Απουσίες

«Η απώλεια της δωδε­κα­νη­σια­κής ακί­νη­της περιου­σίας, άρρηκτα συν­δε­δε­μέ­νης με την ιστορία της Δωδε­κα­νή­σου, δεν απο­τε­λεί μόνο παρα­χά­ραξη της ιστο­ρίας, που κανένας δεν δια­νο­ή­θηκε να αμφι­σβη­τή­σει μέχρι το 2011, (οπότε ψηφί­στηκε σιωπηρά ο νόμος  3965/2011 – ΦΕΚ 113 της 18ης Μαΐου 2011 που αφαι­ρούσε από την αυτο­διοί­κηση της Δωδε­κα­νή­σου το 75% από τα έσοδα των εκποι­ή­σεων), αλλά και μείζον σκάν­δαλο, απέ­να­ντι στο οποίο κανένας δεν έχει το δικαί­ωμα να μείνει απαθής» ειπώ­θηκε από τον Περι­φε­ρειάρχη, στην συγκέ­ντρωση φορέων που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε.

Κανείς; Δεν είμαι πολύ σίγουρη. Δεν ξέρω εάν ήταν επιλογή του Περι­φε­ρειάρχη να μην κληθούν οι Δωδε­κα­νή­σιοι βου­λευ­τές, πρώην και νυν. Και κυρίως πρώην.  Οι πρώτοι και καλύ­τε­ροι που θα μείνουν απαθείς, είναι όσοι μετεί­χαν της σιω­πη­ρής ψήφισης του Νόμου. Οι επό­με­νοι θα είναι όσοι από το 2011 μέχρι σήμερα κάνουν πως δεν το βλέπουν. Δεν το ήξεραν; Ελάτε τώρα…

Αργεί πολύ ο καιρός που θα υπάρ­ξουν σ’ αυτό τον τόπο πολι­τι­κοί, οι οποίοι θα απο­λο­γη­θούν γιατί ζημί­ω­σαν την χώρα και τους πολίτες της. Φταίμε κι εμείς. Στις εκλογές, τα ξεχνάμε αυτά για ανθρώ­πους που έχουν κατα­στρέ­ψει σκαν­δα­λω­δώς τον τόπο τους και καλο­δε­χό­μα­στε τους εξ Αθηνών μεγα­λο­σχή­μο­νες με τεμε­νά­δες, ενώ θα έπρεπε να είναι persona non grata. Υπερ­βο­λές; Γιατί είναι λογική η ανα­κύ­κλωση και τα ωσαννά κατα­στρο­φέων;