Π. Μπακίρης: «Η κυβέρνηση θα καταρρεύσει από τα εγκληματικά λάθη της»

Συ­νέ­ντευ­ξη στη Μαίρη Φώτη

Για τους στό­χους και τις προ­τε­ραιό­τη­τές του μιλά στη συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δη­μο­κρα­τι­κή» ο νέος πρό­ε­δρος της ΝΟΔΕ Δω­δε­κα­νή­σου της ΝΔ κ. Παύ­λος Μπα­κί­ρης, βά­ζο­ντας τον πήχη ψηλά. Ανα­φέ­ρε­ται στην επό­με­νη ημέρα στη ΝΔ, στους λό­γους που τον οδή­γη­σαν να ασχο­λη­θεί με την πο­λι­τι­κή στην κρί­σι­μη αυτή πε­ρί­ο­δο, στην ανά­γκη επα­νε­νερ­γο­ποί­η­σης μελών της ΝΔ αλλά και προ­σέλ­κυ­σης νέων, δη­λώ­νει αι­σιό­δο­ξος και έτοι­μος να δου­λέ­ψει σκλη­ρά μαζί με τους συ­νερ­γά­τες του για το σχέ­διο εξό­δου από την κρίση το οποίο θα πα­ρου­σιά­σει άμεσα ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης.

Η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Παύ­λου Μπα­κί­ρη, ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Μπα­κί­ρη, θα ήθελα να ξε­κι­νή­σου­με την συ­νέ­ντευ­ξη από το συ­νέ­δριο της ΝΔ το οποίο ήταν και η αφε­τη­ρία για την επό­με­νη ημέρα.

Το συ­νέ­δριο της Ν.Δ. έδωσε με τις απο­φά­σεις του το ανα­γκαίο οξυ­γό­νο -όπως ήταν και το κε­ντρι­κό του μή­νυ­μα- στην ορ­γά­νω­ση του κόμ­μα­τος. Και αυτό γιατί δεν εξα­ντλή­θη­κε στον πα­νη­γυ­ρι­κό χα­ρα­κτή­ρα που λαμ­βά­νουν τέ­τοιου τύπου εκ­δη­λώ­σεις αλλά έδωσε έμπρα­κτα μη­νύ­μα­τα ελ­πί­δας για ου­σια­στι­κή ανα­νέ­ω­ση και αλ­λα­γή. Το πραγ­μα­τι­κό άνοιγ­μα του συ­νε­δρί­ου σε εκ­προ­σώ­πους της κοι­νω­νί­ας και των πα­ρα­γω­γι­κών φο­ρέ­ων, η ανα­κοί­νω­ση των πρώ­των 25 βα­σι­κών θέ­σε­ων του νέου κυ­βερ­νη­τι­κού προ­γράμ­μα­τος, η αλ­λα­γή του κα­τα­στα­τι­κού που θε­σμο­θε­τεί την ενερ­γό­τε­ρη και ου­σια­στι­κό­τε­ρη συμ­με­το­χή των μελών μας στη λήψη των κομ­μα­τι­κών απο­φά­σε­ων, ο ορι­σμός θη­τεί­ας για όλα τα όρ­γα­να και η ετή­σια λο­γο­δο­σία τους, ο δια­χω­ρι­σμός κυ­βερ­νη­τι­κών και κομ­μα­τι­κών στε­λε­χών, σε συν­δυα­σμό με την ανα­νέ­ω­ση των εκ­προ­σώ­πων σε όλα τα όρ­γα­να, πε­ρι­γρά­φουν μια ου­σια­στι­κά κα­λύ­τε­ρη και πιο απο­δο­τι­κή μέρα για τη Νέα Δη­μο­κρα­τία. Ταυ­τό­χρο­να απο­τε­λούν  την ανα­γκαία προ­ϋ­πό­θε­ση για να υπάρ­ξει μια κα­λύ­τε­ρη μέρα και για την πα­τρί­δα μας, καθώς πολύ σύ­ντο­μα  η πα­ρά­τα­ξή μας θα κλη­θεί να δια­χει­ρι­στεί την τύχη  της, σε μια πολύ δύ­σκο­λη συ­γκυ­ρία που επι­δει­νώ­θη­κε από τις τυ­χο­διω­κτι­κές και ανερ­μά­τι­στες πο­λι­τι­κές του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

• Πού πι­στεύ­ε­τε ότι πρέ­πει να επι­κε­ντρω­θεί πλέον ο πρό­ε­δρος της ΝΔ;

Η απο­τυ­χία της κυ­βέρ­νη­σης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και τα συ­νε­χή αδιέ­ξο­δα που δη­μιουρ­γεί όχι μόνο οξύ­νουν την κρίση και εξα­νε­μί­ζουν τις τε­ρά­στιες θυ­σί­ες στις οποί­ες υπο­βαλ­λό­μα­στε ως Έλ­λη­νες αλλά απει­λεί να δη­μιουρ­γή­σει ακόμη με­γα­λύ­τε­ρα εθνι­κά αδιέ­ξο­δα.  Είναι δυ­στυ­χώς βέ­βαιο, πως με με­γά­λο κό­στος για την πα­τρί­δα μας, αυτή η κυ­βέρ­νη­ση θα κα­ταρ­ρεύ­σει από τα εγκλη­μα­τι­κά λάθη στα οποία έχει πε­ρι­πέ­σει και η Νέα Δη­μο­κρα­τία όπως σας είπα θα ξα­να­κλη­θεί να βγά­λει τα κά­στα­να από τη φωτιά. Το πο­λι­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον προσ­διο­ρί­ζει συ­νε­πώς και τις προ­τε­ραιό­τη­τες του έργου του Προ­έ­δρου μας, του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη, ο οποί­ος υιο­θε­τώ­ντας τη στρα­τη­γι­κή της υπευ­θυ­νό­τη­τας, της με­τριο­πά­θειας και της αλή­θειας  δια­μορ­φώ­νει και θα πα­ρου­σιά­σει άμεσα στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία το ολο­κλη­ρω­μέ­νο εθνι­κό σχέ­διο που χρειά­ζε­ται  για να ξε­φύ­γου­με ορι­στι­κά από την κρίση που μα­στί­ζει τη χώρα μας τα τε­λευ­ταία χρό­νια. Ένα σχέ­διο δου­λειάς που θα βα­σί­ζε­ται στη δι­καιο­σύ­νη, τη στή­ρι­ξη των πιο αδύ­να­μων και την ενί­σχυ­ση των δη­μιουρ­γι­κών Ελ­λή­νων για την πα­ρα­γω­γή εθνι­κού πλού­του και όχι την ανα­δια­νο­μή φτώ­χειας και μι­ζέ­ριας όπως συμ­βαί­νει σή­με­ρα.

• Εκλε­γή­κα­τε πρό­ε­δρος της ΝΟΔΕ της ΝΔ στα Δω­δε­κά­νη­σα σε μία κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο για τη χώρα και σε ένα κομ­βι­κό ση­μείο για το κόμμα σας. Πού θα δώ­σε­τε προ­τε­ραιό­τη­τα και ποιες αλ­λα­γές θα προ­ω­θή­σε­τε;

Το με­γά­λο στοί­χη­μα και το δικό μου και των συ­νερ­γα­τών μου δεν είναι η πα­ρά­θε­ση υπο­σχέ­σε­ων και τα πολλά λόγια. Η εποχή μας και αυτό δεν είναι κακό, απαι­τεί έργα και κυ­ρί­ως κα­τα­νό­η­ση των δυ­σκο­λιών που περ­νούν σή­με­ρα οι συ­νάν­θρω­ποί μας οι οποί­οι δι­καιο­λο­γη­μέ­να είναι θυ­μω­μέ­νοι με το πο­λι­τι­κό μας σύ­στη­μα. Και δεν εξαι­ρώ από αυ­τούς και τα δικά μας στε­λέ­χη. Δεν πε­ρι­μέ­νουν ούτε εκ­φρά­σεις κα­τα­νό­η­σης κενές πε­ριε­χο­μέ­νου ούτε βε­βαί­ως ψεύ­τι­κες  υπο­σχέ­σεις. Απαι­τούν σε­βα­σμό στα προ­βλή­μα­τά τους και ου­σια­στι­κές πα­ρεμ­βά­σεις για την αντι­με­τώ­πι­σή τους. Το να ξα­να­κερ­δί­σεις την εμπι­στο­σύ­νη τους σί­γου­ρα δεν είναι μια εύ­κο­λη υπό­θε­ση, χρειά­ζε­ται και χρό­νος και κυ­ρί­ως συ­νέ­πεια. Και θέλω να ξέ­ρε­τε πως τα μέλη μας είναι οι πιο αυ­στη­ροί κρι­τές. Συ­νε­πώς σε αυτά τα ση­μεία θα δώ­σου­με βάρος στο επό­με­νο διά­στη­μα. Οι απο­φά­σεις του συ­νε­δρί­ου μας βοη­θούν σε αυτό καθώς μας δε­σμεύ­ουν και να ακού­με τις θέ­σεις τους και να εν­σω­μα­τώ­νου­με τις προ­τά­σεις τους και φυ­σι­κά να προ­ω­θού­με τις λύ­σεις εκεί­νες που στη­ρί­ζουν τη λει­τουρ­γία της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας για να ξα­να­μπού­με σε πο­ρεία προ­ό­δου.

• Εσείς είστε ένα νέο πρό­σω­πο στην το­πι­κή πο­λι­τι­κή σκηνή κ. Μπα­κί­ρη, που απο­φα­σί­σα­τε να εμπλα­κεί­τε ενερ­γά σε μια ομο­λο­γου­μέ­νως δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο για την πο­λι­τι­κή και για τους πο­λι­τι­κούς. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να λά­βε­τε αυτή την από­φα­ση;

Το να ασχο­λεί­ται κα­νείς σή­με­ρα με την πο­λι­τι­κή φα­ντά­ζει πα­ρά­δο­ξο και σί­γου­ρα δεν του πε­ρι­ποιεί τιμές και δόξα… Όμως προ­σέξ­τε, στην κρίση η μη ενα­σχό­λη­ση και ο θυμός της απο­στα­σιο­ποί­η­σης δεν πρό­κει­ται να δη­μιουρ­γή­σουν  συν­θή­κες για το ξε­πέ­ρα­σμά της. Αν όχι εμείς ποιος θα εν­δια­φερ­θεί και κυ­ρί­ως ποιος και με ποια κρι­τή­ρια θα πάρει απο­φά­σεις για το μέλ­λον μας. Κρι­τι­κή που δεν συ­νο­δεύ­ε­ται και από την ανά­λη­ψη της ευ­θύ­νης – στο βαθμό που ανα­λο­γεί στον κα­θέ­να- για να αλ­λά­ξουν τα κακώς κεί­με­να δεν είναι πα­ρα­γω­γι­κή και χρή­σι­μη. Το χρω­στά­με αυτό και σε εμάς και στα παι­διά μας. Με τη σκέψη λοι­πόν πως ακόμη και ένα λι­θα­ρά­κι να βάλω στην κοινή προ­σπά­θεια θα είμαι ωφέ­λι­μος, απο­φά­σι­σα να ασχο­λη­θώ. Εί­δα­τε άλ­λω­στε τι συ­νέ­βαι­νε όταν άλλοι απο­φά­σι­ζαν χωρίς εμάς…

• Υπάρ­χει τρό­πος, εκτι­μά­τε, να επα­νε­νερ­γο­ποι­η­θούν στε­λέ­χη της ΝΔ τα οποία απο­στα­σιο­ποι­ή­θη­καν στα τε­λευ­ταία χρό­νια αλλά να έρ­θουν κοντά και νέοι άν­θρω­ποι που δεν ασχο­λού­νται με την πο­λι­τι­κή;

Σας είπα η κρί­σι­μη λέξη είναι η εμπι­στο­σύ­νη. Η ανά­κτη­σή της είναι μια δύ­σκο­λη και επώ­δυ­νη δια­δι­κα­σία γιατί πρέ­πει να εξα­λεί­ψεις τις αι­τί­ες που την έκα­ναν να χαθεί κι αυτό δεν είναι εύ­κο­λο σε συν­θή­κες κρί­σης. Απαι­τεί πάνω από όλα να αλ­λά­ξεις τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας και σκέ­ψης. Να μην αντι­με­τω­πί­ζεις τα μέλη σου ως χει­ρο­κρο­τη­τές ή ως πε­λά­τες. Εί­δα­με που μας οδή­γη­σε αυτή η αντί­λη­ψη και τι συ­νέ­πειες επέ­φε­ρε.

Θα ξα­να­φέ­ρεις πίσω τα μέλη που απο­στα­σιο­ποι­ή­θη­καν αν τους ακού­σεις με σε­βα­σμό και τους δώ­σεις ζω­τι­κό χώρο και θα ξα­να­φέ­ρεις τους νέους κοντά σου αν πλέον και αυτό μας αφορά όλους, ξα­να­κά­νεις την πο­λι­τι­κή μέσο για  να υπάρ­ξει πρό­ο­δος που θα αφορά το σύ­νο­λο και όχι την ικα­νο­ποί­η­ση ατο­μι­κών επι­διώ­ξε­ων σε βάρος του κοι­νω­νι­κού συ­νό­λου. Αν σε συν­θή­κες αξιο­κρα­τί­ας τους ζη­τή­σεις να κα­τα­θέ­σουν και να συμ­βά­λουν με τις δε­ξιό­τη­τές τους στην υλο­ποί­η­ση ενός εθνι­κού σχε­δί­ου. Αν δη­λα­δή η πο­λι­τι­κή και η δη­μο­κρα­τία ξα­να­γί­νει ο τρό­πος για να υπε­ρα­σπί­ζε­σαι το κοινό καλό. Και αν όλα αυτά σε κά­ποιους φα­ντά­ζουν ου­το­πι­κά θα τους θυ­μί­σω πως η ανά­γκη είναι η πιο μυ­τε­ρή βε­λό­να και είναι αυτή  που γεννά το και­νούρ­γιο.

• Ποιος πι­στεύ­ε­τε ότι είναι ο ρόλος που μπο­ρούν να δια­δρα­μα­τί­σουν τα το­πι­κά κομ­μα­τι­κά όρ­γα­να σε αυτή τη συ­γκυ­ρία;

Να γί­νουν η συ­νεί­δη­ση και η φωνή της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας προς το κόμμα μας αλλά και στην κε­ντρι­κή εξου­σία για την υιο­θέ­τη­ση πο­λι­τι­κών που λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τους τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες και τις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες της πε­ριο­χής μας, θα αξιο­ποιούν τις τε­ρά­στιες ανα­πτυ­ξια­κές δυ­να­τό­τη­τες που έχουν τα Δω­δε­κά­νη­σα.

Το ξέρω πως αυτό δεν είναι εύ­κο­λο, όμως δεν μας λεί­πουν ούτε οι γνώ­σεις ούτε οι άν­θρω­ποι που μπο­ρούν να συμ­βά­λουν σε μια τέ­τοια προ­σπά­θεια. Και γι΄ αυτό είμαι αι­σιό­δο­ξος πως μπο­ρού­με να τα κα­τα­φέ­ρου­με.  Έχου­με κου­ρα­στεί ως κοι­νω­νία από αυ­τούς που μας πε­ρι­γρά­φουν μόνο που φταί­με ή τι δεν μπο­ρού­με να κά­νου­με. Ήρθε η ώρα να μι­λή­σου­με για όλα εκεί­να που μπο­ρού­με και με σχέ­διο μπο­ρού­με να πε­τύ­χου­με.