Περικοπή στις συντάξεις πάνω από 1.000 ευρώ-Τα δύο σενάρια

Απο­φα­σι­σμένη να προ­χω­ρή­σει σε διπλά­σια από την αρχικώς προ­βλε­πό­μενη περι­κοπή των εφάπαξ, παράλ­ληλα με τις προ­ε­ξο­φλη­μέ­νες μειώ­σεις σε μερί­σματα και επι­κου­ρι­κές, εμφα­νί­ζε­ται η κυβέρ­νηση, προ­κει­μέ­νου να παρα­μεί­νει πιστή στο δόγμα «δεν μειώ­νο­νται οι κύριες συντά­ξεις», ή όσο πιο κοντά γίνεται. Και αυτό, μάλιστα, με την εξαί­ρεση των πολύ υψηλών συντά­ξεων, καθώς σχε­διά­ζε­ται η επιβολή μικρό­τε­ρου πλαφόν από αυτό που ισχύει σήμερα πέριξ των 2.000 ευρώ, όχι μόνο στους μελ­λο­ντι­κούς αλλά και στους νυν συντα­ξιού­χους, με στόχο την εξοι­κο­νό­μηση περίπου 180-200 εκατ. ευρώ (εφόσον υπο­λο­γι­σθούν και οι φόροι που χάνο­νται μετά τις μειώ­σεις).

Οσο βέβαια οι εκπρό­σω­ποι των δανει­στών (την προη­γού­μενη εβδο­μάδα ο Π. Τόμσεν του ΔΝΤ και την περα­σμένη Πέμπτη ο Μ. Ντράγκι της ΕΚΤ) ανη­συ­χούν για τη βιω­σι­μό­τητα του ελλη­νι­κού χρέους, θα πρέπει να εντεί­νε­ται και η ανη­συ­χία των ήδη συντα­ξιού­χων. Στην κυβέρ­νηση, πάντως, επε­ξερ­γά­ζο­νται ήδη ένα ήπιο και ένα σκλη­ρό­τερο Σχέδιο Β, με περι­κο­πές σε συντά­ξεις άνω των 1.200 ή 1.500 ευρώ αντί­στοιχα. Η μείωση των μελ­λο­ντι­κών δαπανών θεω­ρεί­ται μονό­δρο­μος για το κουαρ­τέτο των δανει­στών, στην προ­σπά­θεια δημιουρ­γίας επαρ­κούς πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος μεσο­μα­κρο­πρό­θε­σμα, προ­κει­μέ­νου να καλύ­πτο­νται οι ανάγκες εξυ­πη­ρέ­τη­σης του χρέους. Και περνά μέσα από το ασφα­λι­στικό, όπως η εμπει­ρία των 6 ετών έχει δείξει.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας όλες τις προη­γού­με­νες ημέρες, προ­ε­τοι­μά­ζο­ντας την έλευση των πιστω­τών, αντάλ­λασσε συνεχώς στοι­χεία με τα τεχνικά κλι­μά­κια των δανει­στών, με μετρή­σιμα στοι­χεία ανα­φο­ρικά με τις σχε­δια­ζό­με­νες περι­κο­πές.

Βάσει αυτών των στοι­χείων αλλά και των ήδη κατα­γε­γραμ­μέ­νων στον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό προ­βλέ­ψεων, από τη μείωση των εφάπαξ θα εξοι­κο­νο­μη­θούν 144,3 εκατ. ευρώ, ενώ δαπάνες ύψους 77,9 εκατ. ευρώ θα απο­τρα­πούν, λόγω της κατάρ­γη­σης των πρόωρων συντα­ξιο­δο­τή­σεων, που θα συμπα­ρα­σύ­ρουν και τις αιτή­σεις για εφάπαξ. Σύμφωνα με το σχέδιο του υπουρ­γού Εργα­σίας Γιώργου Κατρού­γκα­λου, τα εφάπαξ θα υπο­λο­γί­ζο­νται πλέον ενιαία για όλους, στο 70% της τελευ­ταίας πεντα­ε­τίας, «επί» τα χρόνια ασφά­λι­σης. Σε αυτό το ποσό θα εφαρ­μο­στεί ο συντε­λε­στής βιω­σι­μό­τη­τας και ο νέος μαθη­μα­τι­κός τύπος που, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, είναι έτοιμος και θα κατα­τε­θεί μαζί με το υπό­λοιπο σχέδιο νόμου, μόλις πάρει την έγκριση των θεσμών. Ο νέος αυτός τρόπος υπο­λο­γι­σμού οδηγεί, σύμφωνα με τους ειδι­κούς της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, σε μείωση των εφάπαξ κατά επι­πλέον 10% (εκτός από τις ήδη ψηφι­σμέ­νες περι­κο­πές της τάξης του 38%). Για να επι­τευ­χθεί όμως ο στόχος της εξοι­κο­νό­μη­σης σχεδόν 150 εκατ. ευρώ, απαι­τού­νται μειώ­σεις της τάξης του 20%.

Ακόμη μεγα­λύ­τε­ρες, της τάξης του 30%-40%, εκτι­μώ­νται οι μειώ­σεις στο μέρισμα που δίνει το Μετο­χικό Ταμείο σε περίπου 283.000 συντα­ξιού­χους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους. Ηδη είναι έτοιμος ο νέος τρόπος υπο­λο­γι­σμού τους, όμως η ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας επι­λέ­γει να μην νομο­θε­τή­σει ξεχω­ρι­στά και να το εντάξει στο ευρύ­τερο ασφα­λι­στικό, παρότι κάθε μήνα που περνάει γίνεται πραγ­μα­τική μάχη για να εξα­σφα­λι­στούν τα απαι­τού­μενα κεφά­λαια πλη­ρω­μής των μερι­σμά­των.

Τα δύσκολα όμως δεν τελειώ­νουν εδώ. Από την αύξηση ή όχι των εργο­δο­τι­κών εισφο­ρών για τις επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις θα κριθεί και το μέλλον των ήδη κατα­βαλ­λό­με­νων παροχών, με τα επι­κρα­τέ­στερα σενάρια να περι­λαμ­βά­νουν μειώ­σεις από 2%-20% στις επι­κου­ρι­κές άνω των 170 ευρώ (υπερ­βάλ­λον ποσό) έως 2%-30% σε περισ­σό­τε­ρες από 800.000 επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις άνω των 150 ευρώ.

Δεδο­μέ­νες θεω­ρού­νται και οι περαι­τέρω μειώ­σεις στις συντά­ξεις των νέων ασφα­λι­σμέ­νων, καθώς όλο το προη­γού­μενο διά­στημα διε­νερ­γού­νται σενάρια για «χει­ρουρ­γι­κές παρεμ­βά­σεις» τόσο στο ύψος της εθνικής σύντα­ξης όσο και στο ύψος των αντα­πο­δο­τι­κών συντά­ξεων με μεγα­λύ­τερη μείωση των ποσο­στών ανα­πλή­ρω­σης.

Καθη­με­ρινή