ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η Ευρώπη ζει με τον τρόμο του ISIS

news room 1 λεπτό ανάγνωση
90

Τίποτε δεν φαί­νε­ται ικανό να ανα­κό­ψει την κλι­μά­κωση της τυφλής βίας στη Γηραιά Ηπειρο μετά και το νέο μακε­λειό με δεκάδες ανυ­πο­ψί­α­στα θύματα στην προ­κυ­μαία Promenade des Anglais της Νίκαιας

Στην καρδιά της ευρω­παϊ­κής ηπείρου έχει εγκα­τα­στα­θεί ο φόβος για τυφλά τρο­μο­κρα­τικά χτυ­πή­ματα, κάνο­ντας πράξη το όνειρο των ισλα­μο­φα­σι­στών ηγετών του αυτό­κλη­του Ισλα­μι­κού Κράτους. Η πολύ­νε­κρη επίθεση ενα­ντίον ανυ­πο­ψί­α­στων ανθρώ­πων που, την ημέρα της γαλ­λι­κής εθνικής εορτής, την περα­σμένη Πέμπτη 14 Ιουλίου, παρα­κο­λου­θού­σαν στην προ­κυ­μαία της Νίκαιας επί­δειξη πυρο­τε­χνη­μά­των, με «όπλο» ένα θηριώ­δες φορτηγό 18 τόνων, έδειξε ότι η κλι­μά­κωση της βίας – από τα μαχαι­ρώ­ματα στους δρόμους της Αγγλίας ως τις βόμβες του περα­σμέ­νου Νοεμ­βρίου στο Παρίσι (137 νεκροί) και του εφε­τι­νού Μαρτίου στο διεθνές αερο­δρό­μιο των Βρυ­ξελ­λών στο Βέλγιο (35 νεκροί) – είναι η νέα «κανο­νι­κό­τητα». Τον δρόμο της βίας με στόχο «τους γιους και τις κόρες» των «σταυ­ρο­φό­ρων» άνοιξαν οι επι­θέ­σεις στα μετρό της Μαδρί­της (11 Μαΐου 2004, 192 νεκροί) και του Λον­δί­νου (7 Ιουλίου 2005, 53 νεκροί) με αφορμή, τότε, την εισβολή της «συμ­μα­χίας των προ­θύ­μων» των Μπους – Μπλερ στο Ιράκ. Η εισβολή άνοιξε τον ασκό του Αιόλου στη Μέση Ανατολή. Και, σε συν­δυα­σμό με την οικο­νο­μική κρίση, την εκμε­τάλ­λευση των πόρων των αρα­βι­κών κρατών από δυτικές εται­ρείες, καθώς και το ανθρώ­πινο ποτάμι των προ­σφύ­γων πολέμου από τη Συρία μετά το 2011, οδήγησε στην ταχεία ριζο­σπα­στι­κο­ποί­ηση χιλιά­δων νεαρών μου­σουλ­μά­νων που ζουν στο περι­θώ­ριο της ευρω­παϊ­κής κοι­νω­νίας. Μετά το μακε­λειό στα γραφεία της σατι­ρι­κής εφη­με­ρί­δας «Charlie Hebdo» (7 Ιανουα­ρίου 2015, 8 νεκροί) κάθε Ευρω­παίος – ο τρόπος ζωής του, αλλά και ο ίδιος ως φυσική παρου­σία – απο­τε­λεί «στόχο».

Η άθεη μήτρα του λαϊκού κράτους

Σοκ και πένθος κυριαρ­χούν (ξανά) στη Γαλλία, τη χώρα που οι φανα­τι­κοί ισλα­μι­στές μισούν, θεω­ρώ­ντας την «άθεη», μήτρα του λαϊκού κράτους και θεμα­το­φύ­λακα μιας παρά­δο­σης αιώνων στους αγώνες για πολι­τικά και ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα. Η χώρα θρηνεί του­λά­χι­στον 84 αθώα θύματα. «Ολό­κληρη η Γαλλία αντι­με­τω­πί­ζει την απειλή της ισλα­μι­κής τρο­μο­κρα­τίας, Δεν θα λυγί­σουμε» είπε ο πρό­ε­δρος Φραν­σουά Ολάντ, αν και ούτε το ISIS ούτε άλλη οργά­νωση ανέλαβε αμέσως την ευθύνη. Η κυβέρ­νηση κήρυξε τρι­ή­μερο εθνικό πένθος και παρέ­τεινε για άλλους τρεις μήνες την κατά­σταση έκτα­κτης ανάγκης που επρό­κειτο να λήξει στις 26 Ιουλίου, ενώ συλ­λυ­πη­τή­ρια και μηνύ­ματα αλλη­λεγ­γύης έφταναν από όλον τον κόσμο.

Δια­δι­κτυα­κές απειλές: «Σε λίγο στο Βερο­λίνο!»

Υπο­στη­ρι­κτές του ISIS «πανη­γύ­ρι­σαν» σε ιστό­το­πους κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης την πολύ­νε­κρη επίθεση. Οι άνθρω­ποι που έχασαν τη ζωή τους στη Νίκαια ήταν «γάλλοι σταυ­ρο­φό­ροι κι αμαρ­τω­λοί άπιστοι. Ο Αλλάχ είναι Μεγάλος!» γράφει ένα twitter. Σε άλλες φιλο­τζι­χα­ντι­στι­κές σελίδες έχουν αναρ­τη­θεί φωτο­γρα­φίες του Βερο­λί­νου, που συνο­δεύ­ο­νται από απειλές για νέες επι­θέ­σεις, όπως «Σε λίγο στο Βερο­λίνο!» και «Μα τον Αλλάχ, εσείς και οι 70 χώρες της συμ­μα­χίας που μάχεστε κατά του Ισλα­μι­κού Κράτους δεν θα ζήσετε ποτέ εν ειρήνη».

Η φρίκη στην παρα­λιακή λεωφόρο Promenade des Anglais της Νίκαιας ξεκί­νησε λίγο πριν από τις 11 το βράδυ της περα­σμέ­νης Πέμπτης, όταν ένα λευκό φορτηγό ανέ­πτυξε μεγάλη ταχύ­τητα – κάποιοι μάρ­τυ­ρες λένε ότι έφτασε τα 90 χλμ./ώρα – και άρχισε να θερίζει τους πεζούς. Ο οδηγός έκανε επί­τη­δες ένα σωρό ζιγκ-ζαγκ επί 2 χλμ., για να σκο­τώ­σει όσο το δυνατόν περισ­σό­τερο κόσμο.

Ακο­λού­θησε παν­δαι­μό­νιο. «Ξαφνικά είδαμε ανθρώ­πους στον δρόμο να τρέχουν και να ουρ­λιά­ζουν. Σκε­φτή­καμε ότι ήταν κάποιου είδους αστείο, αλλά όταν κοίταξα προς τα δεξιά είδα τον δρόμο στρω­μένο με πεσμέ­νους ανθρώ­πους. Πήρα τα κιάλια μου και κοίταξα σε όλη τη δια­δρομή ως την παραλία. Είδα πτώματα παντού, διά­σπαρτα μέσα σε λίμνες αίματος στην άσφαλτο» είπε ένας κάτοι­κος που είχε βγει στο μπαλ­κόνι για να δει τα πυρο­τε­χνή­ματα.«Είδα σώματα ανθρώ­πων να πετά­γο­νται σαν κορίνες του μπό­ου­λινγκ» είπε ο δημο­σιο­γρά­φος της εφη­με­ρί­δας «Nice-Matin» Νταμιέν Αλεμάντ.

«Στρατιά» 8.500 φανα­τι­κών της βίας

Μαζί με τα «μπανλιέ», τα υπο­βαθ­μι­σμένα προ­ά­στια των μετα­να­στών έξω από το Παρίσι, και την Του­λούζη στα βόρεια, η Μασ­σα­λία και η Νίκαια στη Νότια Γαλλία έχουν επίσης μακρά ιστορία τζι­χα­ντι­στι­κού εξτρε­μι­σμού. Πολλοί νεαροί μου­σουλ­μά­νοι, γάλλοι πολίτες, παιδιά μετα­να­στών, έχουν ριζο­σπα­στι­κο­ποι­η­θεί, συχνά σε τζαμιά και φυλακές. Σύμφωνα με την εφη­με­ρίδα «Le Figaro», οι Αρχές εκτι­μούν ότι ο αριθμός των φανα­τι­κών οπαδών της ένοπλης ισλα­μι­στι­κής βίας ξεπερνά τις 8.500 στη χώρα με τον μεγα­λύ­τερο μου­σουλ­μα­νικό πλη­θυ­σμό στην Ευρώπη.
Η Γαλλία είναι επίσης η υπ’ αριθμόν 1 χώρα προ­έ­λευ­σης ξένων μαχητών για το Ισλα­μικό Κράτος: περισ­σό­τε­ροι από 900 πολίτες της έχουν ταξι­δέ­ψει στη Συρία και στο Ιράκ για να εντα­χθούν στις τάξεις των τζι­χα­ντι­στών.

Μεράχ, Νεμούς, Κου­λι­μπαλί, Αμπα­ούντ… Το προφίλ των δραστών είναι παρό­μοιο. Ολοι νεαροί γάλλοι μου­σουλ­μά­νοι, με κατα­γωγή από το Μαγκρέμπ. Μεγα­λω­μέ­νοι χωρίς ευκαι­ρίες, και δουλειά, με ποινικό μητρώο και φυλα­κί­σεις, ριζο­σπα­στι­κο­ποι­ή­θη­καν πίσω από τα κάγκελα. Και ακο­λού­θη­σαν την οδό της αδιαλ­λα­ξίας συχνά­ζο­ντας σε τζαμιά στο Παρίσι, στην Του­λούζη και στη Νίκαια, όπου έχει διεισ­δύ­σει εδώ και 10 χρόνια ο σαλα­φι­σμός της πιο ακραίας ερμη­νείας του Ισλάμ. Στρα­το­λο­γη­μέ­νοι στη μου­σουλ­μα­νική ουτοπία του Ισλα­μι­κού Κράτους, πολλοί μέσα από το Internet, ταξί­δε­ψαν στη Συρία και στο Ιράκ και επέ­στρε­ψαν πρό­θυ­μοι για τρο­μο­κρα­τι­κές επι­θέ­σεις στην πατρίδα. Τέτοιοι ήταν πίσω από τις επι­θέ­σεις με τους 130 νεκρούς τον Νοέμ­βριο του 2015 στο Παρίσι.


Το προφίλ του δράστη – Μικρο­κα­κο­ποιός, οξύ­θυ­μος, αντι­κοι­νω­νι­κός

Ως έναν άνθρωπο που «τον χαι­ρε­τού­σες και δεν σου απα­ντούσε» περι­γρά­φουν γεί­το­νες και γνωστοί τον ηλικίας 31 ετών Γαλ­λο­τυ­νή­σιο Μοχά­μεντ Λαχουαϊέζ Μπου­χλέλ, οδηγό του «τρελού φορ­τη­γού» που σκόρ­πισε τον θάνατο στη Νίκαια.

Είχε γεν­νη­θεί και ζούσε στην πόλη, βρι­σκό­ταν σε διά­σταση με τη σύζυγό του και ήταν πατέρας τριών παιδιών. Εργα­ζό­ταν ως οδηγός φορ­τη­γών κάνο­ντας δια­νο­μές εμπο­ρευ­μά­των. Γνώ­ρι­μος της τοπικής αστυ­νο­μίας, είχε κατα­γε­γραμ­μένη παρα­βα­τική συμπε­ρι­φορά, όπως χρήση βίας, σωμα­τι­κής και ένοπλης, απειλή χρήσης βίας, κατοχή ναρ­κω­τι­κών ουσιών και κλοπές.

Ωστόσο, σύμφωνα με τις πρώτες πλη­ρο­φο­ρίες, οι γαλ­λι­κές μυστι­κές υπη­ρε­σίες δεν τον παρα­κο­λου­θού­σαν και ως την ώρα εκτύ­πω­σης του «Βήματος» δεν είχε δια­πι­στω­θεί αν είχε ταξι­δέ­ψει στο εξω­τε­ρικό σε περιο­χές όπου δρουν ένοπλα ισλα­μι­στικά κινή­ματα ή αν είχε επαφές με τζι­χα­ντι­στές.

«Δεν φαι­νό­ταν ιδιαί­τερα θρη­σκευό­με­νος» είπαν συγκά­τοι­κοί του στο τετρα­ώ­ροφο συγκρό­τημα δια­με­ρι­σμά­των όπου διέμενε, στη γει­το­νιά Αμπα­τουάρ, κοντά στον σιδη­ρο­δρο­μικό σταθμό της πόλης. «Είχε όλο και πιο επι­θε­τική συμπε­ρι­φορά» παρα­τή­ρησε ένας συγκά­τοι­κος.

«Ηταν ένας εμφα­νί­σι­μος άνδρας που κοίταζε περί­εργα τις κόρες μου» δήλωσε μια γει­τό­νισσα. Μονα­χι­κός και αμί­λη­τος ανέ­βαινε τα σκα­λο­πά­τια ως το σπίτι του στον πρώτο όροφο, κου­βα­λώ­ντας συνήθως ένα ποδή­λατο το οποίο χρη­σι­μο­ποιούσε για τις μετα­κι­νή­σεις του.

Το 2012 οι Αρχές τού είχαν απα­γο­ρεύ­σει την πρό­σβαση στο σπίτι όπου διέμενε η σύζυγός του, ύστερα από ενα­ντίον του καταγ­γε­λίες για άσκηση οικο­γε­νεια­κής βίας και φρα­στι­κές απειλές.

«Το μακε­λειό στη Νίκαια όπου έχασαν τη ζωή τους περισ­σό­τε­ροι από 80 άνθρω­ποι, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και πολλών μικρών παιδιών, και τραυ­μα­τί­στη­καν σοβαρά πολλοί άλλοι, καθώς συμ­με­τεί­χαν στους εορ­τα­σμούς για την Ημέρα της Βαστίλ­λης, φαί­νε­ται πως ήταν σχεδόν απόλυτα προ­βλέ­ψιμο» δηλώνει ξεκά­θαρα μιλώ­ντας στο «Βήμα» ο Μπιλ Ντου­ρο­ντί, επι­κε­φα­λής του Τμή­μα­τος Πολι­τι­κής, Γλωσσών και Διεθνών Σπουδών του Πανε­πι­στη­μίου του Μπαθ και πρώην στέ­λε­χος της Αμυ­ντι­κής Ακα­δη­μίας της Βρε­τα­νίας.


Νατάνα Ντε­λόνγκ–Μπας, αμε­ρι­κα­νίδα καθη­γή­τρια στο Πανε­πι­στή­μιο της Βοστώ­νης


«Πολλοί κοι­νω­νιο­πα­θείς και ψυχο­πα­θείς βρήκαν ευκαι­ρία να δράσουν χάρη στο ISIS»

«Η τρο­μο­κρα­τία έχει απο­τέ­λε­σμα γιατί φοβίζει τον κόσμο. Κατα­στρέ­φει κάθε αίσθηση προ­σω­πι­κής ασφά­λειας και τρο­μά­ζει τους ανθρώ­πους όσον αφορά την καθη­με­ρι­νό­τητά τους. Πέρα από μια επίθεση κατά της σωμα­τι­κής ακε­ραιό­τη­τας όλων όσοι βρί­σκο­νταν στην παρα­λιακή λεωφόρο Προ­με­νάντ Ντεζ Ανγκλέ της Νίκαιας και στα πέριξ, πρό­κει­ται και για μια ύπουλη ψυχο­λο­γική επίθεση κατά ολό­κλη­ρης της ανθρω­πό­τη­τας» υπο­στη­ρί­ζει ηΝατάνα Ντελόνγκ-Μπας. Σύμφωνα με την αμε­ρι­κα­νίδα καθη­γή­τρια στο Τμήμα Ισλα­μι­κού Πολι­τι­σμού στο Πανε­πι­στή­μιο της Βοστώ­νης, με ειδί­κευση στον σύγ­χρονο τζι­χα­ντι­σμό, το τελευ­ταίο και πιο απο­τρό­παιο, καθώς μεταξύ των θυμάτων συγκα­τα­λέ­γο­νται πολλά μικρά παιδιά, από τα τρο­μο­κρα­τικά χτυ­πή­ματα που σημειώ­θη­καν τους τελευ­ταί­ους 19 μήνες στη Γαλλία εντάσ­σε­ται στο πλαίσιο της στρα­τη­γι­κής που είχε δηλώσει πως θα ακο­λου­θή­σει το Ισλα­μικό Κράτος (ISIS) εξαι­τίας της διαρ­κούς απώ­λειας εδαφών που κατείχε στο Ιράκ και στη Συρία.

«Η κλι­μά­κωση ανά­λο­γων συμ­βά­ντων δίνει την εντύ­πωση ότι πραγ­μα­το­ποιεί­ται σχεδόν καθη­με­ρινά μια επίθεση, πάντα σε δια­φο­ρε­τικό τόπο, γεγονός το οποίο ενι­σχύει την άποψη ότι το ISIS είναι παντα­χού παρόν και έχει τη δυνα­τό­τητα να επι­τί­θε­ται παντού ανά πάσα στιγμή. Ταυ­τό­χρονα αυξά­νε­ται ο αριθμός των θυμάτων. Οι στόχοι επι­λέ­γο­νται ώστε να υπάρ­χουν όσο το δυνατόν μεγα­λύ­τε­ρες απώ­λειες, καθώς όσο περισ­σό­τε­ροι είναι οι νεκροί τόσο πιο επι­τυ­χής θεω­ρεί­ται η επίθεση. Οι μέθοδοι που χρη­σι­μο­ποιού­νται απο­δει­κνύ­ουν ότι τίθε­νται στο περι­θώ­ριο κάθε ίχνος ηθικής, όλες οι αρχές του Δικαίου του πολέμου, κάθε έννοια ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας. Φαί­νε­ται πως ο βαθμός βαρ­βα­ρό­τη­τας αυξά­νε­ται με την κάθε επίθεση» τονίζει.

Και επι­ση­μαί­νει ένα καίριο λάθος στο οποίο ενδε­χο­μέ­νως να υπέ­πε­σαν αρκετοί – πολι­τι­κοί, ανα­λυ­τές και λοιποί ειδικοί –  τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική. «Κάποιοι θεώ­ρη­σαν πως το Ισλα­μικό Κράτος πνέει τα λοίσθια διότι χάνει εδάφη στον πυρήνα του απο­κα­λού­με­νου “χαλι­φά­του” του. Αλλά αυτό που επι­διώ­κει να απο­δεί­ξει το ISIS και όσοι το υπο­στη­ρί­ζουν είναι το ότι απλώς μετα­θέ­τει τη σύγκρουση σε ένα άλλο επίπεδο, όπου δεν είναι απα­ραί­τητη η ύπαρξη ενός συγκε­ντρω­τι­κού κράτους, καθώς υπάρ­χουν παντού εν υπνώσει “μονα­χι­κοί λύκοι” έτοιμοι να ανα­λά­βουν δράση» ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά, εκτι­μώ­ντας πως θα σημειω­θούν και άλλες ανά­λο­γες επι­θέ­σεις. «Υπάρ­χουν πολλοί κοι­νω­νιο­πα­θείς και ψυχο­πα­θείς οι οποίοι φαί­νε­ται πως βρήκαν μια ευκαι­ρία να δράσουν χάρη στο ISIS» κατα­λή­γει η αμε­ρι­κα­νίδα ακα­δη­μαϊ­κός.

Μπιλ Ντου­ρο­ντί, βρε­τα­νός πανε­πι­στη­μια­κός με ειδί­κευση στη δια­χεί­ριση κιν­δύ­νων


«Στην κοι­νω­νία βρί­σκε­ταιο πυρήνας του προ­βλή­μα­τος»

Σημειώ­νο­ντας ότι ο κατά­λο­γος με ανάλογα γεγο­νότα που σημειώ­θη­καν τα τελευ­ταία χρόνια είναι πλέον μακρύς, ο Μπιλ Ντου­ρο­ντί, βρε­τα­νός πανε­πι­στη­μια­κός με ειδί­κευση στη δια­χεί­ριση κιν­δύ­νων και σε ζητή­ματα ασφα­λείας, υπεν­θυ­μί­ζει το αυτο­νό­ητο: «Ολοι γνω­ρί­ζουμε ότι οι υπη­ρε­σίες ασφα­λείας δεν μπορούν να εγγυ­η­θούν για την ασφά­λεια όλων των ανθρώ­πων σε όλα τα μέρη ανά πάσα  στιγμή». Και τονίζει πως «η σφαγή στη Νότια Γαλλία πρέπει να απο­τε­λέ­σει μια υπεν­θύ­μιση για όλους εμάς, καθώς επίσης για τους ηγέτες μας, ότι δεν υπάρ­χουν από­λυ­τες λύσεις όσον αφορά την ασφά­λεια σε κοι­νω­νικά, ως προς τον πυρήνα τους, προ­βλή­ματα».

Και μας εξηγεί το γιατί: «Σήμερα πάρα πολλοί από τους ήδη δυσα­ρε­στη­μέ­νους της κοι­νω­νίας ενδί­δουν στις επι­κίν­δυ­νες φαντα­σιώ­σεις τους εξαι­τίας της απρο­θυ­μίας των Αρχών να θέσουν υπό αμφι­σβή­τηση τις όποιες απόψεις τους – φοβού­με­νες ότι θα μπο­ρού­σαν να κατη­γο­ρη­θούν για ρατσι­σμό ή ακόμη και για ιμπε­ρια­λι­σμό. Οι φορείς της εξου­σίας είναι επίσης αβέ­βαιοι όσον αφορά το πού θέλουν να οδη­γή­σουν τις κοι­νω­νίες ή το ποιες αξίες πρέπει να ασπά­ζο­νται οι πολίτες. Από το νηπια­γω­γείο και έπειτα τα παιδιά πλέον μαθαί­νουν πως οι απόψεις τους είναι ιερές και απα­ρα­βί­α­στες. Στα σχολεία οι διδά­σκο­ντες δεν επι­θυ­μούν να θίξουν επίμαχα κεφά­λαια της Ιστο­ρίας από φόβο μην προ­σβά­λουν κάποιον από τους μαθητές, οι οποίοι τη στιγμή που φτάνουν στο πανε­πι­στή­μιο απαι­τούν ασφα­λείς χώρους όπου οι ακλό­νη­τες, ως τότε, απόψεις τους δεν θα τεθούν υπό αμφι­σβή­τηση».

Οσον αφορά τον τρόπο αντι­με­τώ­πι­σης της τρο­μο­κρα­τίας, ο κ. Ντου­ρο­ντί υπο­στη­ρί­ζει πως«η άνοδος της ωμής βαρ­βα­ρό­τη­τας, μάρ­τυ­ρες της οποίας είμαστε όλοι μας σε τακτική πλέον βάση, θα πρέπει να μας υπεν­θυ­μί­σει ότι μικρές ομάδες αλλά και μεμο­νω­μένα άτομα που εκτε­λούν τέτοιες πράξεις στο όνομα αγνώ­στων, με τους οποίους δεν έχουν ποτέ δια­βου­λευ­θεί, δεν περιο­ρί­ζο­νται από κανέναν ηθικό κώδικα και δεν λογο­δο­τούν σε καμία κοι­νό­τητα ή κοι­νω­νία. Αυτή είναι, σε βάθος χρόνου, η μεγα­λύ­τερη αδυ­να­μία τους: το ότι δεν εκπρο­σω­πούν τίποτε, το ότι δεν έχουν κανέναν από πίσω τους. Αυτό όμως για να γίνει κατα­νοητό προ­ϋ­πο­θέ­τει ότι και εμείς οι υπό­λοι­ποι είμαστε σε θέση να καθο­ρί­σουμε τους δικούς μας στόχους – και να αφιε­ρω­θούμε σε αυτούς».  

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.