κών κεφα­λαίων.

Τα συμπε­ρά­σματα της έρευνας IHIF EMEA Pulse Check, που παρου­σιά­στη­καν χθες, σε συνέ­ντευξη τύπου από το Hospitality Investor της Questex, ενόψει του συνε­δρίου Real Estate & Resorts (R&R) τον Νοέμ­βριο, κατα­γρά­φουν μια εντυ­πω­σιακή μετα­στροφή της διε­θνούς επεν­δυ­τι­κής κοι­νό­τη­τας. Η Ελλάδα συγκε­ντρώ­νει το 43% των προ­τι­μή­σεων ως ο κορυ­φαίος προ­ο­ρι­σμός για ξενο­δο­χεια­κές επεν­δύ­σεις στην Ευρώπη, έναντι 29% της Ιταλίας, ενώ Ισπανία και Γαλλία ακο­λου­θούν με 14%. Η επίδοση αποκτά ακόμη μεγα­λύ­τερη βαρύ­τητα αν ανα­λο­γι­στεί κανείς ότι στην αντί­στοιχη περσινή έρευνα η Ελλάδα βρι­σκό­ταν μόλις στην πέμπτη θέση, γεγονός που απο­τυ­πώ­νει τη θεα­μα­τική ανα­βάθ­μιση της εικόνας της χώρας στους κύκλους των διεθνών επεν­δυ­τών.

Η έρευνα πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε μεταξύ περίπου 100 κορυ­φαίων διεθνών επεν­δυ­τών –private equity funds, εται­ρειών real estate, family offices και ιδιωτών υψηλής καθαρής αξίας– ενώ παρου­σιά­στηκε σε ένα συνέ­δριο που συγκέ­ντρωσε περισ­σό­τε­ρους από 500 συνέ­δρους από 32 χώρες, με συνο­λικά υπό δια­χεί­ριση κεφά­λαια άνω των 30 δισ. δολα­ρίων. Πρό­κει­ται, επο­μέ­νως, για μια απο­τύ­πωση των δια­θέ­σεων της πλέον ενεργής επεν­δυ­τι­κής κοι­νό­τη­τας στον χώρο της φιλο­ξε­νίας.

 Η Αθήνα και τα νησιά παρα­μέ­νουν οι μεγάλοι πρω­τα­γω­νι­στές

Παρά τη σημα­ντική άνοδο του ενδια­φέ­ρο­ντος για την Ελλάδα συνο­λικά, οι επεν­δυ­τι­κές προ­τι­μή­σεις εξα­κο­λου­θούν να συγκε­ντρώ­νο­νται στην Αθήνα και στους κορυ­φαί­ους νησιω­τι­κούς προ­ο­ρι­σμούς.

Σύμφωνα με τους ανα­λυ­τές της Questex, η Αθήνα παρα­μέ­νει η σημα­ντι­κό­τερη αγορά για τα διεθνή κεφά­λαια, ενώ μεταξύ των νησιών ξεχω­ρί­ζουν η Μύκονος, η Σαντο­ρίνη, η Πάρος και η Μήλος, που εξα­κο­λου­θούν να βρί­σκο­νται πολύ ψηλά στις λίστες των επεν­δυ­τών. Παράλ­ληλα, αυξά­νε­ται το ενδια­φέ­ρον για την Καλα­μάτα, κυρίως λόγω της ανα­βάθ­μι­σης των υπο­δο­μών και της ανά­πτυ­ξης του αερο­δρο­μίου, αλλά και για την Κρήτη, όπου η βελ­τί­ωση της αερο­πο­ρι­κής συν­δε­σι­μό­τη­τας δημιουρ­γεί νέες προ­ο­πτι­κές ανά­πτυ­ξης.

Αντί­θετα, δεν κατα­γρά­φε­ται ακόμη ουσια­στική μετα­τό­πιση προς τη Βόρεια Ελλάδα, τη Θεσ­σα­λο­νίκη ή τους ορει­νούς προ­ο­ρι­σμούς, ενώ και η Πελο­πόν­νη­σος, αν και εμφα­νί­ζει ενδια­φέ­ρου­σες επεν­δυ­τι­κές κινή­σεις –με χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα το Πόρτο Χέλι– εξα­κο­λου­θεί να βρί­σκε­ται σε δεύτερο επίπεδο σε σχέση με την Αθήνα και τα δημο­φιλή νησιά.

Το νέο επεν­δυ­τικό μοντέλο

Η μεγα­λύ­τερη αλλαγή που κατα­γρά­φει η έρευνα δεν αφορά μόνο το πού επεν­δύ­ουν τα κεφά­λαια αλλά και το τι ανα­ζη­τούν.

Το παρα­δο­σιακό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο ένας επεν­δυ­τής απο­κτούσε ένα ξενο­δο­χείο τριών αστέρων για να το ανα­βαθ­μί­σει σε πεντά­στερο, υπο­χω­ρεί. Σήμερα τα μεγάλα επεν­δυ­τικά κεφά­λαια ανα­ζη­τούν κυρίως ώριμα, λει­τουρ­γικά και επαγ­γελ­μα­τικά δια­χει­ρι­ζό­μενα ξενο­δο­χεία, με απο­δε­δειγ­μέ­νες επι­δό­σεις και περιο­ρι­σμένο λει­τουρ­γικό κίνδυνο.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι το 57% των επεν­δυ­τών δηλώνει πως προτιμά πεντά­στερα ξενο­δο­χεία υπό επαγ­γελ­μα­τική δια­χεί­ριση, έναντι μόλις 29% που ενδια­φέ­ρε­ται για resort τριών αστέρων με δυνα­τό­τητα δημιουρ­γίας υπε­ρα­ξίας μέσω ανα­καί­νι­σης, ενώ μόλις 14% εξε­τά­ζει ανε­ξάρ­τητα ξενο­δο­χεία χωρίς διεθνές brand.

Ανάλογη είναι η εικόνα και ως προς τις κατη­γο­ρίες ξενο­δο­χείων που απο­τε­λούν στόχο για το 2026. Πρώτες στις προ­τι­μή­σεις βρί­σκο­νται οι μονάδες Upper Upscale (63%), ακο­λου­θούν οι Upscale (54%) και οι Luxury (48%), επι­βε­βαιώ­νο­ντας ότι το διεθνές κεφά­λαιο στρέ­φε­ται ολοένα και περισ­σό­τερο προς ποιο­τικά προ­ϊ­ό­ντα με ισχυρή εμπο­ρική ταυ­τό­τητα και στα­θε­ρές απο­δό­σεις.

Γιατί εγκα­τα­λεί­πε­ται η νέα ανά­πτυξη

Η στροφή αυτή δεν είναι τυχαία, όπως εξηγούν οι ανα­λυ­τές της Questex. Η ανά­πτυξη ενός νέου ξενο­δο­χεια­κού έργου ενσω­μα­τώ­νει σημα­ντι­κούς κιν­δύ­νους: καθυ­στε­ρή­σεις στις αδειο­δο­τή­σεις, αυξη­μένο κατα­σκευα­στικό κόστος, πιθανές υπερ­βά­σεις προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού αλλά και την αβε­βαιό­τητα για τις συν­θή­κες της αγοράς όταν το έργο ολο­κλη­ρω­θεί.

Αντί­θετα, η αγορά ενός ήδη λει­τουρ­γι­κού ξενο­δο­χείου επι­τρέ­πει στον επεν­δυτή να προ­χω­ρή­σει άμεσα σε λει­τουρ­γι­κές βελ­τιώ­σεις, ανα­βάθ­μιση του προ­ϊ­ό­ντος και αύξηση της αξίας του, χωρίς να ανα­λαμ­βά­νει το υψηλό ρίσκο μιας νέας ανά­πτυ­ξης. Αυτό εξηγεί γιατί το ενδια­φέ­ρον μετα­φέ­ρε­ται από τα νέα projects στα ώριμα ξενο­δο­χειακά assets.

Η Ελλάδα γίνεται «πύλη εισόδου» των διεθνών κεφα­λαίων

Ένα ακόμη ιδιαί­τερα σημα­ντικό συμπέ­ρα­σμα της έρευνας είναι ότι η Ευρώπη συγκε­ντρώ­νει εκ νέου το ενδια­φέ­ρον των διεθνών επεν­δυ­τών.

Το 82% των συμ­με­τε­χό­ντων δηλώνει ότι η Ευρώπη απο­τε­λεί τη βασική γεω­γρα­φική επεν­δυ­τική του προ­τε­ραιό­τητα, ενώ το 63% αξιο­λο­γεί τις ευρω­παϊ­κές αγορές ως επεν­δυ­τι­κές ευκαι­ρίες υψηλής προ­τε­ραιό­τη­τας.

Μέσα σε αυτό το νέο περι­βάλ­λον η Ελλάδα φαί­νε­ται να αποκτά έναν νέο στρα­τη­γικό ρόλο. Σύμφωνα με την Questex, δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται πλέον μόνο ως ένας επι­τυ­χη­μέ­νος του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός, αλλά και ως βασική πύλη εισόδου κεφα­λαίων από τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες, τη Μέση Ανατολή και την Ασία προς την ευρω­παϊκή αγορά. Η γεω­γρα­φική της θέση, η ανά­πτυξη του του­ρι­σμού, η ανα­βάθ­μιση των υπο­δο­μών και οι δυνα­τό­τη­τες δημιουρ­γίας υπε­ρα­ξίας καθι­στούν την ελλη­νική αγορά ιδιαί­τερα αντα­γω­νι­στική έναντι άλλων ώριμων αγορών της Ευρώπης.

Οι προ­κλή­σεις παρα­μέ­νουν

Η αισιο­δο­ξία, ωστόσο, συνο­δεύ­ε­ται από σημα­ντι­κές επι­ση­μάν­σεις. Οι επεν­δυ­τές θεωρούν ότι η ελλη­νική αγορά δια­θέ­τει ακόμη σημα­ντικά περι­θώ­ρια ανά­πτυ­ξης, όμως εντο­πί­ζουν τρεις βασικές προ­κλή­σεις. Η πρώτη είναι η περιο­ρι­σμένη προ­σφορά ώριμων ξενο­δο­χεια­κών assets, καθώς η ζήτηση για ποιο­τι­κές μονάδες είναι πλέον μεγα­λύ­τερη από τη δια­θε­σι­μό­τητα.

Η δεύτερη αφορά την έντονη επο­χι­κό­τητα. Τα περισ­σό­τερα ελλη­νικά ξενο­δο­χεία εξα­κο­λου­θούν να λει­τουρ­γούν για έξι ή επτά μήνες τον χρόνο, ενώ τα θεσμικά κεφά­λαια ανα­ζη­τούν επεν­δύ­σεις με δωδε­κά­μηνη λει­τουρ­γία και στα­θε­ρές ταμεια­κές ροές. Η επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου θεω­ρεί­ται κρίσιμη για τη δημιουρ­γία πρό­σθε­της αξίας.

Η τρίτη πρό­κληση σχε­τί­ζε­ται με την έλλειψη ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού και τη μικρή ακόμη παρου­σία διεθνών operators και white label δια­χει­ρι­στών στην ελλη­νική αγορά. Πρό­κει­ται για παρά­γο­ντες που επη­ρε­ά­ζουν τη λει­τουρ­γική απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα των επεν­δύ­σεων και αξιο­λο­γού­νται πλέον ιδιαί­τερα προ­σε­κτικά από τα μεγάλα διεθνή κεφά­λαια.

Πηγή: ot.gr