Στον Αρειο Πάγο προσέφυγε το Ιδρυμα Ε. και Μ. Σταματίου

Στον Αρειο Πάγο, προ­σέ­φυ­γε το ίδρυ­μα Εμ­μα­νου­ήλ και Μα­ρί­ας Στα­μα­τί­ου για την ακύ­ρω­ση από­φα­σης του Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, με την οποία επι­κυ­ρώ­θη­κε πρω­τό­δι­κη από­φα­ση για το «κού­ρε­μα» του μι­σθώ­μα­τος του ξε­νο­δο­χεί­ου «Chevalier» στο κέ­ντρο της πόλης της Ρόδου.

Η μί­σθω­ση υπε­γρά­φη τον Ια­νουά­ριο του 2000. Το ξε­νο­δο­χείο είναι Α’ τά­ξε­ως, δυ­να­μι­κό­τη­τας 188 δω­μα­τί­ων και 346 κλι­νών. Η διάρ­κεια της μι­σθώ­σε­ως συμ­φω­νή­θη­κε να είναι 30ετής, αρ­χό­με­νη από 1.2.2000 και λή­γου­σα την 31.1.2030, με αρ­χι­κό κα­τα­βαλ­λό­με­νο ετή­σιο μί­σθω­μα, ποσού 185.000.000 δραχ­μών, ανα­προ­σαρ­μο­ζό­με­νο ετη­σί­ως, κατά πο­σο­στό ίσο του τι­μα­ρίθ­μου της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος για τις επαγ­γελ­μα­τι­κές μι­σθώ­σεις, συν πο­σο­στό 2% επί του κα­τα­βαλ­λο­μέ­νου κατά το αμέ­σως προη­γού­με­νο μι­σθω­τι­κό έτος μι­σθώ­μα­τος, πλέον του νο­μί­μου τέ­λους χαρ­το­σή­μου.

Πε­ραι­τέ­ρω, με το  από 7.4.2000 συμ­βό­λαιο με­τα­βι­βά­στη­κε στο ενα­γό­με­νο συ­στα­θέν κοι­νω­φε­λές ίδρυ­μα η ψιλή κυ­ριό­τη­τα του ως άνω μι­σθί­ου, πα­ρα­κρα­τη­θεί­σας υπέρ της εκ­μι­σθώ­τριας της επι­καρ­πί­ας αυτού.

Στη συ­νέ­χεια, κα­τό­πιν της από 3.12.2004 απο­φά­σε­ως της έκτα­κτης γε­νι­κής συ­νέ­λευ­σης των με­τό­χων της εκ­μι­σθώ­τριας ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας περί δια­λύ­σε­ως αυτής και δια­γρα­φής της από το Μη­τρώο Ανω­νύ­μων Εται­ρειών, εν­σω­μα­τώ­θη­κε η επι­καρ­πία στην ψιλή κυ­ριό­τη­τα του μι­σθί­ου, με συ­νέ­πεια να απο­κτή­σει το ενα­γό­με­νο ίδρυ­μα την πλήρη κυ­ριό­τη­τα αυτού και να υπει­σέλ­θει στα δι­καιώ­μα­τα και στις υπο­χρε­ώ­σεις της μι­σθώ­σε­ως.

Με βάση το πα­ρα­πά­νω συμ­φω­νη­τι­κό, το ετή­σιο μί­σθω­μα ανα­προ­σαρ­μό­στη­κε στα­δια­κά και το έτος 2010 δια­μορ­φώ­θη­κε στο ποσό των 844.506,66 ευρώ. Πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι με βάση το ίδιο συμ­φω­νη­τι­κό η ενά­γου­σα δε­σμεύ­θη­κε να προ­βεί σε δα­πά­νες, για την κα­λύ­τε­ρη αξιο­ποί­η­ση και εκ­με­τάλ­λευ­ση του ακι­νή­του ως ξε­νο­δο­χεί­ου, ύψους όχι μι­κρό­τε­ρου των 1.500.000.000 δραχ­μών.

Παρά τις δα­πά­νες που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν εκ μέ­ρους της ενά­γου­σας για την ανα­καί­νι­ση του μι­σθί­ου, η εκ­με­τάλ­λευ­ση του ξε­νο­δο­χεί­ου υπήρ­ξε πά­ντο­τε ζη­μιο­γό­να.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην από­φα­ση του Εφε­τεί­ου η οι­κο­νο­μι­κή κρίση, που έπλη­ξε τη χώρα από το έτος 2009 και εντεύ­θεν, επι­δει­νού­με­νη συ­νε­χώς, επη­ρέ­α­σε δυ­σμε­νώς τις οι­κο­νο­μι­κές δυ­νά­μεις των πε­λα­τών του ξε­νο­δο­χεί­ου, οι οποί­οι μο­λο­νό­τι έχουν αυ­ξη­θεί αριθ­μη­τι­κά, όπως προ­κύ­πτει από τον ανο­δι­κό κύκλο ερ­γα­σιών του ξε­νο­δο­χεί­ου, έχει μειω­θεί ση­μα­ντι­κά η αγο­ρα­στι­κή τους δύ­να­μη.

Έτσι, η επι­χεί­ρη­ση, που δεν είναι υπερ­πο­λυ­τε­λής και απευ­θύ­νε­ται σε με­σαί­ου οι­κο­νο­μι­κού επι­πέ­δου του­ρί­στες προ­κει­μέ­νου να προ­σελ­κύ­σει πε­ρισ­σό­τε­ρη πε­λα­τεία, ανα­γκά­στη­κε να μειώ­σει τις τιμές των πα­ρε­χο­μέ­νων υπη­ρε­σιών της και να πε­ρι­λαμ­βά­νει στην πα­ρε­χό­με­νη ήδη μειω­μέ­νη τιμή της δια­μο­νής και όλα τα γεύ­μα­τα («all inclusive») -όπως άλ­λω­στε έπρα­ξαν και οι πε­ρισ­σό­τε­ρες ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις στη Ρόδο- με ανα­γκαίο επα­κό­λου­θο τη ση­μα­ντι­κή μεί­ω­ση των εσό­δων της.

Αξιο­ση­μεί­ω­το είναι ότι, λόγω και της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, με το από 21.7.2010 πρα­κτι­κό συ­νε­δρί­α­σης του ενα­γο­μέ­νου απο­φα­σί­στη­κε ομό­φω­να να μειω­θεί το ετή­σιο μί­σθω­μα από 1.5.2010 έως 30.4.2012 κατά πο­σο­στό 10% επί του δια­μορ­φω­μέ­νου μι­σθώ­μα­τος την 30.4.2010, ήτοι στο ποσό των 760.056 ευρώ, κα­τα­βλη­τέο σε δύο ισό­πο­σες δό­σεις, με δυ­να­τό­τη­τα προ­ο­πτι­κής για πε­ραι­τέ­ρω μεί­ω­ση του μι­σθώ­μα­τος έως και 20%, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι η ενά­γου­σα θα κα­τέ­βα­λε οφει­λό­με­να μι­σθώ­μα­τα προη­γου­μέ­νων ετών και επί­σης υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι θα υπήρ­χε η σχε­τι­κή έγκρι­ση της προϊ­στα­μέ­νης αρχής, η οποία, όμως, τε­λι­κώς δεν ενέ­κρι­νε τις απο­φά­σεις αυτές του ενα­γο­μέ­νου ιδρύ­μα­τος για μεί­ω­ση του μι­σθώ­μα­τος.

Η γε­νι­κευ­μέ­νη αυτή κα­τά­στα­ση της οι­κο­νο­μι­κής ύφε­σης αντα­να­κλά­ται και στη μι­σθω­τι­κή αξία των προ­σφε­ρο­μέ­νων προς μί­σθω­ση ξε­νο­δο­χεί­ων που βρί­σκο­νται στην ίδια πε­ριο­χή με το επί­δι­κο, η οποία εμ­φα­νί­ζει πτω­τι­κή πο­ρεία εξαι­τί­ας της χα­μη­λής απο­δο­τι­κό­τη­τας των επι­χει­ρή­σε­ων που στε­γά­ζο­νται σ’ αυτά.

Τα ανω­τέ­ρω, όπως κρί­θη­κε από το Μο­νο­με­λές Εφε­τείο, συ­νι­στούν με­τα­βο­λή των συν­θη­κών, στις οποί­ες τα συμ­βαλ­λό­με­να μέρη στή­ρι­ξαν τη σύ­να­ψη της σύμ­βα­σης, καθώς η πα­ρα­τε­τα­μέ­νη ύφεση από την οι­κο­νο­μι­κή κρίση επέ­φε­ρε ση­μα­ντι­κές επι­πτώ­σεις στα έσοδα της επι­χεί­ρη­σης της ενά­γου­σας.

Επι­πλέ­ον, από τη σύ­να­ψη της έν­δι­κης μί­σθω­σης επήλ­θε ου­σιώ­δης με­τα­βο­λή της μι­σθω­τι­κής αξίας των μι­σθί­ων, οφει­λό­με­νη κυ­ρί­ως στην οι­κο­νο­μι­κή συ­γκυ­ρία και στη μεί­ω­ση της αγο­ρα­στι­κής δύ­να­μης των πε­λα­τών των ξε­νο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σε­ων, όπως προ­ε­κτέ­θη­κε.

Το Εφε­τείο έκρι­νε ότι η κατά το χρόνο άσκη­σης της αγω­γής πραγ­μα­τι­κή μι­σθω­τι­κή αξία του επι­δί­κου μι­σθί­ου, η οποία μπο­ρεί να επι­τευ­χθεί, σύμ­φω­να με τις αρχές της καλής πί­στης και των συ­ναλ­λα­κτι­κών ηθών, δεν υπερ­βαί­νει το ετή­σιο ποσό των 600.000 ευρώ. Το ίδρυ­μα εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Στέ­φα­νος Στε­φα­νί­δης και την ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία ο δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Σαρ­ρής.