Εκτός ελέγχου οι οφειλές προς τα Ταμεία

Νέο σύστημα δόσεων και εξυ­πη­ρέ­τη­σης ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών προ­τί­θε­ται να δια­πραγ­μα­τευ­τεί κατά τον νέο γύρο των συζη­τή­σεων του Σεπτεμ­βρίου η ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας με τους εκπρο­σώ­πους των θεσμών, καθώς δια­πι­στώ­νει καθη­με­ρινά ότι τα χρέη προς τα Ταμεία αυξά­νο­νται ανε­ξέ­λεγ­κτα, αγγί­ζο­ντας πλέον τα 25 δισ. ευρώ. Πρό­κει­ται για μια ακόμη δύσκολη πτυχή της επι­κεί­με­νης δια­πραγ­μά­τευ­σης του φθι­νο­πώ­ρου, που έρχεται να προ­στε­θεί στα ανοικτά ζητή­ματα των εργα­σια­κών αλλά και τα… υπό­λοιπα του ασφα­λι­στι­κού. Οι εκπρό­σω­ποι των θεσμών έχουν άλλωστε ξεκα­θα­ρί­σει στο οικο­νο­μικό επι­τε­λείο της κυβέρ­νη­σης ότι μετά και τη θεσμο­θέ­τηση της ρύθ­μι­σης των 100 δόσεων, στόχος είναι η αυστη­ρο­ποί­ηση των δια­δι­κα­σιών. Είναι ενδει­κτικό ότι από την 1η Ιανουα­ρίου 2017 και μετά, θα θεω­ρεί­ται ληξι­πρό­θε­σμη η μη κατα­βολή των τρε­χου­σών εισφο­ρών και φόρων, μετά την πάροδο μιας και μόνο μέρας από την προ­βλε­πό­μενη ημε­ρο­μη­νία.

Από την πλευρά της η κυβέρ­νηση, και δη η ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας, θέτει ως στόχο την άντληση εσόδων σε ένα σύστημα που παρά τις περι­κο­πές συντά­ξεων και την αύξηση εισφο­ρών παρα­μέ­νει ελλειμ­μα­τικό, αλλά και την επα­νέ­νταξη στο σύστημα ασφα­λι­σμέ­νων και εργο­δο­τών που αντι­με­τω­πί­ζουν πραγ­μα­τική αδυ­να­μία και δεν κατά­φε­ραν να αντα­πο­κρι­θούν στην υφι­στά­μενη ρύθμιση.

Οπως έχει απο­κα­λύ­ψει η «Κ», η αδυ­να­μία ή και η αποφυγή πλη­ρω­μής εισφο­ρών στα υπό κατάρ­ρευση ασφα­λι­στικά ταμεία λαμ­βά­νει εκρη­κτι­κές δια­στά­σεις, με απο­τέ­λε­σμα τα ληξι­πρό­θε­σμα χρέη που έχουν εντα­χθεί στο Κέντρο Είσπρα­ξης Ασφα­λι­στι­κών Οφειλών (ΚΕΑΟ), το β΄ τρίμηνο του έτους να ανέρ­χο­νται πλέον σε 16,6 δισ. ευρώ. Οφει­λέ­τες που εντά­χθη­καν σε κάποια από τις ρυθ­μί­σεις χρεών που «τρέχουν», αδυ­να­τούν πλέον να αντα­πο­κρι­θούν στην πληρωμή των δόσεων, με απο­τέ­λε­σμα από τις συνο­λικά 147.308 ρυθ­μί­σεις, να παρα­μέ­νουν ενεργές μόλις οι 50.249. Οι 88.217 έχουν ήδη «χαθεί», ενώ υπάρ­χουν και 8.842 που έχουν ολο­κλη­ρω­θεί. Ειδικά για τη ρύθμιση των 100 δόσεων, το διά­στημα Απρι­λίου – Ιουνίου 2016, σύμφωνα με τα στοι­χεία του ΚΕΑΟ, 36.053 οφει­λέ­τες από τους 75.451 –σχεδόν το 50%– βρέθηκε εκτός.

Αυτό που δημιουρ­γεί στην ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας ελπίδες ότι υπάρ­χουν περι­θώ­ρια δια­πραγ­μά­τευ­σης με τους θεσμούς, είναι το γεγονός ότι σχεδόν 3.500 οφει­λέ­τες, ενώ έχασαν τη μεγάλη ρύθμιση (των 100 δόσεων), υπή­χθη­σαν στις 12 δόσεις. Για τον λόγο αυτό άλλωστε, μεταξύ των όσων θα δια­πραγ­μα­τευ­τεί το οικο­νο­μικό επι­τε­λείο, είναι η προ­ώ­θηση δια­τά­ξεων που θα δίνει τη δυνα­τό­τητα επα­νέ­ντα­ξης σε κάποιους που έχασαν τη ρύθμιση λόγω λάθους, για λόγους ανω­τέ­ρας βίας ή λόγω αδυ­να­μίας των πλη­ρο­φο­ρι­κών συστη­μά­των να εναρ­μο­νι­στούν με το ΚΕΑΟ.

Καθώς μάλιστα, σύμφωνα με την πρό­σφατη ασφα­λι­στική μεταρ­ρύθ­μιση, από το 2017 θα υπάρχει ενιαίος μηχα­νι­σμός είσπρα­ξης εισφο­ρών και φόρων, η κυβέρ­νηση ανα­μέ­νε­ται να ζητήσει νέα, ενιαία ρύθμιση ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών, στην οποία όμως ο αριθμός των μηνιαίων δόσεων και το ύψος του ποσού τους θα υπο­λο­γί­ζε­ται με βάση την εισφο­ρο­δο­τική – φορο­δο­τική ικα­νό­τητα κάθε υπό­χρεου, ώστε αφενός να απο­κλεί­ο­νται οφει­λέ­τες που δεν χρειά­ζο­νταν διευ­κό­λυνση, ενώ αντί­θετα να διευ­κο­λύ­νο­νται αδύ­να­μοι που πραγ­μα­τικά δεν μπο­ρού­σαν να πλη­ρώ­σουν.

Δεύτερη ευκαι­ρία στις 100 δόσεις, που θα λει­τουρ­γή­σει προς όφελος των δημό­σιων ταμείων και της επι­βί­ω­σης πολλών επι­χει­ρή­σεων, ζητεί και η ΕΣΕΕ. Σύμφωνα με τον πρόεδρό της Βασίλη Κορκίδη, οι έμποροι επι­θυ­μούν μια ρύθμιση για τις ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές, η οποία θα είναι αντι­κει­με­νική, χωρίς χρο­νι­κούς περιο­ρι­σμούς ή υπο­κει­με­νικά κρι­τή­ρια, που θα λαμ­βά­νει υπόψη τις σημε­ρι­νές εξαι­ρε­τικά ευμε­τά­βλη­τες συν­θή­κες στην αγορά και τις αντί­στοι­χες περιο­ρι­σμέ­νες δυνα­τό­τη­τες των επι­χει­ρή­σεων.

Να σημειω­θεί ότι η ΕΣΕΕ, εδώ και χρόνια, ζητεί έναν μόνιμο τρόπο διευ­θέ­τη­σης των οφειλών προς τον ΟΑΕΕ που αγγί­ζουν τα 11 δισ. ευρώ, με την κεφα­λαιο­ποί­ηση και το πάγωμα των χρεών (μαζί με προ­σαυ­ξή­σεις, πρό­σθετα τέλη και λοιπές επι­βα­ρύν­σεις) σε συν­δυα­σμό με τη δυνα­τό­τητα απο­ποί­η­σης του οφει­λό­με­νου ασφα­λι­στι­κού χρόνου.

Καθη­με­ρινή