Τα… τείχη

Την ώρα που η Κορα­κάκη γκρέ­μιζε τα εμπόδια που έμπαι­ναν τρο­χο­πέδη στα όνειρά της, διάφορα κωμι­κο­τρα­γικά συνέ­βαι­ναν στη χώρα. Γκρε­μι­ζό­ταν η παράγκα  ως προ­πο­νη­τικό κέντρο μιας πρω­τα­θλή­τριας Ολυ­μπια­κών προ­δια­γρα­φών. Ξηλω­νό­ταν και γκρε­μι­ζό­ταν η παράγκα στην οποία προ­πο­νού­ταν. Για να τοπο­θε­τη­θεί, δήλωνε ο δήμαρ­χος –κατα­κε­ραυ­νώ­νο­ντας την Πολι­τεία –, κοντέι­νερ που θα προ­σφέ­ρει αρτιό­τε­ρες συν­θή­κες προ­πό­νη­σης!!! (να γελάσω ή να κλάψω; ) Η σπουδή του Δημάρ­χου Δράμας να κατε­δα­φί­σει το αχούρι που προ­πο­νείτο η Δραμινή δημότης του, ανήμερα του θριάμ­βου της, δείχνει την ιδιο­τέ­λεια πολι­τι­κών αρχό­ντων σε όλο της το μεγα­λείο. Εφόσον δεν τους εξυ­πη­ρε­τούν στους προ­σω­πι­κούς τους στόχους τους αγνοούν, Όταν αυτοί όμως δια­κρι­θούν –πόσο μάλλον ακου­στούν μέχρι τα πέρατα του κόσμου- προ­σπα­θούν να κλέψουν κάτι από τη δόξα τους και να ανα­δεί­ξουν την ανυ­παρ­ξία τους με λίγα λεπτά δημο­σιό­τη­τας. Δεν έχει καμία σημασία αν μεγα­λύ­τερη είναι η ευθύνη της Πολι­τείας ή της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης. Είναι όλοι συνυ­πεύ­θυ­νοι. Γι’ αυτό, να κάνουν το καθήκον τους, να φρο­ντί­σουν να υπάρ­χουν αθλη­τικά κέντρα και όχι παρά­γκες ή… κοντέι­νερ, να αφήσουν τις πολι­τι­κά­ντι­κες κου­το­πο­νη­ριές και να μείνουν μακρυά από τα φώτα της δημο­σιό­τη­τας. Η μήπως να μην  είμαστε κακο­προ­αί­ρε­τοι; Μάλλον στη Δράμα δεν έχουν τείχη να ρίξουν για να υπο­δε­χτούν την Ολυ­μπιο­νίκη και έριξαν τους τοίχους μιας παρά­γκας.  Τα πάντα είναι θέμα οπτικής και ορθο­γρα­φίας. «Όπου κοιτάζω να κοι­τά­ζεις όλη η Ελλάδα ατέ­λειωτη παράγκα» μια άλλη οπτική…