Στ. Θεοδωράκης: «Το Ποτάμι είναι το κίνημα της μεταρρύθμισης»

Πολλοί υπο­στη­ρί­ζουν ότι η εκλογή του κ. Μητσο­τάκη στην ηγεσία της ΝΔ θα σημάνει την ανα­διάρ­θρωση του πολι­τι­κού συστή­μα­τος. Τι προ­βλέ­πετε ότι θα συμβεί στο αμέσως επόμενο διά­στημα;

Η μετα­βολή του πολι­τι­κού τοπίου έχει αρχίσει πολύ πριν την εκλογή του κ. Μητσο­τάκη και θα συνε­χι­στεί. Τα παλιά κόμματα αργά ή γρήγορα θα πλη­ρώ­σουν το κόστος της κρίσης. Έχει ενδια­φέ­ρον να δούμε αν ο κ. Μητσο­τά­κης κατα­φέ­ρει να αλλάξει το κόμμα του. Οι παλαιο­κομ­μα­τι­κές πρα­κτι­κές και νοο­τρο­πίες έχουν ριζώσει στα κόμματα εξου­σίας και δεν θα είναι εύκολο να ξερι­ζω­θούν.

Τι απα­ντάτε σε όσους θεωρούν ότι το Ποτάμι κιν­δυ­νεύει;

Το Ποτάμι είναι η γνήσια μεταρ­ρυθ­μι­στική δύναμη της χώρας. Δεν κιν­δυ­νεύ­ουμε λοιπόν από αυτούς που πει­ρα­μα­τί­ζο­νται στον μεταρ­ρυθ­μι­στικό λόγο ή από αυτούς που προ­σποιού­νται τους μεταρ­ρυθ­μι­στές.

Πώς ερμη­νεύ­ετε όμως τα ποσοστά που δίνουν οι δημο­σκο­πή­σεις στο Ποτάμι;

Εκλογές είχαμε πριν 5 μήνες. Σήμερα ένας στους δύο πολίτες δεν απαντά καν ποιο κόμμα θα ψηφίσει στις επερ­χό­με­νες εκλογές. Οι δημο­σκο­πή­σεις λοιπόν σήμερα δεν είναι ούτε καν ενδει­κτι­κές του τι θα συμβεί σε ένα χρόνο ή σε δύο χρόνια. Ύστερα υπάρ­χουν και αρκετές εκα­το­ντά­δες πολίτες που δεν πήγαν στις κάλπες στις τελευ­ταίες εκλογές. Αυτά είναι κοινά με τα οποία συνο­μι­λεί το Ποτάμι και ελπί­ζουμε ότι θα τους πεί­σουμε να στη­ρί­ξουν την ανα­νέ­ωση του πολι­τι­κού συστή­μα­τος.

Τι απα­ντάτε σε όσους εξα­κο­λου­θούν να σας κατη­γο­ρούν για «μη σαφές ιδε­ο­λο­γικό στίγμα»;

Ποιος μας κατη­γο­ρεί; Ο αρι­στε­ρός ΣΥΡΙΖΑ που εφαρ­μό­ζει μνη­μό­νια; Ή το ΠΑΣΟΚ που μέχρι χθες συγκυ­βερ­νούσε με την ΝΔ; Ή μήπως η ΝΔ που είναι τρι­χο­το­μη­μένη ακόμη και για το σύμφωνο συμ­βί­ω­σης; Αστεία πράγ­ματα. Το Ποτάμι έχει σαφέ­στατο στίγμα. Είναι το Κίνημα της μεταρ­ρύθ­μι­σης. Μεγάλες αλλαγές προς όφελος του κόσμου της δου­λειάς και της παρα­γω­γής. Σύγκρουση με το βαθύ κομ­μα­τικό κράτος. Κάποιοι ενο­χλού­νται που αντί να μιλάμε για ιδε­ο­λο­γίες, μιλάμε για συγκε­κρι­μέ­νες λύσεις. Είναι λογικό. Ταρά­ζουμε τη γαλήνη ενός χρε­ο­κο­πη­μέ­νου συστή­μα­τος που χρη­σι­μο­ποιεί τις ιδε­ο­λο­γίες σαν τα άδεια που­κά­μισα.

Αγρότες, επι­στή­μο­νες, επαγ­γελ­μα­τίες στους δρόμους με αφορμή το ασφα­λι­στικό, μια κοι­νω­νία που φαί­νε­ται να αγγίζει τις δικές της κόκ­κι­νες γραμμές. Βλέπετε να υπάρχει λύση;

Δύσκολο να βρεθεί λύση με μια κυβέρ­νηση που δεν έχει λύση. Συστή­σαμε στον κ. Τσίπρα να παρα­δε­χθεί δημο­σίως ότι αυτά που έταξε δεν θα γίνουν και να ξεκι­νή­σει έναν ειλι­κρινή διάλογο με τους εξα­πα­τη­μέ­νους Έλληνες, με τους αγρότες, τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες, τους αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους. Οι υπουρ­γοί του βέβαια δεν έχουν καμία όρεξη για κανένα διάλογο γιατί τι να πεις όταν δεν έχεις ένα σχέδιο για την χώρα.

Όλοι μιλούν για την ανάγκη ύπαρξης ενός εθνικού σχεδίου και την ανάγκη συνεν­νό­η­σης. Φαί­νε­ται όμως κανείς να μην μπορεί να συνεν­νοη­θεί με κανέναν. Τι φταίει;

Τα κόμματα εξου­σίας και σήμερα και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν ως πρώτη έγνοια όχι τους πολίτες αλλά τους κομ­μα­τι­κούς τους στρα­τούς. Αυτό δυσκο­λεύει τη συνεν­νό­ηση. Επίσης δεν έχουν τα ίδια ένα εθνικό σχέδιο και δεν έχουν διάθεση να το καταρ­τί­σουν. Αν κερ­δί­ζεις τις εκλογές χωρίς σχέδιο μόνο με κενές υπο­σχέ­σεις τότε για ποιο λόγο να αγωνιάς για ένα εθνικό σχέδιο που θέλει δουλειά, μελέτη και συγκρού­σεις με όλους τους βολε­μέ­νους; Αλλά είναι και κάτι άλλο. Η Ελλάδα ζει μια διαρκή προ­ε­κλο­γική περίοδο, τα εθνικά σχέδια θέλουν τετρα­ε­τίες. Να πεις: τον πρώτο χρόνο θα κάνω αυτό – το δεύτερο χρόνο θα κάνω το άλλο και θα προ­χω­ρήσω χωρίς το φόβο του πολι­τι­κού κόστους.

Αν υπάρξει «ρήγμα» στην κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία πιστεύ­ετε ότι η λύση θα πρέπει να δοθεί από την παρούσα Βουλή ή με νέα προ­σφυγή στις κάλπες;

Λύση από αυτή την Βουλή. Είναι νωρίς για εκλογές. Θα γελάει και η Ευρώπη. Κάθε 6 μήνες εκλογές σε μια χώρα κατα­χρε­ω­μένη με την οικο­νο­μία στον κατή­φορο. Είχαμε τρεις εκλο­γι­κές δια­δι­κα­σίες σε εννιά μήνες. Όλα αυτά ηχούν αστεία όταν δεν είναι τραγικά.

Μήπως το Προ­σφυ­γικό είναι τελικά μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα από ό,τι είναι το Ασφα­λι­στικό; Είναι υπαρ­κτός ο κίν­δυ­νος απο­πο­μπής μας από τη Σένγκεν;

Το προ­σφυ­γικό είναι το πρώτο σε προ­τε­ραιό­τητα εθνικό μας ζήτημα. Η κυβέρ­νηση αδρανεί εδώ και ένα χρόνο. Εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες είναι ήδη στην χώρα και καθη­με­ρινά προ­στί­θε­νται και μερικές χιλιά­δες μετα­νά­στες. Τα στοι­χεία δεί­χνουν ότι περισ­σό­τε­ροι από τους μισούς που φτάνουν πλέον στη χώρα μας είναι μετα­νά­στες. Εμείς κατα­θέ­σαμε δέκα συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις. Περι­μέ­νουμε και τις θέσεις των άλλων κομ­μά­των και βεβαίως της κυβέρ­νη­σης που έχει την ευθύνη για όλο αυτό το χάος που ζουν τα νησιά μας και οι μεγάλες πόλεις όπου κατα­λή­γουν οι μετα­νά­στες. Η απο­πο­μπή από την Σένγκεν θα είναι ένα άλλο Grexit για τη χώρα.

Η  Ευρώπη βλέπετε να γέρνει όλο και πιο ακρο­δε­ξιά;

Η Ευρώπη φοβάται. Και όποιος φοβάται ψάχνει σωτήρες. Θα πρέπει να αντι­με­τω­πί­σουμε τις ανι­σό­τη­τες στην Ευρώπη, την ανεργία και να έχουμε μια ευρω­παϊκή πολι­τική για το προ­σφυ­γικό. Χρεια­ζό­μα­στε ένα νέο παρα­γω­γικό μοντέλο και μια νέα κοι­νω­νική αλλη­λεγ­γύη. Οι κυρί­αρ­χες πολι­τι­κές δυνά­μεις στην Ευρώπη έχουν απο­δει­χθεί άβουλες και διστα­κτι­κές. Και αυτό δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να ρίχνει νερό στο μύλο των άκρων και των έξαλλων.

Η επιλογή σας να ασχο­λη­θείτε με την πολι­τική ήταν τελικά μια σωστή προ­σω­πική επιλογή ή έχετε απο­γοη­τευ­θεί;

Στην πολι­τική μπήκα γιατί πίστευα ότι ο δρόμος που τραβάνε οι επαγ­γελ­μα­τίες της πολι­τι­κής ήταν λάθος. Και είναι η πρώτη φορά που ένας μη επαγ­γελ­μα­τίας πολι­τι­κός «αντέχει» σε 4 εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις. Και όλα αυτά χωρίς προ­στά­τες και χωρίς μηχα­νι­σμούς. Είχε πολύ τρέξιμο βέβαια αυτά τα δύο χρόνια. Τόσο που δεν πρόλαβα να σκεφθώ αν προ­σω­πικά ήταν μια σωστή επιλογή. Πάντως θα μου επι­τρέ­ψετε να υπε­ρη­φα­νευτώ ότι το Ποτάμι στάθηκε χρήσιμο για τη χώρα.