Προφητείες «γερόντων»

Συγ­γνώμη, αλλά αδυνατώ να κατα­λάβω , γιατί έχει γίνει είδηση, γύρω από την οποία κινεί­ται όλη η χώρα, το γεγονός ότι ένας πρώην πρω­θυ­πουρ­γός επι­κοι­νώ­νησε με έναν νυν. Να γίνεται αντι­κεί­μενο ανα­λύ­σεων, ποιος πρώτος σήκωσε το τηλέ­φωνο. Εάν το αυτο­νό­ητο που ειπώ­θηκε σ’ αυτό το περί­φημο τηλε­φώ­νημα «Η χώρα κατα­στρέ­φε­ται να κάνεις το καθήκον σου» ( προ­σπερνώ το who’s talking) να καλού­νται να το ερμη­νεύ­σουν δικοί και ξένοι , εάν σημαί­νει «φλερτ» (η κυρία Γεν­νη­ματά το ερμή­νευσε πάντως…). Συγ­γνώμη που δεν κατα­λα­βαίνω ότι θα έπρεπε να είναι κατα­δι­κα­στέο το ακριβώς αντί­θετο σε κρί­σι­μες στιγμές της χώρας. Πως όχι μόνον οι πρώην αλλά και ο τότε αρχηγός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, θα έπρεπε να είναι σε ανοικτή γραμμή κι όχι να το παίζει βαρύ πεπόνι. Συγ­γνώμη που δεν κατα­λα­βαίνω, γιατί οι πρώην πρω­θυ­πουρ­γοί της χώρας, αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως ιερές αγε­λά­δες. Δεν μπαί­νουν στη βάσανο της εκλογής όπως και οι υπό­λοι­ποι βου­λευ­τές , δια­τη­ρούν προ­νό­μια πέρα από αυτά των απλών βου­λευ­τών και περι­δια­βαί­νουν την πολι­τική ζωή της χώρας ως ιερά τοτέμ που ότι πουν και ότι κάνουν είναι κάτι παρα­πάνω από σοφό. Συγ­γνώμη, που δεν κατα­λα­βαίνω , όλα αυτά τα περί μεγάλων ηγετών -τουλάχιστον αστεία ακού­γο­νται -για έναν πρώην και έναν νυν . Είχα την εντύ­πωση πως αυτό είναι δουλειά του ιστο­ρι­κού του μέλ­λο­ντος και όχι παρα­τρε­χά­με­νων. Συγ­γνώμη που δεν κατα­λα­βαίνω, για ποιο λόγο σ’ αυτή την κατε­στραμ­μένη χώρα , δεν έγινε ΤΙΠΟΤΕ για να μελε­τη­θεί και να απο­δο­θούν ευθύνες για την ιστο­ρι­κού μεγέ­θους, οικο­νο­μική απο­τυ­χία, με τρα­γι­κές επι­πτώ­σεις δεκα­ε­τιών στην ζωή των πολιτών. Εστω ότι θα απο­λο­γού­ντο για την θητεία τους, θα εξη­γού­σαν, για το τι έγινε και το καράβι μπάταρε –έστω κι αν δεν έφται­γαν αυτοί , έστω και αν βρήκε το καράβι ανα­πό­τρε­πτη τη ρότα προς τα βράχια. Συγ­γνώμη που δεν κατα­λα­βαίνω γιατί τα ΜΜΕ χαρί­ζο­νται σε όλους αυτούς . Προ­φα­νώς ,γιατί ποτέ δεν ήμασταν πολι­τικά ώριμοι . Αν ήμασταν δεν θα κατα­να­λώ­ναμε τόνους μελάνι και τηλε­ο­πτι­κές ώρες, για να ερμη­νεύ­ουμε προ­φη­τείες σοφών γερό­ντων . Προ­φα­νώς γιατί είμαστε μια διαρκής «ειδική περί­πτωση» μια «Neverland» του παρα­λό­γου, όπου όλα επι­τρέ­πο­νται και μπορούν ανά πάσα στιγμή να συμβούν.