“Οχι πάση θυσία στην κυβέρνηση” διαμηνύουν οι «53+»

Κείμενο- πλατ­φόρμα ενόψει του 2ου Συνε­δρίου του ΣΥΡΙΖΑ κατα­θέ­τουν οι «53+», δια­φο­ρο­ποιού­με­νοι από το κείμενο Θέσεων της πλειο­ψη­φίας.

«Το κόμμα μας το έχει απα­σχο­λή­σει και στο παρελ­θόν, αλλά και σήμερα (περίπου), το ερώτημα “Πάση θυσία στην κυβέρ­νηση;”. Απα­ντάμε: Είμαστε στην κυβέρ­νηση όχι πάση θυσία, αλλά όσο θεω­ρούμε ότι μέσα σ’ αυτές τις ασφυ­κτι­κές συν­θή­κες και τους ποι­κί­λους εκβια­σμούς μπο­ρούμε με αρι­στερή οπτική να ασκή­σουμε πολι­τική προς όφελος των ασθε­νέ­στε­ρων κοι­νω­νι­κών στρω­μά­των» ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά στο κείμενο που δημο­σί­ευσε η «Αυγή» της Κυρια­κής. «Ασφαλώς μας ενδια­φέ­ρει να είμαστε στην κυβέρ­νηση όσο οι κοι­νω­νι­κές μας συμ­μα­χίες μας επι­τρέ­πουν να παί­ζουμε το ρόλο μας. Αν χαθεί, με δική μας ευθύνη, η σχέση μας με τα ασθε­νέ­στερα και λαϊκά κοι­νω­νικά στρώ­ματα, με τα ριζο­σπα­στι­κο­ποι­η­μένα τμήματα της κοι­νω­νίας, αν διαρ­ρα­γεί ορι­στικά η σχέση μας με τα ριζο­σπα­στικά κοι­νω­νικά κινή­ματα, δεν έχει καμία σημασία η παρα­μονή σε μία κυβέρ­νηση που θα έχει χάσει, στην ουσία , την κοι­νω­νική στήριξη».

Οι «53+» μεταξύ άλλων στο κείμενό τους:

• Προει­δο­ποιούν ότι το κόμμα δεν είναι «παράρ­τημα» της κυβέρ­νη­σης. «Η “καθο­δή­γηση”, το “κέντρο” δηλαδή, μετα­το­πί­ζε­ται συνεχώς από την Κου­μουν­δού­ρου στο Μαξίμου. Αυτό, του­λά­χι­στον όσον αφορά το κόμμα, τις θέσεις και τις δράσεις του, δεν μπορεί να γίνει απο­δε­κτό και σε κάθε περί­πτωση δυσκο­λεύει το κόμμα στην ανα­γκαία επι­κοι­νω­νία του με τα κινή­ματα και τα λαϊκά κοι­νω­νικά στρώ­ματα».

• Αντι­τί­θε­νται στη συνερ­γα­σία που προωθεί το Μαξίμου με τη σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία: «Η ευρω­παϊκή σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία, που έχει πρώτη ευθύνη για τις δρα­μα­τι­κές, ως προς τη ζωή των ανθρώ­πων, εξε­λί­ξεις, δεν μπορεί σε καμία περί­πτωση να είναι προ­νο­μια­κός μας σύμ­μα­χος ή να θεω­ρη­θεί ότι υπάρ­χουν σήμερα προ­ϋ­πο­θέ­σεις σύγκλι­σης της Αρι­στε­ράς με τη Σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία, που σε μια σειρά χώρες – και στη δική μας- συμπλέει απο­λύ­τως με τη Δεξιά ή , ακόμα χει­ρό­τερα, παίζει αρνη­τικό ρόλο στο προ­σφυ­γικό ζήτημα».

• Τάσ­σο­νται ενα­ντίον της διεύ­ρυν­σης του κόμ­μα­τος με προ­σω­πι­κό­τη­τες της Αρι­στε­ράς, κάνο­ντας λόγο για «μια λογική παλιάς κοπής άσκησης της πολι­τι­κής, ξένη προς τις δικές μας αρχές, που όχι μόνο δεν προ­σθέ­τει, αλλά ενίοτε αφαιρεί ή δημιουρ­γεί αμφι­βο­λίες και ερω­τη­μα­τικά στον κόσμο μας».

• Εκφρά­ζουν αντί­θεση για τη συμ­φω­νία ΕΕ – Τουρ­κίας για το προ­σφυ­γικό υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι «αμφι­σβη­τεί στην πράξη τη Συνθήκη της Γενεύης και τα κεκτη­μένα δικαιώ­ματα των προ­σφύ­γων και μετα­να­στών», ενώ κατα­φέ­ρο­νται ενα­ντίον της πρό­σφα­της τρο­πο­λο­γίας για τη νέα συγκρό­τηση των επι­τρο­πών προ­σφυ­γών που – όπως αναφέρουν- «δεν πρέπει να εφαρ­μο­στεί».

Οι «53+» , με το κείμενό τους, απορ­ρί­πτουν κάθε σκέψη για οικου­με­νική κυβέρ­νηση, αντι­τί­θε­νται κατη­γο­ρη­μα­τικά στην ανάληψη της «πατρό­τη­τας» του προ­γράμ­μα­τος, τονί­ζουν με έμφαση την ανάγκη ενός παράλ­λη­λου προ­γράμ­μα­τος, τάσ­σο­νται υπέρ της ενό­τη­τας της Αρι­στε­ράς, επι­μέ­νουν στο ξήλωμα του «παλιού» στο κράτος και ζητούν την εκπό­νηση ενός οδικού χάρτη για την έξοδο από το μνη­μό­νιο.

euro2day.gr