Στα «μαχαίρια» Δήμος Ρόδου και επιχειρηματικός κόσμος για το ΔΗΦΟΔΩ

Με το «όπλο παρα πόδα» βρί­σκο­νται από χθες οι επι­τε­λείς του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου και του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου μετά τη νέα προ­κλη­τική ενέρ­γεια της δημο­τι­κής αρχής Ρόδου, να αξιώσει με αίτημά της προς τα αρμόδια υπουρ­γεία, μέσω της Περι­φε­ρεια­κής Ενωσης Δήμων, την ορι­στική ρύθμιση του θέματος, που έχει ανα­κύ­ψει με τη μη ανα­δρο­μική διεκ­δί­κηση κατα­βλη­θέ­ντων δημο­τι­κών φόρων και ταυ­τό­χρονα τη δια­τή­ρηση του δικαιώ­μα­τος της δέσμευ­σης των Α.Φ.Μ. επι­τη­δευ­μα­τιών για οφειλές παρελ­θό­ντων ετών.

Το σχέδιο της επι­στο­λής, που συντά­χθηκε με τη σύμπραξη του νομικού συμ­βού­λου του Δήμου Ρόδου κ. Θ. Παπα­γε­ωρ­γίου και του νομικού συμ­βού­λου της ΠΕΔ κ. Νίκου Πέρου, βρί­σκε­ται από χθες στο γραφείο του δημάρ­χου Ρόδου, προς τελική επε­ξερ­γα­σία, ενώ για το περιε­χό­μενό του, δεν έχουν ενη­με­ρω­θεί ακόμη τα υπό­λοιπα μέλη – δήμαρ­χοι της Περι­φε­ρεια­κής Ενωσης.

Η πλη­ρο­φο­ρία περι­ήλθε σε γνώση του προ­έ­δρου του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου κ. Γιάννη Πάππου, ο οποίος έσπευσε χθες με δηλώ­σεις του στη «δημο­κρα­τική», να ξεκα­θα­ρί­σει τα εξής:

«Η στάση που θα επι­δεί­ξει ο Δήμος Ρόδου και οι λοιποί Δήμοι στο θέμα της δέσμευ­σης των Α.Φ.Μ. επι­χει­ρη­μα­τιών για οφειλές παρελ­θό­ντων ετών σε ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ, θα καθο­ρί­σει και τη δική μας στάση έναντι του δικαιώ­μα­τος των επι­χει­ρη­μα­τιών να διεκ­δι­κή­σουν δικα­στι­κώς ανα­δρο­μικά την επι­στροφή των φόρων.

Η απόφαση του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου, που δικαί­ωσε σχετικό αίτημα επι­χεί­ρη­σης στην Κάλυμνο, δεν είναι τυχαία αλλά όπως φαί­νε­ται, οι Δήμοι αρνού­νται να λάβουν το μήνυμα.

Είχαμε δεσμευ­τεί ότι δεν πρό­κει­ται να διεκ­δι­κή­σουμε την επι­στροφή των φόρων, που πλη­ρώ­σαμε στο παρελ­θόν, σε έναν φόρο, που έχει κριθεί αμε­τα­κλή­τως κατα­χρη­στι­κός και αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός. Αν συνε­χί­σουν όμως οι Δήμοι να διεκ­δι­κούν όσα παρά­νομα έχουν κατα­λο­γι­στεί, τότε κι εμείς θα συν­δρά­μουμε κάθε επι­χει­ρη­μα­τία, που θα διεκ­δι­κή­σει την επι­στροφή δημο­τι­κών φόρων, που έχει κατα­βά­λει».

Σημειώ­νε­ται με την ευκαι­ρία ότι αιτή­σεις ανα­στο­λής επί των πράξεων δέσμευ­σης των Α.Φ.Μ. δεν προ­βλέ­πο­νται καθώς έχει κριθεί νομο­λο­γιακά ότι πρό­κει­ται για πράξη εκτέ­λε­σης στην οποία δεν χωρά το συγκε­κρι­μένο ένδικο βοήθημα.

Ο Εμπο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, προ­χω­ρεί άμεσα σε αναφορά σχετικά με την πρα­κτική των Δήμων στον Συνή­γορο του Πολίτη και σε παρέμ­βαση στο Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών για το ίδιο θέμα, ενώ εξε­τά­ζει την μαζική υποβολή αιτή­σεων για τη ρύθμιση της κατά­στα­σης στα αρμόδια δικα­στή­ρια.

Μετά την πρώτη απόφαση δια­γρα­φής οφειλής δωδε­κα­νη­σια­κής επι­χεί­ρη­σης από τους βεβαιω­τι­κούς κατα­λό­γους Δημο­τι­κού Φόρου Δωδε­κα­νή­σου του οικείου Δήμου, με την οποία δια­τάσ­σε­ται μάλιστα η επι­στροφή του δημο­τι­κού φόρου, που έχει αχρε­ω­στή­τως κατα­βά­λει, νομι­μό­τοκα με το επι­τό­κιο που ίσχυσε για τα έντοκα γραμ­μά­τια του Δημο­σίου, τρί­μη­νης διάρ­κειας από την κατά­θεση της προ­σφυ­γής, μέχρι και την πλήρη εξό­φλησή της, υπο­βλή­θηκε ακόμη μια ενώπιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, για την δια­γραφή σχε­τι­κών οφειλών, από τον πρόεδρο του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Κω κ. Πανα­γιώτη Αβρίθη.

Θυμί­ζουμε επι­πλέον ότι απέτυχε η προ­σπά­θεια του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου για την εξω­δι­κα­στική επίλυση του θέματος, αφού αρμο­δίως από τον Δήμο Ρόδου, ζητή­θηκε να προ­χω­ρή­σουν τα μέλη του, σε ρύθμιση των επί­μα­χων οφειλών σε 12 δόσεις και αφού πλη­ρώ­σουν την πρώτη να τους χορη­γη­θεί προ­σω­ρινή ενη­με­ρό­τητα.

Αυτό, ωστόσο, συνε­πά­γε­ται ουσια­στικά ανα­γνώ­ριση της οφειλής πράγμα που δεν δέχο­νται οι επι­χει­ρη­μα­τίες αλλά και ο Εμπο­ρι­κός Σύλ­λο­γος.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η δημο­τική αρχή και οι οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες «οχυ­ρώ­νο­νται» πίσω από την γνω­μο­δό­τηση του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους, που έχει κρίνει ότι οι διοι­κη­τι­κές πράξεις οφειλής, που έχουν εκδοθεί, υπό­κει­νται σε ανά­κληση και τα ίδια όργανα, εφόσον υπο­βλη­θούν αιτή­σεις όσων έχουν έννομο συμ­φέ­ρον, υπο­χρε­ού­νται να τις εξε­τά­ζουν, να κρίνουν εάν αυτές υπε­βλή­θη­σαν σε εύλογο, με βάση την κοινή πείρα και τις ειδι­κό­τε­ρες περι­στά­σεις χρόνο από της δημο­σιεύ­σεως των απο­φά­σεων του ΣτΕ (12.12.2014), να εκτι­μούν, περαι­τέρω, την τυχόν συν­δρομή υπέρ­τε­ρου δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος (στο οποίο περι­λαμ­βά­νε­ται το δημο­σιο­νο­μικό συμ­φέ­ρον), που επι­βάλ­λει ή απο­κλείει την ανά­κληση και, ανα­λό­γως, να προ­βαί­νουν στην ανά­κληση των πράξεων ή στην απόρ­ριψή τους.

Εν πάση περι­πτώ­σει, στη νέα αίτηση που υπο­βλή­θηκε ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, από τον κ. Αβρίθη, κατά του Δήμου Κω, ανα­φέ­ρο­νται μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Παρα­νό­μως ενε­γράφη στους βεβαιω­τι­κούς κατα­λό­γους του δημο­τι­κού Φόρου Δωδε­κα­νή­σου του Δήμου Κω, καθόσον έχει ήδη κριθεί ότι η επιβολή του ένδικου φόρου, και μάλιστα πάγια, σε μόνο όσους ασκούν οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα στη Δωδε­κά­νησο υπέρ των ΟΤΑ αυτής αντί­κει­ται στην αρχή της φορο­λο­γι­κής ισό­τη­τας και της καθο­λι­κό­τη­τας του φόρου και καθιστά εκ του λόγου τούτου ανί­σχυρη τη σχετική ρύθμιση».

Αφού γίνεται μνεία στο σκε­πτικό των απο­φά­σεων της Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ με τις οποίες κρίθηκε ο φόρος αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός, τονί­ζε­ται επι­πλέον, ότι παρα­νό­μως ενε­γράφη στους βεβαιω­τι­κούς κατα­λό­γους πρό­στιμο δημο­τι­κού φόρου Δωδε­κα­νή­σου, καθόσον στο άρθρο 73 του 24-9/20-10-1985 β.δ., όπως αντι­κα­τα­στά­θηκε με το άρθρο 19 του ν. 1080/1980, ορί­ζε­ται ότι, το πρό­στιμο δεν επι­βάλ­λε­ται με αυτήν καθε­αυ­τήν την εγγραφή στο βεβαιω­τικό κατά­λογο, αλλά για την επιβολή του απαι­τεί­ται υπο­χρε­ω­τικά να έχει προη­γη­θεί δια­κε­κρι­μένη απόφαση του δημάρ­χου, δεόντως αιτιο­λο­γη­μένη, εκδι­δό­μενη δε κατόπιν σχε­τι­κής εκθέ­σεως αρμο­δίου δημο­τι­κού οργάνου.

Από το συν­δυα­σμό των παρα­πάνω δια­τά­ξεων συνά­γε­ται ότι ο κατα­λο­γι­σμός του υπό­χρεου με τον ανα­λο­γού­ντα δημο­τικό φόρο Δωδε­κα­νή­σου διε­νερ­γεί­ται με την εγγραφή του, σύμφωνα με την παρα­πάνω δια­δι­κα­σία, στο βεβαιω­τικό κατά­λογο του οικείου οικο­νο­μι­κού έτους που τηρεί­ται από την αρμόδια υπη­ρε­σία του Δήμου, κατά δε αυτής της εγγρα­φής ασκεί­ται προ­σφυγή, ενώ η επιβολή του προ­στί­μου λόγω μη υπο­βο­λής της δήλωσης δεν ενερ­γεί­ται με αυτήν καθε­αυ­τήν την εγγραφή στο βεβαιω­τικό κατά­λογο, αλλά απαι­τεί­ται δια­κε­κρι­μένη απόφαση του δημάρ­χου, δεόντως αιτιο­λο­γη­μένη, την οποία μπορεί ο φορο­λο­γού­με­νος να προ­σβά­λει με την άσκηση προ­σφυ­γής.