ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Γερμανικά εύσημα για τον “ρεαλιστή” Ευκλείδη Τσακαλώτο

news room 5 λεπτά ανάγνωση
Τσακαλώτος

Όλοι εκθειά­ζουν τον Ευκλείδη Τσα­κα­λώτο – στις Βρυ­ξέλ­λες, στο Παρίσι, στο Βερο­λίνο. Ο έλληνας υπουρ­γός οικο­νο­μι­κών έχει γίνει ο νέος «ντάρ­λινγκ» του ευρω­παϊ­κού συντη­ρη­τι­κού κατε­στη­μέ­νου. Προ πάντος επαι­νούν την μετριο­πά­θεια, τον πραγ­μα­τι­σμό, την φλεγ­μα­τι­κό­τητα του – ακόμα και το μελαγ­χο­λικό του βλέμμα που φαί­νε­ται να πηγαί­νει κουτί στην τρέ­χουσα απο­στολή του. «Σε αντί­θεση με τον ιστο­ρικό συμ­βι­βα­σμό του ιτα­λι­κού κομ­μου­νι­στι­κού κόμ­μα­τος, και τη δια­χρο­νική υπο­τέ­λεια της Δεξιάς, ο Τσα­κα­λώ­τος ενσαρ­κώ­νει την ιστο­ρική συντριβή της Αρι­στε­ράς» λέει γερ­μα­νός διπλω­μά­της που είναι εξοι­κειω­μέ­νος με τα ελλη­νικά πράγ­ματα. «Πρό­κει­ται για μια Αρι­στερά που ανα­λαμ­βά­νο­ντας οικειο­θε­λώς τη δια­χεί­ριση της ήττας της δεν έχει κανένα λόγο να λάμπει από χαρά».

Αυτό δεν «χαλάει» την ατμό­σφαιρα των συνα­ντή­σεων του με τους ομο­λό­γους του. Το αντί­θετο μάλλον. Η κοι­νο­λό­γηση της στροφής του υπέρ του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου, προ­κά­λεσε κύμα αγαλ­λί­α­σης στο Eurogroup της Πέμπτης. Ένας μετά τον άλλο, οι παρι­στά­με­νοι υπουρ­γοί τον συνέ­χαι­ραν για την «γενναία» απόφασή του, που βάζει τέλος στην αβε­βαιό­τητα σχετικά με τη στάση της Αθήνας έναντι του ΔΝΤ λόγω και των επι­κρί­σεων που έχει δια­τυ­πώ­σει επα­νει­λημ­μέ­νως ενα­ντίον του ο Αλέξης Τσίπρας.

Η στροφή δεν ήταν βέβαια εντελώς και­νούρ­για. «Η ελίτ των υπαλ­λή­λων της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης ήξεραν από καιρό γι αυτό» λέει πηγή του γερ­μα­νι­κού υπουρ­γείου οικο­νο­μι­κών. Το ίδιο ισχύει και για τους έξη υπουρ­γούς οικο­νο­μι­κών (Ιταλίας, Πορ­το­γα­λίας, Γαλλίας, Ολλαν­δίας, Φιλαν­δίας και Γερ­μα­νίας), που συνά­ντησε κατά την πρό­σφατη περιο­δεία του στην Ευρώπη, και στους οποίους παρου­σί­ασε με σαφή­νεια τη νέα θέση του. Εξίσου σαφής ήταν όμως και η εξήγησή του ότι ο λόγος που τον υπο­κί­νησε σε αυτό δεν ήταν ένας ξαφ­νι­κός έρωτας προς τους διε­θνείς τρα­πε­ζί­τες.

«Η συμ­με­τοχή του ΔΝΤ εμπε­ριέ­χε­ται στη δανειακή συμ­φω­νία» λέει ο ίδιος. Επο­μέ­νως γιατί να πέφτει με το κεφάλι στον τοίχο; Εξάλλου, όπως ανέφερε σε συνέ­ντευξή του στην εφη­με­ρίδα «Handelsblatt», η όποια αντί­θεση στο ΔΝΤ δεν έχει πιθα­νό­τητα επι­τυ­χίας. «Ο Αλε­ξά­ντερ Στουμπ από την από την Φιλαν­δία, ο Γιέροεν Ντάι­σελ­μπλουμ από την Ολλαν­δία και ο Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε από τη Γερ­μα­νία έκαναν εντελώς σαφές, ότι γι αυτούς η συμ­με­τοχή του ΔΝΤ απο­τε­λεί αδια­πραγ­μά­τευτο όρο» τόνισε. «Με αυτό εννοούν και τη συμ­με­τοχή του στη χρη­μα­το­δό­τηση του τρίτου πακέτου βοή­θειας».

Η πλέον σημα­ντική συζή­τηση ήταν φυσικά εκείνη με τον άτυπο «υπουργό οικο­νο­μι­κών της ευρω­ζώ­νης», τον Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε. Ο τελευ­ταίος ήταν για μια άλλη φορά εντελώς ξεκά­θα­ρος σε ότι αφορά το χρέος: «Όχι» στο «κούρεμα» της ονο­μα­στι­κής του αξίας, «ναι» στην μείωση των επι­το­κίων και στην επι­μή­κυνση της διάρ­κειάς του. Εντύ­πωση προ­κά­λεσε όμως η ευε­λι­ξία που έδειξε στο θέμα του υπό δημιουρ­γία σούπερ-ταμείου απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων, το οποίο θα προ­κύ­ψει από τη συγ­χώ­νευση του ΤΑΙΠΕΔ, του ΕΤΑΔ και του ΤΧΣ στο τέλος του τρέ­χο­ντος εξα­μή­νου. Σύμφωνα με την ήδη ανα­φερ­θείσα πηγή συμ­βού­λευσε να απο­φευ­χθούν οι πωλή­σεις επι­χει­ρή­σεων και ακι­νή­των για καθαρά εισπρα­κτι­κούς λόγους υπό το κράτος πανικού και συναί­νεσε στο να μην πηγαί­νουν οι εισπρά­ξεις κατά προ­τε­ραιό­τητα στην απο­πλη­ρωμή του χρέους, αλλά με λελο­γι­σμένο τρόπο και προς τα κρατικά ταμεία, ώστε να εξυ­πη­ρε­τεί­ται η ανά­πτυξη.

Ένα άλλο βασικό θέμα, στο οποίο υπήρξε όμως διά­σταση απόψεων, ήταν το ασφα­λι­στικό. «Το καλό με τον Τσα­κα­λώτο είναι ότι δεν βάζει κόκ­κι­νες γραμμές, όπως παλιό­τερα ο Βαρου­φά­κης, αλλά είναι πρό­θυ­μος να δια­στεί­λει τα δια­πραγ­μα­τευ­τικά του όρια σε βαθμό που να μπορεί να βρεθεί κοινός παρα­νο­μα­στής» λέει η ίδια πηγή. Αυτό, προ­σθέ­τει, ήταν αισθητό στη συζή­τησή με τον γερμανό οικο­δε­σπότη του. Συμ­φω­νία ωστόσο δεν βρέθηκε ακόμη – η «δια­στολή» δεν ήταν προ­φα­νώς ακόμη επαρκής.

Σύμφωνα με την πηγή, η σχεδόν ταυ­τό­χρονη άφιξη του διευ­θυ­ντή του ΔΝΤ στην Ευρώπη Πάουλ Τόμσεν με τον κ.Τσα­κα­λώτο ήταν εντελώς τυχαία. «Δεν υπήρχε σχέδιο να συνα­ντη­θούν» λέει. Η ίδια πάντως αρνεί­ται να διευ­κρι­νί­σει αν υπήρξε συνά­ντηση Τόμσεν-Σόιμπλε. «Όποιος να είναι ο Τόμπσεν, δεν παύει να είναι ένας υπάλ­λη­λος» λέει. Σαν αυτόν υπάρ­χουν δεκάδες άλλοι που πηγαι­νο­έρ­χο­νται καθη­με­ρινά στο υπουρ­γείο οικο­νο­μι­κών. Ο ίδιος ο υπουρ­γός υπο­δέ­χε­ται σπάνια κάποιον από αυτούς, αυτό είναι δουλειά των αρμό­διων διευ­θυ­ντών του υπουρ­γείου.

Στη γερ­μα­νική δημο­σιό­τητα, ο κ.Τσα­κα­λώ­τος χαίρει ήδη τη φήμη του «Αντι-Βαρουφάκη»: ενός πολι­τι­κού χωρίς όνομα και χάρη, αλλά με πολύ επαγ­γελ­μα­τι­σμό. Για αυτό και τα λόγια του, παρόλο που ακού­γο­νται ουτο­πικά, λαμ­βά­νο­νται σχεδόν τοις μετρη­τοίς. Παρά­δειγμα, η εξαγ­γε­λία του στο «Handelsblatt», ότι αν όλα πάνε καλά, η Ελλάδα θα ξανα­βγεί στις αγορές μέχρι τα τέλη του 2016. Ή, η σημασία που δίνει ο ίδιος, ένας υλιστής-μαρξιστής, σε αντι-υλιστικά αγαθά όπως η εμπι­στο­σύνη. «Εξηγώ συνεχώς στους φοι­τη­τές μου στο πανε­πι­στή­μιο, ότι όσες περισ­σό­τε­ρες ντο­μά­τες τρως, τόσες λιγό­τε­ρες έχεις. Με την εμπι­στο­σύνη είναι όμως ακριβώς ανάποδα: Όσο περισ­σό­τερη εμπι­στο­σύνη δια­θέ­τεις, τόσο περισ­σό­τερο μπορείς να την εκμε­ταλ­λευ­θείς» τονίζει. Το πώς κατα­να­λώ­νει ο ίδιος το γευ­στικό αυτό λαχα­νικό είναι άγνωστο, με την εκμε­τάλ­λευση του άυλου αγαθού της εμπι­στο­σύ­νης ωστόσο, όπως έδειξε η επί­σκεψή του στο Βερο­λίνο, τα πάει πολύ καλά.

Η έλευση του κ.Τσα­κα­λώ­του από το Βερο­λίνο επι­κά­λυψε, προ­σω­ρινά του­λά­χι­στον, και τα αρνη­τικά σχόλια εις βάρος της Ελλάδας σχετικά με την υπο­τι­θέ­μενη ανε­παρκή προ­στα­σία των συνόρων της προς την Τουρκία. Σε ερώτηση του «Βήματος», αν η Γερ­μα­νία υπο­στη­ρί­ζει την ιδέα της δημιουρ­γίας ενός «μικρού Σένγκεν» από το οποίο θα απο­κλεί­ο­νταν επι­σφα­λείς χώρες, όπως η Ελλάδα, εκπρό­σω­πος του υπουρ­γείου εσω­τε­ρι­κών δήλωσε: «Το αντί­θετο συμ­βαί­νει. Η ελεύ­θερη δια­κί­νηση εντός των κρατών μελών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, είναι για μας το σήμα κατα­τε­θέν της Ευρώπης. Εκτός από πολι­τική έχει και τερά­στια οικο­νο­μική σημασία. Γι αυτό και θα κάνουμε παν το δυνατόν για να δια­τη­ρή­σουμε ακέραιη την σημε­ρινή ενότητα του Σένγκεν». Η πρω­το­βου­λία για το «μικρό Σένγκεν» πρό­σθεσε, προήλθε πριν από μερικές εβδο­μά­δες από την Ολλαν­δία, δεν βρήκε όμως απήχηση στις μεγάλες χώρες της Κοι­νό­τη­τας.

Οι οικο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις του προ­σφυ­γι­κού συζη­τή­θη­καν και κατά τη συνά­ντηση Σόιμπλε-Τσακαλώτου. «Η Ευρώπη δεν αντέχει πολλές κρίσεις μαζί» δήλωσε ο γερ­μα­νός οικο­δε­σπό­της προ­τρέ­πο­ντας σε γρήγορη λύση του προ­σφυ­γι­κού. Ο ίδιος, σύμφωνα με πηγή της ελλη­νι­κής αντι­προ­σω­πείας, φάνηκε ανοι­χτός στο θέμα της αφαί­ρε­σης των δαπανών για τους πρό­σφυ­γες από το έλλειμμα του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, το οποίο, σύμφωνα με εκτι­μή­σεις της Τρά­πε­ζας της Ελλάδας, θα ανέλ­θουν το 2016 σε 600 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ.

Η ίδια πηγή απέφυγε να διευ­κρι­νί­σει, αν σε αυτό το σημείο γέλασε επι­τέ­λους το χείλι του κ.Τσα­κα­λώ­του. «Είναι νωρίς ακόμα» λέει ο ήδη ανα­φερ­θείς γερ­μα­νός διπλω­μά­της. «Αν όμως βγει η Ελλάδα κάποτε του στις αγορές, τότε ίσως δούμε τον δούμε να γελάει».

To BHMA

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.