Η Ελλάδα να παύσει να είναι οικονομικό πειραματόζωο, καλούν Δικαστές και Εισαγγελείς

Την άμεση από­συρση του ασφα­λι­στι­κού νομο­σχε­δίου ζητεί με ομόφωνη ανα­κοί­νωσή της η Ένωση Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων, στέλ­νο­ντας μήνυμα «για τις τρα­γι­κές οικο­νο­μι­κές επι­βα­ρύν­σεις που έχουν επι­φέ­ρει τα μνη­μό­νια και για τα αδιέ­ξοδα στα οποία έχει περιέλ­θει ο λαός»

Μάλιστα, δεν παρα­λεί­πει να τονίσει ότι «η Ελλάδα πρέπει να παύσει να απο­τε­λεί το οικο­νο­μικό πει­ρα­μα­τό­ζωο της Ευρώπης».

Από τη Θεσ­σα­λο­νίκη όπου συνε­δρί­ασε, το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της Ένωσης εξέδωσε ομόφωνη ανα­κοί­νωση επι­ση­μαί­νο­ντας ότι «το καθε­στώς των μνη­μο­νίων, που έχει επι­βλη­θεί στη χώρα μας οδηγεί, πλέον, σε αδιέ­ξοδο».

Οι δικα­στές υπο­γραμ­μί­ζουν ότι «έπειτα από έξι χρόνια παρα­τει­νό­με­νης οικο­νο­μι­κής κρίσης, που ανέ­δειξε συγ­χρό­νως θεσμική και αξιακή κρίση και δια­σά­λευ­σης των αρχών του κράτους δικαίου και του κράτους πρό­νοιας, από τις οποίες δια­πνέ­ε­ται η δημο­κρα­τική έννομη τάξη μας» η συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των Ελλήνων πολιτών «έχει ξεπε­ρά­σει τα όρια της αυτο­θυ­σίας προς τον σκοπό της οικο­νο­μι­κής διά­σω­σης της χώρας».

«Ωστόσο, συνε­χί­ζε­ται η επιβολή νέων μέτρων (ασφα­λι­στικό – φορο­λο­γικό), που πλέον πλήτ­τουν τον πυρήνα της αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης των πολιτών».

«Η λογι­στική αντι­με­τώ­πιση όλων των κρί­σι­μων τομέων της χώρας και ο προ­σα­να­το­λι­σμός μόνο στην κάλυψη δημο­σιο­νο­μι­κών στόχων δεν αφήνει περι­θώ­ρια ανά­πτυ­ξης» συνε­χί­ζουν οι δικα­στές και εισαγ­γε­λείς, ανα­φε­ρό­με­νοι στην απουσία ανα­πτυ­ξια­κών μέτρων.

ΟΧΙ σε συρ­ρί­κνωση δικαιω­μά­των

Η οικο­νο­μική διάσωση της χώρας, τονίζει η Ένωση, «δεν θα επέλθει με συρ­ρί­κνωση των δικαιω­μά­των των πολιτών (δικαί­ωμα στην υγεία, στην παιδεία κ.λ.π.), δεν θα επέλθει με τη θέσπιση ασφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος εισπρα­κτι­κού και μόνο χαρα­κτήρα, όπως αυτό που προ­ω­θεί­ται, ούτε με την υπερ­φο­ρο­λό­γηση των πολιτών, με τον εξα­να­γκα­σμό σε μετα­νά­στευση των νέων επι­στη­μό­νων, με τον μαρασμό της ελλη­νι­κής επαρ­χίας και του αγρο­τι­κού τομέα και τη φτω­χο­ποί­ηση των πόλεων, αλλά με τη σύνταξη μακρο­πρό­θε­σμου προ­γράμ­μα­τος ανά­πτυ­ξης της χώρας, με την καθιέ­ρωση στα­θε­ρού φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος, που θα προ­σφέ­ρει ασφά­λεια σε πολίτες και επεν­δυ­τές, με τη σύνταξη ανθρω­πο­κε­ντρι­κού ασφα­λι­στι­κού και συντα­ξιο­δο­τι­κού συστή­μα­τος, με μακρο­πρό­θε­σμη βιω­σι­μό­τητα, που θα πληροί τις βασικές αρχές της ισό­τη­τας, της ανα­λο­γι­κό­τη­τας εισφορών-παροχών και της αλλη­λεγ­γύης των γενεών, που πρέπει να διέπουν κάθε ασφα­λι­στικό σύστημα».

Παράλ­ληλα, η Ένωση Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων ζητεί «την άμεση από­συρση δια­τά­ξεων που μειώ­νουν σε οποιον­δή­ποτε βαθμό, είτε άμεσα είτε έμμεσα, τις κύριες και τις επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις, επαυ­ξά­νο­ντας τις ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές, και είναι αλλη­λέγ­γυα στους αγώνες των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων και όλων των κοι­νω­νι­κών ομάδων, που πλήτ­το­νται από το προ­σχέ­διο για τη μεταρ­ρύθ­μιση του Ασφα­λι­στι­κού Δικαίου».

Περιο­ρι­σμός έννομης προ­στα­σίας

Ως προς το θεσμό της Δικαιο­σύ­νης η Ένωση επι­ση­μαί­νει ότι «η συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένη παροχή έννομης προ­στα­σίας περιο­ρί­ζε­ται συνεχώς, αφενός ως προς τις πλέον ευά­λω­τες κατη­γο­ρίες πολιτών με τη θέσπιση μέτρων εισπρα­κτι­κού χαρα­κτήρα (υψηλά παρά­βολα, ένσημα κ.λ.π.), με συνέ­πεια να αμφι­σβη­τεί­ται εάν το σύστημα απο­νο­μής της δικαιο­σύ­νης στη χώρα μας υπη­ρε­τεί τις γενικές αρχές του κράτους δικαίου δια­σφα­λί­ζο­ντας όλα τα θεμε­λιώδη ατομικά δικαιώ­ματα και αφε­τέ­ρου με τη μη συμ­μόρ­φωση της Πολι­τείας σε αμε­τά­κλη­τες δικα­στι­κές απο­φά­σεις» και τονίζει:

«Η νομο­θέ­τηση καθ’ υπό­δειξη των θεσμών και με έξωθεν παρεμ­βά­σεις υπο­βαθ­μί­ζει την ποιό­τητα απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης».

Υπο­βάθ­μιση δικη­γο­ρι­κού λει­τουρ­γή­μα­τος

Τέλος, η Ένωση ανα­φέ­ρει ότι «η συνε­χι­ζό­μενη άσκηση πολι­τι­κής, κατά τρόπο που επι­φέ­ρει την υπο­βάθ­μιση του δικη­γο­ρι­κού λει­τουρ­γή­μα­τος και έχει ως συνέ­πεια την εξα­θλί­ωση, οικο­νο­μική εξό­ντωση και εν τέλει την ανα­ξιο­πρεπή δια­βί­ωση του συνόλου των δικη­γό­ρων πλήττει τον ίδιο το θεσμό της Δικαιο­σύ­νης, δεδο­μέ­νου ότι οι δικη­γό­ροι ως συλ­λει­τουρ­γοί στην απονομή αυτής συμ­βάλ­λουν στην εύρυθμη λει­τουρ­γία του Κράτους Δικαίου και στην προ­ά­σπιση των δικαιω­μά­των των πολιτών».