«Πυρά» Παπανδρέου κατά Σόιμπλε: Εσείς καταστρέψατε τη χώρα μας!

Δριμύ κατη­γορώ εξα­πέ­λυσε στον Γερμανό υπουργό Οικο­νο­μι­κών Βόλφ­γκανγκ για τις πρό­σφα­τες δηλώ­σεις του ότι «η Ελλάδα δε μπορεί να ανα­κάμ­ψει εντός ευρώ», εξα­πέ­λυσε ο Γιώργος Παπαν­δρέου.

Με ανα­κοί­νωσή του ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός κατη­γο­ρεί τον Β. Σόιμπλε ότι εκείνος ήδη από το 2010 άνοιξε τη συζή­τηση περί Grexit και χαρα­κτη­ρί­ζει «εγκλη­μα­τική» την αμφι­σβή­τηση της συμ­με­το­χής της Ελλάδας στην ευρω­ζώνη.

Ολό­κληρη η δήλωση του Γιώργου Παπαν­δρέου:

«Η εγκλη­μα­τική για τη χώρα αμφι­σβή­τηση της συμ­με­το­χής μας στο ΕΥΡΩ, επα­νήλθε στην επι­και­ρό­τητα με κάποιες ανα­φο­ρές του Γερ­μα­νού Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών, Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε.

Τη φημο­λο­γία και τη συζή­τηση αυτή, είχε ο ίδιος ανοίξει το 2010, όταν τότε, πρό­τεινε δημο­σίως την αλλαγή των Συν­θη­κών της ΕΕ για να μπορούν να απο­βάλ­λο­νται χώρες που παρα­βαί­νουν τους κανόνες του Μάα­στριχτ. Με εκείνες τις ανα­φο­ρές, φωτο­γρά­φιζε την Ελλάδα.

Και αυτό, παρότι την ίδια ώρα η πλειο­ψη­φία του Ελλη­νι­κού Κοι­νο­βου­λίου είχε ψηφίσει το πιο ισχυρό και δύσκολο πρό­γραμμα προ­σαρ­μο­γής – στις 5 Μαρτίου 2010.

Αντί να στη­ρι­χθεί η προ­σπά­θεια της τότε κυβέρ­νη­σης και του Ελλη­νι­κού λαού, η Γερ­μα­νική κυβέρ­νηση με τις δηλώ­σεις Σόιμπλε εξέ­θρεψε φόβους και αμφι­βο­λίες στις αγορές ομο­λό­γων για την πορεία της ελλη­νι­κής οικο­νο­μι­κής προ­σπά­θειας. Αυτές οδή­γη­σαν νομο­τε­λειακά την Ελλάδα να ανα­ζη­τή­σει ανα­γκα­στικό δανει­σμό από το νέο μηχα­νι­σμό στή­ρι­ξης.

Η συνεχής και δημόσια αμφι­σβή­τηση της συμ­με­το­χής της Ελλάδας στη ζώνη του ΕΥΡΩ από τον κ. Σόιμπλε αλλά και από αρκε­τούς παρά­γο­ντες στην ΕΕ, έκανε τερά­στια ζημιά στην προ­σπά­θεια της χώρας και του Ελλη­νι­κού λαού να ξεπε­ρά­σουν την κρίση.

Είναι αυτο­νό­ητο ότι, η δημόσια αμφι­βο­λία για τη συμ­με­τοχή της Ελλάδας στην Ευρω­ζώνη, συνέ­βαλε καθο­ρι­στικά στην παύση του δανει­σμού από τις τρά­πε­ζες, στη δρα­μα­τική μείωση και από­συρση κατα­θέ­σεων, την έλλειψη ελλη­νι­κών και ξένων επεν­δύ­σεων και τη φυγή κεφα­λαίων σε άλλες ευρω­παϊ­κές τρά­πε­ζες.

Πολύ απλά, αυτή η αμφι­βο­λία «κανι­βά­λισε» τις προ­σπά­θειες της Ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης και τις θυσίες του Ελλη­νι­κού λαού.

Ακόμα και το 2011, όταν κατα­τέ­θηκε η πρόταση για δημο­ψή­φι­σμα, για το νέο πρό­γραμμα προ­σαρ­μο­γής του 2011, στόχος ήταν παράλ­ληλα να δοθεί τέλος στην αέναη φημο­λο­γία για Grexit.

Aυτονόητη είναι η ευθύνη του κ. Σόιμπλε, όπως και ενός μέρους των ηγετών της ΕΕ, οι οποίοι δεν έπραξαν το 2010, πριν η Ελλάδα χρεια­στεί να κατα­φύ­γει σε ανα­γκα­στικό δανει­σμό και να μπει σε πρό­γραμμα προ­σαρ­μο­γής, ό, τι είχαν πράξει, ένα χρόνο νωρί­τερα, ο τότε Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών της Γερ­μα­νίας, Πέερ Στάιν­μπρουκ, ο οποίος στήριξε πολι­τικά, δημο­σίως με παρέμ­βασή του, τη χώρα μας και άλλες χώρες της περι­φέ­ρειας της ΕΕ καθώς ανέ­βαι­ναν τα επι­τό­κια δανει­σμού εκείνη την περίοδο, αλλά και δύο χρόνια αργό­τερα, ο Πρό­ε­δρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, ο οποίος στήριξε εμπρά­κτως χώρες του ευρω­παϊ­κού νότου, σε μια δύσκολη για αυτές περίοδο.

Αν τότε, το 2010, αυτά είχαν πράξει και ο κ. Σόιμπλε και κάποιοι εκ των Ευρω­παίων ηγετών, η Ελλάδα θα είχε απο­φύ­γει πολλά από τα δεινά που ακο­λού­θη­σαν και η Ευρώπη θα βρι­σκό­ταν σε καλύ­τερη θέση.

Σήμερα, δεν μπορεί να ταλαι­πω­ρη­θεί ξανά η Ελλάδα και ο Ελλη­νι­κός λαός με φημο­λο­γίες. Αυτές θα εκμη­δε­νί­σουν κάθε προ­σπά­θεια προ­σαρ­μο­γής μας και η ευθύνη θα ανήκει ακέραιη στον ίδιο τον κ. Σόιμπλε.

Η Ελλη­νική κυβέρ­νηση, της οποίας είχα την τιμή να ηγούμαι, καθόλη τη διάρ­κεια της πρώτης περιό­δου της κρίσης, μέχρι και τα τέλη του 2011, έπραξε το εθνικό της καθήκον.

Ανα­λαμ­βά­νο­ντας ευθύνες που δεν της ανα­λο­γού­σαν και δια­χει­ρι­ζό­μενη μια πρω­τό­γνωρη κρίση σε αχαρ­το­γρά­φητα ύδατα, πέτυχε να κρα­τή­σει την Ελλάδα στο Ευρώ, παρά τις επι­διώ­ξεις κάποιων να εκδιω­χθεί προς παρα­δειγ­μα­τι­σμό των υπο­λοί­πων χωρών, εκφρά­ζο­ντας και κάνο­ντας πράξη τη βούληση της συντρι­πτι­κής πλειο­ψη­φίας του Ελλη­νι­κού λαού και των πολι­τι­κών δυνά­μεων της χώρας.

Προ­σθέ­τως, με τις επι­λο­γές της και την πολι­τική που ακο­λού­θησε, πέτυχε σε μικρό χρονικό διά­στημα να φέρει σε πέρας το μεγα­λύ­τερο μέρος της δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής, περίπου το 90%, με κόστος για τους πολίτες, απείρως μικρό­τερο εκείνου που καλού­νται ακόμη και σήμερα να πλη­ρώ­σουν για το υπό­λοιπο 10% και χωρίς αυτό να έχει ακόμη επι­τευ­χθεί, ενώ κατά­φερε να δια­γρά­ψει ένα μεγάλο μέρος του χρέους, το μεγα­λύ­τερο που έγινε ποτέ για χώρα και να απαλ­λά­ξει τους Έλληνες από ένα τερά­στιο βάρος.

Παράλ­ληλα δε, προ­ώ­θησε μεγάλες μεταρ­ρυθ­μί­σεις και σημα­ντι­κές αλλαγές, πέραν των προ­βλέ­ψεων του μνη­μο­νίου, τα ευερ­γε­τικά απο­τε­λέ­σματα των οποίων συνέ­βα­λαν καθο­ρι­στικά στον περιο­ρι­σμό των οικο­νο­μι­κών βαρών που θα είχαν κληθεί να κατα­βά­λουν οι πολίτες, πέραν του ότι, αυτές επέ­δρα­σαν θετικά στην αντι­με­τώ­πιση των παθο­γε­νειών του πελα­τεια­κού συστή­μα­τος, που συνε­χί­ζει να ταλα­νί­ζει τη χώρα και τους Έλληνες.

Ευθύνη έχουν βέβαια οι δυνά­μεις της αντι­πο­λί­τευ­σης που πολέ­μη­σαν κάθε αλλαγή και έταξαν ψεύ­τι­κους παρα­δεί­σους αντί να συμ­βά­λουν ουσια­στικά στην εθνική προ­σπά­θεια αντι­με­τώ­πι­σης της κρίσης.

Τελικά, οι επι­λο­γές μας επι­βε­βαιώ­θη­καν με καθυ­στέ­ρηση και κόστος για τον Ελλη­νικό λαό από τις κυβερ­νή­σεις που ακο­λού­θη­σαν.

Είναι απα­ραί­τητο να κατα­νο­ή­σει η Γερ­μα­νική κυβέρ­νηση την ανάγκη στή­ρι­ξης κάθε προ­σπά­θειας του Ελλη­νι­κού λαού να ξεπε­ρά­σει με τον πιο ομαλό τρόπο τη συνε­χι­ζό­μενη κρίση.

Και είναι μεγάλη η ευθύνη όλων των πολι­τι­κών δυνά­μεων του τόπου, να συζη­τή­σουν, να απο­φα­σί­σουν και να προ­ω­θή­σουν προ­ο­δευ­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις με ωρι­μό­τητα για το κοινό μας μέλλον, με σχέδιο, όραμα, ρεα­λι­σμό και αξιο­πι­στία.

Αυτή είναι η δική μας ευθύνη.

Σήμερα, απαι­τού­νται γεν­ναίες απο­φά­σεις για να αφή­σουμε πίσω την κρίση και τα αδιέ­ξοδα στα οποία αυτή μας οδηγεί.

Είναι όμως και μεγάλη η ευθύνη των εταίρων μας να στα­μα­τή­σουν τις φημο­λο­γίες και την υπο­νό­μευση της προ­σπά­θειας των Ελλήνων, ώστε να δημιουρ­γή­σουν τις καλύ­τε­ρες δυνατές συν­θή­κες προ­κει­μέ­νου η Ελλάδα να μπορεί να ξανα­βγεί στις αγορές, να κάνει τις προ­σαρ­μο­γές και να συνε­χί­σει τις μεγάλες και απα­ραί­τη­τες μεταρ­ρυθ­μί­σεις για ένα κράτος δια­φά­νειας, απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας, δικαιο­σύ­νης, που θα στη­ρί­ζει την ανά­πτυξη, την και­νο­το­μία, τη δημιουρ­γι­κό­τητα και την πρω­το­βου­λία της Ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας».

Πηγή: reporter.gr