Τελεσίγραφο “εξόδου” για 5.300 υπαλλήλους στις τράπεζες

Λύσεις για περισ­σό­τερα από 5.000 άτομα που “περισ­σεύ­ουν” από τις τρά­πε­ζες, καλού­νται να βρουν κυβέρ­νηση και τρα­πε­ζί­τες, με το θέμα των μειώ­σεων προ­σω­πι­κού στον τρα­πε­ζικό κλάδο να ανοίγει σύντομα.

Ο περιο­ρι­σμός κατα­στη­μά­των και προ­σω­πι­κού απο­τε­λεί ζητού­μενο των μετόχων των τρα­πε­ζών, οι οποίοι πιέζουν για την επι­στροφή των τρα­πε­ζών στην κερ­δο­φο­ρία. Ο στόχος αυτός δεν μπορεί να επι­τευ­χθεί πλέον μέσω της αύξησης των εσόδων, ούτε μπορεί να στη­ρι­χθεί μόνο στη δια­χεί­ριση των “κόκ­κι­νων” δανείων και στην προσ­δο­κό­μενη ελά­φρυνση του κόστους χρη­μα­το­δό­τη­σης των τρα­πε­ζών. Κατόπιν αυτού, μεγάλο βάρος θα πέσει στην περαι­τέρω μείωση του λει­τουρ­γι­κού κόστους που περι­λαμ­βά­νει και τις μειώ­σεις κατα­στη­μά­των και προ­σω­πι­κού στην Ελλάδα.

Για μειώ­σεις δικτύου και απα­σχο­λού­με­νων πιέζουν παράλ­ληλα τόσο ο SSM, όσο και η DGComp, έχοντας δεσμεύ­σει σχετικά τις τρά­πε­ζες μέσω των πλάνων ανα­διάρ­θρω­σης. Τα τελευ­ταία ανα­θε­ω­ρή­θη­καν επί το αυστη­ρό­τε­ρον μετά την ολο­κλή­ρωση της πρό­σφα­της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης των τρα­πε­ζών και η πορεία τους πέρασε από έναν πρώτο έλεγχο του SSM την εβδο­μάδα αυτή.

Σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες του “Κεφα­λαίου”, η δέσμευση των τρα­πε­ζών αφορά την απο­χώ­ρηση περίπου 5.300 τρα­πε­ζο­ϋ­παλ­λή­λων. Σύμφωνα με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες, τη μεγα­λύ­τερη δέσμευση έχει ανα­λά­βει η Τράπεζα Πει­ραιώς, με μείωση του προ­σω­πι­κού της κατά 2.500 άτομα και ακο­λου­θούν η Εθνική Τράπεζα με 1.600 άτομα, η Eurobank με 1.000 άτομα και η Alpha Bank με μόλις 173. Οι απο­χω­ρή­σεις αυτές μπορεί να γίνουν τόσο από τα υπο­κα­τα­στή­ματα, όσο και από τις θυγα­τρι­κές των ομίλων, με εξαί­ρεση την Εθνική, όπου σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες, οι μειώ­σεις προ­σω­πι­κού αφορούν απο­κλει­στικά τους απα­σχο­λού­με­νους στην τράπεζα.

Επι­κεί­μενο τσου­νάμι ανέργων

Το γεγονός ενός επι­κεί­με­νου “τσου­νάμι” άνεργων τρα­πε­ζι­κών προ­βλη­μα­τί­ζει έντονα την κυβέρ­νηση, αλλά και τις ίδιες τις τρά­πε­ζες. Οι διοι­κή­σεις των τελευ­ταίων έχουν, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, θέσει το δεσμευ­τικό πλαίσιο, αλλά και τον προ­βλη­μα­τι­σμό τους, στο συν­δι­κα­λι­στικό όργανο της ΟΤΟΕ, ανα­ζη­τώ­ντας τις λιγό­τερο οδυ­νη­ρές λύσεις. Μάλιστα, εργο­δό­τες και εργα­ζό­με­νοι στον τρα­πε­ζικό κλάδο φαί­νε­ται πως διάγουν την περίοδο των στε­νό­τε­ρων σχέσεών τους από την εποχή της ρήξης της ΟΤΟΕ με τον τέως διοι­κητή της Εθνικής Τρά­πε­ζας, Τάκη Αρά­πο­γλου, όπου η κόντρα των δύο πλευρών γιγα­ντώ­θηκε, με αφορμή την κλαδική συλ­λο­γική σύμβαση εργα­σίας.

Όσο η κρίση ταλαι­πώ­ρησε τις τρά­πε­ζες, περ­νώ­ντας τις από τρεις ανα­κε­φα­λαιο­ποι­ή­σεις, και ειδικά την τελευ­ταία χρονιά όπου οι τρά­πε­ζες λίγο έλειψαν να καταρ­ρεύ­σουν, οι απο­στά­σεις μεταξύ των δύο πλευρών αμβλύν­θη­καν. Δεν είναι τυχαίο ότι πολύ συχνά μέσα στην τελευ­ταία χρονιά οι τρα­πε­ζί­τες προ­έ­βη­σαν σε δημό­σιες ευχα­ρι­στίες προς το προ­σω­πικό τους για την άοκνη στήριξη που παρεί­χαν στις τρά­πε­ζες, τη στιγμή που αυτές βίωναν συν­θή­κες άρδην αλλαγής των δεδο­μέ­νων λει­τουρ­γίας τους και κυρίως συν­θή­κες πλήρους απα­ξί­ω­σης. Σημειώ­νε­ται ότι στο διά­στημα της μέγι­στης κρίσης, το 2015, οι τρά­πε­ζες απο­ψι­λώ­θη­καν από κατα­θέ­σεις, οδη­γή­θη­καν στα capital controls και μετα­τρά­πη­καν σε συλ­λέ­κτες στοι­χείων για την Εφορία και τις δικα­στι­κές και ελεγ­κτι­κές Αρχές. Το “σοκ” της αλλαγής έφερε κοντά διοι­κή­σεις και υπαλ­λή­λους των τρα­πε­ζών, βάζο­ντας και τις δύο πλευρές υπό τη δικαιο­δο­σία κοινών νέων “αφε­ντι­κών”: του SSM και των ξένων μεγα­λο­με­τό­χων των τρα­πε­ζών…

Η συλλογή δανείων

Σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες, οι τρα­πε­ζί­τες διε­ρευ­νούν το ενδε­χό­μενο να απα­σχο­λή­σουν μέρος των τρα­πε­ζο­ϋ­παλ­λή­λων που “περισ­σεύ­ουν” κατά τις δεσμεύ­σεις των restructuring plans, στον τομέα της δια­χεί­ρι­σης των “κόκ­κι­νων” δανείων. Πρό­κει­ται για έναν τομέα που βρίσκει υπο­στε­λε­χω­μέ­νες τις τρά­πε­ζες, αφού επί συνόλου 43.500 ατόμων που απα­σχο­λού­νται στον τρα­πε­ζικό κλάδο, μόνο περίπου 5.500 άτομα στε­λε­χώ­νουν τον τομέα συλ­λο­γής δανείων. Και αυτό διότι όλα τα προη­γού­μενα χρόνια και ειδικά αυτά των “παχιών αγε­λά­δων”, οι τρά­πε­ζες κινού­νταν στη λογική του πώς θα που­λή­σουν δάνεια και λοιπά προ­ϊ­ό­ντα και όχι πώς θα συγκε­ντρώ­νουν πίσω τις οφειλές από τα δάνεια αυτά. Τώρα που η δια­χεί­ριση των “κόκ­κι­νων” δανείων, που αισίως έχουν φτάσει τα 108 δισ. ευρώ επί συνόλου χορη­γή­σεων 204 δισ. ευρώ, είναι το “πρώτο θέμα” για τις τρά­πε­ζες, δημιουρ­γού­νται μεγάλες ανάγκες για περισ­σό­τερο και εξει­δι­κευ­μένο προ­σω­πικό στον τομέα αυτό.

Παρά τις ανάγκες, πάντως, ελά­χι­στα περι­θώ­ρια απορ­ρό­φη­σης “απο­λυ­μέ­νων” τρα­πε­ζο­ϋ­παλ­λή­λων φαί­νε­ται να δημιουρ­γεί το πλαίσιο δια­χεί­ρι­σης “κόκ­κι­νων” δανείων. Και αυτό διότι ήδη οι τρά­πε­ζες δίνουν προ­σω­πικό τους στις συνερ­γα­ζό­με­νες με αυτές εται­ρείες για την είσπραξη δανείων. Οι πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν ότι του­λά­χι­στον 30 – 40 άτομα έχει απο­στεί­λει η κάθε τράπεζα στις εται­ρείες αυτές, ενώ στα νέα σχήματα που θα δημιουρ­γη­θούν σε συνερ­γα­σία των τρα­πε­ζών με ξένα funds, το πιθα­νό­τερο είναι ότι θα εντα­χθούν οι υφι­στά­με­νοι μηχα­νι­σμοί ή θα διευ­ρυν­θούν ελά­χι­στα. Σε κάθε περί­πτωση, ο τομέας της δια­χεί­ρι­σης “κόκ­κι­νων” δανείων πολύ λίγα άτομα από αυτά που “περισ­σεύ­ουν” μπορεί να απορ­ρο­φή­σει.

*Ανα­δη­μο­σί­ευση από το “Κεφά­λαιο”