Ανοικτά μέτωπα με τη διαχείριση του ΠΡΟΤΟΥΡ

Χωρίς έρεισμα στο νόμο ήταν επί σειράν ετών η χρη­μα­το­δό­τηση του     Οργα­νι­σμού Προ­ώ­θη­σης Ροδια­κού Του­ρι­σμού (ΠΡΟΤΟΥΡ) από τον δημο­τικό φόρο, με απο­τέ­λε­σμα όχι μόνο να ελλο­χεύει κίν­δυ­νος για τον κατα­λο­γι­σμό των δαπανών σε κατα­σταλ­τικό έλεγχο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου αλλά και περαι­τέρω να δια­ψεύ­δο­νται εκείνοι που δια­μαρ­τύ­ρο­νται για την κατάρ­γηση του, ως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κού, θέτο­ντας ως κυρί­αρχο επι­χεί­ρημα για την δια­τή­ρηση του, την αδυ­να­μία εξεύ­ρε­σης εσόδων για την προβολή και δια­φή­μιση του νησιού και περαι­τέρω την χρη­μα­το­δό­τηση δια­δη­μο­τι­κών δράσεων.

Η εται­ρεία Ορκωτών Λογι­στών «Grand Thorton» διε­νήρ­γησε συγκε­κρι­μένα έλεγχο μετά από ανάθεση της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου με την σύμφωνη γνώμη της διοί­κη­σης του Οργα­νι­σμού Προ­ώ­θη­σης Ροδια­κού Του­ρι­σμού (ΠΡΟΤΟΥΡ) στην οικο­νο­μική δια­χεί­ριση των ετών 2012 και 2013.

Ενα από τα σημεία στα οποία στάθηκε ο έλεγχος απο­τέ­λεσε σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες και το θέμα της χρη­μα­το­δό­τη­σης του ΠΡΟΤΟΥΡ.

Όπως ξανά­γραψε η «δημο­κρα­τική», στο κατα­στα­τικό του Οργα­νι­σμού, ορι­ζό­ταν σαφώς, πριν την πρό­σφατη τρο­πο­ποί­ηση τους, ότι ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός για την κάλυψη του προ­γράμ­μα­τος προ­βο­λής και δια­χεί­ρι­σης της Ρόδου θα καλύ­πτε­ται από επι­χο­ρη­γή­σεις των φορέων που εκπρο­σω­πούν τα μέλη, οι οποίες για τα μέλη που είναι εκπρό­σω­ποι του Δήμου Ρόδου, ορί­ζο­νται σε 10% του εισπρατ­τό­με­νου ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.

H εται­ρεία δια­πί­στωσε ότι η χρη­μα­το­δό­τηση του ΠΡΟΤΟΥΡ από πόρους του ΔΗΦΟΔΩ, ήταν εσφαλ­μένη και σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες έκρινε ότι ο Δήμος Ρόδου δεν μπορεί και δεν επι­τρέ­πε­ται να δεσμεύ­ε­ται από το κατα­στα­τικό ενός σωμα­τείου.

Επι­πλέον δια­πι­στώ­θηκε ότι η χρη­μα­το­δό­τηση του Οργα­νι­σμού γινόταν βάσει του άρθρου 94 του Ν.3852/2010 το οποίο αφορά την επι­χο­ρή­γηση των φορέων που ανα­πτύσ­σουν πολι­τι­στι­κού χαρα­κτήρα δρα­στη­ριό­τη­τες στη χωρική αρμο­διό­τητα του δήμου, καθώς και όσων συμ­βάλ­λουν στην του­ρι­στική ανά­πτυξη και προβολή του.

Οι δια­πι­στώ­σεις της συγκε­κρι­μέ­νης εται­ρείας συνά­δουν με όμοιες των εται­ρειών «Prime Audit» και «Ελεγ­κτι­κός Κύκλος ΕΠΕ», που διε­νήρ­γη­σαν ελέγ­χους στον πρώην Δήμο Ροδίων και την ΤΕΔΚ Δωδε­κα­νή­σου για τις οποίες μάλιστα προ­κλή­θηκε και Εισαγ­γε­λι­κός έλεγχος.

Ο Δημο­τι­κός Φόρος Δωδε­κα­νή­σου (ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.) άρθρο 60/Ν.2214/94 είναι φόρος ο οποίος επι­βάλ­λε­ται στους επι­τη­δευ­μα­τίες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην διοι­κη­τική περι­φέ­ρεια Δωδε­κα­νή­σου και υπο­λο­γί­ζε­ται επί των ακα­θα­ρί­στων εσόδων τους.

Σύμφωνα με την Κ.Υ.Α. 30249/ΦΕΚ Β 523/6-7-94, « … η κατα­νομή, ανάληψη και απόδοση των εσόδων … γίνεται με κοινή απόφαση του Δημάρ­χου του δια­χει­ρι­στή Δήμου και του αιρετού εκπρο­σώ­που που ορί­ζε­ται από την Δ.Ε. της ΤΕΔΚΔ…. αφού αφαι­ρε­θούν οι μισθο­λο­γι­κές και λοιπές λει­τουρ­γι­κές δαπάνες της δια­χει­ρι­στι­κής υπη­ρε­σίας. Το πρώτο δεκα­ή­μερο κάθε μήνα … απο­δί­δε­ται το 55% στο δια­χει­ρι­στή Δήμο και το 45% στους λοιπούς Δήμους… ο αιρετός εκπρό­σω­πος της ΤΕΔΚΔ δια­τη­ρεί δικαί­ωμα ελέγχου επί όλων των ανωτέρω».

Μολο­νότι δεν προ­βλε­πό­ταν από τις ανωτέρω δια­τά­ξεις, σύμφωνα με το από­σπα­σμα πρα­κτι­κού συνε­δρί­α­σης της Δ.Ε. ΤΕΔΚΔ, Νο 31/8-5-98, απο­φα­σί­σθηκε η παρα­κρά­τηση υπέρ ΤΕΔΚΔ ποσού 10% από αυτό που επρό­κειτο να δια­νε­μη­θεί βάσει της Κ.Υ.Α. 30249/ΦΕΚ Β 523/6-7-94, προς τον Δήμο Ροδίων και τους λοιπούς Δήμους. Η ανωτέρω απόφαση αντι­κα­τέ­στησε προ­γε­νέ­στερη σύμφωνα με την οποία το παρα­κρα­τού­μενο ποσοστό υπέρ της ΤΕΔΚΔ ανερ­χό­ταν σε 5%.

Οι δύο εται­ρείες δια­τή­ρη­σαν μάλιστα σε εκθέ­σεις τους επι­φυ­λά­ξεις για τη νομι­μό­τητα του ανωτέρω κον­δυ­λίου (10% υπέρ της ΤΕΔΚΔ ) όχι μόνον γιατί δεν προ­βλέ­πε­ται από τις σχε­τι­κές δια­τά­ξεις, αλλά και γιατί επα­νει­λημ­μένα κατα­στρα­τη­γεί­ται το ύψος αυτού, με την χορή­γηση στην ΤΕΔΚΔ ποσών τα οποία το υπερ­βαί­νουν.

Πέραν όμως του θέματος της χρη­μα­το­δό­τη­σης του ΠΡΟΤΟΥΡ από τον ΔΗΦΟΔΩ η εται­ρεία «Grand Thorton», σύμφωνα με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες, στάθηκε και στην φορο­λο­γική δια­χεί­ριση του οργα­νι­σμού.

Ο ΠΡΟΤΟΥΡ, όπως είναι γνωστό, δεν υπο­χρε­ού­ται στην κατα­βολή ΦΠΑ, γιατί δεν ασκεί εμπο­ρική δρα­στη­ριό­τητα και τα έσοδα του προ­έρ­χο­νται από επι­χο­ρη­γή­σεις των μελών του.

Από το έτος 2010, ωστόσο, ο ΠΡΟΤΟΥΡ, όπως δια­πι­στώ­θηκε, όφειλε να κατα­βά­λει τον φόρο για δαπάνες στις οποίες προέβη ενδο­κοι­νο­τικά για υπη­ρε­σίες συμ­με­το­χής του σε του­ρι­στι­κές εκθέ­σεις στο εξω­τε­ρικό και μάλιστα να υπο­βά­λει σχετική έκτακτη δήλωση αλλά και πίνακα ενδο­κοι­νο­τι­κών απο­κτή­σεων ή παρα­δό­σεων.

Κάτι τέτοιο δεν έγινε με απο­τέ­λε­σμα να υπάρχει εκκρε­μό­τητα κατα­βο­λής ποσού που αγγίζει, σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες, τις 120.000 ευρώ.

Επι­πλέον φέρεται να δια­πι­στώ­θηκε ότι δεν έγινε και παρα­κρά­τηση φόρου 20% σε αμοιβές συνερ­γα­τών του εκτός έδρας για τις οποίες δεν εκδό­θη­καν νόμιμα παρα­στα­τικά.

Μεταξύ άλλων σύμφωνα με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες, δαπα­νή­θηκε στις δύο οικο­νο­μι­κές χρήσεις που ελέγ­χθη­σαν, ποσό της τάξεως των 30.000 ευρώ για την προ­ε­τοι­μα­σία φακέλου προς το ελεγ­κτικό συνέ­δριο, η οποία ωστόσο δεν προ­βλέ­πε­ται από καμία σύμβαση, ενώ δεν βρέ­θη­καν και οι σχε­τι­κοί φάκελοι ενώ θεω­ρή­θηκε ότι αφο­ρούσε μια επι­πλέον αμοιβή για την διεκ­πε­ραί­ωση της δια­δι­κα­σίας που απαι­τείτο προ­κει­μέ­νου να εκτα­μιευ­θεί η επι­χο­ρή­γηση του ΠΡΟΤΟΥΡ.

Δια­πι­στώ­θηκε παρα­πέρα παρά­βαση στην κατα­βολή αμοιβών μηχα­νο­γρά­φη­σης του οργα­νι­σμού διότι ακο­λου­θή­θηκε δια­δι­κα­σία που αφορά περι­στα­σιακά απα­σχο­λού­με­νους παρότι η ετήσια αμοιβή υπε­ρέ­βαινε το πλαφόν των 5000 ευρώ που προ­βλέ­πει ο νόμος.

Οι ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν ότι από τον έλεγχο που διε­νερ­γή­θηκε δια­πι­στώ­θηκε παρα­πέρα ότι με έξοδα του ΠΡΟΤΟΥΡ είχε μετα­κι­νη­θεί μεγάλος αριθμός ατόμων, από επι­χει­ρη­μα­τίες, αιρε­τούς μέχρι και δημο­τι­κούς υπαλ­λή­λους, στο εξω­τε­ρικό σε του­ρι­στι­κές εκθέ­σεις, χωρίς να υπάρχει απόφαση κάποιου οργάνου για την επιλογή των προ­σώ­πων.

Υφί­στα­νται μάλιστα δαπάνες εκθέ­σεων για τις οποίες τα παρα­στα­τικά που έχουν κατα­χω­ρη­θεί είναι μικρό­τε­ρου ύψους, ενώ φέρο­νται να καλύ­φθη­καν με επι­τα­γές σε διαταγή «εμού του ιδίου».